Xenofobie (LVB.net)

Wie vandaag in België tegen immigratie pleit om culturele redenen, en daarbij "eigen volk eerst!" roept, loopt veel kans om veroordeeld te worden wegens racisme. Maar wie tegen immigratie pleit om economische redenen, mag zichzelf een etiket van "sociaalvoelend mens" opplakken. Het xenofobe discours in Vlaanderen zit vandaag geconcentreerd bij twee partijen: Vlaams Belang en de SP.a. Culturele xenofobie en socio-economische xenofobie. Het eerste wordt verketterd en juridisch bestreden, over het tweede is men trots: kijk eens hoe goed we jullie jobs beschermen tegen die goedkope Poolse metselaars.

Een socialist als Peter Vanvelthoven schaamt zich helemaal niet om inzake tewerkstelling van buitenlandse arbeidskrachten een boodschap te verkondigen die neerkomt op "eigen volk eerst". Op 25 april jongstleden verklaart hij in De Standaard dat het toch wel erg is dat bedrijven liever buitenlandse chauffeurs in dienst nemen, dan Belgische chauffeurs. Letterlijk:

Vorige week kreeg ik een brief van een jonge man van 24. Hij is werkloos. Hij heeft een opleiding tot vrachtwagenchauffeur gevolgd. Prijskaartje: 1.500 euro. Hij drukt zijn ontgoocheling uit, want hij geraakt niet aan een job omdat hij geen ervaring heeft. ,,Natuurlijk heb ik geen ervaring'', schrijft hij, ,,maar ik heb een gepast rijbewijs!'' En zo loopt het vaak. De sector investeert per jaar 4.000.000 euro in opleidingen, maar de bedrijven vertikken het om pas opgeleide mensen aan te werven. Inderdaad: een werkloze die via de VDAB een opleiding tot chauffeur krijgt, loopt een groot risico om nooit als chauffeur te kunnen werken. En dan levert de Vlaamse regering vorige week een lijst af met knelpuntberoepen, waarop verschillende functies voor chauffeur prijken. Bedrijven trekken klaarblijkelijk liever buitenlanders aan om die jobs in te vullen.

Socialistische en travaillistische middens in België zien in een dergelijke uitspraak blijkbaar helemaal geen probleem, zelfs niet als die "buitenlanders" EU-burgers zouden blijken te zijn, en ondanks het fundamentele recht van EU-burgers om in elk EU-land te werken. Persoonlijk vind ik Vanvelthovens uitspraak xenofoob, en ik meen dat ze fundamenteel in strijd is met de EU-charters.

Ik ben voorstander van meer immigratie. Van een migratiebeleid dat niet uitsluitend gebaseerd is op asielzoekers en gezinshereniging. Het zit al een paar decennia grondig fout met de Belgische immigratiepolitiek. Officieel heerst er in België al decennia lang een "immigratiestop". In de praktijk komt dit erop neer dat bedrijven niet zomaar arbeidskrachten kunnen aantrekken uit niet-EU landen, maar via een complexe procedure moeten aantonen dat ze geen equivalente kandidaten vinden in eigen land. Intussen blijven asielzoekers het land binnenstromen, omwille van internationale verplichtingen. Tegelijk blijft ook de mogelijkheid van "gezinshereniging" bestaan, waardoor migranten hun echtgenote en kinderen naar België kunnen laten overkomen. Het resultaat van dit alles is een immigratie die onze economie niet optimaal ten goede komt, maar integendeel kansarmoede importeert. Tegelijk zitten we opgescheept met een grote groep migranten die het door hun cultureel-religieuze achtergrond moeilijk hebben om zich te integreren.

Culturele xenofobie bij Vlaams Belang, economische xenofobie bij de socialisten. Ik ben niet de enige die er zo over denkt. Paul De Grauwe, in De Tijd van 6 mei 2006, over de Belgische beslissing om onze grenzen grotendeels (op een paar "knelpuntberoepen" na) dicht te houden voor werknemers uit de nieuwe EU-lidstaten:

Dat is de hete adem van het Vlaams Belang. Het is onvoorstelbaar hoe die mannen op het beleid wegen. Bijzonder pijnlijk is de vaststelling dat ook de socialisten daarvoor buigen. En de liberalen gaan mee in die retoriek van protectionisme. Op zo'n moment ben ik beschaamd liberaal te zijn.

Dat laatste kan wat gerelativeerd worden als men weet dat de voornaamste voorvechtster van een maximale toelating van buitenlandse werkkrachten zich in de VLD bevindt. Annemie Turtelboom was zowat het enige parlementslid dat zich daadwerkelijk inzette voor de totstandkoming van een pan-Europese arbeidsmarkt. Je kan op lange termijn geen Europese eenheidsmunt, de euro, in stand houden zonder één Europese arbeidsmarkt, waarbij werknemers zich zonder drempels van het ene land naar het andere kunnen begeven. Ook de hele heisa rond de Bolkestein-richtlijn, die de toegang van dienstverleners tot de hele Europese markt wou realiseren, en die intussen behoorlijk is afgezwakt, illustreert de economische xenofobie bij de hele Belgische linkerzijde. België was trouwens het enige land dat zich onthield tijdens de goedkeuring van de afgezwakte dienstenrichtlijn, want voor de PS was de fel afgezwakte richtlijn nog veel te liberaal.

Read more...

Twee berichten, één klik van mekaar (Hoegin)

Toevallig verschenen de berichten over de opsluiting en vrijlating van enkele verdachten van twee «incidenten» op dezelfde dag, slechts één klik van mekaar verwijderd. Een vergelijking van de woordkeuze in de twee berichten roept enkele vragen op.

Het eerste bericht gaat over het incident in Brugge waarbij een zwarte man in mekaar geslagen werd. De raadkamer van Brugge besliste eergisteren dat twee van de verdachten voorlopig nog in de cel blijven. Het tweede bericht gaat over de vrijlating van één van de minderjarige verdachten van de moord op Guido Demoor, terwijl twee ervan voorlopig nog in de cel blijven.

De woordkeuze in de twee artikels is toch wel opvallend wanneer ze even naast mekaar gelegd worden. Enkele vragen die spontaan bij mij naar boven komen:

• Waarom zijn de skinheads geen «jongeren», en zijn de «jongeren» geen Marokkanen?
• Waarom is «busagressie» in de titel van het artikel geen moord of op z'n minst doodslag, en het afranselen van een zwarte man geen «bushalteagressie»?
• Waarom blijven skinheads in de cel, terwijl «jongeren» van hun vrijheid beroofd zijn? Het betekent hetzelfde, maar klinkt toch net iets anders.
• Staat het vast dat de zwarte man geen last van een speciale bloederziekte en zwakke botten had die de huidige symptomen hebben veroorzaakt, mogelijks eventueel desalniettemin in de hand gewerkt door de omstandigheden van die avond, zonder echter te kunnen bevestigen of ontkennen dat er een oorzakelijk verband zou kunnen zijn?
• En waarom greep die zwarte man zijn belagers niet naar de keel, waardoor hij het voorval eigenlijk feitelijk grotendeels zelf uitlokte?

Over de nasleep van de twee «incidenten» kunnen trouwens ook nog enkele vragen gesteld worden. Waar is bijvoorbeeld Fouad Ahidar om het omgekeerd racisme van de «jongeren» op bus 23 aan te klagen? Om concreet de vraag te stellen: was Guido Demoor een Marokkaanse vader geweest, zou die dan ook het risico gelopen hebben plots een hersenvliesbloeding te krijgen op de bus? Trouwens, de hele theorie als zou Guido Demoor aan een hersenvliesbloeding overleden zonder dat er een oorzakelijk verband zou bestaan met de slagen die hij gekregen heeft op de bus is gewoonweg potsierlijk. Je moet al een professioneel anti-racist zijn om dat soort plat boerenbedrog te kunnen geloven. Stierf Sjamil Basajev door een explosie, of alleen maar aan de gevolgen van een acute hoge bloeddruk door de opwinding naar aanleiding van een ontploffing in zijn buurt? Het Belgische gerecht zou waarschijnlijk onmiddellijk van de tweede theorie uitgegaan zijn, geconfronteerd met de «feiten». Hoe dan ook, de basisdiagnose is ongetwijfeld dat hij stierf aan een subjectief gevoel van veiligheid. Subjectief, omdat het niet reëel was.

Iedereen wordt trouwens vriendelijk verzocht te geloven dat vijf skinheads, racisten pur sang, wanneer ze eens in the mood zijn na een avondje stappen, niet verder raken dan iemand die zich op het verkeerde ogenblik op de verkeerde plaats bevindt in het ziekenhuis te kloppen –en voor alle duidelijkheid: gelukkig maar dat de vijf stukken krapuul niet verder raakten dan dat– maar zes «jongeren» slagen er wel in een man aan een hersenvliesbloeding te doen sterven doordat één van hen zich naar de keel laat grijpen. En niets meer dan dat, meneer de rechter, zelfs geen vinger uitgestoken. Misschien moet de familie van Guido Demoor straks nog wel morele schadevergoeding betalen aan die zes jongeren, wegens de psychologische gevolgen van het hele geval. Juwelier Wouter Tyberghien kan ervan meespreken.

Iemand die wel voorkomt in het ene verhaal, maar niet het andere is Kristien Hemmerechts. Zij heeft het voorlopig nog niet uitgeschruweld dat skinheads dringend zouden moeten kunnen genieten van speciale programma's om aan werk te geraken in plaats van straffen te krijgen. Dat enkelen van hen in Brugge een zwarte man in mekaar slaan is er alleen maar het bewijs van dat daar een dringende nood aan is. En laten we trouwens niet alle skinheads over één kam scheren, nietwaar. Bovendien, één van hen werd vrijgelaten om zijn examens van het secundair onderwijs te kunnen afleggen: hij was 25 jaar oud. Ongetwijfeld is hij het slachtoffer geweest van jarenlange zware discriminatie op school waardoor hij nooit eerder aan een diploma secundair onderwijs geraakt is. Ja toch?

Read more...

