Ayaan Hirsi Ali versus Dyab Abou Jahjah (Hoegin)

Volgens de Nederlandse Minister van Vreemdelingenzaken en Integratie Rita Verdonk (VVD), heeft haar partijgenote Ayaan Hirsi Ali nooit de Nederlandse nationaliteit verkregen omwille van de onjuistheden (of leugens) in haar vluchtelingenverhaal. Toen aan het licht kwam dat ook AEL-voorman Dyab Abou Jahjah hier en daar creatief met de waarheid omgesprongen had om de Belgische nationaliteit te verkrijgen, had dat voor hem geen gevolgen.

Het verhaal van Ayaan Hirsi Ali kan men elders veel beter volgen. Op het ogenblik dat ik dit schrijf ziet het ernaar uit dat Ayaan Hirsi Ali hoe dan ook naar New York vertrekt, zelfs al zou de Tweede Kamer haar alsnog de Nederlandse nationaliteit verlenen. Opvallend is wel de snelheid waarmee Minister Rita Verdonk tot de conclusie kon komen dat Hirsi Ali de Nederlandse nationaliteit niet kon behouden (of juridisch correcter: nooit verkregen heeft). Haar excuus «dat ze niet anders kon» is echter niet van dezelfde orde als dat van Patrick Dewael na de ontsnapping van Fehriye Erdal: « IJzeren Rita» voelde zich met de rug tegen de muur gezet midden in de voorzittersverkiezingen van de VVD. Anderzijds bevinden er zich binnen de VVD genoeg elementen, waaronder voormalig boegbeeld Hans Wiegel, die Ayaan Hirsi Ali liever kwijt dan rijk zijn. Weer anderen zijn het daarmee absoluut niet eens. Het verhaal lijkt in ieder geval ook een staartje voor Rita Verdonk te zullen krijgen.

Hoe anders verging het Dyab Abou Jahjah. Toen bekend werd dat ook hij een fictieve reden had opgegeven in zijn asielaanvraag, had dat geen gevolgen voor zijn Belgische nationaliteit. Ook de omstandigheden rond zijn huwelijk met Peggy Paternoster zijn niet helemaal zuiver op de graat. Na amper 3,5 jaar scheidde hij weer van haar, en later zou zij verklaren dat zij het slachtoffer was van een schijnhuwelijk. Ook dat zonder gevolgen voor de Abou Jahjahs Belgische nationaliteit. Advocaat-generaal Yves Liégeois verklaarde in oktober 2002 in het proces dat door Filip Dewinter en Hugo Coveliers tegen Abou Jahjah aangespannen was dat «wij de nationaliteit niet kunnen afnemen omdat hij meningen uit die sommigen niet bevallen». Wie van slechte wil is zou echter eerder beginnen vermoeden dat hij zijn Belgische nationaliteit mocht behouden precies omdat hij meningen uit die «sommigen» niet bevallen.

Het verschil in behandeling is opvallend, en ook de reactie van de betrokkenen. De reactie van Rita Verdonk is één van dura lex, sed lex, en Ayaan Hirsi Ali zou niet de eerste zijn die op deze manier de Nederlandse nationaliteit verliest. In België daarentegen is het quasi onmogelijk om de nationaliteit te verliezen eens ze verkregen werd. De toekomst zal uitwijzen of Ayaan Hirsi Ali in één of andere Nederlandse kerk een hongerstaking zal beginnen, maar iets zegt me dat ze in de Belgische kerken niet bepaald welkom geheten zou worden. Maar waar Abou Jahjah er niet aan zou denken België te verlaten, en waarschijnlijk alle mogelijke truken zou toepassen om toch zo lang mogelijk in België te blijven, blijkt echter dat Ayaan Hirsi Ali sowieso van plan was Nederland te verlaten ten voordele van New York, waar ze voor American Enterprise Institute zou gaan werken. De wedstrijd Nederland-Ayaan Hirsi Ali zou dus wel eens kunnen uitdraaien op een win-win-situatie voor Ayaan Hirsi Ali en… de Verenigde Staten.

Read more...

Enkele remedies op Vlaanderens moorden (Politiek Incorrect)

In amper een half jaar zijn zowel Sint-Jans-Molenbeek, Brugge, Brussel en recentelijk ook Antwerpen het slachtoffer geworden van etnisch geïnspireerde (roof)moorden. Na de laatste slachtpartij te Antwerpen wordt vanuit de politiek correcte hoek weer collectief naar het Vlaams Belang gewezen als “morele verantwoordelijke” voor deze vreselijke misdaad: Het Vlaams Belang zou immers met haar propagandistische machine de kiemen zaaien voor een op haat en racisme gestoelde maatschappij, met excessen zoals in Antwerpen als gevolg.

Of deze hypothese al dan niet klopt wil ik nog in het midden laten. Wat echter erger is, is dat deze politiek correcte elite juist zelf verantwoordelijk is voor de verdere opmars van het Vlaams Belang. Of het nu een interview is met een joods weekblad, een bulderend openluchtcongres of zelfs een moordpartij; steeds weer staat de verzamelde “democratische” politieke kaste paraat om met zwaar geschut naar het Vlaams Belang uit te halen. Ondertussen hangt de dreiging van een mogelijk verlies van de partijdotatie ook nog als een zwaard van Damocles boven de kantoren aan het Madouplein te Brussel. Dat onze leidende politieke elite, de opeenvolgende verkiezingsoverwinningen van het Vlaams Blok/Belang sinds 1991 indachtig, nog steeds niet beseft dat haar ongenuanceerde tot zelfs beledigende aanpak van deze partij ronduit contraproductief werkt, is een droevig feit.

Wat meer is: Het is niet het Vlaams Belang, maar juist vooral onze huidige politiek correcte elite van socialisten, links-liberalen en ACV-christendemocraten die verantwoordelijk is voor de verdere opgang van het racisme en de onverdraagzaamheid in onze maatschappij. Die katalysator is onze alom geprezen “sociale welvaartsstaat”.

Want wat zegt de spreekwoordelijke Jan-met-de-Pet als hem zijn mening over de nieuwe Vlaming gevraagd wordt? In vele gevallen krijg je dan een stereotiep antwoord met oneliners zoals “ze zijn lui”, “ze pakken ons werk af” en/of “ze zijn crimineel”.

Het is natuurlijk dikwijls opletten geblazen met het waarheidsgehalte van de vox populi, maar in dit geval heeft deze wel gelijk: Zo bedraagt de werkloosheidsgraad van vreemdelingen afkomstig buiten de EU in Vlaanderen ruim 30% (in Wallonië ligt dit percentage - toeval of niet? - zelfs nog 10% hoger). Dat is ongeveer vier maal zo hoog als het gemiddelde werkloosheidscijfer! En ongeveer 43% van de gedetineerden in de Belgische gevangenissen zijn van niet-Belgische afkomst. Allemaal cijfers die het beeld van Jan Modaal over de vreemdeling als een profiterend en crimineel wezen, jammer genoeg, bevestigd.

Dat er cultuurbarrières zouden bestaan die mee dit hoge werkloosheidspercentage bepalen, valt zeker niet te ontkennen. Voor partijen als het Vlaams Belang zou het debat hierbij reeds ophouden, maar er is echter meer: Zo blijkt uit een recente studie van de Europese Hogeschool Brussel (EHSAL) dat ongeveer 36% van de in België aangekomen asielzoekers – allen dus potentiële nieuwe Belgen – wenst zelfstandig ondernemer te worden. Wat blijkt echter? Amper 1,5% wordt het ook! De hoofdoorzaak: De typisch Belgische regilitis: Wanneer onze potentiële nieuwe zelfstandige – die dus ten volle bijdraagt aan onze economisch en maatschappelijk weefsel – te weten komt dat hij eerst over een geldige beroepskaart moet beschikken, dat de sector waarin hij wil werken behoort tot de zogenaamde beschermde beroepen of dat zijn diploma hier niet geldig is, dan zakt hem de moed in de schoenen. Een citaat uit het studiewerk: “De theorie van de overheid als helpende hand klopt niet. Die theorie stelt dat het goed is om drempels te hebben, omdat dat leidt tot minder faillissementen en betere kwaliteit. Uit onderzoek blijkt dat dit niet het geval is. De remedie is erger dan de vermeende kwaal.”

Het is dus juist deze overheid met haar dogmatische sociale welvaartsstaat die voor zulke drama’s zorgt! Bovendien bleek nog begin dit jaar uit een enquête van Unizo dat maar liefst 49,6% van de kleine en middelgrote ondernemingen een stijging ondervond van de administratieve lastendruk in de periode 2002-2004. Maak daarenboven ook nog eens de bedenking van de verpletterende Belgische fiscale druk die nodig is om onze welvaartsstaat te financieren – uiteraard ook voor zelfstandigen – en u begrijpt waarom slechts 1,5% van de kandidaat-nieuwe Belgen uiteindelijk ook een zelfstandig beroep uitoefent. Nochtans zijn de zelfstandige beroepen, zeker voor kansarmen en doorgaans dus ook allochtonen, een prima springplank naar een beter bestaan. Maar dan moet de overheid dringend stoppen met haar bemoeizucht, fiscale afstraffing en regelzucht.

Maar samen gekoppeld aan efficiëntere en dus minder regelgeving, dient ook een veel rationelere immigratiepolitiek gevoerd te worden. Het Angelsaksische model kan ons terzake de weg helpen: Zo bestaat er in het Verenigd Koninkrijk een soort puntensysteem waarbij de kandidaat-immigrant wordt afgetoetst aan criteria als scholingsgraad, inkomen en arbeidsintentie. Hoe hoger hij of zij scoort, hoe meer kans zij maakt om het Verenigd Koninkrijk binnen te mogen, en zelfs de Britse nationaliteit te verwerven. Ondernemers en wetenschappers krijgen zelfs onbeperkt toegang tot het VK.

Een soortgelijk systeem vinden we ook terug in de Verenigde Staten van Amerika. Daar is het Green Card-systeem de sleutel tot succes. Ook hier is vooral motivatie een belangrijk criterium om een kandidaat-immigrant op Amerikaans grondgebied toe te laten. Maar opgelet: Wanneer je je wenst te vestigen in de VS, en je beschikt over een Green Card, wil dit nog niet zeggen dat je automatisch ook genaturaliseerd zult worden tot Amerikaans staatsburger. De beschikking over een Green Card is immers een basisvoorwaarde (!) om deel te mogen nemen aan een verplichte (!!) inburgeringcursus!

