Het nieuwe jaar kleurt paars (Politiek Incorrect)

Om toch maar aan te tonen dat de federale regering niet in totaal immobilisme vervalt met de komende gemeenteraadsverkiezingen in het verschiet, heeft de bende van Verhofstadt weer enkele zakken zand aangekocht om in de ogen van de brave, goedgelovige burger te strooien. Het lijkt wel alsof de 'megaministerraden' van weleer terug van weg zijn gekomen, want ook nu is wederom de media die het goede paarse nieuws aan de man moet brengen.

Dat 'goede nieuws' wordt onder de vorm van een 10-puntenplan naar voren gebracht. Het betreft een synopsis van datgene wat deze paarse regering nog van plan is te doen. Een eerste sterk in het oog springend streefdoel is een 'ultiem' stokpaardje van de liberalen in de regering. Het wordt gecatalogeerd onder het luik 'competitiever maken van de economie'. Wow! Wordt dit land omgevormd tot een fiscaal ondernemingsparadijs dan? Verre van. Een essentiële maatregel in het kader van het competitiever maken van onze economie zou de afschaffing van de automatische loonindexering zijn. Maar daar komt niets van in huis. Zelfs de 'liberale' VLD blijkt bij monde van Guy Verhofstadt geen voorstander (meer?) te zijn van de afschaffing van die automatische loonindexering (Iets wat Verhofstadt overigens met alle geweld nog eens diende te beamen op bladzijde 65 van zijn nieuwe boekje 'De Verenigde Staten van Europa'.) Blijkbaar heeft Verhofstadt nog veel goed te maken met vakbondsman Xavier Verboven, nadat hij deze tijdens een investituursdebat in de Kamer vergeleek met Gerolf Annemans van het Vlaams Belang (en omgekeerd)...

Alleszins, op een nochtans broodnodige afschaffing van de automatische loonindex moeten we niet al te veel hopen. Tegenwoordig wordt echter alle heil gezien in zogenaamde "All-inakkoorden", een concept dat enkele maanden geleden werd gelanceerd door de gouverneur van de Belgische Nationale Bank. De nieuwe mythe wil dat die all-inakkoorden het hele probleem van de competitiviteitshandicap in een adem zullen oplossen. Het principe bestaat erin dat het nog steeds de sociale partners zijn die, op interprofessioneel niveau, een loonnorm zullen vastleggen. Die loonnorm blijft nog steeds uit twee componenten bestaan: Een eerste deel is de zogenaamde 'index', die ook na afsluiting van een all-inakkoord automatisch zal worden geüpgradet. Het tweede deel blijft ook nog de reële loonstijging. Het is echter die reële loonstijging die in een all-inakkoord variabel wordt i.t.t. de hedendaagse loonakkoorden. Wanneer de automatische loonindex stijgt, dan wordt die kostenstijging gecompenseerd door lagere reële loonstijgingen. Op die manier zou in een all-inakkoord de loonnorm nooit overschreden mogen worden. Toegepast op het IPA 2006-2007 zou dit het volgende betekenen: Er werd beslist een indicatieve loonnorm van 4,5% te hanteren, bestaande uit 3,3% index en 1,2% reële loonstijging. Gezien reeds in augustus de Belgische inflatie een piekmoment kende, betekent dit dat de uiteindelijke loonnorm 4,9% zou bedragen (3,7% index en 1,2% reële loonstijging). Mocht er vorig jaar een all-inakkoord zijn gesloten, dat zou de loonnorm ondanks de inflatie nog steeds 4,5% bedragen (3,7% index, maar slechts 0,8% reële loonstijging).

Tot zo ver dus het principe van het zogenaamde all-inakkoord. Doch, ondanks het principe er wel mooi uit ziet, en zelfs 'verteerbaar' voor zowel werknemers als werkgevers, betreft het slechts een pleister op een figuurlijk houten been. Uit berekeningen blijkt namelijk dat all-inakkoorden de Belgische lonen 1% minder snel doen stijgen in de bouwsector tot 0,4% in de metaalsector. Dit terwijl de Belgische lonen tegenover de drie buurlanden 2,1% sneller stijgen, en dit de voornaamste hoofdoorzaak van de gigantische loonkosthandicap. Zulk een all-inakkoord kan dan ook alleen maar de loonkoststijging ietwat temperen, niet ongedaan maken. Het risico is overigens groot dat bij de loononderhandelingen de vakbonden zullen ijveren voor zeer hoge loonnormen, teneinde de reële loonstijgingen zo veel mogelijk te vrijwaren. Bovendien wordt aan andere aspecten, zoals het feit dat de loononderhandelingen nog steeds nationaal en intersectoreel georganiseerd worden, niets veranderd in dit paarse plan. Na de lege doos die het Generatiepact wel was, maken de "liberalen" in deze regering zich dus andermaal blij met een dode mus. Tegenover deze wind in een fles staan echter wel een heleboel concessies die gemaakt moeten worden aan de socialisten, en in het bijzonder aan de PS die reeds van in den beginne uitermate sceptisch stond tegenover 'all-inakkoorden'. Zo staat er tegenover deze 'gigantische' 'toegeving' aan 'het patronaat' de socialistische eis om bedrijven te verplichten meer jobs te laten creëeren voor jongeren, vrouwen en allochtonen. Wat dat laatste betreft is deze regering alleszins zeer ijverig bezig, cfr de (overigens weinig verfrissende...) plannen van minister Vanvelthoven (Arbeid) om tewerkstellingsquota voor allochtonen in ondernemingen te verplichten.

Een ander (dieprood) strijdpunt van deze regering is zo ook de uitsluiting van armoede in de samenleving. Wat uiteraard niet zou willen zeggen dat liberalen (waarmee ik liberalen als Friedrich Hayek of Hugo Coveliers bedoel; en geen halfslachtige hielenlikkers der socialisten zoals Bart Somers en consoorten) diezelfde strijd hiertegen niet zou aanbinden. Het "socialistische" regeringsplan bestaat er echter in armoede te bannen door andermaal beroep te doen op het ondernemingsleven, en door de sociale uitkeringen welvaartsvast te maken. Dat laatste is echter reeds in het kader van het Generatiepact gebeurd. Is er nergens een frisse diepblauwe geest - daarvoor moet je natuurlijk écht wel zoeken in deze DDR-regering - die bijvoorbeeld op het idee zou komen de vennootschapsbelasting voor startende ondernemers af te schaffen? Iets wat tenminste wél structureel de armoede in kan dijken.

Voorts zijn de overige punten in het regeringsplan een flets, roderoze samenvatinkje van doorgaans socialistische concepten, zoals veiliger verkeer, consumentenbescherming, internet voor iedereen, etcetera. Het zal, helaas, dus nog wel een poosje duren vooraleer we een 10-puntenplan met zaken als splitsing van kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde, introductie van de vlaktaks, afschaffing van de automatische loonindexering, particularisering van het pensioenstelsel, Vlaamse onafhankelijkheid en decimering van het overheidsbeslag in de economie zullen krijgen.

Read more...