Strafklacht tegen blogger wegens racisme (LVB.net)

Het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding heeft bij het gerecht een strafklacht ingediend tegen Luc van Balberghe. Dat meldde De Morgen vanochtend op zijn website. Op zijn weblog 'Vrij van Zegel' had Van Balberghe op 27 juni een artikel (dat inmiddels werd 'gekuist') gepubliceerd met als titel "Waar wachten we nog op?" als reactie op het overlijden van Guido Demoor op een bus in Antwerpen. "Waar blijft je commentaar op het busincidentje waarbij een onverdraagzame, verzuurde en bemoeizieke man alleen maar het gevoel had dat hij bezweek aan een hartaanval nadat hij wat uitgelaten jongeren (einde schooljaar, weet je wel) had berispt om hun spontaan gedrag?", zo begint Van Balberghe sarcastisch zijn artikel.

De passage die wellicht het grootste probleem vormde voor het CGKR, was een jeugdherinnering. Een letterlijk citaat kan ik hier niet geven, op gevaar af van zelf een klacht aan mijn broek te krijgen. De essentie komt hierop neer: Van Balberghe's moeder leerde hem dat hij in het bos geen mieren mocht plattrappen: het waren levende wezens die alleen beten als ze zich aangevallen voelden. In de keuken echter moesten de mieren wel bestreden worden. Vandaag is die passage vervangen door "hier stond een parabel". Blijkbaar oordeelt het CGKR dat de "mieren" symbool stonden voor allochtonen, en bijvoorbeeld niet voor misdadigers of voor jongeren met onaangepast gedrag.

De stijl van Van Balberghe is niet de mijne. Bijtend, sarcastisch, op het scherp van de snee, populistisch en soms op de man spelend. Zo bevat het gewraakte stukje ook een persoonlijke aanval tegen Jozef De Witte, directeur van het CGKR, en zijn familiebanden met een provinciegouverneur. Het is echter niet aan de overheid om censuur uit te oefenen. De wetenschap dat er een overheidsdienst bestaat die systematisch publicaties afschuimt (en/of verklikking actief stimuleert) met de bedoeling om ze geheel of gedeeltelijk te laten schrappen of om er gerechtelijke klachten tegen in te dienen, is beklemmend. Dergelijke inquisitie-praktijken leiden mijns inziens niet tot een samenleving die toleranter, opener en vrijer is. Integendeel, zoiets leidt tot een maatschappij met meer wantrouwen, meer wrijving, meer verzuring, en vooral: minder respect voor de overheid en voor de politici die van bovenuit opleggen waarover en hoe er nog geschreven mag worden. Bovendien wordt het onmogelijk gemaakt dat iedereen voor zichzelf uitmaakt of de gewraakte publicaties moreel verwerpelijk zijn of niet, want de teksten worden geschrapt, we mogen ze niet lezen.

Van Balberghe geeft naast zijn weblog ook nog een nieuwsbrief uit, "Achter Het Nieuws". Daarin worden allerlei situaties voor en achter de schermen van de media uit de doeken gedaan.

Read more...

Die affiche is onvolledig (victa placet mihi causa)

Niemand staat wellicht te springen om nog iets te lezen over de drie verdraagzame concerten die de Koloniale Kloterij wil inrichten, de week voor de gemeenteraadsverkiezingen. Over het hele gedoe daarrond, beginnend met de onnozele reactie van het Vlaams Belang, is al veel en veel te veel geschreven. En al zag direct elkeen die kan lezen dat er in de bewuste brief van Dewinter helemaal geen sprake was van afdreiging, zoals de kwaliteitsjournalisten eendrachtig wél schreven, toch blijft: het Belang had die brave zangers met rust moeten laten. Quelle importance? Belangverkozenen houden zich (gedwongen) vér van kwisjes en talkshows en spelletjes en BV-gelul, en juist die omstandigheid levert hen massa’s stemmen op, die zij anders zouden mislopen. Meer geluk dan verstand lijkt wel, want als Dewinter zijn verstand gebruikt dan zwijgt hij in alle talen over de mensen die wél in dat circuit zitten.
Ik zou deze concertkwestie trouwens van een andere kant willen bezien, al moet ik meteen bekennen dat ik van popmuziek en schlagers geen kaas heb gegeten. Mijn vermoeden is dat er op de voorlopige 0110-affiche heel wat artiesten ontbreken. Mensen die niet direct in het gelid zijn gesprongen, ofwel niet gevraagd zijn.
Deze afwezigen riskeren de komende weken in een kwalijk licht te verschijnen. Immers, spreken wij hier over manifeste dienstweigering, of betreft het nalatigheid? Er bestaan ook delicten per omissionem meen ik. Een betrouwbare namenlijst van afwezigen opstellen gaat mijn krachten te boven, maar ik neem aan dat kwaliteitsjournalisten dat wel kunnen ...en hier zitten diepgaande interviews in.
Eén raad alvast kan ik aan de toekomstige ondervraagden, les accusés de l'avenir aanbieden: er zijn best ernstige redenen te bedenken voor uw werkverlet – een ander contract die dag, een buitenlandse tournee. Maar bijvoorbeeld een doktersbriefje, zoveel maanden op voorhand, zou ik afraden.

.

Read more...

Nationale Loterij nam zelf contact met 0110 (Hoegin)

Het verhaal over de sponsoring van 0110 door de Nationale Loterij neemt elke dag nog een andere wending. Deze morgen bleek dat niet 0110 contact met de Nationale Loterij had opgenomen, maar wel de Nationale Loterij met 0110.

Ik heb weinig ervaring met het organiseren van concerten voor verdraagzaamheid, of concerten tout court eigenlijk, en dacht dus in al mijn naïviteit dat het gewoonlijk de organisatoren zijn die op zoek moeten gaan naar sponsors. Dat blijkt echter niet het geval te zijn, toch niet afgaande op de verklaringen van Ann Publie, woordvoerster van de Nationale Loterij, geciteerd in De Standaard van vandaag:

Niets bijzonders, wij sponsoren een pak muziekfestivals. Toen we hoorden over de 0110-concerten hebben we meteen contact opgenomen en onze medewerking toegezegd. Lang voor de politieke heisa.

De krant voegt er nog aan toe dat ze «op de vraag of de Loterij mogelijke heisa dan niet verwacht had, het antwoord schuldig moet blijven». Eigenlijk zijn haar verklaringen eerder merkwaardig, want 0110 was oorspronkelijk door Tom Barman uitdrukkelijk opgevat als een concert tegen het Vlaams Belang, en werd pas later afgezwakt naar een concert voor verdraagzaamheid. Hoe trouwens een concert voor verdraagzaamheid een week voor de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen op een andere manier kan begrepen worden dan als een politiek concert is me hoe dan ook een compleet raadsel, tenzij het hoofdkwartier van de Nationale Loterij gelegen is aan gene zijde van de maan en ze daar de laatste twintig jaar geen Vlaamse politieke berichten meer hebben gezien.

Ik wil echter niet uitsluiten dat Ann Publie de waarheid vertelt wanneer ze beweert dat de Nationale Loterij absoluut niet de bedoeling had een politiek concert te sponsoren. Maar dat betekent dan wel dat het geld bij de Nationale Loterij redelijk los zit, en dat ze het niet zo nauw nemen met de controle van wie of wat ze eigenlijk sponsoren. Zelfs het charter van 0110, dat toch weinig te wensen overlaat qua duidelijkheid, kunnen ze dan niet gelezen hebben, en daarbij moet opgemerkt worden dat de persoonlijke handtekening van Tom Barman onderaan het document er pas kwam ná de politieke heisa, niet ervoor. Maar wie zei ook weer dat men geen complottheorieën moet verzinnen wanneer zuivere incompetentie de situatie afdoende kan verklaren? Ik weet dus niet eens of het eigenlijk wel een geruststelling is dat ze zich bij de Nationale Loterij schijnbaar van geen kwaad bewust waren…

Ondertussen zit ik te wachten op dat berichtje van de Nationale Loterij over de sponsoring van mijn blog – misschien is het gewoon omdat de post weer uitzonderlijk traag is dat die brief nog niet toegekomen is? Of zou ik niet «cultureel» genoeg zijn?

Read more...

NAVO wil Europees rakettenschild? (Brigant)

De NAVO zou willen dat er een ballistic missile defense systeem komt in Europa ter berscherming tegen Iraanse en Koreaanse ICBM's. Dat zou de conclusie zijn van een rapport van 10.000 pagina's. Had ik iets anders verwacht? Niet echt.

Persoonlijk zie ik een samenwerking met Nederland wel zitten op vlak van bescherming. Waarom met Nederland? Om onze internationale havens te beschermen.

Vlaanderen heeft zo'n bescherming nodig voor Antwerpen & Brussel en in veel mindere mate voor Zeebrugge. Wallonië heeft niet echt nood aan zo'n systeem, behalve voor SHAPE HQ maar dat kan evenzeer beschermt worden vanuit het Noorden. Waarom samenwerken? Ik vrees dat de Belgische Staat alleen het geld er niet voor heeft, want de Belgische Staat moet instaan voor de nationale veiligheid. Een taak waarvan ik denk dat ze die financieel niet aankan.

Missile Threat heeft een aantal -vooral US gerichte- scenario's. Interessant om eens te bekijken.

Het enige waarover de Belgische krijgsmacht beschikt is de Mistral SHORAD...dat zal niet helpen. Nederland heeft tenminste de Patriot. Ik hecht meer geloof aan Israelische wapensystemen. Die moeten maximaal efficient werken want als ze falen is het 'game over' voor Israel. Zij hebben ook meer kans om aangevallen te worden door ballistische raketten. Ik ben van mening dat we het Israelische ARROW systeem zouden moeten aankopen voor 'home defense', meteen de ARROW 2. Het Amerikaans-Europees MEADS systeem voor de Medium layer thuis en expeditionair, probleem is dat MEADS slechts tegen 2014 in werking zal treden. Het MEADS systeem zou ik vooral aankopen voor expeditionaire inzet tegen allerhande luchtdoelen. Wellicht is dit al te veel 'vragen'. De Nederlanders kunnen voorlopig hun Patriot met PAC-3's inzetten.

Ik denk dat we er goed aan zouden doen om de Russische S-400/SA-20te kopen, die is al inzetbaar en iets veelzijdiger. De Russen hebben overigens nog een tikkeltje voorsprong op vlak van luchtafweer. Dit systeem zou de Arrows goed aanvullen bij 'home defense' (ipv MEADS) en mogelijk een expeditionair karakter kunnen krijgen ter aanvulling van het MEADS systeem. Hoewel dat laatste wellicht te veel zal zijn voor de geldbeugel.

Een BMD met de Arrows 2 en de S-400.
Expeditionair een BMD met S-400 & MEADS.