Dat is natuurlijk wat anders dan de immigratiepolitiek – als er al over een coherent beleid gesproken kan worden – op z’n Belgisch. Hier worden massaal vreemdelingen dankzij de onheilzame snel-Belg-wet geïmporteerd om mee de uitkeringseconomie van het OCMW te doen draaien. Daarenboven worden ze ook nog eens gemeentelijk stemrecht verleend om de electorale winsten van voornamelijk de socialisten te consolideren. Maar migranten die wél bereid zijn tot werk – zoals de Oost-Europeanen – worden de toegang tot België ontzegd. Of er wordt een hele administratie met lijsten met knelpuntvacatures opgesteld dat allesbehalve transparant werkt.

De algemene conclusie is dan ook dat alleen maar een efficiënte bestrijding van de uitwassen van onze heilloze sociaal-corporatistische welvaartsstaat – kortom: minder overheid – en hieraan verbonden een rationalisering van ons immigratiebeleid kan leiden tot meer welvaart voor iedereen. Alleen zo kan ook de allochtone bevolking in onze samenleving mee ontwikkelen, wat tot een daling van hun aandeel in de criminaliteitscijfers, en dus ook tot een terugdringing van de racistische kiem zal leiden. Want het is tenslotte "werk" dat buiten haar funtie als generator van individuele en collectieve welvaart, ook een sociale functie heeft, en bijgevolg het glijmiddel bij uitstek is tot een geslaagde integratie. En het is die geslaagde integratie die zorgt voor een veel harmonieuzer samenleven tussen de verschillende gemeenschappen. Dat zulk een beleid werkt, wist wijlen Amerikaans president Ronald Reagan reeds mee te delen: “There are no such things as limits to growth, because there are no limits on the human capacity for intelligence, imagination and wonder.” Waarom dus ook niet voor de allochtone bevolking?

Read more...

De Tijd: gepercipieerde associatie met Vlaams Belang leidde tot ontslag De Bode

Eind vorig jaar publiceerde een denkgroep die zichzelf "In de Warande" noemt een manifest dat een cijfermatig pleidooi vormde voor Vlaamse zelfstandigheid. "In de Warande" mag niet worden verward met de Vlaamse eliteclub "De Warande", hoewel beide groepen vergaderen in hetzelfde gebouw vlakbij het Brussels Warandepark. Tot de denkgroep behoren onder meer enkele actieve en gepensioneerde ondernemers, kaderleden, professoren, advocaten en journalisten. Zowel bij de leden als bij de ondertekenaars vinden we enkele mensen van christendemocratische, liberale en N-VA-signatuur terug, maar de meesten zijn politiek dakloos. De reacties in pers en politiek waren eerder lauw, maar het publiek kon het manifest wel smaken: er zijn inmiddels al achtduizend exemplaren verkocht, en een Franstalige versie verschijnt binnenkort.

Vorige zaterdag schreef Wim Van der Velden, redacteur politiek en economie bij De Tijd, in zijn krant een opiniestuk onder de titel "Extreem rechts label is dodelijk". Daaruit volgend citaat:

De mensen uit het bedrijfsleven die met naam en toenaam het Warandemanifest over een onafhankelijk Vlaanderen ondertekenden, weten intussen beter dan wie ook hoe gevaarlijk het is geassocieerd te worden met het Vlaams Belang. En niet zozeer omdat het VB separatistisch is, maar wel omdat het nog altijd gebrandmerkt staat als racistisch en extreem-rechts, een miljoen kiezers of niet. Als ondertekenaar van het manifest kostte het de professioneel toch erg gewaardeerde Herman De Bode zijn topfunctie bij de managementadviseur McKinsey.

Dit is bij mijn weten de eerste keer dat iemand in de media insinueert dat het ontslag van denkgroep-lid Herman De Bode veroorzaakt werd doordat men de denkgroep associeerde met Vlaams Belang. Herman De Bode moest ontslag nemen als managing partner van McKinsey Benelux, na druk van Franstalige klanten. Het ontslag leverde de denkgroep bijkomende belangstelling en sympathie op.

Piet Depuydt, hoofdredacteur van het weekblad Trends (Trends-directeur Frans Crols maakt deel uit van de denkgroep), schreef in december:

De druk die op Herman De Bode is uitgeoefend om ontslag te nemen, komt wellicht niet van de overheid. In België heeft McKinsey nauwelijks overheidscontracten. Van waar dan wel? De Bode is voorzitter van de Harvard Club in België, een alumnivereniging van de bekende universiteit waar hij geregeld in contact komt met personaliteiten zoals Daniel Janssen (Solvay), Maurice Lippens (Fortis), Pierre-Olivier Beckers (Delhaize) en Jean-Pierre Bizet (D'Ieteren). Precies het type klanten - bedrijven met een omzet van meer dan 250 miljoen euro - waar McKinsey op mikt. Een aantal figuren uit die topkringen, zoals Georges Jacobs (UCB), hebben hun ongenoegen geuit over het optreden van Herman De Bode.

Vorige week nog verklaarde Aloïs Michielsen, CEO van Solvay, "geschokt" te zijn door "de separatistische standpunten" van het manifest, en ook door "de wijze waarop ze dat standpunt naar buiten hebben gebracht". Vooral dat laatste intrigeert mij. Wat is er schokkend aan de wijze waarop het standpunt werd naar buiten gebracht, met een boek en een persconferentie? Wellicht was de heer Michielsen tot nu toe gewoon dat separatisten vendelzwaaiend door de straten lopen terwijl ze "Waalse ratten, rol uw matten" roepen, en is hij geschokt te zien dat keurige heren in maatpak vanuit hun prestigieus optrekje vlakbij de Wetstraat met argumenten en cijfers de zelfstandigheid van Vlaanderen bepleiten? Vreemd dat geen enkele journalist de vraag stelde wat er dan, los van de inhoud, zo "schokkend" was aan de "manier" waarop de denkgroep "In de Warande" de standpunten naar buiten bracht.

Michielsen en een aantal andere Belgische topindustriëlen houden niet van het separatistische Warande-discours, en dat wekt geen verbazing. Het opiniestuk van Tijd-redacteur Van der Velden daarentegen wekt wel bevreemding op. Volgens hem is het ontslag van Herman De Bode niet veroorzaakt door druk van klanten die aan het voortbestaan van België gehecht zijn. Nee, wat Van der Velden schrijft komt hierop neer: het Warande-manifest is separatistisch, en Vlaams Belang is ook separatistisch, en daarenboven xenofoob en extreem-rechts. Louter daardoor kunnen De Bode en zijn denkgroep geassocieerd worden met racisme en met het extreem-rechtse gedachtengoed, en precies die associatie leidde tot zijn ontslag, aldus nog steeds Van der Velden. Hij geeft daarbij niet alleen blijk van een manke logica, hij creëert bij de lezers van De Tijd een foutieve perceptie. Van een redacteur van een "kwaliteitskrant" had ik beter verwacht.

Read more...

Elk politicus iemands populist (Hoegin)

Groen! opent de partijlokalen voor mensen zonder papieren, SPIRIT wil het Vlaams Belang verbieden en het Vlaams Belang weigert de morele schuld voor de daden van Hans van Themsche op zich te nemen. Geen van de drie zal het graag horen, maar alledrie zijn ze in hetzelfde bedje ziek… of gezond, naargelang men het bekijkt.

Een tijdje geleden vroeg De Stemmenkampioen aan zijn panel of het opvangen van illegale vreemdelingen een misdrijf was of niet (weekvraag 36). Uit de resultaten bleek dat een meerderheid van de Groen!-kiezers geen graten zag in zulke opvang, hoewel een tweederdemeerderheid van de bevolking tegen is. De kiezers van sp.a/SPIRIT antwoordden verdeeld: 44% vond het opvangen van een illegale vreemdeling een misdrijf, terwijl 43% vond van niet. Wanneer Groen! vandaag dus de partijlokalen openstelt voor mensen zonder papieren, doet het eigenlijk precies hetzelfde als wat Bart de Wever deed toen hij met een vrachtwagen vol geld naar Strépy reed: door een provocatie goed in de media komen, gemakkelijk scoren bij de eigen achterban, en hopelijk ook een paar kiezers bij de naaste concurrenten weglokken. Met deze actie zet Groen! immers vooral sp.a en SPIRIT onder druk op de linkerflank. Die twee zitten dan weer gevangen in de federale regering, waar Minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael voorlopig absoluut geen reden heeft om ook maar een millimeter toe te geven. Tenzij sp.a en de PS er een regeringszaak van zouden willen maken natuurlijk.

In die zin doet ook Fouad Ahidar van SPIRIT niet meer dan zijn werk wanneer hij ervoor pleit het Vlaams Belang zonder meer te verbieden. Enfin, dat is toch hoe ik zijn oproep tot discussie daarover begrijp, want als hij geen voorstander van zo'n verbod zou zijn, zou hij ook geen reden hebben om die discussie leven in te blazen. Hoe dan ook, weekvraag 31 van De Stemmenkampioen toonde aan dat een meerderheid van de sp.a/SPIRIT-kiezers achter de vervolging van het Vlaams Belang staat. Fouad Ahidar en Geert Lambert hebben dus gelijk wanneer zij zich zo sterk in deze zaak profileren, te meer daar zij zo misschien ook stemmen van Groen! naar hun kartel kunnen overhalen. Bovendien jagen zij VLD-kiezers naar het Vlaams Belang, wat zoals ik reeds in januari schreef, hun regeerpositie alleen maar kan bestendigen.

