Daar is de corridor! (Hoegin)

Daar is dus die beruchte corridor, waar de Franstaligen het al enkele weken over hebben, maar waarover in de Vlaamse pers op een eenzame zwaluw na bitter weinig te lezen viel. Een corridor is trouwens het enige niet wat de Franstalige eisen in ruil voor een splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde: ze willen ook een behoud van het stemrecht voor de Franstaligen in de Rand, bestendiging van de faciliteiten, en het afschaffen van de rondzendbrieven. Wat er dan nog overblijft van de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde, behalve een splitsing van Halle-Vilvoorde, is zeer de vraag.

De corridor, waarvan Le Soir vandaag twee kaartjes publiceert, is een strook grond van 2,5 op 3,5 kilometer tussen Ukkel en Waterloo over het grondgebied van Sint-Genesius-Rode, en dat vooral een deel van het Zoniënwoud omvat. Zo concreet en gedetailleerd zijn de plannen dus al dat men aan Franstalige zijde precies weet welke straten en dreven de grenzen vormen van deze corridor:


Waar zit men ondertussen aan Vlaamse zijde? Toeval of niet, in De Standaard staat net vandaag een stukje van de hand van Steven Samyn over die corridor, waarin hij zijn lezers een beetje lijkt te willen sussen dat het allemaal misschien toch zo'n vaart niet zal lopen. Als dat werkelijk de bedoeling was, werd hij mooi in zijn blootje gezet door Le Soir, maar één paragraaf uit zijn stukje vraagt toch wat meer aandacht:

Het voorstel Brussel uit te breiden in ruil voor een splitsing van BHV is te gek voor woorden. Maar wat als de «geen morzel grond»-doctrine zou worden opgegeven in ruil voor de overheveling van echte hefbomen naar de regio's en een definitieve oplossing voor de faciliteitengemeenten en BHV? Is de vraag stellen of een stuk Zoniënwoud een te hoge prijs is, vloeken in de Vlaamse kerk? Op de Franstalige partijhoofdkwartieren worden de scenario's in elk geval niet weggelachen.

Een definitieve oplossing voor de faciliteitengemeenten? Het is inderdaad net dat wat de Franstaligen vragen, maar dan wel een oplossing waardoor de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde volledig wordt uitgehold. Wat voor zin heeft het Brussel-Halle-Vilvoorde te splitsen als de Franstaligen toch stemrecht in Brussel zullen krijgen? En wat betekent die eis tot bestendiging («consolidation») van de faciliteiten, die toch al ten overvloede gebetonneerd zijn: een nieuwe laag beton, of schuilt hier misschien het Minderhedenverdrag achter? Je vraagt je af wat die Vlaamse «sherpa's» nog aan de onderhandelingstafel zitten te doen en waarover daar precies gemarchandeerd wordt wanneer ze te maken hebben met zulke «gesprekspartners»…

Ook ironisch is dat Eric Defoort eerder deze week in een interview met Knack, dat overigens op z'n zachtst gezegd controversieel genoemd mag worden, vertelde dat hij dit weekeinde een denkdag organiseert voor de top van Vlaamse Volksbeweging (VVB) onder de werktitel «Het flamingantisme voorbij». Het is maar de vraag of hij niet iets te vroeg is om al het post-flamingantische tijdperk te kunnen uitroepen, maar gebrek aan stof tot nadenken zou er op die denkdag toch niet mogen zijn.

Read more...

De dood van al onze handelsreizigers (victa placet mihi causa)

.
Vandaag, net als gisteren en eergisteren, en trouwens de voorbije weken en maanden, stond in het blaadje van marketeer Vandermeersch alweer dat bepaalde zinnetje dat mijn bijzondere wrevel opwekt. Deze keer zette Sturtewagen zijn handtekening als commis-voyageur van dienst, maar dat is niet meer dan een detail, want de koopwaar is bij alle kranten dezelfde.

Aangezien hun kiezers al lang niet meer kunnen volgen waarover het politieke debat de jongste weken nog ging, durven de christendemocraten de risico's aan.

Waar Sturtewagen het precies over had doet er even niet toe, laat mij vertalen: van stemrecht stellen wij oudgediende handelsreizigers van de firma Paars ons niet veel voor. Een goed werkende democratie is eenmaal de vrucht van publieke amnesie en wijd verbreide dwaasheid. Politieke beloften zijn kraaltjes en zilverpapier. Volwassen journalisten gooien die de dag na de verkiezingen meteen weer weg.
Dat geen enkele journalist vóór de verkiezingen heeft gezien wat het belangrijkste thema zou worden ...dat is het publiek helaas nog niet vergeten. De publieke amnesie is selectiever dan onze Desmetten&Vandermeerschen wellicht hadden gehoopt.

Arthur Miller, maar die man is alweer twee jaar dood, dacht nog anders over de taak van een deftige krant: “A good newspaper, I suppose, is a nation talking to itself.”
En onze journalisten beseffen geeneens waar de natie over denkt! Bij ons praten kwaliteitskranten dus niet met, maar denigrerend over de natie.
Spijtig trouwens dat ze zoveel stukken moeten leveren, want wat onze koelies nog het liefste doen is werken aan hun verstandhouding onderling én met de machthebbers. Zo mogen zij bijwijlen iets oplikken van de kruimkens die van deze laatsten hun tafelen vallen.

Een mens moet elke dag eten inderdaad, en ik begrijp Sturtewagen zijn collega’s Verschelden en Samyn dan ook als zij in het flutrubriekje “Kreten&Gefluister” hun beklag doen over, in bedekte termen, Leterme natuurlijk.
Want er viel niet genoeg te rapen toentertijd in Hertoginnedal. Maar nu is Verhofstadt er weer!