Hiermee stap ik eigenlijk uit het traditionele NAVO-verband en ga ik voor een tweeledig compromisvoorstel. Enerzijds zouden we dan in de EuroBMD stappen, een Russisch voorstel.
Anderzijds zouden behouden we een relatie met de VS door middel van Israel met een systeem dat (volgens mij) beter bij onze noden past.

EuroBMD

Technische gegevens:
Arrows 2 heeft een range van 70km en maximum hoogte van 50km, dat is veel minder dan range van 250km van het THAAD systeem & 150km hoogte. De PAC 3 van het MEADS systeem heeft een ABM range van 15-45km, voor een hoogte van 10-15 km.
De S-400/SA-20 zou een range van 120km met een maximale hoogte van 35km (9M96 SAM).

Verdere info: MEADS @DiD. ARROW @DiD. ABM@DiD (Anti-Ballistic Missile). Missile Defense@ NATO. BMD@globalsecurity.

Read more...

Nationale Loterij steunt dus 0110 (Hoegin)

Er zal dus wel degelijk openbaar geld gebruikt worden om 0110 te steunen, en Staatssecretaris van Overheidsbedrijven Bruno Tuybens (sp.a) vindt dat «positief». Doorgaand op datzelfde élan zullen de respectievelijke steden ongetwijfeld ook kosteloos allerlei infrastructuur mogen ter beschikking stellen, voor gratis ordedienst zorgen, en de openbare omroep kan het concert rechtstreeks uitzenden op radio en TV.

Om met dat laatste te beginnen: bij de VTM doen ze natuurlijk maar zoals ze willen omdat dat uiteindelijk een privé-bedrijf is, maar zelfs als de VRT het hele zaakje zou uitzenden zonder voor de rechten nog maar een eurocent te betalen aan de organisatie van 0110, zelfs ook dan wordt wel degelijk nog belastinggeld gebruikt om de actie te steunen. Zendtijd is immers niet gratis, en de veelvuldige aankondigingen van een uitzending, die daar ongetwijfeld bij zullen horen, ook niet. Op dit ogenblik acht ik het trouwens eerder wel dan niet waarschijnlijk dat Studio Brussel of eventueel Radio Donna één van de concerten rechtstreeks zal uitzenden, of toch minstens een reporter ter plaatse zal hebben om verslag uit te brengen van dit «culturele evenement».

Hoe dan ook heeft Bruno Tuybens een duidelijk klaarsignaal gegeven om aan 0110 openbaar geld te besteden. Ik vrees echter dat er bijzonder weinig Vlamingen te vinden zullen zijn die bereid zullen zijn in zijn onzin te trappen als zouden dit geen anti-Vlaams Belang-concerten zijn:

Het gaat om een organisatie die oproept tot verdraagzaamheid en tegen racisme. Wat is daar fout mee? Ik weet ook wel dat het een week voor de verkiezingen is, maar het gaat om de boodschap.

Ik hoop dat hij het in ieder geval zelf niet gelooft, noch het ene, noch het andere! De slogan van de Nationale Loterij die op dit ogenblik op de webstek van 0110 prijkt is in ieder geval hilarisch: «U SPEELT – U HELPT». Een betere slogan zou zijn, speciaal voor de aanhangers van onwelvoeglijke partijen, zou zijn «U SPEELT, EN WORDT TWEEMAAL VOOR DE GEK GEHOUDEN»: een eerste keer wanneer u dom genoeg is een lot te kopen en ermee te verliezen, en een tweede keer wanneer uw geld dan nog eens tegen u gebruikt wordt.

Men kan zich ondertussen afvragen hoe groot de paniek bij het régime op dit ogenblik wel niet moet zijn. Wat hebben we immers de voorbije jaren al gehad? Om te beginnen werd er een cordon sanitaire ontworpen om de partij van de macht uit te sluiten. Dat cordon werd vervolgens uitgebreid met een cordon médiathique, zodat de openbare omroep, gespijsd met geld van álle kiezers, rustig het Vlaams Blok kon negeren of mee bestrijden, al naargelang. Volgende stap was het maken van wetten om de partij voor het gerecht te kunnen dagen, en daar hoorde ook de oprichting van een speciale overheidscel bij die dat werkje moest opknappen. Dit lukte niet van de eerste keer, en de wetten werden daarom ook meermaals «verfijnd», en pas bij de derde poging werd de partij dan toch eindelijk veroordeeld, door een totaal onpartijdige franskiljonse rechter in Gent. En morgen wordt dus een concert tegen diezelfde partij met openbaar geld gesteund, amper één week voor de lokale verkiezingen. Overigens opmerkelijk hoe snel die sponsoring op zijn plaats kwam, misschien wel reeds vóór alle artiesten opgebeld waren. Met dit alles zou dus niets fout zijn, maar als je het mij vraagt is dit een soort van praktijken dat absoluut niet zou misstaan in een rapport van de OVSE.

En daarmee zit ik dus met een prangende vraag. Want wat als ook dit concert niet helpt? Het Vlaams Belang haalt nu al in sommige peilingen tegen de 30% aan, en met zulke percentages valt niet uit te sluiten dat in één of andere gemeente een «ongeluk» te betreuren zal vallen in de vorm van een absolute meerderheid voor het Vlaams Belang. Of een lokale partijafdeling die bezwijkt voor de verleidingen van het Vlaams Belang dat met een burgemeesterssjerp zwaait, en het cordon sanitaire dan toch maar liever doorbreekt in plaats van in Antwerpse toestanden terecht te komen. Zou er op regionaal of federaal niveau een plan B bestaan om zo'n toestand op te vangen? Reeds jaren gaat het gerucht over een plan om Antwerpen onder curatele te plaatsen en door middel van een regeringscommissaris te besturen moest het Vlaams Blok, nu Belang, er een meerderheid halen. Wie het rijtje van hierboven overloopt, komt automatisch op de vraag uit waar de grens zou gaan voor het régime.

Maar anderzijds, wat zei Stalin ook al weer? «Wie stemt beslist niets. Wie de stemmen telt beslist alles.» Waarmee ik absoluut niets wil zeggen.

Read more...

0110, ook tegen corruptie? (Hoegin)

De discussie over 0110 is reeds gedeeltelijk overgegaan in een discussie of het Vlaams Belang hier misschien netto stemmen mee zou winnen – Tom Barman in de rol van nuttige idioot voor wat hij eigenlijk probeert te bestrijden dus.

De gemoederen liepen de jongste dagen hoog op, en in het vuur van de strijd vergaten sommigen (zonder namen te willen noemen) dat men op de bal moet spelen, niet op de man. Dit zowel aan de ene als de andere kant overigens. Een vergelijking met een hypothetische 0110 in Charleroi of Luik tegen de corruptie kan helpen om de argumenten wat uit te zuiveren.

Zo zijn er enkelen die argumenteren dat ook artiesten het recht hebben aan politiek te doen op het podium, ja zelfs de plicht. Peter Vandermeersch was alvast die mening toegedaan in zijn commentaarstuk op vrijdag in De Standaard:

Het is geenszins ,,chantage'' (dixit Dewinter) als Adamo, Laïs, of X!nk op een podium gaan staan om hun afkeer van een onverdraagzame samenleving uit te zingen. Het is hun recht en zelfs hun plicht.

Ik vraag me eerlijk gezegd of Peter Vandermeersch een soortgelijke zin uit zijn klavier getokkeld zou krijgen moesten Adamo, Laïs of X!nk op een podium gaan staan om hun afkeer van corrupte politici uit te zingen. De gebeurtenissen van de laatste weken hebben aangetoond dat zoiets uitermate gepast zou zijn in een stad als Charleroi, maar ook in Antwerpen zou zoiets niet helemaal misstaan, denk maar even terug aan niet alleen het VISA-schandaal, maar ook Soma, Telepolis en de aankoop van het sp.a-secretariaat in de Everaertstraat. Ik vraag me echter af of de artiesten daarvoor evenveel applaus zouden oogsten bij de politiek correcte media vandaag, dan wel of hen verweten zou worden in de kaart van extreem-rechts te spelen en dat zij zich beter afzijdig zouden houden.

Maar zou het Vlaams Belang nu stemmen winnen of verliezen door 0110? Laten we dat even opnieuw vanuit een principiële hoek bekijken: stel dat een groepje artiesten een concert zou organiseren tegen een andere partij, dat wil zeggen niet het Vlaams Belang maar de VLD, CD&V, N-VA, sp.a, SPIRIT of Groen!. Wat zou dat eigenlijk zeggen over de democratie in Vlaanderen indien mensen er zouden van afzien voor één van die partijen te stemmen enkel en alleen omdat iemand als een Tom Barman, Dana Winner of Helmut Lotti op een podium staan om hun afkeer tegenover die partij uit te zingen? Ik hoop werkelijk dat de democratie in een West-Europees land als Vlaanderen sterker staat dan dat! Ik zie dan ook niet in waarom dat plots helemaal anders zou zijn wanneer het over het Vlaams Belang gaat, tenzij men werkelijk een soort van emocratie voorstaat waar partijprogramma's geen rol meer spelen, maar wel welke partij de sympathiekste popgroep weet te engageren..

Wat het omgekeerde effect betreft, denk ik dat er wel een potentieel bestaat. Dit concert, dat ondanks alle verklaringen van enkele deelnemende artiesten wel degelijk tegen het Vlaams Belang gericht blijft, kan opnieuw de druppel zijn die bij een aantal kiezers de beker doet overlopen. De analyses van de bewegingen onder kiezers van De Stemmenkampioen in mei en juni tonen dit duidelijk aan, en ook Bruno Valkeniers liet zich in dezelfde zin uit tijdens de voorstelling van zijn toetreding tot het Vlaams Belang. In Vlaanderen heeft men het nu eenmaal voor de underdogs. Vandaar dat Tom Barman het gevaar loopt de rol van nuttige idioot te spelen in een nieuwe overwinning van het Vlaams Belang op 8 oktober. Daar komt nog bij dat het hele concept van het concert in feite zelfs een bevestiging is van een belangrijke stelling van het Vlaams Belang: het maakt niet uit voor welke partij je stemt, als het maar niet het Vlaams Belang is. Vandaar is het slechts kort naar de stelling dat het geen zin heeft voor VLD, CD&V of N-VA te stemmen als je enige verandering wil zien in het Antwerpse stadsbestuur. Wat voor zin heeft het de partijdotaties van het Vlaams Belang af te willen nemen als men vervolgens zelf reclame gaat maken voor die partij? Dan toch liever de mededeling van Kris Wauters van Clouseau.