En zo zit ook het Vlaams Belang hoogstwaarschijnlijk op één lijn met zijn eigen kiezers, en een groot deel van zijn potentiële kiezers, wanneer het Hans van Themsche consequent omschrijft als een «gestoorde gek», en geen morele verantwoordelijkheid wil opnemen voor zijn daden. Dat is toch mijn besluit wanneer ik de resultaten van de opiniepeiling van VTM lees waaruit moet blijken dat 45% van de Vlamingen het Vlaams Belang niet verantwoordelijk vindt voor de moorden in Antwerpen van verleden week. De weekvraag van De Stemmenkampioen van deze week gaat over hetzelfde thema, en een voorspelling over hoe de uitslag eruit zal zien is niet zo moeilijk: bij het Vlaams Belang wijst een meerderheid van de kiezers alle verantwoordelijkheid af, bij Groen! en waarschijnlijk ook sp.a/SPIRIT legt een meerderheid de schuld wél bij het Vlaams Belang, en bij CD&V-N-VA en VLD zitten de kiezers zo een beetje tussen de twee uitersten in. Dat is ook logisch: voor de kiezers van het Vlaams Belang is niet het Vlaams Belang de basisoorzaak, maar wel de migrantenproblemen. Het Vlaams Belang is daarmee voor hen dan ook niet meer dan de pianist waarop geschoten wordt. Bij Groen! en sp.a/SPIRIT heerst dan weer de omgekeerde mening: voor hen situeert een groot deel van het migrantenprobleem zich niet bij de migranten, maar wel hij het Vlaams Belang en hun kiezers en sympathisanten dat steeds opnieuw op het probleem inspeelt. De vraag is of zij denken dat dit kwart van de bevolking ook automatisch zal verdwijnen indien het Vlaams Belang morgen daadwerkelijk verboden zou worden.

Read more...

Chaos in mijn hoofd (De andere kijk)

Sinds de dubbele moord in Antwerpen van donderdag, probeer ik, zelf Antwerpenaar zijnde, een post in mekaar te steken, maar het lukt me niet. Ik spring constant van de ene gedachte op de andere (als je wilt, kan je die allemaal nalezen in mijn reacties op de citaten overgenomen door en de posts van LVB op zijn blog), maar om de één of andere reden slaag ik er niet in om dat te bundelen in één lange coherente post: daarvoor heerst er nu te veel chaos in mijn hoofd.

Niettemin zijn er enkele basisprincipes te ontwaren in al die verschillende gedachten: ik schrijf deze nu neer om eventuele misverstanden weg te nemen omtrent mijn stellingname over deze feiten en vooral hun nasleep:

1. de zoektocht naar de waarheid: wat heeft de dader precies gedreven? Daarvan is momenteel nog te weinig geweten. Vanavond ging het bv. over de videowargames die de dader speelde. Zodra dit niet duidelijk is, is de stellige bewering dat het om racistische moorden gaat, waarvoor het Vlaams Belang minstens gedeeltelijk verantwoordelijk is, absoluut voorbarig (om niet te zeggen: politiek gemotiveerd).

2. de individuele verantwoordelijkheid: enkel het individu, de dader in dit geval, kan in mijn ogen verantwoordelijk worden gesteld voor deze moorden. Zijn de Nederlandse politici bv. verantwoordelijk geweest voor de moord op Pim Fortuyn? Neen, net zomin het VB nu verantwoordelijk is.

3. de vrijheid van meningsuiting: meningen, zelfs deze waarmee je het niet noodzakelijk eens bent, mogen geuit worden, zonder dat deze die ze uitdrukt het risico loopt dat hij een proces aan zijn been krijgt van het CGKR. De manier waarop Paul Beliën in een bepaald geval het zwijgen is opgelegd, is werkelijk aberrant. Meningen moeten met andere meningen worden gecounterd en niet met verzoekschriften, boetes tot zelfs gevangenisstraffen.

4. de rol van de Staat: het is haar belangrijkste taak om de veiligheid van al haar burgers te garanderen en de wetten gelijk toe te passen. Deze taak vervult zij nu niet naar behoren. In plaats daarvan houdt zij zich bezig met zaken die zij beter aan de burgers zou overlaten: nu weerhoudt de Staat de burgers ervan om hun eigen verantwoordelijkheid te nemen, een verantwoordelijkheid die de burgers trouwens soms zelf al te graag overlaten. Bovendien moeten de wetten zonder aansziens des persoons en op maat van het individu (en niet van de groep) opgesteld en afgedwongen worden. Doordat de Staat én de burgers in deze nu in gebreke blijven, heerst verzuring en gebeuren er vreselijke incidenten.

Ik hoop dat ik aan deze principes trouw ben gebleven in mijn houding tegenover deze zaak (net zoals ik dat ook probeer te zijn in al mijn schrijfsels op dit en andere fora).

Read more...

Jos Geysels wou lippen dichtnaaien (Hoegin)

Uit doorgaans slecht ingelichte bronnen werd zopas vernomen dat de solidariteitsactie van Groen! oorspronkelijk veel verder ging dan gisteren aangekondigd. Niet alleen zouden partijlokalen opengesteld worden voor mensen zonder papieren, maar waren ook enkele toppolitici van de partij bereid hun lippen dicht te naaien. Na een interne opiniepeiling werd echter afgezien van het laatste deel van de actie.

Zo wou Jos Geysels zijn lippen dichtnaaien uit solidariteit met de 31-jarige Marokkaan in het Luikse Glain. Naar verluidt stond Jos Geysels al met naald en draad klaar toen de actie in allerijl afgeblazen werd: uit een interne opiniepeiling was immers gebleken dat slechts 7% van de Vlamingen de actie zou ondersteunen, terwijl maar liefst 93% verklaarde liefst te hebben dat de lippen van Jos Geysels permanent dichtgenaaid zouden blijven. Bovendien bleek dat 74% van hen bereid was persoonlijk de lippen van Geysels te komen dichtnaaien. Gevraagd naar eventuele verdoving verklaarde een meerderheid dat ze zelf geen verdoving nodig hadden om de operatie uit te voeren, maar 14% was wel bereid Geysels lokale verdoving toe te staan.

Uit een discreet contact met Minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael was dan bovendien nog gebleken dat laatstgenoemde met plezier de kosten voor de aankoop van de draad voor de volledige partijtop voor zijn rekening wou nemen, op voorwaarde dat de gebruikte draad van een extra-stevige soort was. In het licht van die gegevens werd dan maar afgezien van de actie.

(Oorspronkelijk verschenen bij Diogenes)

Read more...

Links is verantwoordelijk voor moorden in Antwerpen

( . . . )

Begin mei, 2006. Terwijl kardinaal Danneels voor de verzamelde pers een waardeloze verklaring aflegt over illegalen, die zowel vriezen als dooien inhoudt, koopt in Antwerpen een 18-jarige jongen een zwaar jachtwapen en knalt er doelbewust enkele mensen mee neer.

- “Waar was jij, meneer de Kardinaal, donderdag om 10 uur?…”

Ik geloof niet dat de slachtoffers toevallig op de verkeerde plaats liepen. Het is nagenoeg zeker dat hij precies die Malinese en die Turkse vrouw heeft uitgekozen omwille van hun etnie. En zoiets doe je niet, de slachtoffers hadden er wellicht niet eens aanleiding toe gegeven.

Wie voor dergelijke actie begrip opbrengt, is medeplichtig. Maar wie zegt, dit niet te kunnen begrijpen, is hyprocriet.

Bij deze moordpartij is het woord ‘racisme’ absoluut misplaatst. De werkelijke drijfveer is ‘te lang opgekropte machteloosheid’. Het is een verschrikkelijke en verwerpelijke daad van iemand die elke dag geconfronteerd wordt met een maatschappij die het bloed onder nagels wordt uitgetergd.

Niet alleen Hans, maar zovele ministers, parlementairen, burgemeesters, land- en kerkvorsten, journalisten en het hele linkse establishment hielden gisterenochtend mee hun vinger aan de trekker en hebben bloed aan hun handen.

Zij zijn er zich zelfs niet van bewust dat ons land volloopt met al dan niet in Gothic vermomde moordenaars, die elk moment door het lint kunnen gaan omdat ze jarenlang bedrogen werden door platte demagogen met dezelfde fascistoïde methodes als in de colleges van de jaren ’60.

Dat deze misdaad het gevolg is van een steeds toenemende verharding en zelfs racisme in de maatschappij, zoals 'links' beweert, is absoluut juist. Blijft de vraag wat de oorzaak is van die toenemende verharding en het zogenoemde racisme.

Als later een tv-serie wordt gedraaid over de bloedige en genadeloze revolte van de Vlamingen tegen vreemde overheersers, dan hoop ik – ter correcte informatie van de volgende generaties - dat vooral de periode 1960-2006 aan bod komt.

LEES HET HELE ARTIKEL OP : www.vrijvanzegel.net

Read more...

Groepsdenken en stigmatisatie (Hoegin)

De uitspraak van Bart Somers van gisteren is wijs: een wij-zij-gevoel creëren door een gemeenschap te stigmatiseren en tot zondebok te maken is volledig uit den boze. Vraag is of Bart Somers & Co bereid zijn de consequentie van hun uitspraken in te zien.

Stel je voor dat iemand het vandaag in zijn hoofd zou halen het volgende op papier te zetten:

De moslims willen dat jullie jullie bekeren, zodat jullie ook moslims worden. Leg daarom geen contacten met hen tot zij zich bekeren tot het christendom. En als zij niet willen, achtervolg hen dan en vermoord hen. Sluit geen vriendschap met hen, en neem hen niet in dienst.

Zo een verwerpelijke uiting van groepsdenken, oproep tot haat en zelfs geweld is eigenlijk ondenkbaar, en zo'n ideologie kan moeilijk als «democratisch» of «vredelievend» omschreven worden. Ja toch? Het is dan ook zeer de vraag of de aanhangers ervan welkom zouden zijn in bijvoorbeeld de vakbonden, en of organisaties die die ideologie propageren dotaties en subsidies van de overheid zouden kunnen of mogen ontvangen. Geert Lambert zou zich geen klein beetje de voeten vanonder het lijf lopen om hen voor de Raad van State te sleuren.

Wel, de waarheid is dat als je «islam» en «christendom» omwisselt (An-Nisa 4:89), de aanhangers meer dan welkom zijn in de vakbonden, al wat zichzelf «democratisch» meent te moeten noemen strijd levert om moslimorganisaties allerhande subsidies toe te kennen, en sommigen het zelfs bestaan die ideologie als de «godsdienst van de vrede» te bestempelen. Om de uitspraak van Bart Somers nog eens in herinnering te brengen, zij het lichtjes gewijzigd:

Als je [eeuwenlang] [een] gemeenschap stigmatiseert en tot zondebok maakt, dan creëer je een klimaat van haat in de samenleving waardoor een wij-zij-gevoel ontstaat en racisme wordt aangewakkerd.