Mannen/Vrouwen Niet Toegelaten. Discriminatie? (Law & Justice)

Zijn verenigingen toegestaan die uitsluitend mannen (of vrouwen) als lid toelaten ?

Niet alleen in Nederland (SGP-zaak) waart het spook van de anti-discriminatiewetgeving rond, ook in België, maar dat wist u al, en in Ierland. De golfclub van Portmarnock laat alleen mannen toe als lid, maar vrouwen hebben wel toegang tot de golfbaan en er zijn kleedruimten voor vrouwen. De Ierse Equality Authority was desondanks van mening dat sprake was van een verboden onderscheid en dat de vereniging niet kon gelden als een een geregistreerde vereniging. Die registratie is in Ierland blijkbaar onder andere nodig om bepaalde vergunningen te verkrijgen.

Dit gaf aanleiding tot een procedure voor de rechtbank. De (vrouwelijke) rechter in eerste aanleg was het eens met de Equality Authority. Zij meende dat de vereniging niet voorzag in een bijzondere behoefte voor mannen. Alleen bij het voorzien in een bijzondere behoefte zou het zijn toegestaan om een dergelijk onderscheid te maken.

De (mannelijke) rechter in hoger beroep zag dat anders. Hij stelde:

"It is permissable to have - exclusively - a bridge club for Bulgarians, a chess club for Catholics, a wine club for women and a golf club for gentlemen."

Voor meer achtergrondinformatie lees onder andere het artikel van Wieringa advocaten, die schrijven dat deze Ierse zaak nog niet ten einde is, maar dat er schijnbaar een procedure in cassatie is ingesteld en dat deze zaak vervolgens vermoedelijk zal worden gebruikt als een proefproces tot bij het Europese Hof van Justitie.

Volgens een toekomstige Europese "Richtlijn 2004/113/EG van de Raad van 13 december 2004 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten" zijn verschillen in behandeling van mannen en vrouwen alleen aanvaardbaar als deze gerechtvaardigd worden door een legitiem doel, zoals bijvoorbeeld de bescherming van slachtoffers van seksegerelateerd geweld (opvanghuizen voor personen van hetzelfde geslacht) of vrijheid van vereniging (lidmaatschap van particuliere clubs met leden van hetzelfde geslacht).

Iedere beperking moet evenwel passend en noodzakelijk zijn. Wanneer de eiser voor de rechter feiten aanvoert die discriminatie kunnen doen vermoeden, berust de bewijslast bij de verweerder, die dus zal moeten bewijzen dat hij niet discrimineert.

De Richtlijn moet uiterlijk op 21 december 2007 zijn geïmplementeerd in de lidstaten.

Wordt allemaal vervolgd.

Read more...

Dé plaatsen waar al de actie zich afspeelt (De andere kijk)

Deze post is gewijd aan drie landen die naast elkaar gelegen zijn:

- Afghanistan: vanavond hoorde ik op de openbare radio een stuk van een interview met een Nederlander over de situatie in dat land (en die had zijn informatie niet uit de boekskes, maar van bezoeken ter plaatse): het kwam erop neer dat Afghanistan erop vooruit gaat; de mensen hebben hoop op een betere toekomst, de economie groeit, de heropbouw vordert, de centrale regering controleert het (grootste deel van) het land,... en dit allemaal dankzij de Amerikaanse interventie die de Taliban van de macht verdreef. Je hoort het tegenwoordig niet vaak in de Vlaamse media. De interviewster van dienst probeerde nog tegen te sputteren dat het nog onveilig is in (delen van) het land en dat het toch niet aan het (Amerikaanse) leger is om schooltjes e.d. te bouwen, maar dat dit eerder iets is voor NGO's. Wel, vraag dan maar eens aan de inwoners van Atjeh of zij na de tsunami liever gewacht hadden op de NGO's om de leiding te nemen over het verlenen van de eerste hulp terwijl de USS Abraham Lincoln met helicopters en voorraden voor de kust lag te dobberen.

- Irak: terwijl de definitieve verkiezingsuitslagen nog niet bekend zijn en de partijen zich opmaken voor de vorming van een regering van nationale eenheid, blijft de veiligheidssituatie gunstig evolueren:
* de toenemende conflicten tussen Al Qaeda-terroristen en Iraakse nationalisten;
* de relatieve rust in het westen van Irak als gevolg van de operaties in de westelijke provincie Anbar; de 'opstandelingen' hebben nu hun actieterrein verlegd naar (het gebied ten noorden van) de hoofdstad;
* ondanks de aanslagen op de Iraakse politie(rekruten), blijft de kwantiteit en de kwaliteit van de Iraakse politiemacht toenemen.
(als uitsmijter: een paar jihadi's die op het punt staan om hun maagden in het paradijs te ontmoeten)

- Iran: het nucleaire programma van dit land lijkt goed op weg om hét buitenlands hoofdpunt van het jaar te worden: de onderhandelingen van de EU-3 lijken na de heropstart van het 'onderzoek' naar uraniumverrijking op een dood spoor te zijn beland. Het dossier maakt nu kans om naar de VN-veiligheidsraad te worden doorgestuurd die verdere actie zal moeten ondernemen. Hoe moet het nu verder? Veel discussie in de blogosfeer: een bloemlezing.
* Iran en de bom; Oorlog in Iran;
* "Iran must be attacked" (vergeet niet de reacties te lezen) (hat tip: Ivan);
* Diplomacy is not dead;
* What the world will look like if Iran succeeds in obtaining nuclear weapons (hat tip: Warm ' Fuzzy Conserva-Puppies);
* "I have a bad feeling about this" (a must-read!);
* Our bad and worst choices about Iran;
For all the latest, pay a visit to RegimeChangeIran.com

Read more...

Kafka: Tussen droom en werkelijkheid (Politiek Incorrect)

Na een rapport van het Federaal Planbureau, liet Staatssecretaris voor Administratieve Vereenvoudiging Vincent Van Quickenborne zijn blauwe loftrompet schallen. Geef toe: In amper twee jaar tijd (2002-2004) zijn de administratieve lasten voor Belgische ondernemingen met 25% gezakt. In 2002 kostte dit het ondernemings- en zelfstandigenleven nog in totaal 8,97 miljard euro, tegenover een toch o zo kleine kost van 7,28 miljard euro. Geef toe, toch wel een puike prestatie, toe te schrijven aan het fonkelende brein van één man; Staatssecretaris Q.

Helaas, in de Brusselse Hertogsstraat mag dat trompetgeschal nog zo luid en mooi zijn, bij de Unie van Zelfstandige Ondernemers klinken andere trompetgeluiden. Naar believen de Dodenmars of de Last Post... Want volgens een recente enquête van Unizo bij 700 ondernemers blijkt er een gigantische kloof te bestaan tussen de zegeberichten van de federale regering en de ondervinding van de ondernemers. Maar liefst 49,6% van de ondervraagden meent veeleer dat de administratieve lastendruk is toegenomen. 44,4% ondervindt een gelijkhoudende lastendruk, en amper 3,6% van de deelnemers aan de Unizo-enquête vindt dat de administratieve lasten gedaald zijn. Dat laatste getal dient dan nog eens extra gerelativeerd te worden, omdat een merendeel hiervan (28%) vindt dat de lastendruk met nog geen 5% gedaald is.