Mijn voorspelling is dan ook dat het concert een overdonderend succes zal zijn. De timing is daar in ieder geval perfect voor: met wat geluk zit het weer wat mee, en verder is het academiejaar op 1 oktober nog maar net gestart en hebben de studenten tijd zat en eigenlijk zelfs niets beters te doen dan een gratis concertje met enkele topartiesten mee te pikken. Maar zo groot als de zelfvoldoening zal zijn op de avond van 1 oktober, zo groot zal waarschijnlijk ook de kater op 8 oktober zijn wanneer de verkiezingsuitslagen beginnen binnen te lopen. Vooral als die uitslagen vergeleken zullen worden met de uitslag van de vorige gemeenteraadsverkiezingen, die van oktober 2000, want dan wint het Vlaams Belang naar alle waarschijnlijk gemiddeld maar liefst 10%!

Tot slot nog een doordenkertje aan het adres van Tom Barman: de laatste verkiezingsuitslag en de laatste peilingen geven aan dat minstens een kwart van de Vlaamse bevolking voor het Vlaams Belang stemt. Hoe sterk denkt hij eigenlijk dat het Vlaams Belang ondervertegenwoordigd zou zijn bij de Vlaamse artiesten? Ik zou niet willen beweren dat een kwart van die artiesten die op 1 oktober op het podium van 0110 zullen staan een week later zelf voor het Vlaams Belang zal stemmen, maar dat geen één van hen dat zou doen, dat zou me eerlijk gezegd verbazen.

Read more...

0110 en communicatie (LVB.net)

De Gentse en Brusselse slogans van het 0110-initiatief, "Stem Vree Wijs" en "Schoon Brussel", vind ik vanuit reclametechnisch standpunt prachtig gevonden. Ze hebben namelijk een dubbele bodem, in het dialect en in de standaardtaal. Voor de Nederlandse lezers wat uitleg: "schoon" betekent uiteraard 'proper', maar in het Vlaamse idioom ook "mooi". "Wijs" betekent in het Gentse dialect "leuk", maar in de standaardtaal "verstandig". Twee slogans, vier betekenissen.

Het professionalisme van deze slogans staat in schril contrast met het contraproductieve amateurisme van het officiële charter van het intitiatief. Een charter dat vermoedelijk door Tom Barman zelf in de vroege uurtjes in een bruine kroeg op een bierkaartje werd neergekrabbeld. Er staat geen enkel positief element in het charter. Niet 'voor verdraagzaamheid', niet 'voor diversiteit', maar alleen 'tegen'. Tegen extreem-rechts, tegen racisme, tegen simplistische slogan-politiek. De media hebben (bewust of onbewust) begrepen dat ze dat charter onmogelijk letterlijk kunnen citeren, want ze verwoorden de doelstellingen anders, en positiever dan de organisatoren het zelf bedoelden. Die dualiteit tussen de tekst van het charter en de berichtgeving in de media is opvallend, voor wie erop let. De Antwerpse slogan, "Kleur je stad", vind ik nogal banaal. VTM kleurt je dag.

Zo te horen denken zelfs de meest enthousiaste voorstanders van het initiatief dat het wellicht niet veel zal uithalen. Dat dacht ik aanvankelijk ook. Tot Vlaams Belang, de partij tegen wie het initiatief gericht is, erover begon te communiceren. De ronduit onhandige, contraproductieve en beschamende manier waarop de partij zich tot artiesten als Will Tura, Laura Lynn en Helmut Lotti richtte, doet vermoeden dat de partijstrategen last hadden van de hittegolf, of dat de communicatie-adviseur met vakantie was. Je moet het maar kunnen, je imago van underdog-oppositiepartij die door de machthebbers juridisch en inquisitiematig wordt aangepakt, in één week tijd zelf omgooien naar een imago van een angstig roofdier dat zich in het nauw gedreven voelt en met zijn scherpe klauwen uithaalt naar de volksidolen. De rabiate partijmilitanten die her en der op internetfora actief zijn, zijn vermoedelijk te verblind om dat in te zien, ze zitten te diep in de loopgraven om het slagveld nog te kunnen overschouwen, ze vinden dat hun partij "het recht heeft" om zo te reageren, maar het ziet er mijns inziens niet zo best uit voor hen. In zaken als deze hèb je geen gelijk, maar moet je gelijk krijgen van de publieke opinie. Dat doe je zeker niet door de idolen van het volk allerlei verwijten toe te sturen. Het zou dus wel eens kunnen dat 0110 toch iets uithaalt, maar dan louter omdat Vlaams Belang in zijn eigen voet schiet. Van 'in de val trappen' zou ik niet meteen durven spreken, want zoveel strategisch inzicht dicht ik een Tom Barman nu ook niet toe.

Vlaams Belang won tot nu toe keer op keer dankzij de stommiteiten van sommige van zijn tegenstanders, en ondanks de stommiteiten van sommige van zijn eigen militanten en mandatarissen. Het ziet er vandaag niet naar uit dat de tegenstanders al wijzer geworden zijn, maar in het tweede deel van de vergelijking zou er wel eens een ommekeer aan de gang kunnen zijn.

Blijft de vraag of het verantwoord is dat politiek en variété (we gaan rockmuziek, Vlaamse schlagers en 'verpopte' opera toch geen 'kunst' noemen zeker?) met elkaar vermengd worden. Natuurlijk moet dat kunnen, ook al gebeurt het een week voor de verkiezingen. Wat natuurlijk niet kan, is dat er ook maar één euro overheidsgeld (in speciën of in natura) gebruikt wordt om een week voor de verkiezingen de kiezer te beïnvloeden buiten de officiële, streng gereglementeerde verkiezingscampagnes om. Zoals Filip van Laenen al opmerkte: het is precies dat soort dingen waar OVSE-waarnemers bij verkiezingen in bananenrepublieken als Wit-Rusland en Zimbabwe wel eens moeilijk durven over doen.

Read more...

Nucleair terrorisme: een stand van zaken (De andere kijk)

Ik heb net het volgende boek uit: “Zwarte dageraad. Nucleair terrorisme in België. Een reële bedreiging.” Toen ik het kocht, had ik nog nergens een recensie van het boek gezien (en tot nu toe ook niet trouwens), maar het stond toch wel in de boekentop van Fnac. Blijkbaar bestaat er veel interesse voor het onderwerp, al is het thema op zich al sensationeel genoeg.

Wie is de auteur? Een “neoconservatief” die de mensen de stuipen op het lijf wil jagen? Neen, uit het boek blijkt trouwens dat de auteur geen uitgesproken sympathieën voor de Verenigde Staten (van George W. Bush) heeft. Over wie gaat het dan? Koen Berghmans, operationeel misdaadanalist en docent bij Douane en Accijnzen, die zich al jaren verdiept in terreurbestrijding en massavernietigingswapens. Een Belgische ambtenaar dus.

Hierna volgt een korte samenvatting van het boek met aansluitend enkele persoonlijke bedenkingen. Wie meer details wil, verwijs ik door naar het boek.

Als het over nucleair terrorisme gaat, dan denken we uiteraard meteen aan Al Qaeda. Haar leider Osama Bin Laden vaardigde op 23 februari 1998 zijn Jihad tegen Joden en Kruisvaarders uit. Die fatwa was een niet mis te verstane oorlogsverklaring aan de Verenigde Staten en haar bondgenoten, het Westen (incl. Europa) en Israël. Er lijkt geen twijfel over te bestaan dat Al Qaeda op zijn minst inspanningen levert om nucleaire wapens te verkrijgen (als ze die al niet heeft) en er niet voor zou terugdeinzen om deze in te zetten. (Het feit dat Al Qaeda na 9/11 en de daaropvolgende verdrijving van de Taliban van de macht in Afghanistan niet langer een centraal gecoördineerde organisatie is, maar een soort van merknaam waaronder van elkaar losstaande cellen op eigen initiatief terreurdaden plegen, zou net het risico op het ultieme rampscenario kunnen vergroten gezien het mogelijke opbod tussen dergelijke cellen - PF)

De auteur onderscheidt vier vormen van nucleair terrorisme: (1) atoombom (“kant-en-klare” bom), (2) geïmproviseerde atoombom (improvised nuclear device – IND), (3) aanslag tegen kerncentrale en (4) radiologisch wapen (“dirty bomb”).

(1) atoombom (“kant-en-klare” bom)

Beschikt Al Qaeda over een “kant-en-klare” bom? Hier verwijst de auteur naar de zgn. suitcase nukes, de “bom-in-de-koffer”, die uit het Sovjetarsenaal zouden zijn vervreemd en mogelijk in de handen van Al Qaeda zijn gevallen. Probleem is hier dat het onduidelijk is – zelfs voor de Russen – hoeveel suitcase nukes er zijn. In ieder geval laat hun beveiliging te wensen over. Je zou kunnen zeggen dat het een kwestie van geloof is of dergelijke nukes ontvreemd zijn en in de handen van Al Qaeda zijn gevallen. Sommige bronnen nemen aan dat Al Qaeda over 20 tot 40 dergelijke nukes beschikt. Ook Osama Bin Laden heeft daarop gehint en er zijn aanwijzingen dat hij niet blufte.

(2) geïmproviseerde atoombom (IND)

Volgens de auteur zijn terroristen in staat om op basis van publiek beschikbare informatie een atoombom in elkaar te knutselen. Als studenten er decennia geleden in slaagden om op basis van informatie vergaard in openbare bibliotheken een ontwerp voor een atoombom in elkaar te knutselen, waarom zouden jihadi’s dat niet kunnen. Er circuleert trouwens op het Internet een Arabische versie van een handboek voor nucleaire wapens dat volgens nucleaire experts wel verduiveld goed in elkaar zit (http://alfirdaws.org/forums/showthread.php?t=5268&page=1&pp=10 – link werkt echter niet). Ook in Afghanistan zijn na de val van de Taliban documenten gevonden die in dezelfde richting wijzen. Dit getuigt van haast onbegrijpelijke slordigheid, tenzij de “kroonjuwelen” ondertussen tijdig in veiligheid zijn gebracht natuurlijk.