En over groepsdenken gesproken, bij De Standaard wentelen de journalisten zich in hun analyses zo vaak rond in deze smeuïge zaak dat ze meer dan één keer het Noorden kwijtraken. Zo stelt Bart Brinckman dat het geweld inherent is aan het Vlaams Belang. Gelijkaardige analyses over de milieubeweging heb ik niet gelezen na de moord op Pim Fortuyn, en zo'n analyses waren ook bijzonder onkies na de moord op Theo van Gogh, ja zelfs na 11 september. Maar op het einde van zijn stuk verslikt hij zich een beetje wanneer het over Luna gaat:

een tweejarig blank meisje, van wie de ouders een door Belangers druk beklant restaurant uitbaten

Luna werd echter neergeschoten terwijl de schutter het eigenlijk vooral Oulemata Niangadou gemunt had, de Malinese au pair die op haar paste. De ouders van een door Belangers druk beklant restaurant hadden dus een Malinese au pair. Schoven die groepsdenkende inherent gewelddadige Belangers dan nietsvermoedend aan tafel bij een multi-culturalist pur sang, of was Oulemata ook in dienst genomen om regelmatig eens in mekaar geslagen te worden? Ik lees verder dat Hans van Themsche zelf volgens zijn vader een Indische kameraad had, en dat de vader meerdere Afrikaanse vrienden heeft. En dat de vader zelf dan weer steevast frieten bakte op de stoofvlees- en mosselsoupers van de Wilrijkse Vlaams Belang-afdeling, maar geen tijd had om op de kieslijst te staan. Deed Bart Brinckman in zijn artikel aan stigmatisatie en groepsdenken, of had hij gewoon een fles whisky teveel op? Wat moet ik denken van de vermelding van het feit dat de grootvader van Hans van Themsche nog een Oostfronter is geweest? Dat er zoiets bestaat als erfzonde in Vlaams-nationale families? Hoe dan ook worden hier zoveel details en analyses rondgespuid dat alleen nog lezers met een goudvissengeheugen de krant nog serieus kunnen nemen.

Read more...

Stemmingmakerij (Hoegin)

Naar aanleiding van de dubbele moord in Antwerpen zijn blijkbaar op meerdere plaatsen de stoppen volledig doorgeslagen. Radio 1 riep rond zes uur net niet op om nog snel te gaan betogen in Brugge, terwijl TMF elk uur een minuut stilte houdt. Wat zou de familie van Glenn Wijnants daar van denken?

Nog voor er een eerste verhoor van de dader had kunnen plaatsvinden, was het motief van de misdaad al klaar voor de media: racicme. Zo kopte De Standaard «Racistische moord», terwijl het in de intro «wellicht uit racistische motieven» luidt. Na de talloze mea culpa's van de laatste weken naar aanleiding van het signalement van de moordenaars van Joe zou je misschien verwachten dat onze kwaliteitsjournalisten zich geen twee keer aan dezelfde steen zouden willen stoten, maar het zou natuurlijk ook kunnen dat sommige journalisten op de eerste de beste gelegenheid zaten te wachten om zich opzettelijk aan een steen te stoten om wat te compenseren. Voor de goede zaak, niet waar. Geen haar op mijn hoofd twijfelt er echter aan dat als achteraf gebleken zou zijn dat racisme dan toch niets met de zaak te maken had, er opnieuw een collectieve schuldbelijdenis zou gevolgd zijn.

Maar waar het een paar weken geleden nogal wat voeten in de aarde had eer er een demonstratie op poten gezet was, bleek gisteren dat voor een «racistische» dubbelmoord in de loop van amper een paar uren zelfs meerdere betogingen tegelijkertijd georganiseerd kunnen worden. Zonder voorafgaande debatten of zo'n betoging wel kies is. Zonder lange debatten waarvoor of waartegen men zal betogen. Voor Antwerpen aan 't Woord ging het allemaal zelfs niet snel genoeg: minder dan tien uur na de moord, om 21:34, werd al een persberichtverspreid met concrete plaats, datum en uur. De oproep werd twee uur later al ingetrokken ten voordele van een andere betoging, wat op zich al genoeg zegt over het ongeduld van de organisatie, want er was zelfs geen tijd om een klein beetje aan coördinatie te doen met gelijkgezinde organisaties. Zo snel moest het dus gaan. Ik neem echter aan dat de vergunningen voor de betogingen geleverd werden vóór de persmededelingen de deur werden uitgestuurd, of ging men ervan uit dat dat hoe dan ook wel geen probleem zou geweest zijn? Voor een herdenkingswake voor Glenn Wijnants was er een internetcampagne nodig om zelfs nog maar toelating te krijgen.

Verder staat de moordenaar reeds de dag na de moord met naam en toenaam in de kranten, inclusief allerlei persoonlijke details zoals het internaat waar hij school liep, de gebeurtenissen van de laatste dagen, verhalen over zijn jeugd, zijn familiesituatie, de connectie met Frieda van Themsche, zijn tante, jazelfs een stamboom met aantekeningen, en meerdere foto's, tot zijn surfgewoontes op het internet toe. Er zijn ondertussen al wat jaren verlopen sedert de moord op Pim Fortuyn, maar de dader wordt nog steeds vaak omschreven als Volkert van der G., kwestie van vooral zijn privacy niet te schenden. Wat zijn grootvader uitgespookt heeft aan het begin van de vorige eeuw heeft niemand om mij onbekende redenen ooit uit de doeken gedaan.

Wat echter tussen al die details ontbreekt, is wat er precies gebeurd is op die Antwerpse school waar hij problemen zou gehad hebben met allochtone leerlingen. Gepest? Als ik de ijver bekijk waarmee allerlei details over Hans van Themsche naar boven gehaald worden, kan het toch niet moeilijk zijn om de betrokken allochtone leerlingen op te snorren en hen aan een diepte-interview te onderwerpen. Opdat de bevolking haar recht op informatie ten volle zou kunnen uitoefenen, want dat is toch de bedoeling, neem ik aan. Of zou trop dan toch teveel kunnen zijn, en gaat de grens precies daar?

Wat dat laatste betreft, na het nieuws van 18:00 werd op Radio 1 zo goed als opgeroepen om nog snel in Brugge te gaan betogen. De reporter ter plaatse verklaarde dat er op dat ogenblik zo'n 100 à 150 mensen ter plekke waren, maar aangezien de demonstratie pas een kwartiertje later zou beginnen, kon dat nog oplopen, want «er kunnen immers nog altijd snel een pak mensen opduiken voor de betoging». Alleen hopeloos achterlijke en Nederlandsonkundige Bruggelingen zouden de hint niet kunnen gesnapt hebben. De media proberen ondertussen mekaar te overtroeven met initiatieven om toch maar te onderstrepen hoe «geëngageerd» zij wel zijn. TMF bijvoorbeeld houdt elk uur een minuut stilte. Wat zou er tijdens die minuut in de hoofden van de familie van Patrick Mombaerts omgaan? En zouden zij naar de speciale programma's van VTM en op Canvas kijken?

En ook de politici laten zich niet onbetuigd, en vooral Spirit schijnt zich in deze zaak te willen profileren. Of dit enig verband heeft men hun opdracht om als loopjongetjes van de Franstalige partijen de dotatie van het Vlaams Belang af te nemen laat ik in het midden. In een persmededeling stellen zij in ieder geval dat «de hele reeks racistische incidenten van de jongste weken en jaren […] het steeds moeilijker maken om ze af te doen als geïsoleerde incidenten.» Voor wie wil weten wat dan wel geïsoleerde incidenten zijn: de talrijke aanslagen op lokalen van het Vlaams Belang en de auto van Filip Dewinter in Leuven, of de auto's die verleden herfst in de loop van enkele nachten in brand werden gestoken. Dat spreekt voor zich.

Bart Somers moest natuurlijk ook zijn kiezeltje bijdragen in het programma Terzake: «Als je jaar in jaar uit de allochtone gemeenschap stigmatiseert en tot zondebok maakt, dan creëer je een klimaat van haat in de samenleving waardoor een wij-zij-gevoel ontstaat en racisme wordt aangewakkerd.» Hij wil ook dat er een beleid wordt gevoerd dat het «groepsdenken» doorbreekt. «We moeten proberen te evolueren naar een samenleving die bestaat uit individuen. Anders blijven we naast elkaar leven.» Als je echter jaar in jaar uit de kiezers van het Vlaams Blok/Belang stigmatiseert («mestkevers» etc…) en tot zondebok maakt (zoals nu), dan creëer je echter niet een klimaat van haat in de samenleving waardoor een wij-zij-gevoel ontstaat, en doe je zeker niet aan groepsdenken. Neen, dan graaf je als niet-socialistische partij gewoon mee je eigen gaf, maar dat zal Bart Somers wel nooit snappen.

Read more...

De capriolen van Laurette (Politiek Incorrect)

Tijdens de eerste ambtstermijn (1999-2003) van premier Verhofstadt was Laurette Onkelinx (PS) minister van Arbeid. In die hoedanigheid heeft ze ervoor gezorgd dat de werkloosheidsgraad tot 8,2% gestegen is. Nadat de groenen uit de regering werden gewipt in 2003, werd Onkelinx verkast naar het departement Justitie. Ook kreeg ze promotie tot vice-premier. En wat zou de combinatie van haar "expertise" als minister van Arbeid, samen met haar huidige bevoegdheid over Justitie zoal opleveren? Het resultaat is een explosieve - maar vooral giftige - mix.

Reeds op 15 februari 2005 had Laurette Onkelinx haar wetsvoorstel tot hervorming van het sociaal strafrecht klaar. Dat voorstel werd reeds door de ministerraad goedgekeurd, en is nu voorwerp van discussie in de Kamercommissie Jusitite.

Het wetsvoorstel houdt voornamelijk een uitbreiding van de beslissingsbevoegdheid van de arbeidsauditeur (staande magistraat aan de arbeidsrechtbank) in. Op dit moment heeft de arbeidsauditeur voornamelijk strafrechtelijke bevoegdheden. Dit wil zeggen dat deze, na klacht van bijvoorbeeld een werknemersvereniging of de arbeidsinspectie, kan overgaan tot bijvoorbeeld de aanklaging van de werkgever voor de rechtbank wanneer blijkt dat deze het sociaal recht met de voeten treedt. Nu wordt deze bevoegdheid echter verder uitgebreid: De arbeidsauditeur kan in het vervolg ook de werkgever aanklagen door middel van een rechtsvordering. Dit betekent dat het arbeidsauditoraat als (aanklagende) partij optreedt. Op die manier kan de werkgever dus voor de rechter gedaagd worden zonder dat er ook maar enige interne betwisting in het bedrijf heeft bestaan. En het is juist dat dat zo vreemd is aan dit nieuwe wetsvoorstel: Gezien het arbeidsauditoraat (min of meer) het equivalent is van het openbaar ministerie aan andere rechtbanken, wordt zij geacht zich in een rechtszaak alleen maar partij te stellen wanneer het maatschappelijk belang in het gedrang komt. En in tegenstelling tot algemene strafzaken, vormen socio-economisch geïnspireerde rechtszaken (doorgaans) geen bedreiging voor een "algemeen maatschappelijk belang". Door het wetsvoorstel van Onkelinx zou het arbeidsauditoraat dus een bevoegdheid worden verleend die in een rechtsstaat totaal inopportuun is. Op die manier wordt dus de weg tot willekeur vanwege de arbeidsauditeur, en dus vanwege de staat, aangelegd.