Deze resultaten zijn natuurlijk vernietigend voor de paarse goed-nieuws-show. Unizo geeft dan ook wat extra duiding bij deze onthutsende resultaten. Volgens de ondernemingsorganisatie scoort de federale overheid op bepaalde domeinen goed tot excellent. Hierbij wordt dan gedacht aan zaken als documentatie eensluidend te laten verklaren door het gemeentebestuur, het eenvormige ondernemingsnummer (behalve dan voor de bouwsector), de Kruispuntbank Ondernemingen, het Kafka-meldpunt, de driemaandelijke (i.p.v. maandelijkse) BTW-aangifte van ondernemingen met een jaaromzet lager dan 1 miljoen euro en dergelijke meer. Maar anderzijds wijst Unizo erop dat bij de presentatie van het federaal regeerakkoord in 2003 slechts 8 van de 12 maatregelen voor administratieve vereenvoudiging betrekking had op ondernemingen. Veel te weinig, aldus Unizo unisono. Zaken als de on-line consultatie voor voordelen bij aanwerving van werkzoekenden en de afschaffing van de aangifteplicht voor tewerkstelling van gepensioneerden zijn evenwel nog niet opgelost.

Wijlen Gaston Geens (CVP), de eerste minister-president van de Vlaamse Gemeenschap, sprak destijds de gevleugelde woorden uit "Wij zullen moeten bewijzen dat wij wat we zelf doen, beter doen." (woorden die overigens herhaaldelijk verkeerd geciteerd worden). Gaston Geens is ondertussen bijna vier jaar dood, en hiermee jammer genoeg ook dit legendarische politiek testament. Want volgens Unizo blijft ook de Vlaamse regering dikwijls in gebreke wanneer het op administratieve lastenverlaging aankomt. Zo is er vooralsnog geen sprake van een samenvoeging van de bouw- en de milieuvergunning tot één document. Ook de effecten van de centrale Vlaamse databank (de "uitgebreidere" federale KBO) is nog niet voelbaar op het terrein van de ondernemer. Dat zou normaliter moeten veranderen vanaf medio februari. Het zijn echter maar enkele voorbeelden dat ook de Vlaamse overheid nog een lange weg te gaan heeft inzake administratieve vereenvoudiging. Ook de Vlaamse variant van kafka.be; zijnde http://www.wetsmatiging.be/ ; is nog niet volledig operationeel (Het ontbreekt er nog aan een schema van de geplande administratieve vereenvoudigingsmissies e.d.).

Tot zo ver dus deze wel zeer verhelderende Unizo-enquête. 'Q', zoals de gelijknamige staatssecretaris zich steevast wenst te noemen, staat vooralsnog niet voor quitlatinge...

Read more...

Nieuwswaarde in de ogen van de VRT (Skender)

Toen begin januari minister Dewael ruzie maakte met zijn Nederlandse collega Verdonk over de "sluiproute voor importbruiden" naar Nederland via België, heb ik daar op de VRT niets over gehoord. Nederlandse Marokkanen zouden naar België verhuizen om er te trouwen omdat de Nederlandse regels voor gezinshereniging, schijnhuwelijken en inburgering strenger zijn. Nu het Samenwerkingsverband van Marokkanen en Tunesiërs dat ontkent en beweert dat de Nederlandse Marokkanen verhuizen om de anti-islamitische sfeer in Nederland te ontvluchten, is dit plots wel een vermelding in het VRT-radionieuws waard, hoewel nog steeds niet het volledige verhaal uit de doeken wordt gedaan. Zouden ze bij de VRT bang zijn voor de verkiezingsuitslag als ze zouden vermelden dat Marokkanen zich aangetrokken voelen door ons lakser vreemdelingenbeleid?

Read more...

Wel spotten met Jezus, maar niet met Mohammed (Hoegin)

Finn Graff, die in de jaren '60 en '70 nog satirische tekeningen maakte over Jezus Christus, durft vandaag geen cartoons te tekenen die de spot drijven met Mohammed. Uit angst en «uit respect».

Naar aanleiding van de overname van de beruchte Deense cartoons door Magazinet, (overigens ook overgenomen door Dagbladet, en op 22 november verleden jaar ook al gedrukt door Aftenposten) interviewt de christelijke krant twee Noorse cartoonisten: Morten M. Kristiansen van de tabloid VG, en Finn Graff van Dagbladet. In het interview vertelt Kristiansen dat hij jarenlang massa's lezersbrieven heeft gekregen telkens hij een spotprent maakte met Jezus, en dat dat lange tijd ook zo geweest is voor cartoons over Mohammed, maar de laatste jaren is dat overgegaan in regelrechte bedreigingen. In 2004 kreeg hij zelfs een doodsbedreiging in een e-mail uit Iran, en sindsdien heeft hij er nog gekregen. Hij vindt echter dat de vrijheid van meningsuiting verdedigd moet worden, omdat ze waardevol is, en laat zich dan ook niet afschrikken.

Anders is het met Finn Graff. Hij verwijst naar de tekeningen in Jyllands-Posten, en vindt dat er een grens bereikt is wanneer ermee gedreigd wordt de keel over te snijden. Maar hij beweert dat zijn besluit evenzeer gebaseerd is op «respect». Hij heeft immers de indruk dat er bij de moslims geen plaats is voor een satirische voorstelling van hun geloof, en zeker niet van hun profeet Mohammed. Cartoons van islamitische politici zijn echter geen probleem.

De redacteur van Magazinet, Vebjørn K. Selbekk, lijkt het deeltje over respect in het antwoord van Finn Graff niet gelezen te hebben. Hij onderstreept dat er iets fundamenteels fout is in de maatschappij wanneer iemand als Finn Graff, die jarenlang met alles en iedereen de spot gedreven heeft, en niet in het minst christenen, Mohammed niet durft te tekenen.

Mij lijkt het vooral dat sommige grote helden van weleer vandaag heel kleine bange jongetjes geworden zijn op een ogenblik dat het er werkelijk op staat, en ze nog iets riskeren ook. En dat zij dan naar het schaamlapje «respect voor moslims» durven grijpen, zij die nooit enig respect hebben willen opbrengen voor christenen, is daarbij wel bijzonder ironisch te noemen. Bij zoiets past geen homerisch gelach, maar alleen maar diep medelijden, want het kan geen pretje zijn op je oude dag op zo een manier volledig je gezicht te verliezen. Immers, wie zal nog respect voor hem opbrengen?

Read more...

Nog een keer draaien aan de carroussel (2) (De andere kijk)

Het intercultureel jongerenplatform Kif Kif en de anti-racismebetoging MRAX hebben vandaag een dossier afgegeven aan de Franstalige partijen + SP.A/Spirit met 'bezwarend materiaal' over het Vlaams Belang.