Naast een ontwerp (check!) is er enkel nog nucleaire brandstof vereist. De zwarte markt, ook hier weer gevoed uit het oude Sovjetarsenaal, tiert hier welig. De Verenigde Staten heeft zwaar geïnvesteerd in de beveiliging van de nucleaire brandstof in Rusland. Niettemin zijn aanzienlijke hoeveelheden spoorloos verdwenen. Er zijn verschillende gevallen van diefstal gedocumenteerd. Volgens de auteur zou Al Qaeda voor het in de praktijk zetten van een dergelijk ontwerp geen noemenswaardige infrastructuur nodig hebben eens men voldoende brandstof (hoog verrijkt uranium of plutonium) in zijn bezit heeft. Fouten bij de constructie kan men zich veroorloven. Een atoombom die met een “sisser” afloopt, heeft nog altijd voldoende kracht om een stad als Brussel van de kaart te vegen.

Heeft Al Qaeda de brandstof en een bom? De auteur verwijst hier naar het onwaarschijnlijke verhaal van een Pakistani die drie dagen na 9/11 aan een grensovergang in Ramallah tussen de bezette gebieden en Israël werd tegengehouden. In zijn rugzak zou de man een atoombom hebben gedragen. Deze arrestatie werd “tot op heden officieel onthouden aan het publiek”.

(3) aanslag op kerncentrale

Als derde optie weerhoudt de auteur een aanslag op een kerncentrale, hetzij op de kernreactor (met risico op meltdown) hetzij op de opslagplaats van gebruikte kernbrandstof, door ofwel het laten crashen van een lijnvliegtuig (sommigen beweren dat het uiteindelijke doelwit van vlucht 93 van United Airlines op 9/11 een nabij Washington D.C. gelegen kerncentrale was) ofwel het inzetten van een commando-eenheid (met gebruik van springstoffen na eventuele infiltratie).

(4) radiologisch wapen (“dirty bomb”)

Als laatste optie noemt de auteur de “dirty bomb”, een combinatie van radioactief materiaal en conventionele explosieven. Dit radioactieve materiaal is helemaal niet moeilijk te bekomen (het zit zelfs in rookdetectoren). Tot op heden is één geval van de inzet van een radiologisch wapen bekend: in Moskou werd in 1995 een “dirty bomb” van Tsjetsjeense separatisten onschadelijk gemaakt in Moskou.

De intentie is aanwezig, net als de potentie. Kan een dergelijk scenario zich in België voltrekken?

Laat ons niet vergeten dat België al herhaaldelijk geconfronteerd is met terroristen. België was het eerste westerse land waar na 9/11 islamfundamentalisten werden gearresteerd die daadwerkelijk bezig waren met het voorbereiden van terroristische aanslagen. Nizar Trabelsi (volgens de auteur ooit de belangrijkste pion van Al Qaeda in Europa) en zijn kompanen werden veroordeeld voor het plannen van een aanslag op de luchtmachtbasis van Kleine Brogel, waar zich ook enkele tientallen tactische nucleaire wapens bevinden. Het hoeft geen betoog dat een gelukte aanslag mogelijk desastreuze gevolgen zou hebben gehad. Naast de plannen voor een aanslag op Kleine Brogel was er ook sprake van een geplande aanslag op de HST-tunnel en een joodse school in Antwerpen. Nog een andere grote aanslag, waarvan voorlopig geen details zijn vrijgegeven, is verijdeld. Herinnert u zich ook het incident op 20 september 2005, toen de Europese wijk hermetisch werd afgesloten en er zelfs zware zandcontainers werden ingezet om de toegangen te blokkeren? De dreiging voor België is dan ook reëel. België was ook een uitvalsbasis voor de Groupe Islamique Combattant Marocain (GICM), die verantwoordelijk is voor de aanslag van 3/11 in Madrid.

We moeten ons ervan bewust zijn dat er in ons midden terroristen rondlopen. Op basis van buitenlandse onderzoeken zou men kunnen concluderen dat er in België 600 individuen rondlopen die bereid zijn om aanslagen te plegen. Sinds 7/7, toen enkele schijnbaar perfect geïntegreerde mannen zichzelf opbliezen in het Londense openbaar vervoer, is de profilering van zelfmoordterroristen er niet eenvoudiger op geworden. De radicalisering gebeurt vaak tijdens verblijven in het Midden-Oosten of door indoctrinatie in moskeeën, jeugdcentra of VZW’s.

Het kan dus ook België overkomen. De dreiging kan en mag dus niet worden geminimaliseerd. Zoniet creëert dit op den duur een vertrouwenscrisis bij de bevolking. De Vlaming is zich namelijk wel degelijk bewust van de dreiging en zoekt dan ook informatie. De overheid moet hem deze dan ook geven.

De doelwitten zijn immers legio: Brussel (EU, NAVO, centraal station, luchthaven van Zaventem), Antwerpen (haven, de kerncentrale van Doel, centraal station en de joodse gemeenschap), de nucleaire industrie in de Stille Kempen en de kerncentrale van Tihange. De auteur maakt bij enkele potentiële doelwitten markante opmerkingen. Er bestaat nauwelijks controle of beveiliging van het maritieme verkeer in de haven van Antwerpen, wat gezien de nabijheid van de kerncentrale van Doel bij de haven de wenkbrauwen moet doen fronsen. De kerncentrale van Doel is afhankelijk van de 18 km verder gekazerneerde brandweer van Beveren, studies naar de impact van een lijnvliegtuig op de kerncentrale houden geen rekening met de gevolgen van de kerosinebrand. De nucleaire industrie kent geen bewapende verdediging, de verantwoordelijkheid hiervoor wordt gemakshalve afgeschoven op de overheid).

Blijf echter die vervelende vraag, die de auteur niet beantwoordt: waarom is er in België of elders (dan denken we natuurlijk in de eerste plaats aan de VS) dan nog geen bom ontploft? Hierop bestaan slechts twee antwoorden: ofwel beschikt Al Qaeda nog niet over de nodige capaciteit, ofwel zet Osama Bin Laden nu zijn strategische stukken uit en wacht hij op het juiste moment om het bevel te geven tot uitvoering van een nieuw ”meesterlijk” plan.

Het lijdt geen twijfel dat nucleair terrorisme een verwoestende impact zou hebben op België. De Belgische samenleving zou volledig ontwricht worden. De fysieke en materiële schade zou niet te overzien zijn. De onmiddellijke gevolgen en deze op langere termijn op economisch, sociaal en politiek vlak zijn onvoorstelbaar.

Deze dreiging moet hoedanook ernstig worden genomen, ernstiger dan nu – volgens de auteur - het geval is. De waakzaamheid is weliswaar verhoogd, maar de bevolking moet hierbij ook betrokken worden zonder echter paranoia of paniek te veroorzaken.

Hoe kan men zich beschermen tegen dit nucleaire terrorisme? Maatregelen die ingrijpen op de burgerlijke vrijheden worden vaak hard bekritiseerd omdat zij ondemocratisch zouden zijn. Ik begrijp deze kritieken. Niettemin moeten wij ons bewust zijn van het feit dat een dergelijke houding ook een keerzijde heeft. Maatregelen die worden tegengehouden in naam van de bescherming van de democratie kunnen er net toe leiden dat nucleaire terrorisme kan slagen en dat de democratie letterlijk niet meer bestaat. Tot zover dit dilemma.

Maar niet alleen op lokaal, statelijk niveau dringen aanpassingen zich op. Er moet ook onderzocht worden of de internationale rechtsorde die na WO II ontstond uit een akkoord tussen de overwinnaars van die oorlog nog wel aangepast is aan de nieuwe realiteit en of veranderingen zich niet opdringen. De toekomst zal raad brengen.

Read more...

Piet Van Brabant (1932-2006)

Woensdag overleed Piet van Brabant, een vooraanstaand liberaal journalist en politiek commentator. Hij was 33 jaar lang actief bij Het Laatste Nieuws. Samen met Manu Ruys en nog enkele anderen, hoort Piet van Brabant thuis in het rijtje van krantencommentatoren die in de jaren '70 en '80 door pers en politici in het Franstalige landsgedeelte gedemoniseerd werden als "les éditorialistes flamands", omwille van hun Vlaamsgezinde standpunten.

Piet van Brabant was vrijmetselaar. Hij was mede-oprichter van de Reguliere Grootloge van België, de enige Belgische vrijmetselaarsloge die buiten Frankrijk en België erkend wordt. De andere loges in België zijn niet alleen groter, tellen meer politici onder hun leden, maar zijn tevens irregulier, wat betekent dat zij omwille van hun (historisch gegroeide) antiklerikalisme niet erkend worden door de internationale vrijmetselarij. Van Brabant schreef een vijftal boeken die het onderwerp populariseerden.

In mijn citatenblog zijn een zevental citaten van Piet van Brabant terug te vinden, afkomstig uit Volksbelang, het ledenblad van het Liberaal Vlaams Verbond, waarvan hij jarenlang secretaris-generaal was.

De Standaard omschrijft Piet van Brabant als een "pleitbezorger voor verdraagzaamheid". Dat was hij ook, in de ware zin van het woord. Niet in de betekenis die het woord "verdraagzaamheid" gekregen heeft in de codetaal van de politieke correctheid, namelijk de onverdraagzaamheid tegen extreem-rechts. Hij pleitte voor "onbevooroordeelde samenwerking tussen alle partijen, zonder systematische verkettering en zonder iemand in de ban te doen". "Anders riskeert de liberale beweging in Vlaanderen uiteen te spatten", zo schreef hij in januari vorig jaar. In zijn laatste column, in juni vorig jaar, haalde hij uit naar de stijfkoppige partijleiding van de VLD, en nam hij het op voor Jean-Marie Dedecker en Hugo Coveliers, die "de verzuchting [...] om de mandatarissen en vooral de kiezers van [Vlaams Belang] te begrijpen, wél hebben aangevoeld".

TV Brussel omschrijft Piet van Brabant als "liberaal, vlaamsgezind en vrijzinnig". Dat laatste is voor discussie vatbaar, want in zijn boek "De spiritualiteit van de vrijmetselarij" omschrijft hij de reguliere loge als een religieuze broederschap die openstaat voor iedereen.

Wie Piet van Brabant een laatste groet wil brengen kan dat op donderdag 13 juli om 10u30 in de Protestantse Kerk van Brussel, Nieuwe Graanmarkt 18.

Read more...

0110 – een vergeefse voskresnik (Hoegin)

Tom Barman van de popgroep dEUS organiseert op 1 oktober, een week voor de gemeenteraadsverkiezingen, een «feest» voor «verdraagzaamheid». De actie is duidelijk geïnspireerd op Vote for Change (alhoewel precies het omgekeerde deze keer de bedoeling is), maar die ervaring leerde dat het electorale effect van zo'n evenement zo goed als nul is.