En hoewel het wetsvoorstel van Onkelinx ondertussen wel is aangepast aan de bemerkingen van de Raad van State, toch wordt er pertinent geen (of toch weinig) rekening gehouden met het (vernietigende) advies van een ander grondwettelijk gedetermineerde instelling, zijnde de Hoge Raad voor de Justitie (HRJ). In haar advies dat dateert van 23 maart 2005, stelt de Hoge Raad zich toch wel enkele fundamentele vragen bij dit wetsvoorstel. Zo spreekt de HRJ over de "dubbele pet" van de arbeidsauditeur; enerzijds als vertegenwoordiger van het openbaar ministerie, en anderzijds als verzoekende partij in een burgerlijke procedure. De HRJ stelt dat "dit heel wat vragen oproept." Ook het feit dat de bevoegdheid van de arbeidsauditeur wordt uitgebreid door middel van toekenning van rechtsvorderingen, en de willekeur dat dit tot gevolg heeft, wordt door de HRJ bevestigd: "In welke hoedanigheid stelt hij de 'collectieve vordering' in: in eigen naam, in naam van de Belgische Staat, in naam van de groep werknemers?" Een zeer terechte bemerking dus - misschien zelfs wel dé belangrijkste - om aan te tonen dat Onkelinx' nieuw ballonnetje op juridisch drijfzand is gebouwd. Voorts wijst de HRJ er nog op dat van zodra de arbeidsauditeur beslist heeft over te gaan tot een rechtsvordering, de beklaagde (in sé de werkgever) de mogelijkheid verliest zich burgerlijke partij te stellen bij de onderzoeksrechter. Op die manier wordt de strijd voor de rechtbank dus met ongelijke wapens gespeeld, gezien de arbeidsauditeur hoe dan ook over meer onderzoeksmogelijkheden (juridisch en financieel) beschikt dan een individu (lees: werkgever). En ten slotte is er nog een grote oneerlijkheid in dit nieuwe wetsvoorstel: Wanneer de arbeidsrechtbank dan toch een vonnis zou uitspreken, is het aan de werkgever alle belanghebbenden - in grote bedrijven dus soms tot duizenden werknemers - in te lichten over de gevolgen van dit vonnis. Dit was voorheen een verantwoordelijkheid van de arbeidsauditeur, die dus nu op de werkgever wordt afgewenteld. Dat dit soms grote administratieve kosten met zich kan meebrengen hoeft geen betoog. Er is zelfs meer: Werkgevers die weigeren aan deze administratieve verplichting te voldoen, kunnen gestraft worden met een gevangenisstraf van drie maanden tot zes jaar + een geldboete van 500 tot 5.000 euro vermenigvuldigd met het aantal benadeelde werknemers, met een maximumboete tot 500.000 euro. Deze "lapsus" in Onkelinx' wetsvoorstel wordt overigens in het advies van de HRJ bevestigd.

Hoe deze rode diva uit Seraing/Schaarbeek het dus durft in de samenvatting van haar wetsvoorstel melding te maken dat haar wetsvoorstel een rem op "de overdreven toename van het sociaal strafrecht" beoogt, is een raadsel. Dat het voorstel "grotere rechtszekerheid" biedt is, gezien het ultrakritische advies van de HRJ, gewoonweg een mop. Hoe deze regering de economische concurrentiepositie van dit land - volgens recent onderzoek van het Zwitserse managementinstituut IMD ook dit jaar met drie plaatsen verder gedaald - terug wil opkrikken met zulke kakfaiaanse wetsvoorstellen is een groot vraagteken. Eerder dit jaar had de federale regering overigens ook al de onzalige beslissing genomen de 'wet tot invoering van de strafrechtelijke verantwoordelijkheid van rechtspersonen' te herzien (zie http://politiekincorrect.web-log.nl/log/5542162). Daarenboven nog eens dit contraproductief socialistisch voorstel, gecombineerd met de aloude torenhoge fiscale druk, en de hoge faillissementscijfers (reeds 2131 tot nu toe voor dit jaar) zijn eenvoudig verklaard.

Read more...

Is de BBC anti-palestijns?

Volgens een rapport van een overheidscommissie zou de BBC in haar berichtgeving een éénzijdig beeld ophangen van het conflict tussen Israël en de Palestijnen. Volgens de overheidscommissie zou in de berichtgeving de meeste aandacht gaan naar het beleid van Israël, terwijl het verhaal van de Palestijnen, zoals de aanbouw van de muur (die het internationaal recht duidelijk schendt) of de moeilijkheden in het dagdagelijkse leven van de Palestijnen, niet aan bod zou komen.

De Times echter schreef echter een scherpe kritiek op het rapport in het volgende stuk.

Ondertussen maakt niemand in België of in Continentaal Europa gewag van de mogelijk plot van de extremistische, maar democratisch verkozen groep HAMAS, om president Mahmoud Abbas te vermoorden. Natuurlijk is de bron verdacht omdat deze van Israël komt maar waar rook is, is vuur.

Read more...

Cyprus En Het Turkse Imperialisme

De Turken kunnen terugblikken op een lange bloedige geschiedenis van moorden, plunderingen, oorlogen en bezettingen. In 1354 veroverden de Turken onder Mourad I de ganse Balkan. Onmiddellijk begonnen de Ottomanen met het systematisch uitmoorden en achteruitstellen van de niet-Islamieten. In 1396 werden de kruisvaarders en de Hongaren bij Nicopolis door de Turken afgeslacht na zich overgegeven te hebben. Het werd een bloedbad dat het einde van de kruistochten met zich mee zou brengen. In 1517 na een lange en bloederige oorlog met de Mamelukken, kwam gans Noord-Afrika in Turkse handen. Ook hier werden alle Koptische en Orthodoxe Christenen vervolgd en uitgemoord. In 1526 belegeren de Ottomanen de stad Wenen maar worden - gelukkig! - tijdelijk door een verenigd Europees expeditieleger teruggeslagen.

In 1683 staan de Turken voor een tweede maal voor de poorten van Wenen. Ook nu kunnen ze de stad niet innemen en slagen de Oostenrijk-Hongaren erin om de Turken uit de noordelijke en centrale Balkan te verdrijven. Met de vrede van Passarowitz in 1718 wordt de Oostenrijks-Hongaarse opmars richting Balkan erkent en doet Turkije afstand van centraal-Europa als deel van hun te vormen rijk! Uiteindelijk zal het nog tot in 1914 duren alvorens Turkije effectief en definitief uit de Balkan verdreven wordt. Pas na 1918 zal Turkije niet langer aanspraak maken op - een deel van - de Balkan! Kortom, doorheen de Turkse geschiedenis is er maar een constante en dat is er een van zinloos bloedvergieten, onmenselijke onverdraagzaamheid in de bezette gebieden en een blind niets ontziend imperialisme.

Het is alleszins niet mijn bedoeling om oude koeien uit de gracht te halen of om volkeren collectief aan de schandpaal te nagelen louter omwille van fouten uit hun recent verleden. Ik geloof niet in de idee van collectieve schuld maar uit het verleden van een land kan men wel een welbepaalde volksaard afleiden, een welbepaald diepgeworteld doel dat alle andere zaken overschaduwt. Voor Turkije is dat overduidelijk hun imperialisme. Ook het aanhangen van de enige godsdienst ter wereld die uitsluitend met militaire macht verspreid werd, past perfect in dit plaatje. En dan heb ik het nog niet gehad over de binnenlandse volkenmoorden en genocides op Joden, Armeniërs en Christenen. Een dergelijk land zou van zijn fouten uit het verleden geleerd moeten hebben, maar Turkije heeft dit niet.

Nog steeds worden minderheden zoals de Koerden openlijk achteruitgesteld, onderdrukt en uitgemoord. Nog steeds wordt een niet-Turks land bezet om de Turkse inpalmingsdrang ietwat te kunnen stillen. Cyprus is nog steeds een door Turkije bezette kolonie en niets wijst op een spoedige terugtrekking van de Turken of op een spoedige erkenning van de onafhankelijkheid van Cyprus. Turkije treedt alle EU-voorwaarden met de voeten en wil kennelijk dus niet eens zelf echt bij de EU horen. Turkije hoopt via een toetreding enkel maar meer macht te verwerven. Het imperialistische model blijft in Turkije immers nog steeds de sluimerende ondertoon van hun agressieve buitenlandse defensiepolitiek.

In Cyprus woont een Turkse minderheid van nog geen 17% waardoor het eiland al sinds mensenheugenis de oorzaak is van de permanente oorlogscrisis tussen Turkije dat zijn etniegenoten wil beschermen en Griekenland dat de kaart trekt van de 83% van de bevolking uitmakende Grieks-Cyprioten. Beide landen beseffen het strategische belang van dit eiland, dicht bij Europa maar centraal genoeg om het ganse Midden-Oosten te kunnen bestrijken ingevallend een oorlog. Ook de controle op de vaart langs het Suezkanaal maakt van Cyprus een belangrijk geografisch wapen voor zowel de EU als Turkije. Cyprus kent nu al een kleine eeuw een intern conflict tussen de Griekse enosispolitiek (aansluiting met Griekenland) en de Turkse taksimpolitiek (opdelen van het eiland).

Op 20 juli 1974 begint Attila, een Turkse militaire operatie op Cyprus die leidt tot meer dan 2200 vermoorde Grieks-Cyprioten en een onbelangrijk - veel kleiner - aantal Turken. Tegen de komst van VN-blauwhelmen had Turkije reeds de controle over een kleine 40% van het totale grondgebied, meer dan 70% van de productiemiddelen, een dikke 65% van de toeristische infrastructuur, een kleine 60% van de mijnen, een dikke 41% van de veeteelt en een kleine 50% van de totale landbouwuitvoer. Cyprus werd door Turkije als wingewest ingelijfd onder het mom van het beschermen van de Turkse minderheid. Nadien zullen tienduizenden Turken uit het moederland naar Cyprus verhuisd worden om er aan etnische zuivering te kunnen doen.