De voorbije maand hebben zij (met hulp van o.m. Blokwatch) 90.000 krantenartikels uitgeplozen. Daaruit werden 60 'feiten' geselecteerd, geïllustreerd met 120 uittreksels uit het VB-proza van de voorbije 6 jaar. Die moeten dan bewijzen dat het VB al jarenlang 'systematisch en herhaaldelijk' aanzet tot rassenhaat.

Algemeen wordt verwacht dat de partijen het dossier naar de Raad van State zullen sturen. Die moet dan binnen de zes maanden uitspraak doen over de tijdelijke/gedeeltelijke intrekking van de partijdotatie.

De meeste opmerkingen die ik enige tijd geleden formuleerde, zijn nu nog steeds van toepassing:

1. De hierboven bedoelde partijen wassen als een moderne Pontius Pilatus hun handen in onschuld. Zij willen zich niet inhoudelijk uitspreken en laten het gerecht het vuile werk opknappen. En dan hebben we het nog niet over de zin en onzin van de anti-racisme- en anti-discriminatiewetgeving. Laat het nu net dit zuiver legalistische argument zijn waarop Kif Kif bij monde van voorzitter (en SP.A-adviseur) Tarif Fraihi en coördinator Dany Neudt zich in GVA beroepen: de (slechte) wet is er nu éénmaal en moet toegepast worden. Ze kondigen aan dat ze evengoed een dossier kunnen samenstellen tegen bepaalde extremistische islamitische organisaties (kwestie van het verwijt van twee maten, twee gewichten te counteren, ziet u), maar eerst zien en dan geloven, zei Thomas al.

2. Ik heb een déjà-vu gevoel: net als in de aanloop naar de verkiezingen van vorig jaar krijgt het VB de kans om zich in een slachtofferrol te wentelen en om zich te ontpoppen als de kampioen van de vrije meningsuiting. Een uitspraak wordt namelijk verwacht ten laatste tegen begin juli, dus drie maanden voor de verkiezingen. We weten hoe dat toen afgelopen is: het VB maakte een quantumsprong en werd de grootste partij van Vlaanderen. Benieuwd wat dat in oktober zal geven.

Read more...

A Letter to the Europeans. Cry the Beloved Continent. (Law & Justice)

Victor Davis Hanson, national review online contributor and a Senior Fellow at the Hoover Institution, Stanford University, has written a letter to the Europeans:

"The world is becoming a more dangerous place, despite your new protocols of childlessness, pacifism, socialism, and hedonism. Islamic radicalism, an ascendant Communist China, a growing new collectivism in Latin America, perhaps a neo-czarist Russia as well, in addition to the famine and savagery in Africa, all that and more threaten the promise of the West.

So criticize us for our sins; lend us your advice; impart to America the wealth of your greater experience — but as a partner and an equal in a war, not as an inferior or envious neutral on the sidelines. History is unforgiving. None of us receives exemption simply by reason of the fumes of past glory.

Either your economy will reform, your populace multiply, and your citizenry defend itself, or not. And if not, then Europe as we have known it will pass away — to the great joy of the Islamists but to the terrible sorrow of America."

Read the whole letter here.

Read more...

Muslim Immigration Changing the Face of Europe (Law & Justice)

I just came across an interesting article on Opinio Juris, a blog about international law and politics, about an interview on Radio Blogger with Father Joseph Fessio, a Jesuit priest and provost of Ave Maria University, on the subject of Islam in Europe. He suggests that Europe will eventually look like North Africa. Read the whole thing here.

Read more...

Gry Larsen boycot Israël «niet meer» (Hoegin)

Gry Larsen, naaste medewerker van Minister van Buitenlandse Zaken Jonas Gahr Støre en voorzitster van de jongerenorganisatie AUF van de Noorse Arbeiderspartij (Ap) is vandaag tegen een boycot van Israël. AUF is echter nog steeds voor, maar steunt toch haar voorzitter.

Naar aanleiding van het incident rond Kristin Halvorsen (SV) en haar «persoonlijke» boycot van Israël, kwam de naaste medewerker van Jonas Gahr Støre in het zoeklicht. Enerzijds is zij immers voorzitster van AUF, de jongerenorganisatie van de Arbeiderspartij, die pleit voor een boycot van alle producten uit Israël. Anderzijds is het standpunt van de Arbeiderspartij zelf, en het officiële regeringsstandpunt dat Jonas Gahr Støre ook verdedigt, dat een boycot van Israël ongewenst is, enerzijds omdat Noorwegen wil blijven bemiddelen in het Midden-Oosten, anderzijds omwille van de historische vriendschappelijke banden tussen Noorwegen en Israël. Gevraagd naar een commentaar over het standpunt van Gry Larsen verklaarde de Minister van Buitenlandse Zaken daar niet op te willen ingaan. Gry Larsen was zelf onbereikbaar omdat ze… in Antarctica zat, voor een bezoek aan de Noorse poolbasis Troll.

De Noorse tabloid VG kon haar echter toch bereiken voor een interview, en wat blijkt nu? Gry Larsen is tijdens een reis naar Ramallah en Jeruzalem samen met Gahr Støre tot andere inzichten gekomen, en meent dat er nog steeds mogelijkheden tot dialoog zijn. Daarom is een boycot van Israël op dit ogenblik niet opportuun, en stelt ze zich dus volledig achter het standpunt van de regering. Anderzijds vertrouwt ze erop dat AUF als organisatie voor zichzelf wel kan uitmaken welke standpunten ze moet innemen, en ziet ze er dus geen graten in dat de vereniging waarvan ze voorzitster is er een totaal ander standpunt op na houdt. De vice-voorzitter van AUF, Martin Henriksen, laat er overigens geen twijfel over bestaan dat AUF nog steeds voorstander is van een boycot van Israël. De zaken zijn natuurlijk wel niet meer zo eenvoudig als ze eens waren, en wat een boycot van Israël betreft is hij tegenwoordig de woordvoerder van AUF, niet Gry Larsen. Dat betekent niet dat Gry Larsen niet meer op het vertrouwen van AUF zou kunnen rekenen — dat probleem is zelfs niet aan de orde van de dag, aldus Henriksen. Twee regionale AUF-voorzitters menen overigens hetzelfde.

Ondertussen heeft het partijbureau van de Socialistische Partij van Links (SV) vandaag in een vergadering de solidariteitscampagne voor de Palestijnen zoals eerder gepland eenstemmig goedgekeurd. Maar ook bij SV zit men met een voorzittersprobleem, en daarom besloot het partijbureau dat niet Kristin Halvorsen maar partijsecretaris Edle Daasvand Skjæveland de campagne zal leiden. De redacteur van het lokale blad Helgelands Blad maakte er zich in een commentaar alvast behoorlijk vrolijk over dat zowel Kristin Halvorsen als Gry Larsen blijkbaar bijzonder snel van mening kunnen veranderen als dat nodig is om in de regering te kunnen blijven, en vraagt zich retorisch af of «politici van mening veranderen om op de carrièreladder te kunnen klimmen». Voor Vlamingen die zich de helden Wilfried «Geef ons wapens!» Martens, Guy «Burgermanifesten» Verhofstadt, en Hugo «Leve België!» Schiltz herinneren uiteraard een totaal overbodige vraag.