In de aanloop naar de presidentsverkiezingen in de VS in 2004 organiseerde MoveOn een reeks concerten onder de naam Vote for Change. Vooral Bruce Springsteen profileerde zich op die concertenreeks, samen met o.m. R.E.M. en Pearl Jam. In principe waren de concerten enkel tegen een herverkiezing van George W. Bush gericht; in de praktijk kwam dat echter vaak neer op steun aan de democratische kandidaat John Kerry.

Wat was het resultaat van Vote for Change? De concerten werden enkel in zogenaamde swing states gehouden, en na de verkiezingen bleek dat geen enkele van de staten van kamp veranderd was, noch in de ene, noch in de andere richting. Netto resultaat was dus nul, en George W. Bush werd dan ook herkozen voor een tweede ambtstermijn. De verklaring waarom Vote for Change niets uithaalde is waarschijnlijk heel eenvoudig: niemand zegt neen tegen een gratis concert, ook al heeft dat concert een politiek doel waar men het niet eens mee is, en in het stemhokje doet men daarna toch zijn zin. En slechts weinigen veranderen hun politieke mening omwille van wat een muzikant op het podium verkondigt.

Tom Barman mag dus gerust een concert tegen extreem-rechts (lees: het Vlaams Belang) organiseren, maar hij maak zich best geen begoochelingen over de electorale gevolgen daarvan. Anderzijds is het ook het goed recht van Filip Dewinter om tegen dat concert te reageren, en men kan stellen dat het ook zijn plicht is in het politieke spel van zet en tegenzet, maar op een manier doet hij de organisatie 0110 meer eer aan dan ze misschien verdient. Twee puntjes van commentaar op de reactie van Filip Dewinter zijn echter op hun plaats:

Ten eerste wat betreft de andere Vlaamse artiesten die zich hebben aangesloten bij het initiatief van Tom Barman. Men kan van een artiest die leeft van zijn vak niet verwachten dat hij aan de kant blijft staan terwijl het evenement duidelijk gepromoot wordt door alle mogelijke politiek correcte media. Let daarbij bijvoorbeeld op die «analyse» –of misschien beter gezegd dat pamflet– in De Standaard, die er niet in slaagt een echt antwoord te geven op haar eigen titel, laat staan een elementair detail als het hierboven vermelde nulresultaat van Vote for Change te vermelden. Als iemand als Will Tura morgen dus nog op televisie of radio wil komen, kan hij moeilijk op 1 oktober thuis achter zijn piano zitten en vinden dat het zijn taak niet is om aan politiek te doen. Filip Dewinter speelt daarom het spel best niet te persoonlijk tegenover artiesten die weinig andere keus hebben dan deel te nemen aan de voskresnik van 1 oktober door ook maar gratis op te treden voor het goede doel. Dat sommigen van hen zich dan verschuilen achter het schaamlapje van de «verdraagzaamheid», terwijl het voor iedereen duidelijk is dat de concerten tegen het Vlaams Belang gericht zijn, kan men lafheid noemen, maar even goed zien als een teken dat zij eerder tegen hun zin deelnemen en zich eigenlijk gechanteerd voelen.

Ten tweede zijn er de sponsorgelden, want een gratis concert organiseren kost geld. Ook hier doen privé-personen natuurlijk hun zin, maar voor de verschillende betrokken overheden en openbare diensten is dat natuurlijk niet het geval. Indien zij gratis infrastructuur of diensten ter beschikking zouden stellen, betekent dit dat belastinggeld gebruikt zou worden om de kiezers partijpolitiek te beïnvloeden, typisch een zaak die waarnemers van de OVSE aan de kaak zouden stellen. Ook de sponsoring door de Nationale Loterij in de vorm van reclame op de webstek van 0110, zoals op dit ogenblik het geval lijkt te zijn, lijkt me niet helemaal correct. Het zou daarom beter zijn dat Filip Dewinter zijn pijlen zou richten op hen in plaats van op de artiesten die waarschijnlijk toch niet anders kunnen.

Read more...

Vier jaar cel voor besnijdenis dochtertje (Hoegin)

Op dezelfde dag dat in Denemarken negen mensen hun straf toegekend kregen wegens eerwraak, veroordeelde een rechtbank in Göteborg een man tot vier jaar gevangenisstraf en een boete van SEK 330.000 (ca EUR 37.300) voor de besnijdenis van zijn twaalfjarige dochtertje. Bijzonder aan deze uitspraak is dat de feiten niet in Zweden maar in Somalië plaats vonden.

Vrouwenbesnijdenisis in Zweden al sinds 1982 bij wet verboden, met straffen die kunnen oplopen tot maximum tien jaar cel. In 1999 werd de wet uitgebreid zodat ook vrouwenbesnijdenis in het buitenland gestraft kon worden. Op die manier poogt men te verhinderen dat ouders hun dochters tijdens een vakantie in het buitenland laten besnijden. De rechtszaak waarin woensdag een uitspraak gedaan werd is de eerste die een beroep doet op die uitbreiding.

De 41-jarige man heeft vier kinderen uit een huwelijk dat in 2001 tot een einde kwam. Na de echtscheiding nam hij de oudste twee kinderen met zich mee naar Somalië, waar ze ook bleven. Verleden jaar lukte het echter de oudste dochter om naar de Zweedse ambassade in Ethiopië te vluchten met de hulp van een journalist. De dochter werd daarna verenigd met haar moeder, die vandaag in Londen woont, en zij diende een klacht in bij de Zweedse politie.

Volgens het meisje, dat vandaag dertien jaar oud is, zou zij uitgehuwelijkt worden aan een twintigjarige man, en in verband daarmee werd besloten dat zij besneden moest worden. De besnijdenis werd bij de vader thuis uitgevoerd, met een scheermesje en zonder verdoving, terwijl haar vader haar vasthield. Volgens het meisje was de operatie bijzonder pijnlijk.

De vader van zijn kant beweert dat hij niet eens wist dat zijn dochter besneden was, en dat hij dat pas vernam toen de beschuldigingen tegen hem bekend gemaakt werden. Zijn theorie is dat de besnijdenis in 1997 in Zweden moet gebeurd zijn op initiatief van zijn ex-vrouw, die toen voorstander van de ingreep was. Zelf zou hij tegen vrouwenbesnijdenis zijn, en zou hij dat reeds meerdere malen in het openbaar verklaard hebben.

De rechtbank hechtte echter meer geloof aan het verhaal van het meisje. Eén van de elementen die daarbij een rol speelde was dat het meisje reeds in de ambassade in Ethiopië aan één van de ambtenaren verklaarde wat er gebeurd was, en dat haar verhaal bijzonder gedetailleerd is. De rechtbank zat in ieder geval met de indruk dat het meisje het verhaal werkelijk meegemaakt had, en niet verzonnen heeft of voorverteld heeft gekregen.

Verscheidene organisaties en commentatoren hebben naar aanleiding van de veroordeling de hoop uitgesproken dat dit een nieuwe stap zou kunnen zijn op weg naar de volledige verbanning van de vrouwenbesnijdenis. Vrouwenbesnijdenis komt vooral in Oost-Afrika en Azië voor, en volgens een schatting van Amnesty International zijn ongeveer 130 miljoen meisjes en vrouwen in de wereld besneden, terwijl er jaarlijks ongeveer 2 miljoen nieuwe gevallen uitgevoerd worden. Vaak heeft de ingreep allerlei medische complicaties tot gevolg bovenop het feit dat het op zich reeds een ernstige vorm van verminking is.

Read more...

Nieuwe piek voor Vlaams Belang (Hoegin)

Gisteren werden de resultaten van De Stemmenkampioen voor de maand juni bekend gemaakt. Het Vlaams Belang bereikte in die peiling het beste resultaat ooit: 28,9%. Het Vlaams Kartel van CD&V en N-VA daarentegen lijkt over zijn hoogtepunt heen, terwijl de VLD weer in een dal zit.

Deze peiling is de dertiende peiling van De Stemmenkampioen, en samen met de negentien andere peilingen betekent dit dat we vandaag beschikken over 32 opiniepeilingen sedert de laatste (regionale) verkiezingen.

Zoals reeds geschreven in de inleiding bereikt het Vlaams Belang in deze peiling het beste resultaat ooit gemeten in een peiling: 28,9%. Dit resultaat is overigens 2% meer dan wat de partij ooit behaald heeft bij één van de drie andere peilers, namelijk de peiling van Le Soir en RTBf van oktober twee jaar geleden. Bij de laatste peiling van La Libre Belgique haalde de partij 26,6%. CD&V-N-VA daarentegen gaat lichtjes achteruit, en geaccumuleerd heeft het kartel al meer dan een procent verloren sedert de topnotering van februari en maart dit jaar. Splitsen we CD&V en N-VA in twee partijen, dan is het Vlaams Belang bij De Stemmenkampioen afgetekend de grootste partij in Vlaanderen. Dit was lange tijd niet het geval. Houden we ten slotte ook rekening met de foutenmarge, dan is het niet eens zeker dat het Vlaams Kartel in zijn geheel groter is dan het Vlaams Belang.

Het kartel sp.a/SPIRIT van zijn kant klimt stilaan uit het dal, en kan een kleine vooruitgang noteren. Anders is het gesteld bij de VLD, dat opnieuw last lijkt te hebben van een zomerdepressie. Met slechts 14,1% haalt de partij het slechtste resultaat sedert september verleden jaar. Vergeleken met de uitslag van de laatste verkiezingen is de partij ruim een kwart van haar achterban kwijt in het panel van De Stemmenkampioen. De daling van de partij verloopt trouwens opvallend parallel met de daling bij de drie andere peilers.

Tot slot Groen!, dat deze keer opnieuw op 6,5% eindigt. De partij blijft daarmee hangen op ongeveer één procent onder haar resultaat van twee jaar geleden, en zal, als hier geen verbetering in komt, problemen hebben om in alle kieskringen een parlementslid verkozen te krijgen in de lente van volgend jaar.