Pas in 2002 werd een concrete oplossing door de VN uitgewerkt, het plan Annan. Dit werd echter weggestemd in een referendum door de Griekse meerderheid en totaal terecht. Het plan voorzag o.a. in het wettigen van de Turkse invasie en de daarmee samenhangende oorlogsmisdaden, in het legitimeren van een permanente Turkse militaire aanwezigheid op Cyprus, in een feitelijke opsplitsing met militaire checkpoints en paspoortcontrole, in het seponeren van alle klachten bij het EHRM in Straatsburg tegen Turkije i.v.m. de kwestie Cyprus en in het instemmen met de aanwezigheid van de Turkse inwijkelingen na de annexatie van Noord-Cyprus. Kortom, de VN koos hier resoluut de kant van Turkije en werd hiervoor weggestemd. De VN heeft in Cyprus zijn vingers zodanig verbrand dat we van die kant geen heil meer kunnen of mogen verwachten. En daar is niemand rouwig om!

Het onrecht dat Cyprus en de wereld door Turkije aangedaan wordt, moet onmiddellijk stopgezet worden. Turkije moet eindelijk eens de waarheid over de vermisten naar buiten brengen. Turkije moet de inwijkelingen naar aanleiding van de etnische zuiveringen terugsturen naar het Turkse vasteland. Turkije moet de Griekse verdrevenen schadeloos stellen. En Turkije moet in de eerste plaats zijn leger terugtrekken uit Noord-Cyprus. Anders kan ik Turkije en hun goednieuwsshow omtrent hun medewerking aan de toetredingscriteria niet langer au sérieux nemen.

Het is frappant te moeten constateren dat onze Europese leiders zonder scrupules hun eigen agenda erop nahouden. Turkije zal toetreden, wat de stem van het volk of de stem van het gezond verstand ook moge zeggen! Enkele jaren zou het nog ondenkbaar zijn dat er toetredingsonderhandelingen begonnen werden met een land dat een deel van een ander EU-land bezet houdt en allesbehalve aanstalte maakt om deze situatie op te lossen. De duizenden Grieks-Cypriotische verdrevenen ten spijt, houdt de EU vast aan haar pro-Turkse politiek. Daarom hoort dit Cypriotisch verhaal thuis op mijn weblog, al was het maar om het cynisme te illustreren waarmee de EU haar eigen principes verloochent om toch maar haar geheime pro-Turkse agenda te kunnen afwerken.

Read more...

CD&V-N-VA boven niveau juni 2004 (Hoegin)

Deze morgen publiceerden Le Soir en RTBf hun vijfde opiniepeiling sedert de vorige verkiezingen. Hun vorige peiling dateert van precies een half jaar geleden.

In totaal zijn er nu al 26 opiniepeilingen verschenen sedert de laatste verkiezingen, 17 ervan van de drie klassieke peilers. Le Soir en RTBf publiceerden tot vorige keer een nieuwe opiniepeiling om de vier maanden, maar nu lijkt de frequentie gedaald te zijn tot één peiling om de zes maanden. Houden ze die frequentie aan, komt hun volgende peiling vlak voor de gemeenteraadsverkiezingen van deze herfst, en die daarna vlak voor de volgende federale verkiezingen.

«CD&V/N-VA loopt verder uit,» kopte De Standaard, en het kartel haalt inderdaad een procent winst sedert verleden jaar. Het gemiddelde over de drie peilingen wordt daarmee boven de 29% getrokken, en dat is marginaal boven het gemiddelde van de laatste peilingen van voor de laatste verkiezingen. Het Vlaams Kartel gaat er lichtjes op achteruit, en het verschil van de gemiddelden tussen de twee formaties komt voor de eerste keer net boven de 5% uit. Dit zou ook betekenen dat CD&V zonder N-VA als partij stilaan terug zicht op de eerste plaats in Vlaanderen begint te krijgen.

sp.a/SPIRIT stijgt sterk tegenover de peiling van een half jaar geleden, terwijl de VLD pluimen laat. Globaal betekent dit dat de trend van sp.a/SPIRIT nu lichtjes stijgend is, terwijl die voor de VLD eerder stabiel is. Het verschil tussen de twee partijen bedraagt voor het eerst in meer dan een half jaar weer meer dan 1%, en het gemiddelde van sp.a/SPIRIT benadert terug de verkiezingsuitslag van 2004.

Groen! ten slotte boekt een kleine winst, maar het gemiddelde van de partij blijft nog steeds stabiel rond de 7% hangen, maar onder de laatste verkiezingsuitslag. Op zich geen uitslag om over naar huis te schrijven, maar het brengt de partij waarschijnlijk wel weer in het federale parlement.
Wat de gemiddelden betreft valt op dat de verschillen tussen CD&V-N-VA en Vlaams Belang en sp.a/SPIRIT en VLD iets groter worden. De score van Groen! blijft op hetzelfde niveau hangen: boven de kiesdrempel, maar ver achter op de VLD. sp.a/SPIRIT lijkt opnieuw wat afstand in te halen op het Vlaams Belang, maar het verschil bedraagt nog altijd meer dan 4%, en beide partijen halen scores die vergelijkbaar zijn met hun verkiezingsuitslagen. Herinner echter dat de laatste peilingen voor de verkiezingen van 2004 sp.a/SPIRIT geen achterstand van 4% maar een licht voordeel gaven.

Read more...

Op Cuba is iedereen rijk (Hoegin)

Op Forbes' lijst van de tien rijkste staatshoofden prijkt Cuba's Fidel Castro op de zevende plaats met een vermogen van 900 miljoen dollar.

De zevende plaats van Fidel Castro wekt misschien verbazing, en doet vermoeden de Comandante als persoonlijke lijfspreuk Quod licet Jovi non licet bovi voert. Het communisme is immers ingeschreven in de Cubaanse grondwet, en zelfs zo dat het communisme voor eeuwig verankerd is in die grondwet. Ze kan immers op dat punt niet gewijzigd worden!

Maar wie even nadenkt, weet natuurlijk hoe de vork werkelijk aan de steel zit. Iedereen op Cuba is immers even rijk, en in tegenstelling tot nogal wat andere landen in de wereld, waar het staatshoofd inderdaad de staatskas leegzuigt ten koste van de bevolking, is het dus absoluut geen oneer voor Fidel Castro dat hij in de top tien is geraakt. Want als hij een vermogen heeft van 900 miljoen dollar, dan is dat omdat iedereen op Cuba een vermogen heeft van zo ongeveer 900 miljoen dollar. Jazeker, er zijn er die maar 890 miljoen dollar hebben, en enkele die al 910 miljoen dollar hebben, maar zelfs in Cuba is niet alles perfect, en over een paar jaar zullen ook die laatste verschilletjes wel weggewerkt zijn. Het is echter schandelijk dat een ekonomisch tijdschrift als Forbes zulke belangrijke details vergeet te vermelden in haar overzicht, en deze puike prestatie van El Líder Máximo op zo'n manier weet te verdraaien om hem zwart te maken. Blijkbaar kunnen ze werkelijk niet verdragen dat de communistische zon in het Cubaanse water schijnt!

Iemand die dat natuurlijk al heel lang veel beter begrepen heeft, is Steve Stevaert. Op zijn eerste studiereis naar Cuba had hij al in de mot dat wat Fidel Castro daar doet, goed is voor «de mensen». Nu ja, misschien niet zo goed voor journalisten die niet naar het pijpen van El caballo dansen, maar journalisten men dan ook bezwaarlijk «de mensen» noemen. Hoe dan ook is het jammer dat Steve Stevaert zich heeft teruggetrokken uit de nationale politiek naar het groene Limburg, want met hem aan het roer zou ook België opgenomen zijn in de vaart der volkeren. Kans gemist dus. We hadden allemaal multi-multi-miljonair kunnen zijn binnen enkele jaren…

En dat zou trouwens zo zijn gevolgen gehad hebben voor de lijst van Forbes. Want wie prijkt daar op de tiende plaats? Toch wel niet koningin Beatrix van Nederland zeker, met ocharme 270 miljoen dollar, nog geen derde van de gemiddelde Cubaan. Met een paar jaartjes doorbijten had onze toekomstige koning Filips I de Taaie zijn Nederlandse evenknie koning Willem-Alexander een mooi poepje kunnen laten ruiken door hem lekker uit de lijst stoten. Nu zal hij het dus zonder dat fortuin en een vermelding bij Forbes moeten doen. Hij kan zich echter troosten met de gedachte dat hij tenminste een vrouwtje heeft dat perfect Frans spreekt, want dát kan Willem-Alexander voorlopig nog niet zeggen.

(Oorspronkelijk verschenen bij Diogenes)

Read more...

Vrije meningsuiting in Egypte (Skender)

Gisteren werden in Caïro 11 demonstranten opgepakt tijdens een vreedzame actie voor onafhankelijke rechters. 8 van hen zitten nog steeds in de cel. Hen wacht waarschijnlijk een proces.

Egyptische rechters protesteren tegen de politieke inmenging in hun beslissingen. Ze eisen ook een onderzoek naar vermeende fraude bij de voorbije verkiezingen. Tijdens protestacties van rechters, advocaten en hun sympathisanten zijn verschillende demonstranten opgepakt of door de politie afgeranseld. De actie van gisteren was een uiting van solidariteit met de rechters en met de demonstranten die na vorige manifestaties opgesloten zijn. Deze manifestanten worden vastgehouden in afwachting van een proces op beschuldigingen zoals vernedering van de president, het bezit van spuitbussen en het hinderen van het verkeer.

Onder de 48 opgesloten manifestanten zijn er 6 webloggers. Het lijkt er sterk op dat de politie tijdens de actie bewust de bloggers uit de groep pikte. Gezien de slechte reputatie van de Egyptische politie maken hun collega-bloggers zich zorgen over de mannier waarop deze kritische Egyptenaren tijdens hun opsluiting behandeld zullen worden. Ze roepen vrijheidlievende mensen daarom op de Egyptische ambassades met telefoontjes, brieven en emails te bestoken in de hoop zo de autoriteiten onder druk te zetten om de demonstranten te laten gaan.

De contactgegevens van de Egyptische ambassade in Brussel vind je hier.