Misschien is het wel op zijn plaats om de indruk te corrigeren als zou «heel Noorwegen» voorstander zijn van een boycot tegen Israël. Kijken we immers naar de politieke partijen, dan zijn alleen de linkser-dan-linkse Socialistische Partij van Links en de extreem-linkse Rode Verkiezingsalliantie (RV) voorstander van een boycot. De twee partijen waren bij de parlementsverkiezingen van 2005 goed voor respectievelijk 8,8% en 1,2% van de stemmen, een zeer kleine minderheid dus. De andere partijen zijn van voorstander van een dialoog, waarbij ze de historische vriendschappelijke banden met Israël onderstrepen, tot ronduit Israël-vriendelijk zoals de Vooruitgangspartij (Frp). Die laatste partij alleen al haalt met 22,1% meer dan het dubbele van de stemmen van de twee Israël-vijandige partijen samen. Het verschil tussen Frp en SV is echter dat SV voor het eerst in de regering zit, en blijkbaar denkt iets te kunnen bereiken door nu op het anti-Israëlische standpunt te hameren. De partij slaat daarbij, en trouwens ook in menig ander dossier, meer dan eens op de eigen duimen, met pijnlijke retraites als die van Kristin Halvorsen tot gevolg. Het levert vaak déjà-vu-gevoelens op uit de tijd van Agalev en de paars-groene regeringen. Met misschien een ultiem déjà-vu-gevoel in 2009 bij de volgende Noorse parlementsverkiezingen? Het zou mij alvast niets verbazen, want ik denk niet dat Kristin Halvorsen en SV de laatste dagen veel punten gescoord hebben bij de kiezers.

Read more...

Kristin Halvorsen boycot Israël «persoonlijk» (Hoegin)

Naar aanleiding van de boycot van Israël door Zuid-Trøndelag, verklaarde Minister van Financiën Kristin Halvorsen (SV) verleden donderdag in een interview met Dagbladet dat zij die boycot steunt. Gevolg: een diplomatiek incident met Israël en de Verenigde Staten.

In het interview verklaarde Kristin Halvorsen dat ze al lang geen Israëlische producten meer gekocht heeft, en dat ze gemeenten en provincies die Israël boycotten steunt. Hiermee volgt zij een motie van de Socialistische Partij van Links (SV), die eenstemmig achter een boycot staat. In het interview zei ze ook dat het binnen een regering mogelijk moet zijn dat een partij er afwijkende meningen op na houdt, en voor die meningen ook uit komt en daar actie voor voert.

Blijkbaar hebben Kristin Halvorsen en SV na een paar maanden regeringsdeelname nog steeds niet gesnapt dat ook hier, zoals bij zoveel in het leven, «alles met mate» geldt. Zo kwam het blijkbaar als een totale verrassing voor haar dat noch Israël noch de Verenigde Staten onderscheid wisten te maken tussen het officiële standpunt van een Noorse regering, en wat de Minister van Financiën in één van de grootste kranten van Noorwegen uitkraamt, en dat zij dus dachten dat een boycot van Israël wel degelijk een Noors regeringsstandpunt was geworden. Gevolg was dat de Minister van Buitenlandse Zaken Jonas Gahr Støre (Ap) zich genoodzaakt zag een officiële brief te schrijven naar Israël en de VS om de puntjes op de i te zetten wat het officiële regeringsstandpunt betreft, en dat Eerste Minister Jens Stoltenberg (Ap) binnen de regering Kristin Halvorsen eens grondig de levieten moest lezen. Ook Åslaug Haga van de Centrumspartij (Sp), de derde regeringspartij en de enige met coalitie-ervaring, leverde in een reactie sterke kritiek op Kristin Halvorsen omdat zij volgens haar de Noorse bemiddelaarsrol in het Midden-Oosten om zeep geholpen had. Uiteindelijk restte Kristin Halvorsen geen andere keus dan op vrijdag al haar verontschuldigingen aan te bieden voor haar uitspraken. Ze erkende daarbij dat zij als Minister van Financiën en lid van de regering inderdaad moeilijk andere standpunten kan ventileren dan wat in overeenstemming is met het officiële regeringsstandpunt.

Ondanks dit incident is de Socialistische Partij van Links (SV) nog steeds van plan om later deze maand een «solidariteitscampagne» voor de Palestijnen te starten. Onderdeel van deze campagne is nog steeds, inderdaad, een boycot van Israëlische producten, maar wanneer die actie van start zou gaan is nu onzeker. Dat betekent echter niet dat de boycot afgelast is. Verder is ook de jongerenorganisatie AUF van de Arbeiderspartij (de partij van zowel Jens Stoltenberg als Jonas Gahr Støre dus) gewonnen voor een boycot. Pikant détail: de voorzitter van AUF, Gry Larsen, werkt in het kabinet van Jonas Gahr Støre als zijn naaste raadgever. Hiernaar gevraagd wou Jonas Gahr Støre daarover geen commentaar geven.

Wat in ieder geval duidelijk is, is dat Eerste Minister Jens Stoltenberg het niet bepaald onder de markt heeft met coalitiepartner SV. De partij denkt blijkbaar nog altijd in de oppositie te zitten, waar men met de ene uitlating na de andere actie kan komen, zonder veel rekening te moeten houden met andere politieke partijen, laat staan regeringspartners. Sommigen beloven zelfs plechtig dat dit incident niet het laatste zal zijn. Op termijn zou dit wel eens dodelijk kunnen zijn voor de samenwerking binnen regering. Of tot een scheuring binnen SV, want er bestaat nu reeds veel onvrede bij de linkervleugel van de partij over het feit dat Kristin Halvorsen en de andere SV-ministers zich «niet links genoeg» gedragen.

Overigens hebben reeds meerdere leden van de provincieraad van Zuid-Trøndelag te kennen gegeven dat zij spijt hebben van hun steun voor de motie van 15 december. Het zit er dus dik in dat de motie terug ingetrokken zal worden op de eerstvolgende bijeenkomst van de provincieraad.

Read more...

Kurieren am Symptom (De andere kijk)

Zet ik vanmorgen mijn TV op om naar de Zevende Dag op Eén te kijken en zie ik daar toch weer Dirk Van der Maelen (SP.A) zeker. Hij was weer de fiscale grootinquisiteur aan het uithangen. Het kon voor hem niet door de beugel dat Belgen hun tweede verblijf in het buitenland niet aangeven. Tot daar wil ik hem nog wel volgen. Met fiscale trucs zoals het oprichten van patrimoniumvennootschappen, daar heeft Van der Maelen het ook moeilijk mee. Ik ook, maar dan om een andere reden en zo komen we meteen op het punt waar dit debat eigenlijk over zo moeten gaan.

Waarom wordt er zoveel gefraudeerd en waarom worden de limieten van de fiscale wet zover uitgerokken? Wel, omdat de fiscale druk in dit land zo hoog is en omdat de fiscale wet zo ingewikkeld is dat een goede fiscale adviseur altijd wel een achterpoortje vindt om de te betalen belasting te "optimaliseren". Wie is daar uiteindelijk dan het grote slachtoffer van? De kleine man die Van der Maelen en co net beweren te verdedigen.