Sluiten we af met te vermelden dat de resultaten van deze peiling in geen enkele andere krant dan Het Laatste Nieuws, één van de sponsors van De Stemmenkampioen, vermeld werden. De enige internetreferentie die ik heb kunnen vinden is een korte bespreking van de resultaten bij het Vlaams Belang. Dat betekent echter niet dat de andere kranten de resultaten van De Stemmenkampioen niet gelezen zouden hebben: zo vermeldt bijvoorbeeld De Standaard wel dat één van hun lievelingen, Rik Torfs, verkozen werd tot de beste toekomstige politicus. Of hoe een kwaliteitskrant erin slaagt wél het lichte amusementsgedeelte van een peiling te bespreken, maar niet het serieuze gedeelte dat wel degelijk nieuwswaarde heeft. Ik durf zelfs niet te raden hoe dat zou komen.

Read more...

Geen respect, geen democratie meer

Het Belang Van Limburg 26 Juni 2006

Als er een punt duidelijk wordt, de basisvoorwaarde voor een welvarende samenleving is het bestaan van een democratische rechtsorde. Zelfs economische welvaart en welzijn kunnen niet zonder een democratische werking. Kijk even rond in Europa, om te beginnen in de verschillende Belgische regio's, en stel vast dat hoe minder de democratie er nog werkt, hoe minder de economie draait.

Eric Donckier schrijft als volgt in Het Belang van Limburg op 26 Juni 2006. Net tevoren werd in Charleroi nog eens de facto gedemonstreerd dat wie zich boven de wet stelt geen enkel respect meer heeft voor de rechtstaat.

"De Vlaamse regering heeft de diensten van het advocatenkantoor Stibbe in Brussel ingehuurd om na te gaan hoe ze het recht van de Vlaamse parlementsleden om stukken van de Vlaamse regering in te kijken, kan inperken en eventueel zelfs onmogelijk kan maken
Binnen de Vlaamse regering is ook afgesproken dat de ministers Kris Peeters en Geert Bourgeois de Vlaamse parlementsleden Carl Decaluwé respectievelijk Jan Peumans tot de orde zullen roepen. De Vlaamse regering is hun bemoeienissen beu, de Vlaamse regering vindt dat de twee de regering al te veel controleren.
Het is de tweede keer dat de Vlaamse regering van Yves Leterme haar eigen Vlaams Parlement muilkorft. Begin van de legislatuur was er al het zogenaamde Zwijgakkoord. Dat Zwijgakkoord houdt in dat de meerderheidspartijen zich engageren om over alles, dus ook over zaken die niet in het regeerakkoord zijn afgesproken, met elkaar te overleggen en elkaar een vetorecht te geven. Dat moet wisselmeerderheden en wisselcoalities uitsluiten.
Het houdt in dat één partij iets kan tegenhouden, ook wanneer alle andere partijen uit meerderheid en oppositie het nochtans eens zijn. Dat Zwijgakkoord kwam er op uitdrukkelijke vraag van Vlaams minister-president en CD&V-boegbeeld Yves Leterme.
Het modewoord bij uitstek op het Martelaarsplein, waar de meeste van de Vlaamse ministers kabinet houden, is ‘respect’. Er is zelfs een partij, om de CD&V niet bij naam te noemen, die campagne voert met het woord respect. Maar hoe kunnen CD&V en kartelpartner N-VA respect opbrengen voor u als kiezer, indien diezelfde partijen géén respect hebben voor hun eigen parlementsleden en zelfs gaan proberen om hen te muilkorven. Daarmee halen ze onze democratie onderuit.
De Vlaamse regering wil ons doen geloven dat ze goed werk levert en respect voor ons heeft. Maar een regering die niet wil gecontroleerd worden, heeft iets te verbergen. De Vlaamse regering wil niet gecontroleerd worden, ze heeft iets te verbergen.
Ze wil o.a. verbergen dat de eerste fase van de werken om de ring rond Antwerpen te sluiten, 40 procent méér hebben gekost dan geraamd en dat u als belastingbetaler daarvoor zal mogen opdraaien. Respect zei u?"

Read more...

Privatiseer prins Laurent (&Co)! (Hoegin)

Het is ook altijd wat met prins Laurent, het zwarte schaap van de Coburg-clan. Voor het eerst in meer dan een eeuw vertoont één van de Saxen-Coburgers nog eens zin voor een beetje ondernemerschap, deze keer zonder gevaar voor postume beschuldigingen van genocide, en dan wordt hij nog wel afgeblaft door een Eerste Minister van liberale strekking! Vooral dat laatste was waarschijnlijk wel het laatste dat hij verwachtte toen hij enige inkomsten probeerde te verwerven uit eigen productie (=zijn kroost). Trekken we die lijn door, mag hij zich straks ook aan een uitbrander uit socialistische hoek verwachten als hij al eens solidair wil zijn met één of andere medemens. Niet moeilijk dat menig Vlaams-nationalist een boontje voor hem heeft en hem zelfs tot president wil uitroepen – in die hoek hebben ze altijd al een zwak gehad voor de hopeloze underdogs.

Maar wat was nu eigenlijk het probleem? Guy Verhofstadt dreigde ermee de dotatie van de prins terug te schroeven of zelfs af te pakken indien hij een handvol euro's in ontvangst zou nemen voor slechts een beperkte publicatie van de foto's van zijn tweeling. Op die manier wou de prins vermijden dat hij de foto's in zowat élk dagblad zou moeten aantreffen. Utile dulci, zouden de Romeinen gezegd hebben, en gelijk hebben ze. Ik kan het goed verdragen dat prins Laurent 15.000 euro's opstrijkt als dat betekent dat alvast ik niet met die foto's geconfronteerd hoef te worden.

Guy Verhofstadt en Didier Reynders zouden daarom beter het initiatief van de prins toejuichen. Zeker, enige korting op de dotatie is billijk, bijvoorbeeld de helft van het bedrag, maar als liberale excellenties zouden ze toch principieel voorstander moeten zijn van het vrije initiatief. Hun houding lijkt echter te zijn dat de prins en bij uitbreiding de hele koninklijke familie een gemeen goed zouden zijn. En dat zij dat zo willen houden! Waar is de liberale privatiseringsrethoriek? Laat onze Duitse immigranten van de zoveelste generatie liever wat werken voor hun bete brood, bijvoorbeeld en onder andere door de verkoop van foto's van hun kroost, dan moet aan hen geen belastinggeld meer aan versmost worden. Meer nog, voor de republikeinen verdwijnt meteen een kroonargument (heb je'm?) om de monarchie af te schaffen, want als alleen de lezers van de boekskes via hun abonnementsgeld betalen voor de blauwbloedigen, dan is een monarchie voor de staat zelfs goedkoper dan een republiek. Zelf hoeven de republikeinen geen eurocent te betalen als ze dat niet willen, want niemand verplicht hen de roddelpers te lezen, laat staan te kopen. Dat ze daar maar eens een puntje aan zuigen!

Er zit natuurlijk wel een angeltje aan deze zaak. Koning Fabiola kan foto's van haar kapsel verkopen, koning Albert II gemoedelijke foto's met de vrucht van zijn scheve schaats, prins Filip van zijn handelsmissies waar hij na enkele taaie onderhandeling een vet exportcontract aan land weet te halen, en prins Laurent dus van zijn kroost. Maar eerlijk gezegd, wie zit op foto's van ons aller prinses Astrid te wachten? Misschien enkele foto's in Rode-Kruisuniform voor de fetisjisten onder ons, maar dat is het dan zo wat. Maar er is hoop. Want stel dat bijvoorbeeld prins Amadeo, ondertussen al twintig jaar, de juiste genen heeft geërfd van zijn grootvader, dan staan we binnenkort ongetwijfeld voor enkele foto's en exclusieve interviews die wel meer dan het nodige zaad in het bakje zullen kunnen brengen. Royals heeft waarschijnlijk zelfs al de volledige artikels met de onthullingen, foto's en alles erop en eraan al helemaal klaar!

(Oorspronkelijk verschenen bij Diogenes)

Read more...

Iraq's WMD: Is the jury still out? (Brigant)

On 4 June 2006 there was an interesting article on EU Referendum entitled The Jury is still out.

The Russian trace.

Russia allegedly removed Saddam's WMD's. Just as the author of the EUR article I also remember a story about a Russian convoy speeding to the Syrian border, as well as a story on a satelite tracking a 'suspicious' transport which crossed the Western Iraqi border into Syria. Then there is also the Polish Debacle. Initially it was believed that Polish troops found Chemical weapons in Iraq but this was later denied. The Washington Times publised an editorial written by a former Romanian KGB Defector. A third element is the bizarre story of the defected Syrian journalist Nizar Najoef claiming that Iraqi WMD's are in Syria, in De Telegraaf (in Dutch).
In fact the EUR Author also indicates that this Russian element starting to come into play more often whilst more and more Iraqi documents are translated.

General Al-Tikriti testified in a videotape that Saddam had WMD's and that the Russians helped evacuate it. This was discussed in a conference, as indicated by the EUR author. This videointerview itself shows only the shadow of a uniformed figure talking in English, no visible signs of it being Gen. Al Tikriti.

Chemicals or not?

On 21 June 2006 Boots in Baghdad blogs an article on declassified information on Chemical weapons found in Iraq, along with this article a document was linked as well hosted on a US Senate website. This is the most crucial page of this document:

There is also this report and its annexes from the Iraqi Survey Group dated 2004. The key findings summarized in this file. I found Annex F about Chemical and other finds in Iraq, seems to indicate that insurgents used artillery rounds filled with chemical elements in IEDs.
Also interesting are the key findings concerning Iraq's 'nuclear program'. Section 20 seems to indicate that Iraq did try to hide its Pre-91 program as best as it could and that components and documents were found in 2003. Russians and North Koreans are also mentioned when it comes to missile technology, the report indicates that Saddam might have attempted to design and construct ballistic missiles with ranges in violation with UNSCR 687.

Iraq UN Documents from Global Security.
Iraq Special Weapons - Sources database from Global Security.

The Syrian picture.

On 29 June 2006 the Intelligence Summit Blog published a presentation by Jill Dekker on the possible impact of Syrian acquisitions from the Iraqi 'Arsenal'.
From Lebanon came 2 articles on Najoef's claims this first one with satelite pictures and a general round up of Najoef's claims. What's even more odd is the Sudan connection which surfaced in 2004. Indeed the pressure on Syria concerning Libanon might play a role in the entire situation.

