Radio 1, De Ochtend 12 juni

.

Dames en heren,

morgenochtend zal ik via R1, als alles goed gaat, het woord tot u richten met onderstaande boodschap. Het idee is dat ze bij de De Ochtend (gepresenteerd door Sara Van Boxstael) iets willen doen rond de treurige omstandigheid dat ons koninkrijk al enige tijd zonder regering zit. Omstandigheid die mij koud laat, maar daarom moest ik hun verzoek om een column nog niet afwijzen.

Kruismans en enkele BV’s, kwaliteitscolumnisten, acteurs &c., kregen dat verzoek ook, dus ik ben in honorabel gezelschap.

Ons werd gevraagd een brief te schrijven aan een politicus of een andere gezagsdrager, met als vaststaande aanspreektitel:
“Niet zo geachte heer (mevrouw) zus of zo, …”.

Aan die regel heb ik min of meer voldaan (en het mocht 2 min. duren):

Voorlopig niet zo geachte heren politicologen,
de kunst die jullie beoefenen wordt nog niet overal voor vol aangezien, maar geen nood: dat is wellicht enkel een kwestie van tijd.
Hebben wij niet uit de middeleeuwse alchimie, die goud wilde maken van lood, al in de achttiende eeuw de moderne chemie zien ontstaan? En uit de astrologie, die zo oud is als de mensheid zelf, is op de duur toch de sterrenkunde voortgekomen?
Komt nog bij dat alles tegenwoordig veel sneller gaat dan vroeger. Wellicht zullen onze kinderen, of anders onze kleinkinderen het nog meemaken, dat er zich uit de kunst der politicologie een wetenschap ontwikkelt, waarvan wij nu de naam nog niet weten natuurlijk.
Helaas, vergeleken met de astrologie en de alchimie heeft de politicologie een paar nadelen. Lood of goud, direct controleerbare objecten, bezit zij niet. Ook geen verifieerbare zaken, zoals de indeling van de mensheid in twaalf soorten, volgens de dierenriem.
Bij de politicologie gaat het om iets dat oneindig veel complexer is, namelijk om mensen en hun intenties …en die willen zij graag voor ons verborgen houden. En die verborgen intenties, dat is waar het in een democratie om draait tenslotte.
Gewoon stemmen tellen na een verkiezing, en de uitslagen vervolgens in gedachten naast de partijprogramma’s leggen: zoiets kan de eerste de beste advocaat die voorzitter is van een telbureau. Maar hij zal enkel de oppervlakkige, uitgesproken meningen van het kiesvolk zien, en die stellen weinig voor.
Dan zou je er al van moeten uitgaan dat kiezers zelf weten wat ze willen, en dat is natuurlijk flauwekul.
Dat beseft bijvoorbeeld professor Swyngedouw, met zijn mooie middeleeuwse naam, beter dan gelijk wie.
Politicologie moet niet met eenvoudige rekenkunde verward worden!
In dat geval waren we er al lang uit, en was zijn wetenschappelijke leerstoel overbodig. En tenslotte zijn politicologische acrobatieën en trucs met vragenspelletjes best aardig.
Ik wens onze artiesten dan ook alle succes, bij hun wankele kunstjes.

.

Read more...

Een bekend Andalusisch lied (vpmc)

Als professor Swyngedouw van Leuven één ding heeft aangetoond, is het wel dat de Vlamingen de islam goed hebben leren kennen de laatste decennia. Ze weten er nu noodgedwongen meer over dan een paar jaar terug, toen de cijfers nog, zoals dat heet, beter waren. De praatjes van goedmenende journalisten-politici willen er blijkbaar toch niet zo vlot in bij het lees- en kiesvee.

Verwonderlijk is dat niet, als je bijvoorbeeld het niveau bekijkt van wat de Leuvense schepen Mohamed Ridouani in De Standaard dinsdag allemaal mocht vertellen in zijn stukje Aristoteles kwam uit Damascus. Over geschiedenis maakt deze Ridouani zich weinig zorgen, of liever, hij maakt die zelf. Zo komt hij nog maar eens met het bakerpraatje dat Europa ongeveer alles aan de islam te danken heeft, meer bepaald aan de eeuwenlange bezetting van Andalusië. Het leek wel of Mohamed had zijn schaarse wijsheden bij de fantast Lucas Catherine betrokken.