Laat ons dan ook de belastingdruk verlagen (niet: verschuiven) en de bezem halen door de fiscale wetgeving. Dat een belastingverlaging niet noodzakelijk de belastingopbrengsten doet dalen, integendeel zelfs, bewijst de verlaging van de registratierechten op verkopingen van woningen en op schenkingen. Laat ons daar de prioriteit aan geven. Alle andere oplossingen zijn dan ook slechts Kurieren am Symptom.

Dat Van der Maelen daar eens over nadenkt in plaats van op buitengewoon ergerlijke wijze doemsvoorspellingen de wereld in te sturen over hoe we de pensioenen niet meer zullen kunnen betalen als we die fraudeurs niet gaan aanpakken. Bah.

Read more...

De gebalanceerde begroting (Politiek Incorrect)

Het is de kersverse begrotingsminister Freya Van den Bossche dan toch gelukt een begroting in evenwicht af te leveren voor het jaar 2005. Hoewel... is dat niet typisch iets voor saaie, stijfburgerlijke heren in streepjespak om de rekeningen te doen kloppen? Begrotingen in evenwicht afleveren, dat is toch geen job die weggelegd zou zijn voor een jonge, hippe spring-in-het-veld als Van den Bossche? Achter de brede glimlach die ons vertelde dat 's lands overheidsfinanciën niet alleen in evenwicht zijn, maar zelfs een licht overschot van 120 miljoen euro doen optekenen, schuilt echter een hele maskerade van platte demagogie.

De begroting is namelijk helemaal niet in evenwicht! Ze lijkt het wel zo te zijn, maar is het niet. De evenwichtige begroting is namelijk, naar aloude traditie, opgebouwd uit eenmalige inkomsten. Denken we hierbij dan maar aan de heffingen op bedrijfswagens, de omzetheffing ten laste van de farmaceutische sector, de effectisering van belastingsschulden, het uitstel van betaling van facturen, de sale-and-lease back-operatie van het Antwerpse justitiepaleis, het uitstellen van de inkohiering der belastingen inkomstenjaar 2004, de inning van achterstallige BTW-schulden van waterzuiveraar Aquafin en dergelijke meer. Nog gevaarlijker zijn de recente overnames van de pensioenfondsen van het Antwerps havenbedrijf en de NMBS, samen goed voor ruim een half miljard euro. Dat die lasten op rekening van de komende regeringen komen te staan, mag derhalve ook geen probleem zijn... Alleszins, als Van den Bossche beweert dat de eenmalige ingrepen goed zijn voor slechts 0,4% van het BBP, dan is ze al even creatief als haar voorganger. In werkelijkheid gaat het namelijk om 1,5% ofte 4,5 miljard euro. Hiermee is het zogenaamde structurele begrotingstekort in 2005 zelfs met 0,5%/BBP gestegen. Dit dus in tegenstelling tot de fetisj die deze begroting 'in evenwicht wel is'.

Ook spiegelt dit land zich graag de rol als budgettaire 'modelstaat' andermaal voor. Terwijl het gemiddelde begrotingstekort in de eurozone 2,9%/BBP bedraagt (met uitschieters van 6% in Portugal en 4,3% in Italië), is de Belgische begroting (zogezegd) in evenwicht, en zijn Spanje en Finland de enige landen die zelfs een begrotingsoverschot hebben kunnen boeken. Van den Bossche zal waarschijnlijk lachen dat zelfs die 'stijfburgerlijke' Nederlanders een tekort van 1,8%/BBP op hun begroting hebben geboekt. Nochtans heeft België maar weinig redenen om met opgeheven hoofd door de Europese begrotingsstrtaten te lopen. Want de Belgische staatsschuld bedraagt, ondanks haar jaarlijkse gestage daling, toch nog steeds 94,3% van het BBP. Deze schuld is overigens in het begin van vorig jaar nog wat extra aangedikt door de overname van de NMBS-schuldenberg (7,4 miljard euro). In Nederland bedraagt de staatsschuld echter maar 55% van het BBP. (de gemiddelde schuldenberg in de eurozone loopt op tot 69%, wat uiteraard veel te veel is, maar toch nog aanzienlijk minder dan de Belgische).

De begroting is dus op dit moment maar in een zeer labiel evenwicht. En het ziet er overigens niet naar uit dat de truckendoos der eenmalige kunstingrepen zal worden opgeborgen komend jaar, getuige de nieuwe belastingen op obligatiefondsen en levensverzekeringen, waarvan de opbrengsten nu reeds fetisjistisch begroot worden op 240 miljoen euro. Freya Van den Bossche beschikt dus al over dezelfde magische krachten als haar leermeester.

Read more...

Zuid-Trøndelag boycot Israël (Hoegin)

De provincie Zuid-Trøndelag nam verleden maand, op initiatief van de extreem-linkse Rode Verkiezingsalliantie (RV), een motie aan die oproept tot een boycot van Israël.

De provincie Zuid-Trøndelag, met als hoofdstad Trondheim, nam verleden maand een motie aan waardoor het in de toekomst geen producten uit Israël meer zal kunnen aankopen. Bovendien roept de motie de bevolking van de provincie op hetzelfde te doen. Achter de motie schaarden zich naast de indieners de fracties van de sociaal-democratische Arbeiderspartij (Ap), de linkser-dan-linkse Socialistische Partij van Links (SV), en enkele vertegenwoordigers van de Centrumspartij (Sp) en de Vooruitgangspartij (Frp). De goedkeuring van de motie is een grote overwinning voor de Rode Verkiezingsalliantie, die vertaald naar Vlaamse toestanden het best te vergelijken valt met de PvdA.

Dat het linkser-dan-linkse SV, een partij met hetzelfde soort kaders en aanhang als Groen! in Vlaanderen, de motie steunde hoeft niet te verbazen: de partij heeft al langer grote plannen om Israël te boycotten, en is van plan deze maand met een grote actie daarrond van start te gaan op nationaal vlak. Dat ook de Arbeiderspartij zich heeft laten meesleuren is al merkwaardiger. De partij levert immers de Noorse Minister van Buitenlandse Zaken Jonas Gahr Støre, en als Noorwegen op internationaal vlak nog serieus wil genomen worden als bemiddelaar in het Israëlisch-Palestijnse conflict, zou zij als verantwoordelijke regeringspartij beter niet meedoen aan zulke spelletjes joodje-pesten. SV is ook een regeringspartij, maar, zoals gezegd, die partij heeft hetzelfde soort kaders en aanhang als Groen! in Vlaanderen.

Meer verbazing wekte het dat één van de vertegenwoordigers van de Vooruitgangspartij voor de motie stemde. De Vooruitgangspartij staat in Noorwegen bekend als één van de meest Israël-vriendelijke partijen, en maakt daar ook een punt van. Toch stemde Per Risvik tegen zijn eigen fractie, en hielp daarmee de motie aan een meerderheid. Binnen de Vooruitgangspartij viel dit niet bepaald in goede aarde, te meer daar Risvik zijn fractie daarover niet op voorhand had ingelicht. Dit krijgt ongetwijfeld intern in de partij nog een staartje.