Conclusion:

So far the Jury is still out indeed but there seem to be indications of Russian involvement, linking it to Syria. Should this surprise us? I don't see why it should. Iraqi planes already went in hiding during the 91 war in Syria and Iran. Moving weapons and technology from Iraq to Syria or Iran is a dangerous move..but if one has nothing to loose. Could the US handle Syria and Iran? I doubt it can handle both on short notice, meanwhile things are brewing in the region.

Read more...

Negen schuldig voor eerwraak (Hoegin)

Deze week werd in Denemarken een historische uitspraak gedaan in een zaak over eerwraak: niet alleen de man die de trekker overhaalde, maar heel de familie, inclusief de vader die als het brein achter de moord beschouwd werd, werd schuldig bevonden aan moord.

De feiten deden zich verleden jaar in september voor: in het treinstation van Slagelse schoot een 29-jarige Pakistaanse man zijn pas getrouwde zus Ghazala Khan dood met 4 à 6 kogels, en verwondde haar 27-jarige Afghaanse man Emal Khan die de aanslag amper overleefde. De reden voor de moord was eenvoudig: zij had de liefde gevolgd en was getrouwd met een partner van haar keuze in plaats van de traditie te volgen en te trouwen met een partner die de familie voor haar zou aanwijzen. Een tante die haar schijnbaar wou helpen om tot verzoening te komen met de rest van de familie werd daarbij als lokaas gebruikt om haar in de val te lokken.

Dinsdag kwam een jury in Østre Landsret tot de conclusie dat de hele familie, die samen besloten had dat Ghazala Khan vermoord moest worden om de eer van de familie te herstellen, schuldig was. Woensdag sprak een rechter dan de strafmaat uit: de vader, het brein achter de moord, kreeg levenslang, terwijl de broer die haar doodschoot een gevangenisstraf van zestien jaar kreeg. Nog twee andere familieleden kregen zestien jaar, terwijl de rest acht tot zestien jaar gevangenisstraf kreeg. Bovendien moeten de schuldigen aan Emal Khan een schadevergoeding van 989.500 DKK (ongeveer 132.000 EUR) betalen. Tot slot worden twee van de schuldigen voor goed uitgewezen uit Denemarken.

Deze uitspraak is historisch in Europa omdat het de eerste keer is dat een hele familie schuldig bevonden wordt aan eerwraak, en niet alleen de dader die moord uitvoerde. Bovendien is het het brein achter de misdaad dat de zwaarste straf toegedeeld krijgt. Deze uitspraak is belangrijk omdat het tot nu toe vaak zo was dat één van de minderjarige broers of familieleden werd uitgekozen om de moord te plegen om op die manier een lagere straf te krijgen, terwijl de anderen konden vrijuit gaan. De hoop bestaat daarom dat deze uitspraak ertoe zal bijdragen dat het barbaarse gebruik van eerwraak alvast uit Europa verbannen kan worden.

Niettegenstaande het belang van de uitspraak lijkt de Vlaamse pers de zaak volledig verzwegen te hebben, in tegenstelling tot de Nederlandse pers die er wel over bericht heeft. Is het omdat Denemarken geografisch dichter bij Nederland ligt dan Vlaanderen, of zou het er iets mee te maken hebben dat het dogma dat alle culturen evenwaardig zijn in Nederland reeds lang geleden onderuit gehaald werd?

Read more...

Een domper op het Marshallplan (Politiek Incorrect)

Slecht nieuws voor Elio Di Rupo - mét erebachelor... - en zijn Marshallplan voor Wallonië. Het Amerikaanse farmaceutische concern Eli Lilly heeft namelijk beslist haar Belgisch onderzoekscenrum in het Waals-Brabantse Mont-Saint-Guibert te sluiten. In de vestiging werken 330 personeelsleden. Sidney Tourel, de topman van Eli Lilly, zag zich hiertoe genoodzaakt omdat België het land is met zowat het slechtste investeringsklimaat voor farmabedrijven. Het woord "schurkenstaat" was zijn definitie van België in één woord. Zo verklaart de topman ook dat hij in België graag een gesprek had willen knopen met enkele politici (omdat het Riziv uit budgettaire overwegingen pertinent weigert producten van Eli Lilly terug te betalen), omdat ze gewoon geen interesse toonden. En nu wordt de Belgische vestiging radicaal opgedoekt.

De (overigens bittere) ironie van het verhaal is dat het Marshallplan voor Wallonië de farmaceutische sector als een 'speerpunt' in het economisch weefsel beschouwde. Dat Marshallplan werd door de socialistische voorman Elio Di Rupo gelanceerd. Maar nu vertrekt Eli Lilly door toedoen van niets of niemand minder dan... de PS! Want wie is op het federale domein bevoegd voor het Riziv en de Sociale Zekerheid? Inderdaad, niemand minder dan de grote gezondheidsinquisiteur Rudy Demotte! Het kan verkeren...

Het duidt alleszins perfect aan dat dit Belgische systeem ook voor Wallonië ronduit nefast werkt. Het spreekt echter natuurlijk voor zich dat buiten de opdoeking van het Belgische systeem, ook de opdoeking van het socialistische systeem meer dan noodzakelijk is. Maar het ene impliceert onrechtstreeks uiteraard ook het andere.

Read more...

Paarse praatjes vullen geen gaatjes (Politiek Incorrect)

Afgelopen donderdag presenteerde de Studiecommissie voor de Vergrijzing (SCvV) haar jaarlijks rapport over de budgettaire en macro-economische impact van de vergrijzing op (middel)lange termijn. Het is nu al het vijfde jaar op rij dat de SCvV dit rapport publiceert, maar toch zijn er enkele bijzonderheden waar te nemen die het rapport dit jaar ietwat speciaal maken. Zo is de projectiehorizon verlegd van het jaar 2030 tot 2050, en komen ook enkele definitieve cijfers in zicht die de toekomst wat meer vorm kunnen geven. Het was namelijk een jaarlijkse traditie dat de SCvV haar verwachting over de budgettaire impact van de vergrijzing telkens moest verhogen. Dit is nu niet meer het geval: er wordt nog steeds dezelfde budgettaire impact verwacht als in het jaarverslag van 2005.

Maar het meest in het oog springende van al is dat er nu ook rekening wordt gehouden met de maatregelen van het Generatiepact, dat in het najaar van 2005 werd gelanceerd. De SCvV stelt dat de vergrijzing een impact zal hebben van 3,8% v.h. BBP op de openbare financiën in de periode 2005-2030. Voor de periode 2005-2050 loopt die kost op tot 5,8%. Maar in tegenstelling tot de vorige jaarverslagen is ook dit verslag ietwat pessimistischer voor de korte termijn: reeds in de periode 2005-2011 zouden de eerste kabbelende golfjes van de vergrijzingstsunami onze contreien bereiken, wat in concreto betekent dat in die periode de vergrijzingkost op 0,4% geraamd wordt. 2/3 van die kost is juist te wijten aan dat Generatiepact, meerbepaald door o.a. het welvaartsvast maken van de pensioenen (+0,14%) en de introductie van pensioenboni.

Op langere termijn bezien (2005-2050) zou het Generatiepact dan weer zorgen voor een begrotingsmeevaller. Maar nu ook weer niet om echt over naar huis te schrijven: zoals reeds gezegd bedraagt de budgettaire meerkost in die periode 5,8%. Het Generatiepact zou die extra kosten met welgeteld 0,16% verzachten, o.a. door de daling van het aantal bruggepensioneerden. Dat betekent dus dat het Generatiepact op lange termijn beschouwd niet meer dan 2,8% van de totale vergrijzingskosten opvangt. Dit is zelfs geen druppel op een hete plaat meer; dit is een druppel die reeds verdampt is voor ze de plaat bereikt.

Als de budgettaire effecten van het Generatiepact dan toch zo gering zijn; zouden de maatregelen dan toch misschien ietsje bijdragen tot de gehele economie, werkgelegenheid en welvaart? Ook hier komt de burger die in het discours van Guy Voluntaristadt gelooft bedrogen uit. De extra werkgelegenheidsgroei die door het Generatiepact gegenereerd wordt bedraagt slechts 0,7% in de periode 2005-2030. Dit is dus maar bitter weinig. En tegen 2030 wordt het bestand aan bruggepensioneerden dan wel met 40.000 eenheden verminderd, dat wil niet zeggen dat er nog steeds meer dan 100.000 overblijven. Ook het BBP stijgt tegen 2030 (en 2050) met 1% meer dan in vorige SCvV-rapporten. Ook dit hebben we te danken aan de maatregelen van het Generatiepact. Alleen wordt dit cijfer ook wel zeer relatief wanneer de SCvV stelt dat de vergrijzingskost van 3,8%/BBP in de periode 2005-2030 met 0,27%/BBP verlicht wordt door het BBP-effect. Ook dat is maar een kleine stap.

Al bij al zijn de effecten van het Generatiepact op zowel budgettair als macro-economisch vlak toch maar magertjes. Dit is te wijten aan het feit dat het Generatiepact ook maar een doorgaans lege doos is waar veel te veel geld voor moet worden betaald. Zo hanteert de regering blijkbaar graag de wortel (pensioenbonus) maar niet de stok (malus; een pensioenmalus bestaat wel in het pensioensysteem voor de zelfstandigen, maar deze bestond ook al voor de invoering van het Generatiepact). En in tegenstelling tot de rapporten van gerenomeerde instanties als de OESO ("radicale afschaffing van het brugpensioensysteem"), opteert de Belgische regering toch nog voor het behoud van dit heilloze systeem, zij het wel met een verhoogde leeftijd en anciënniteitsvoorwaarde vanaf 2008. En het feit dat België de wettelijke pensioenleeftijd blijft vastpinnen op 65 jaar is al helemaal een lachertje, juist wanneer andere Europese landen (bv. het Verenigd Koninkrijk, Duitsland en Denemarken) de huidige wettige pensioenleeftijd van 65 jaar in de toekomst verder gaan verhogen. En dan is er nog dat luik in het Generatiepact dat de sociale uitkeringen welvaartsvast maakt. Juist nu het zogenaamde 'competitiviteitsdebat' op gang komt/probeert te komen, en er terecht vanuit werkgevershoek op wordt gewezen dat het systeem van automatische loonindexering perverse effecten opbrengt op het gebied van loonkost; implementeert men zulk een systeem inzake sociale uitkeringen. Wie houdt men dan eigenlijk voor de gek?

Maar het rapport van de SCvV heeft toch zeker een verdienste. Namelijk dat het gezegde 'paarse praatjes vullen geen gaatjes' andermaal bevestigd wordt.

Read more...