Bij een van de laatste oranje-blauwe stuiptrekkingen in november was de chauffeur van minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael (Open VLD) nog zo vriendelijk een thermos koffie te halen voor de half bevroren journalisten op de stoep van de Wetstraat. Het was een zeldzaam moment van oranje-blauwe gastvrijheid. Toen premier Guy Verhofstadt twee weken geleden door de koning in de ring werd gestuurd, gaf hij prompt te kennen dat de journalisten niet langer onbeschut, onverwarmd en dorstig zouden moeten wachten.
En kijk. Terwijl Verhofstadt zondagavond in zijn ambtswoning aan de Lambermontstraat vergaderde met CD&V/N-VA, Open VLD, MR en PS en buiten het kwik tot -3° daalde, hield de premier woord. De wachtende journalisten konden om de hoek in een lokaaltje van het kabinet van staatssecretaris Gisèle Mandaila terecht om even op te warmen. Er stonden koffie, soep en frisdrank voor de dorstigen en wafeltjes voor de hongerigen. 'Want ik had honger en gij hebt mij te eten gegeven, ik had dorst en gij hebt mij te drinken gegeven, ik was vreemdeling en gij hebt mij opgenomen', klinkt het in het evangelie naar Mattheus. Verhofstadt is misschien geen christendemocraat, maar hij kent duidelijk zijn klassiekers.

Wat ik wilde zeggen, Wouter of Steven, is dat er verderop in de evangeliën nog interessante zaken staan. Bij Lukas lezen wij over zekere Lazarus (niet de Lazarus die uit de doden is opgewekt, een andere, misschien wel een journalist in volle doen?).

Lukas 16; En er was een zeker rijk mens, en was gekleed met purper [toen al] en zeer fijn lijnwaad, levende allen dag vrolijk en prachtig. En er was een zeker bedelaar, met name Lazarus, welke lag voor zijn poort vol zweren; en begeerde verzadigd te worden van de kruimkens, die van de tafel des rijken vielen; maar ook de honden kwamen en lekten zijn zweren.

Laat de kruimels, voor de tijd dat het nog duurt, jullie goed smaken jongens! En verder maar hopen op het hiernamaals?

.

Read more...

Brussel-Halle-Vilvoorde: Quousque tandem? (46) (Hoegin)

Het is al een tijdje relatief stil rond de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde: blijkbaar weigeren de media ook nà de verkiezingen meer aandacht aan het dossier te besteden dan het absolute minste van het minste. Nochtans zakten deze week CD&V en N-VA voor hun eerste examen in dit dossier, toch als we het Vlaams Belang mogen geloven, en dat zou toch een kleine vermelding in de pers waard moeten zijn. En verder duikt aan Franstalige zijde weer de eis voor een soort van inschrijvingsrecht op.

Voor zover ik weet werd het bericht nergens anders bevestigd of ontkend, en dus heb ik niet meer informatie dan wat het Vlaams Belang vrijdag in een persmededeling schreef: het Vlaams Belang wou in de Kamercommissie die zich boog over de geldigheid van de voorbije verkiezingen een amendement indienen over onder meer de ruim 600 bezwaarschriften die de laatste dagen verzameld werden, maar Didier Reynders, voorzitter van de commissie, wou hier niet van weten. Inge Vervotte en Jan Jambon, die in de commissie de CD&V respectievelijk de N-VA vertegenwoordigde, sloten zich aan bij het standpunt van deze laatste –ik ga me niet moe maken iets te schrijven over de houding van de Open Vld of de sp.a in deze zaak– hoewel die partijen nochtans goed vertegenwoordigd waren bij de indieners van de bezwaarschriften. Als het Vlaams Belang in de persmededeling met spek geschoten heeft mogen CD&V en N-VA het me altijd laten weten. Indien niet moeten ze anders op de volgende gemeenteraadszitting in Londerzeel maar eens gaan verklaren waarom ze op deze manier het voltallige schepencollege van die gemeente eens goed in hun hemd hebben gezet. Het is in ieder geval een slecht teken aan de wand voor een onverwijlde splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde zonder toegevingen of wat dan ook.

Wat dat laatste betreft stond er gisteren een tweede veeg teken te lezen in een commentaarstuk van Steven Samyn in De Standaard: volgens een –uiteraard anonieme– Franstalige kandidaat-minister is er een oplossing voor Brussel-Halle-Vilvoorde in de maak die verdacht veel doet denken aan een vorm van inschrijvingsrecht voor de Franstaligen in de Rand in ruil voor de splitsing van de kieskring. Dit kan natuurlijk een kwakkel zijn, of niet; hoe dan ook is het goed in deze dagen nog eens een persmededeling van N-VA en CD&V onder de aandacht te brengen, gedateerd op 10 mei 2005 en ondertekend door Jo Vandeurzen en Bart de Wever, geschreven naar aanleiding van het uitlekken van enkele details over een geheim akkoord waar de toenmalige paarse regering onzaliger nagedachtenis over aan het onderhandelen was. De laatste twee paragrafen vatten de teneur van de persmededeling goed samen:

Uit indiscreties vanuit de geheime onderhandelingsplaats, kunnen CD&V en N-VA alleen maar besluiten dat er sprake is van nieuwe, bijkomende rechten en compensaties voor Franstaligen in Vlaanderen. Dit is tegen de grondwet en dus onbespreekbaar.

Om al deze redenen wijzen CD&V en N-VA al deze denkpistes af.

Laat ons hopen dat CD&V en N-VA zulke denkpistes nog steeds even categoriek afwijzen, ook al zitten zij nu mee aan tafel op die geheime onderhandelingsplaats.

Read more...