In de tekst van de motie zelf wordt als voorbeeld voor deze actie verwezen naar de ekonomische boycot die het apartheidsrégime in Zuid-Afrika trof. Historisch was Zuid-Trøndelag ook de eerste provincie die Zuid-Afrika boycotte, en de huidige provincieraad wil die «goede traditie» verderzetten. Als concrete punten die Israël ten laste worden gelegd vermeldt de tekst de veroordeling door de VN van de bezetting van de Westelijke Jordaanoever, de Gazastrook en de Golanhoogten. Verder merkt de tekst op dat de kolonies in bezet gebied een schending van het internationaal recht zijn, dat de bouw van de muur (sic) veroordeeld werd door het Internationaal Gerechtshof in Den Haag, en dat de Palestijnse vluchtelingen nog steeds niet kunnen terugkeren.

Of de motie een lang leven beschoren is, is een andere zaak. Het Europese kantoor van het Simon Wiesentahl Centrum heeft alvast laten weten dat het een klacht zal indienen bij de Wereldhandelsorganisatie (WTO) om de motie nietig te laten verklaren. De internationale afspraken zeggen immers dat leveranciers niet gediscrimineerd mogen worden door openbare instellingen. Maar ook in Noorwegen is er al scherpe kritiek gekomen. In een commentaar merkt de krant Adresseavisen, gevestigd in Trondheim, op dat de boycot vooralsnog niet gesteund wordt door de VN, en dat Zuid-Trøndelag zich daarom in het gezelschap van de VS van George W. Bush bevindt, dat ook een land boycot zonder de steun van de VN. Een opmerking die ze bij SV en RV waarschijnlijk niet zagen aankomen. Aftenposten dan weer, dat de Noorse hoofdstad Oslo als basis heeft, ziet het meer historisch en vindt daarmee ander «goed gezelschap» voor Zuid-Trøndelag: Irak, Libanon, Lybië, Syrië en Iran. Het zijn de laatste van de meer dan twintig leden van de Arabische Liga die de boycot van 1951 nog consequent opvolgen, waarbij de krant nog opmerkt dat die boycot eigenlijk zijn wortels heeft in een besluit van het vijfde Arabische Congres, genomen in 1922, om alle handelsactiviteit van joden in Palestina tegen te werken. Besluit van de krant is dat Zuid-Trøndelag met deze motie dus islamietischer dan de Arabische Liga probeert te zijn. Men kan zich afvragen waar dat goed voor is, en wat hen eigenlijk bezielt.

Read more...

Onvrij België (Politiek Incorrect)

In 2005 werd in verschillende studies, rankings en verslagen duidelijk gemaakt dat België op economisch vlak uitermate slecht presteert (hoge loonkosten, hoge fiscale druk, economische onvrijheid,...). Die trend zet zich duidelijk onverminderd verder in 2006. Deze keer is het het Amerikaanse (Angelsaksisch)-conservatieve Heritage Foundation dat de Belgische kat de bel aanbindt. Deze denktank heeft namelijk, naar jaarlijkse gewoonte, een lijst van 157 landen samengesteld, en gerangschikt naar parameters die de economische vrijheid van het land moeten weergeven. De totale score wordt weergegeven met een indexcijfer van 1 (zeer vrij) tot 5 (zeer onvrij). Parameters die de economische (on)vrijheid weergeven zijn onder andere de fiscale druk, overheidsinterveniëring in de economie, regulering, inflatie, e.d.

De lijst voor 2006 is reeds klaar, en helemaal bovenaan met een gemiddelde score van 1,28 ptn staat Hong Kong; gevolgd door Singapore (1,56) en Ierland (1,58). De economische dictaturen zijn Burma (4,46), Iran (4,51) en Noord-Korea (5,00).

Vooraleer de score van België te vermelden, bij deze de lijst van resultaten voor België vanaf 1999 tot 2005. In de eerte kolom vindt u de gemiddelde ranking in de lijst van toen (1-157) en in de tweede kolom de gemiddelde score (1-5).

1999 -- 13 -- 2,11
2000 -- 18 -- 2,19
2001 -- 16 -- 2,15
2002 -- 17 -- 2,15
2003 -- 16 -- 2,10
2004 -- 18 -- 2,24
2005 -- 20 -- 2,13

Het is dus duidelijk dat de Belgische economische onvrijheid er jammer genoeg op is vooruitgegaan de afgelopen jaren. Die trend gaat helaas ook in 2006 door: Dit jaar staat België op de 22ste plaats met een gemiddelde score van 2,11 punten. Dat is inderdaad dezelfde index als in 1999, het jaar waarin Verhofstadt als eerste minister aantrad, maar dat neemt niet weg dat dit een relatieve economische belemmering is, omdat in andere landen de economische vrijheid eerder toenam, in België dus over al die jaren stagneerde, en bijgevolg onvrijer is geworden t.o.v. die andere landen. België laat met deze score andere Europese landen als Luxemburg, IJsland, Estland, het Verenigd Koninkrijk, Finland, Zwitserland, Cyprus, Nederland, Oostenrijk, Duitsland, Zweden, Denemarken en Tsjechië voor zich liggen.

De Heritage Foundation is natuurlijk geen officiële erkende instantie als het IMF, het WEF of de OESO; maar desalniettemin toont ze - net als vele andere statistieken van het afgelopen jaar - dat België er maar weinig op vooruitgaat. Maar dat hoeft weinig te verbazen zeker?

Read more...

Winst Vlaams Belang bij Stemmenkampioen (Hoegin)

Eerder deze week maakte De Stemmenkampioen de resultaten van de opiniepeiling van december bekend. Het Vlaams Belang gaat bijna één procent vooruit vergeleken met de maand ervoor, en de vervolging van de partij zou daar de voornaamste oorzaak van zijn.

De opiniepeiling is de zesde maandelijkse peiling naar de kiesintenties van De Stemmenkampioen sedert de laatste verkiezingen. Samen met de andere peilers zijn er reeds twintig opiniepeilingen verschenen sedert juni 2004.

Terwijl het Vlaams Kartel van CD&Ven N-VA nagenoeg hetzelfde resultaat haalde als de maand ervoor, gaat het Vlaams Belang er dus stevig op vooruit, en dit was ook het nieuwsfeit dat de meeste aandacht kreeg. (Dat de VLD bijna evenveel achteruitging had blijkbaar minder nieuwswaarde, zie verder.) Het blijft echter wel opvallend dat het Vlaams Belang bij De Stemmenkampioen een score blijft halen die consequent boven die in de andere opiniepeilingen ligt. Het resultaat van december is overigens niet het hoogste tot nu toe: in juni zat de partij nog een halve procent hoger, en toen maakte de partij zelfs een nog grotere sprong vergeleken met de maand voordien.