De gegevens van de Belgische ambassade in Egypte zijn dan weer hier te vinden.

Wie meer informatie zoekt kan terecht bij deze Egyptische bloggers (in het Engels):
The Big Pharaoh: Blogger and Activist Arrested
Sandmonkey: Alaa arrested
Sandmonkey: The Situation so far

Read more...

Karel Goddeeris, een Vlaamse reus

Op 13 april 2006 is te Marke Ridder Dr. Karel Goddeeris overleden (°Kortrijk, 27.10.1913).
Als kind was ik al vertrouwd met de reusachtige gestalte van de man, meestal van ver, op zondag van iets dichterbij tijdens de zondagsmis in de kapel O-L-V-ten Spieghele te Marke.
Zelfs op latere leeftijd toen hij al lang niet meer kaarsrecht liep en duidelijk met een onzekere stap ging, straalde hij nog steeds iets uit waardoor ik dacht: dat is waarlijk een groot man.

Het heeft vermoedelijk te maken met het feit dat hij al lang op pensioen was en een ietwat verborgen leven was gaan leiden, maar echt veel heb ik niet over hem kunnen vinden, zeker niet op internet. Het is ook tekenend voor de richting waarin de vroegere "AVV-VVK krant" is gegaan dat ze nauwelijks iets te melden hebben over Goddeeris behalve dan dat hij een stuwende kracht was achter de totstandkoming van de KULAK - Universitaire campus in Kortrijk.
Karel Goddeeris was nochtans de oudste nog in leven zijnde praeses van het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond en leidde het Verbond in 1937-1938 in volle Grammensactie - verder daarover méér.
Het is in zijn woning in Marke dat in 1955 de Orde van den Prince gesticht werd en hij was ook de oudste nog in leven zijnde voorzitter van wat nu het Verbond van Vlaamse Academici is. Hij leidde het toenmalig Algemeen Vlaams Oud-Hoogstudentenverbond van 1957 tot 1963.
Karel Goddeeris was ook een dierenliefhebber en kweekte oa. Cauchoisduiven, een ras dat voornamelijk werd gebruikt om tentoon te stellen ("de duif met de mooiste kleuren")
Het Pallieterke wijdt omstreeks deze tijd een In Memoriam aan Karel Goddeeris.
------------------
Goddeeris was in 1936-1937 vice-praeses en in 1937-1938 praeses van het Katholiek Vlaams Hoogstudenten Verbond. Het was in die tijd dat Flor Grammens in zijn eentje gestart was om de bestuurlijke taalwetten uit 1932 af te dwingen. Karel Goddeeris was het laatste nog in leven zijnde lid van de geheime "Raad der Daad" die in die jaren de studentenacties coördineerde ter ondersteuning van het werk van Grammens.
In 1971 reikte de Vlaamse serviceclub Marnixring Kortrijk Broel zijn tweede André Demedts prijs uit aan Flor Grammens. De Marnixring-André Demedtsprijs wordt jaarlijks toegekend aan een persoon of een vereniging die naar de geest en de idealen van André Demedts bijzonder veel verdiensten heeft verworven op het gebied van:
- het bevorderen van de algemene kunst- en cultuurverspreiding in Vlaanderen, in Frans-Vlaanderen en in alle gemengde taalgebieden;
- de integratie van het Nederlands taalgebied:
- de culturele kontakten met Zuid-Afrika.

Wijlen mijn vader Karel Devriendt was medestichter van Marnixring Broel Kortrijk en heeft in het begin van de jaren zeventig van vorige eeuw verschillende geluidsopnames gemaakt van de academische zittingen waarop de André Demedtsprijs werd uitgereikt. De opnames werden gemaakt met een topzware SABA-tweesporenbandrecorder en zijn bijna twintig jaar bewaard geweest in een schuif in de living van mijn ouderlijk huis te Marke.Toen einde van de jaren tachtig bleek dat de bandrecorder in het algemeen en in het bijzonder de onze zou verdwijnen voor nieuwere technieken heb ik de banden gekopieerd op cassettes. Sinds kort ben ik bezig deze archiefstukken te digitaliseren naar MP3. Ik heb digitaal ongeveer 5 dB ruis weggehaald.

Terug naar Karel Goddeeris en de uitreiking van de André Demedtsprijs 1971: Na de academische zitting op 4 december van dat jaar in de Kortrijkse Stadsschouwburg is een feesttafel georganiseerd in de Kortrijkse Hallen waar opnieuw verschillende sprekers het woord namen. De laatste spreker was, inderdaad, Karel Goddeeris, één van de oudste medestanders van Flor Grammens.
Ik laat u meegenieten van dit archiefstuk, waar Goddeeris oa verteld hoe Grammens kost wat kost de aandacht wilde trekken van enkele Brusselse "pandoeren", hoe je een gevangenisdeur openbreekt zonder gereedschap en hoe de stoel van Mgr. Ladeuze plots verdwenen was. Tot slot overhandigt hij aan Grammens nog een tamelijk groot en zwaar geschenk waarvan hij beweert dat hij niet meer weet hoe het in zijn bezit gekomen is. (MP3, mono, 96 kbps, 13 MB)

Karel Goddeeris, niet alleen door zijn gestalte een Vlaamse reus.

Read more...

Een suikerzoet Marshallplan (Politiek Incorrect)

Conform de Europese wetgeving dient 5,75% van de samenstelling van de brandstoffen tegen 2010 van biologische oorsprong te zijn. België wil daarom in de periode 2008-2012 zo'n 192.000 ton bio-ethanol - een product dat vervaardigd wordt uit graan en suikerbieten - produceren. De gevolgen van de komende beslissingen van de vaderlandse politiek voor het mondiale niveau zijn reeds uitgelicht op deze webstek (zie http://politiekincorrect.web-log.nl/archief/week/07/03/2005; "Leterme wil met biobrandstof rijden"; 13 maart 2005) Nu blijkt de hele kwestie rond de biobrandstof ook nog een kiem te vormen voor een volgens communautair twistappel. En misschien groeit die kiem wel uit tot een heuse suikerbiet...

Omdat het concept van de biobrandstoffen kadert in het licht van een properder milieu, is het echter wel de bedoeling de bio-ethanol aan een zo laag mogelijke prijs wordt geleverd aan de pomp. In eerste instantie werd daarom beslist de accijnzen op biobrandstoffen te verlagen. Maar ten tweede dient die 192.000 ton bio-ethanol via het principe van de openbare aanbesteding geproduceerd te worden.

Er blijken dus nu twee grote concerns te zijn in België die die 192.000 ton bio-ethanol - of een deel ervan - willen produceren. Eén ervan is het Brusselse Alco Bio Fuel, dat een investering van 50 miljoen euro in Gent gepland heeft. Een andere gegadigde is het Duitse Südzucker. Dit gigaconcern stelt echter een investering van maar liefst 200 miljoen euro in het vooruitzicht, voorzien voor een nieuwe bio-ethanolfabriek in het Luikse Wanze. Maar voor wat hoort wat: Sudzücker eist van de federale regering dat het minstens 2/3 van het order voor haar rekening kan nemen.

Dat deze vorm van Duitse chantage volledig in strijd is met alle regels van de openbare aanbesteding, staat buiten kijf. Bovendien moet in het geval van de bio-ethanolproductie volgens de wet nog rekening worden gehouden met criteria als een hoge energie-efficiëntie, een lage milieubelasting en een gunstige prijs voor de consument. Naar verluidt zou dat laatste voor Sudzücker wel eens een probleem kunnen vormen. Federaal minister van Leefmilieu Bruno Tobback (sp.a) heeft laten verstaan dat hij de vrije markt voluit wil laten spelen (eindelijk eens een verstandige socialist!), en dat het bedrijf met het beste prijsbestek in de prijzen mag delen.

Dat hierdoor de investering van Südzucker in Wanze - die overigens ook nog eens 80 jobs kan opleveren - op de helling komt te staan, veroorzaakt grote deining in de Waalse politieke wereld. In de Kamercommissie Financiën poogden de PS en het cdH tevergeefs de criteria in de wetgeving te veranderen. En nu heeft ook Waals minister van Economie Jean-Claude Marcourt (PS) een boze brief gestuurd aan de federale regering, en naar Tobback in het bijzonder. Volgens de Franstalige socialisten en christen-democraten vallen de selectiecriteria gunstig uit voor Vlaanderen (?). Gelukkig is ook niet de hele Waalse politiek opgezet met deze nieuwe vorm van Waals nepotisme: MR-voorzitter en minister van Financiën Didier Reynders heeft al laten verstaan dat er geen enkele investeringsgaranties worden gegeven vooraleer de ingediende offertes geëvalueerd zijn.

Op die manier is het voor de Waalse regering natuurlijk wel gemakkelijk nieuwe jobs te creëeren in Wallonië: Als de ambtenarij al volgeboekt zit, wijzig dan gewoon de wetgeving in je eigen voordeel. Het Waals Marshallplan mag er dan nu wel ietwat "suikerzoet" uitzien; het kan de feitelijke bittere inhoud moeilijk verdoezelen.

Read more...

Naar De Boedelscheiding!

Als overtuigd Vlaams-nationalist (of independist naar het nieuwe N-VA vocabularium) en lid van de Vlaamse Volksbeweging kan ik moeilijk naast de desastreuze ontwikkelingen blijven kijken in ons eigen Klein-Joegoslavie, ons eigen terminaal ziek en opgedrongen vaderland, "ons" Belgiqueske. Ik wil geen slippendrager van extreem-rechts zijn, maar deze bijdrage zal me - volledig ten onrechte - in dat kamp onderbrengen door de politiek correcte denkers. Ik leg me bij hun verkeerd oordeel neer. Iedereen heeft immers het recht om een eigen foute mening te hebben.

Zelfs de allerslimsten hebben zich al eens schromelijk vergist in personen of vergallopeerd in situaties. Zo ook onze eigen parlementen en regeringen. Of ze nu uit CVP'ers, SP'ers of VLD'ers bestaan, één ding hebben ze allemaal gemeen. Stuk voor stuk hebben ze de ongelukkige en twijfelachtige eer om niets bijgedragen te hebben aan een échte Vlaamse ontvoogding.