Al in 732 versloeg de Frankische hofmeier Karel Martel het islamitische leger nabij de Franse stad Poitiers, in 1492 was er de bloedige herovering van Granada en Cordoba en in 1683 was er het beleg van Wenen. De inzet was altijd duidelijk: hou de islam buiten Europa. De historische argwaan van Europa tegenover de islam verdrukt in grote mate de positieve bijdragen van de islam op vlak van onder meer wiskunde, filosofie en kunst. Zonder overdrijven mag je stellen dat de islamcultuur de schakel is tussen de Romeinse beschaving en de Verlichting. Eén sprekend voorbeeld: de geschriften van Aristoteles zijn via een Arabische vertaling tot in het christelijke Europa geraakt.
De culturele kloof tussen Europeanen en moslims is op die manier historisch gegroeid en vandaag nog lang niet weggewerkt. Nochtans, wie de basiswaarden van de islam en het christendom naast elkaar legt, kan niet anders dan vaststellen dat er filosofisch heel wat overeenkomsten zijn. Waarom is er dan zoveel wantrouwen en onbegrip in de Vlaamse dorpsstraat? 9/11 ongetwijfeld, en de daaruit volgende internationale gelijkschakeling van terreur met islam.

Merk vooreerst op dat de oorspronkelijke verovering van Granada en Córdoba in de VIII^ste E. hier niet ter sprake komt: wellicht is die zonder bloedvergieten verlopen.
Merk verder op dat naast de herovering van Granada en Córdoba, ook de slag bij Poitiers en het verzet bij het Beleg van Wenen op onwil van onze Westerse kant lijken te duiden. Mohamed Ridouani stelt vast dat de inzet "altijd duidelijk" was: hou de islam buiten Europa.
Dat hier veroveringsoorlogen op grond van een oorlogsideologie plaatshadden, en dat Europa – die benaming bestond amper, en de grote Belgische geschiedkundige Pirenne definieerde Europa dan ook als ...l'anti-Mahomet – zich op zijn eigen grondgebied enkel verdedigde komt niet bij hem op, of vindt onze gast zelfs verwerpelijk.
Dat is een appreciatie, en zijn goed recht, maar zijn feitenkennis vertoont nog grote lacunes: in 1492 was er de bloedige herovering van Granada en Cordoba.
Beste Mohamed: Córdoba was tweehonderd vijftig jaar daarvóór, op 29 juni 1236 al heroverd door Ferdinand III. Het was daar al lang geen Dar al-Islam meer.
Ridouani Mohamed zal in de geschiedenisles niet goed opgelet hebben, of misschien heeft hij er wel geen gehad? Dat kan wijzen op grote tact van zijn school: geschiedenislessen zijn een vorm van belediging voor islamieten. Vanzelfsprekend was er geen enkele Standaard-journalist die zijn stommiteit opmerkte, en deze jongen tegen zijn eigen onwetendheid beschermde.
De historische argwaan van Europa tegenover de islam verdrukt in grote mate de positieve bijdragen van de islam op vlak van onder meer wiskunde, filosofie en kunst. Zonder overdrijven mag je stellen dat de islamcultuur de schakel is tussen de Romeinse beschaving en de Verlichting. Eén sprekend voorbeeld: de geschriften van Aristoteles zijn via een Arabische vertaling tot in het christelijke Europa geraakt.
De gebruikelijke hypocriete verwarring tussen de termen Arabisch en islamitisch wordt hier zorgvuldig in stand gehouden. Hij zal dat trucje bij Tariq Ramadan geleerd hebben.
Er zijn inderdaad Arabische vertalingen van klassieke Grieken, echter niét door mohammedanen gemaakt maar door Arabische christenen en joden. Arabieren dus wél, maar islamieten hadden geen enkele belangstelling voor deze heidense geschriften, en er is ook geen spoor van overgebleven in hun cultuur. Als zij de namen van hun eigen filosofen nu kennen, dan komt dat omdat zij die recent opgepikt hebben in Westerse geschiedenisboeken.
Dat Europa die Arabische vertalingen nódig had om de Griekse teksten te herontdekken, en al wordt dat vaak herhaald, is voor wie even nadenkt uiterst onwaarschijnlijk. Om te beginnen was er in het Oost-Romeinse Rijk nooit een breuk geweest, de taal wás daar Grieks (nog geen Turks toen, Mohamed!), en anderzijds waren er in het Westen al vóór de Arabische veroveringen vertalingen naar het Latijn gemaakt, bv in de abdij van Mont-Saint-Michel. Aristoteles kwam dus uit Damascus, ongeveer zoals Sinterklaas uit Turkije. De bijdrage van de islam bestond er welbeschouwd vooral in de ontwikkeling van de filosofie te beletten, en de schaarse filosofen onder de eigen geloofsgenoten te vervolgen van zodra zij de macht daartoe hadden.
Ook moet iemand aan Ridouani eens vertellen dat Aristoteles niets te maken heeft met de Romeinse geschiedenis, hij lijkt te denken van wel, maar vergist zich alweer van enkele eeuwen.
De Standaard, die veel ingezonden stukken weigert om ideologische redenen, lijkt gretig onzin te publiceren als die van een allochtoon afkomstig is. Positieve discriminatie is mooi, maar wijst geloof ik ten diepste op verachting.

Hoe moet het nu verder met die kloof waar Ridouani het over heeft?
Nochtans, wie de basiswaarden van de islam en het christendom naast elkaar legt, kan niet anders dan vaststellen dat er filosofisch heel wat overeenkomsten zijn.

Es gibt [...] nicht so etwas wie eine christliche Philosophie, das ist ein »hölzernes Eisen« schlechthin, zegt Heidegger in zijn Phänomenologie und Theologie (1927), met dat grappige beeld van het houten ijzer, dat hij bij Hegel vandaan had.
A fortiori, zou ik bijna zeggen, bestaat er geen islamitische filosofie, en zijn er dus ook geen filosofische overeenkomsten. In die doctrine, met haar radicaal transcendente god, is niet eens het wetenschappelijke dénken mogelijk, aangezien hun god de wereld niet enkel geschapen heeft, maar hem op elk ondeelbaar ogenblik ook hérschept, natuurwetten incluis. Het bestuderen van die wetten, noodzakelijkerwijs op één moment of op enkele momenten, is dus futiel. De islam erkent het begrip natuurwet niet, want dat zou een inperking van hun almachtige god zijn. Het christendom heeft hier een pragmatischer opvatting die, toegegeven, minder consequent is, en een stuk hypocrieter dan de islamitische. Wel een stuk verstandiger.

Het antwoord van onze politici, rechters en journalisten is nu, zo valt te vrezen (en ook al te constateren, cf. Wilders), dat de vrije meningsuiting aan banden moet worden gelegd, tenminste voor christenen en atheïsten.

Een moderne Gustave Flaubert zal niet meer hoeven aankomen met uitspraken als: Cette prétention de défendre l'Islamisme (qui est en soi une monstruosité) m'exaspère. Je demande, au nom de l'humanité, à ce qu'on broie la Pierre-Noire, pour en jeter les cendres au vent, à ce qu'on détruise La Mecque, et que l'on souille la tombe de Mahomet. Ce serait le moyen de démoraliser le Fanatisme.

Lettre à Madame Roger des Genettes
12 ou 19 janvier 1878
Een vertaling vindt u hier.

Was deze Flaubert toen, net als de Vlamingen nu, islamofoob? Ik denk van niet. Hij kende zijn onderwerp goed, en vrees spreekt er meen ik niet uit zijn woorden, wel verwerping van de islam.
Flaubert was een islamospreet zou ik willen voorstellen, hij leed aan islamospernie ...van het Latijnse werkwoord spernere (sprevi, spretum), voor versmaden, afwijzen, verwerpen, geringschatten.

Read more...

Separatisme en migrantenstemrecht (Hoegin)

Dit week-end ontstond er enige ontreddering in de media omdat een peiling van Het Laatste Nieuws «voor het eerst» een Vlaamse meerderheid voor separatisme had aangetoond. Deze morgen kon er echter met de publicatie van een studie van Marc Swyngedouw en Nathalie Rink een grote zucht van verlichting geslaken geworden, want de professor had nog maar «wetenschappelijk» aangetoond dat er dan toch geen meerderheid separatisten te vinden zou zijn. Maar klopt dit wel?

Het is met het separatisme zoals het vroeger ook met het migrantenstemrecht was: vroeg je de Vlaming op de man af of hij voor of tegen migrantenstemrecht was, dan bleek steevast dat ongeveer 80% tegen was. Tegelijkertijd toonde de ene «wetenschappelijke» studie na de andere aan dat er tòch een meerderheid vóór migrantenstemrecht zou bestaan, wat gretig aangegrepen werd om het uiteindelijk toch maar door te drukken (met een links-Franstalige meerderheid), met als gevolg dat deze Belgische «verworvenheid» zelfs in een onafhankelijk Vlaanderen vermoedelijk niet meer terug te draaien zal zijn. Hetzelfde scenario in verband met separatisme: al enkele jaren rapporteren peilingen die de Vlaming op de man af vragen of hij een splitsing van België voorstaat een kleine meerderheid vóór, terwijl de «wetenschappelijke» studies aantonen dat er slechts tien procent separatisten zouden zijn. Hoe is dit mogelijk? Een portie psychologie helpt het bedrog te verklaren.