Van een ontvoogding kan pas sprake zijn wanneer het bewuste volk volledig onafhankelijk en souverein kan heersen over zijn eigen grondgebied en kan beschikken over volwaardige eigen instellingen zonder enige controle van bovenaf. Niemand waagt het Koerdistan "ontvoogd" te noemen. Niemand haalt het in zijn hoofd om Catalonië "ontvoogd" te verklaren. Niemand zal het hoongelach gespaard blijven, mocht hij Tsjetsjenie, Dagestan of Zuid-Oessetie als "ontvoogd" catalogiseren. Waarom Vlaanderen dan wel?

Een natie met een eigen taal, een eigen geschiedenis, een eigen volk en een eigen leidcultuur. Een land in een kunstmatige staat wiens rechten totaal miskend worden door de Brusselse elite. Een geketend volk zonder perspectieven wiens vrijheden beknot worden door het Federale gezag. Een door het Belgische bestel achtergestelde gemeenschap in een voortdurende staat van beleg wiens rijkdommen geplunderd worden, wiens burgers uitgezogen worden en wiens vertegenwoordigers van de macht uitgesloten worden. Dat is Vlaanderen!

Dat is de huidige situatie waarin onze deelstaat zich bevindt. Niet zozeer bedreigd door intern gekrakeel, buitenlands imperialisme of vreemde invloeden - de absorptiekracht van de Vlaamse natie is immers niet aan zijn proefstuk toe - maar door een extern Belgisch paternalisme, een Waals uitzuigmechanisme en een dermate rigied federaal belastingstelsel dat elke verdere Vlaamse economische groei onmogelijk maakt! Zoals ooit ook de Townshend Duties de onafhankelijksstrijd van de Amerikaanse kolonies teweeg gebracht hebben, zo zal vandaag de fiscale gevangenis die Belgie voor Vlaanderen geworden is ook steeds meer Vlamingen bruskeren en tot een soortgelijke vrijheidsstrijd bewegen.

Ik mag dan wel nog steeds de politieke weg boven die van burgerlijke ongehoorzaamheid of revolutiegeweld verkiezen, toch besef ik met bezwaard hart dat ooit enkel het gekletter van de wapenen de Belgicisten nog uit hun decadente en arrogante roes kan doen ontwaken. Een moegetergd Vlaanderen kan immers nog steeds een vuist maken en daar wordt maar al te snel aan voorbijgegaan door onze zogenaamde leiders. Dat ze zich maar bezinnen en herbronnen alvorens het misschien voor hen - en voor ons - te laat is!

Enkel een totale boedelscheiding kan nog enig soelaas bieden, op fluwelen vreedzame wijze als het kan, op eenzijdige revolutionaire wijze als het moet. Want het Vlaamse volk is - zoals een Bretoense zegswijze zegt - dalc' het hepken, trec het biken, enkel bezet, nooit overwonnen.

Read more...

Bewijs van leugens Rumsfeld over WMD in Irak geleverd? (De andere kijk)

Gisteren lieten ze op de VRT beelden zien van een toespraak van Donald Rumsfeld, de Amerikaanse minister van Defensie. Rumsfeld werd tijdens zijn toespraak meermaals onderbroken door activisten tegen de oorlog in Irak. Dat is niet bepaald netjes te noemen, maar bon. Tijdens het debat na de toespraak werden er, aldus VRT-reporter Ivan Ollivier, "kritische vragen gesteld waarmee hij [Rumsfeld] het moeilijk had". Bekijk de beelden en maak zelf uit of hij het er moeilijk mee had. Volgens mij niet. Maar bon (bis).

Wie was de kritische vraagsteller? Het was Ray McGovern, vroeger bij de CIA, hij schopte het zelfs tot de persoonlijke briefer van de dagelijkse portie inlichtingen van president Bush (de vader, niet de zoon). Dus niet de eerste de beste. Op het eerste gezicht althans. Hier en hier vind je meer informatie over de huidige activiteiten van de man. McGovern blijkt een gekke linkse te zijn, zij het niet zomaar een gekke linkse.

Maar laat ons in de eerste plaats het proces maken van de boodschap en niet van de boodschapper. Waarover gaat het: Rumsfeld zou gelogen hebben over de oorlog in Irak en meer bepaald over de aanwezigheid van WMD in Irak. Collega-blogger Koen Robeys gaat akkoord.

Tijdens een interview op 30 maart 2003, dus vóór de val van Bagdad en de inname van de regio ten noorden daarvan (rond Saddam's bolwerk Tikrit), zei Rumsfeld hetvolgende:

MR. STEPHANOPOULOS: Finally, weapons of mass destruction. Key goal of the military campaign is finding those weapons of mass destruction. None have been found yet. There was a raid on the Answar Al-Islam Camp up in the north last night. A lot of people expected to find ricin there. None was found. How big of a problem is that? And is it curious to you that given how much control U.S. and coalition forces now have in the country, they haven't found any weapons of mass destruction?

SEC. RUMSFELD: Not at all. If you think -- let me take that, both pieces --the area in the south and the west and the north that coalition forces control is substantial. It happens not to be the area where weapons of mass destruction were dispersed. We know where they are. They're in the area around Tikrit and Baghdad and east, west, south and north somewhat.

Tijdens de woordenwisseling van eerder deze week, werd het volgende gezegd:

QUESTION: You said you knew where they were.

RUMSFELD: I did not. I said I knew where suspect sites were and –

QUESTION: You said you knew where they were Tikrit, Baghdad, northeast, south, west of there. Those are your words.

RUMSFELD: My words — my words were that — no, no, wait a minute, wait a minute. Let him stay one second. Just a second.

De finale ontmaskering van Donald Rumsfeld als een leugenaar? Wretchard plaatst hier enkele kanttekeningen bij.

Zoals gezegd vond het interview plaats vóór de val van Bagdad en de regio rond Tikrit. Uit het interview blijkt dat hij eerder op basis van aanwijzingen geloofde dat er daar WMD zouden gevonden worden. Hij voegde er zelfs aan toe dat hij de mogelijkheid niet uitsloot dat er helemaal geen WMD gevonden zouden worden.

I would also add, we saw from the air that there were dozens of trucks that went into that facility after the existence of it became public in the press and they moved things out. They dispersed them and took them away. So there may be nothing left. I don't know that. But it's way too soon to know. The exploitation is just starting.

Althans hieruit blijkt niet dat Rumsfeld wist dat er daar geen WMD zouden gevonden worden en dat hij daarover loog. Het feit dat Rumsfeld en bij uitbreiding de ganse Amerikaanse regering, met president Bush voorop, gelogen hebben terwijl zij wisten dat er geen WMD zouden gevonden worden in Irak, blijft een bewering die zelfs "niet zomaar een gekke linkse" als Ray McGovern kan hard maken.

Read more...

Hamas op bezoek in Noorwegen (Hoegin)

De Noorse regering overweegt de twee Hamas-vertegenwoordigers Salah Mohammed al-Bardawil en Yayha al-Abadsa een Noors nationaal visum te geven, nadat hen eerder een Schengen-visum geweigerd werd door Frankrijk, en de Zweedse regering het niet nodig vond een Zweeds nationaal visum voor hen uit te vaardigen.

Op dit ogenblik wordt de visumaanvraag van de twee Hamas-vertegenwoordigers behandeld en overwogen door de Noorse overheid. Volgens Aftenposten heeft het er alle schijn van dat de twee een nationaal visum zullen krijgen, omdat er anders binnen de regering-Stoltenberg wel eens grote problemen zouden kunnen ontstaan tussen de sociaal-democratische Arbeiderspartij (Ap) en de kleinere partner de Socialistische Partij van Links (SV). De Noorse regering zou daarmee dan ingaan tegen de druk van zowel Frankrijk, de EU, Israël als de VS. In theorie worden nationale visa enkel gegeven wanneer er sprake is van nationale belangen, humanitaire redenen of international verplichtingen, maar in dit geval is het duidelijk dat het om een zuiver politieke beslissing zou gaan.

Ondertussen ontkent het Ministerie van Buitenlandse Zaken dat er een diplomatiek signaal gelezen zou moeten worden in de afwijzing die Jens Stoltenberg in Washington ontving toen er gepolst werd of hij even in het Witte Huis mocht binnenspringen voor een praatje met George W. Bush terwijl hij toch in de VS was voor een vergadering. Officieel kon men in Washington geen gaatje meer vinden in de drukke agenda van de Amerikaanse president, en dat zou best wel eens waar kunnen zijn ook, maar indien dat niet het geval was en een bezoek van Stoltenberg eenvoudigweg niet gewenst was geweest, zou men precies dezelfde officiële reden gebruikt hebben. De oppositie en menig commentator in de Noorse pers zijn de laatste mening toegedaan dat het tweede alternatief het correcte is, en constateren dat de huidige linkse regering al heel de tijd hard haar best heeft gedaan afstand te nemen van de Verenigde Staten. Zou het kunnen dat het signaal nu ook in Washington aangekomen is, en dat Noorse regering dus in feite eindelijk geslaagd is in haar opzet en geen reden van klagen heeft? De terugtrekking van soldaten uit Irak, de eigenhandige «herdefinitie» van de rol van Noorwegen in Afghanistan, de persoonlijke boycot van Israël door de Minister van Financiën Kristin Halvorsen (SV), en nu misschien nationale visa voor twee Hamas-vertegenwoordigers – eigenlijk is Washington nog bijzonder lijdzaam geweest om pas nu diplomatiek te reageren.

Verder kwam Erna Solberg, partijvoorzitter van de oppositiepartij Rechts (H), nog maar eens in de problemen door een onduidelijk en wisselvallig standpunt. In een eerste reactie vond zij dat de twee Hamas-vertegenwoordigers geen Noors nationaal visum mochten krijgen, omdat zij in Zweden geen Schengen-visum hadden gekregen. Nu echter blijkt dat partijcollega en burgemeester van Stavanger Leif Johan Sevland twaalf Hamas-politici uit Nabloes uitgenodigd heeft om de viering van 17. mai, de Noorse nationale feestdag, bij te wonen, vindt zij dat lokale Hamas-politici wél een Schengen-visum mogen krijgen. Stavanger is verbroederd met Nabloes, en politici uit Nabloes hebben daarom een permanente uitnodiging naar Stavanger op zak. Erna Solberg vindt het niet nodig dat te veranderen nu Hamas de dienst uitmaakt in Nabloes. Het is niet de eerste keer dat Erna Solberg de kranten haalt met een tweeslachtig standpunt, en het hoeft dan ook niet verbazen dat de partij het de laatste tijd bijzonder slecht doet in de opiniepeilingen.

Read more...