Eerste bedrog: de asymmetrische meerkeuzevraag. Vraag aan een kind of het een snoepje wil, en de kans is groot dat het ja zegt. Vraag aan een kind of het een snoepje, een koekje, een appel, een boterham, of misschien iets te drinken wil, en de kans wordt onmiddellijk al een pak kleiner dat het voor het snoepje kiest. En dus hebben kinderen eigenlijk feitelijk geen zin in snoep, zullen «wetenschappers» als een Marc Swyngedouw en een Dave Sinardet in koor uitroepen (terloops en voor een goed begrip: beiden zijn medewerkers van Sampol). Dezelfde truuk werd gebruikt in de wetenschappelijke onderzoeken over het migrantenstemrecht, waar de ondervraagden een batterij mogelijke en onmogelijke varianten op het migrantenstemrecht werd voorgehouden, en hetzelfde deden Marc Swyngedouw en Nathalie Rink dus ook in hun studie. Let trouwens op de asymmetrie in het opstellen van de meerkeuzevraag: tegenover één antwoord tegen migrantenstemrecht stonden vaak vier of vijf antwoorden vóór migrantenstemrecht, precies zoals er in deze studie ook vier antwoorden vóór België staan tegenover slechts één antwoord tegen België.

Tweede bedrog: het onaantrekkelijke verkeerde antwoord. Een ondervraagde wekt niet graag de indruk dat hij een moeilijk of extremistisch mens is. En dat geldt a fortiori voor Vlamingen – daarom ook dat België nog steeds bestaat. Krijg je dus de keuze tussen «België moet gesplitst worden» –en let daarbij dus op de zeer elegante en uitnodigende formulering– en «De federale staat moet blijven maar met meer bevoegdheden voor de gemeenschappen en gewesten dan nu het geval is», dan moet je al goed bij de pinken zijn en beseffen hoe deze studie later als propagandamateriaal zal gebruikt worden om het antwoord te geven dat werkelijk overeenstemt met je mening. Het zou me absoluut niet verbazen als enkele van de ondervraagden zich vandaag voorgenomen hebben de volgende keer een straffer antwoord te geven moesten ze nogmaals ondervraagd worden.

Derde bedrog: de arbitraire reductie. Na het opsplitsen van de binaire vraag naar een asymmetrische meerkeuzevraag, waarbij het ongewenste antwoord dan nog eens zo geformuleerd werd dat het onaantrekkelijk wordt, volgt opnieuw de reductie naar een dichotomie. Wie bijvoorbeeld voor meer Vlaanderen koos, wordt onverbiddelijk in de groep aanhangers van België geplaatst. En wie de meeneem-Chinees die al twintig jaar in Vlaanderen woont en perfect Nederlands spreekt ook wel wat stemrecht wil gunnen voor, ach wat, bijvoorbeeld de provincieraad, is plots een voorstander van migrantenstemrecht. Tel echter de 45% voorstanders van meer Vlaanderen bij de 10% onvoorwaardelijke splitsers, en de studie wordt opmerkelijke consistent met de peiling van Het Laatste Nieuws: een kleine meerderheid wil eigenlijk van België af. Of nog, met het cijfermateriaal van de studie is er eigenlijk niets fout, maar over de analyse en vooral de bewerking ervan valt duidelijk wel één en ander te zeggen…

Want op deze manier wordt dus zelfs onder de kiezers van het Vlaams Belang een meerderheid voor België gevonden, wat gretig aangegrepen wordt door Marc Swyngedouw & Co om aan te tonen dat Vlaanderen echt geen splitsing van België wil. Hij beseft natuurlijk niet dat hij op die manier de poten vanonder zijn eigen «wetenschappelijke» stoel wegzaagt, want een betere illustratie van zijn bedrog bestaat er niet. Helemaal absurd wordt het wanneer hij de «resultaten» van zijn studie aangrijpt om te beweren dat sp.a en Groen!, die het eerste pakket van de staatshervorming toch zouden willen goedkeuren, mogelijk op een breuk met hun kiezers zouden afstevenen. Ten eerste is dat eerste pakket zo klein en miniem dat zelfs de hardste unitarist het per ongeluk zou durven goedkeuren, en ten tweede is er van een breuk met de kiezers geen spoor te bekennen wanneer alleen naar de cijfers in de studie gekeken wordt. Maar misschien was dat laatste ook de bedoeling niet.

Read more...