Minder aandacht was er dus voor de nieuwe achteruitgang van de VLD. Daarmee komt de partij bij De Stemmenkampioen weer meer dan vier procent onder het gemiddelde van de andere peilers, een meer dan significant verschil. Ook voor de sp.a/SPIRIT valt er weinig goed nieuws te rapen, want de partij blijft stabiel net onder de 18% hangen, en het kartel heeft tot nu toe alleen nog maar achteruitgang gekend bij De Stemmenkampioen. Het geaccumuleerd verlies bedraagt nu op de kop twee procent.

Ook Groen! heeft alleen nog maar verlies gekend bij De Stemmenkampioen, al bedraagt het geaccumuleerd verlies voor die partij slechts 0,8%, helemaal niet significant dus. Anderzijds moet opgemerkt worden dat zelfs zo een klein percentage voor een partij als Groen! al dramatisch is, want als het verlies reëel zou zijn, betekent het dat de partij de laatste maanden een tiende van haar kiezers heeft zien vertrekken.

Komen we nog even terug op de winst van het Vlaams Belang. De Stemmenkampioen vraagt namelijk aan haar panelleden die van partijvoorkeur veranderen wat hun reden daarvoor is, en daaruit blijkt dat meer dan een derde van de nieuwe kiezers van het Vlaams Belang de vervolging van de partij, in het bijzonder door Geert Lambert van SPIRIT, als voornaamste reden aangeeft. Op het eerste zicht lijken de inspanningen van Geert Lambert dus contraproductief te zijn, omdat ze geen verlies maar winst voor het Vlaams Belang genereren, maar vanuit een ander perspectief bekeken is dit niet zo zeker. Immers, zolang het cordon sanitaire standhoudt, is een grotere aanhang voor het Vlaams Belang de beste garantie voor sp.a en dus ook SPIRIT om aan de macht te kunnen blijven. Tel immers de uitslag van Vlaams Belang en Groen! samen, en je komt meteen een eind boven de dertig procent uit, en dan blijkt sp.a/SPIRIT onmisbaar om nog een meerderheid te vormen. VLD en CD&V zullen immers altijd eerst bij sp.a/SPIRIT aankloppen voor ze bij Groen! te rade zullen gaan.

Wat ik echter jammer genoeg mis in de analyse van De Stemmenkampioen is waar die nieuwe kiezers van het Vlaams Belang vandaan komen. Komen die kiezers bijvoorbeeld vooral van de VLD, dan heeft Geert Lambert immers absoluut geen reden om zijn activiteiten stop te zetten. Een zwakkere VLD betekent immers ofwel een zuivere centrum-linkse coalitie (rooms-rood of rooms-rood-groen) met sp.a/SPIRIT in een comfortabele zetel, ofwel een paars-roomse coalitie met nog minder blauw dan vandaag. Geert Lambert werkt dus niet alleen voor het Vlaams Belang, hij werkt ook en vooral voor zichzelf en grote kartelbroer sp.a.

Read more...

Thursday reading (De andere kijk)

- Marrokaanse lieverdjes terroriseren trein in Frankrijk.

- The war on terror is the real women's issue. Remember this: "Brusselse vrouwen voelen zich belaagd"?

- In Ramadi, Iraq, where coalition forces continue their purge of terrorists, a suicide bombing killing tens of police applicants, could also be seen as a desperate attempt by Zarqawi's jihadi's to keep their fellow Sunnis from going into the police force. It produces a nice propaganda victory in the media, but nothing more.

- Freedom of speech is being suppressed by political correctness.

Read more...

Komt zij pas uit de kool vandaan ?

Hoe kun je als krantenlezer met relatieve zekerheid vaststellen of een journalist of columnist overtuigd is van zijn eigen boodschap? Voluntarisme kan ook onder journalisten lelijk huishouden, en in welke mate bijvoorbeeld tracht niet een auteur vooral zichzelf te overtuigen van wat hij schrijft?
Is er voor de wakkere lezer wel een waarmerk of watermerk te vinden? Lijkt een moeilijke vraag, maar het antwoord is eenvoudig.
Het laatste namelijk wat je in twijfelgevallen moet doen, is de eigenlijke boodschap van de auteur in beschouwing nemen. Datgene wat aan de lezer expliciet wordt ingeprent laat je best even rusten. Je leest die boodschap natuurlijk, daar koop je tenslotte een krant voor, maar de reflex moet zijn om meteen een vracht haakjes en accolades er bij te halen.
In het atheneum of college, in de les algebra, leerde je wellicht hoe je haakjes en vierkante haakjes en accolades efficiënt kunt openen en sluiten. Heel ingewikkelde vergelijkingen werden plots zodanig versimpeld dat er nog maar een paar bewerkingen overbleven. Pas aan het eind werkte je die haakjes weg. Als nu de leraar wiskunde een menslievende persoon was, dan bleek de gevonden oplossing altijd 1, of 0, of –1, zodat je tegelijk ook wist dat je goed had gezeten met je haakjes. De deugd was haar eigen beloning.
Net zo bij het krantenlezen. Misschien kun je enkele van de mededelingen in een nieuwsbericht of opiniestukje zelf wel beoordelen, omdat je toevallig kennis van zaken hebt, en dan hoef je geen haakjes, maar in de meeste gevallen ben je overgeleverd aan een auteur van wie je niet weet in wiens dienst hij schrijft, of wat voor programma hijzelf voor ogen heeft. Inhoudelijk oordelen is moeilijk genoeg als je bij gebeurtenissen zelf aanwezig was, laat staan dat je aangewezen bent op het verslag van iemand die misschien voortdurend naar de ogen van zijn broodheer moet kijken of een wit pootje wil halen bij de communis opinio van de andere redactieleden.
Inhoud dus komt tussen haakjes, maar eens dat gebeurd, kun je je als lezer verlaten op een eenvoudig en volkomen afdoend criterium: stijl, gebruikte zinswendingen, uitdrukkingen.
Die verraden zoveel. Het is een beetje zoals met de misdaad. Een achtergebleven peuk leert ons meer dan de geleerdste psychologieprofessor.
Laten we een praktisch voorbeeld nemen. Evita Neefs begint in De Standaard een artikel met: Het nieuwe jaar is vrij rustig begonnen in de Franse steden. De gevreesde opflakkering van de rellen is uitgebleven. Toch is de rust maar schijn, waarschuwen jongeren in de banlieues.
Dit is al veel te ingewikkeld voor mij om zomaar te beoordelen. Evita Neefs was met Nieuwjaar misschien in het vrij rustige Frankrijk, maar ik niet en om haar zonder meer te geloven is veel gevraagd aangezien wij uit andere verslagen weten dat er slechts 425 auto’s in brand zijn gestoken toen.[*] Haakjes aanbrengen dus. Ook de vriendelijke, bijna civieke waarschuwingen van die jongeren in de banlieues lijken mij aparte haakjes te verdienen.
Zo verdwijnt de hele inleidende paragraaf al tussen vierkante haakjes.
Ook de volgende paragrafen verdwijnen op die manier. Geen feitelijke mededelingen, enkel duiding ter verdoezeling. Accolades openen en sluiten!
Aan het eind vertelt Evita toch iets waarvan je zou kunnen denken dat het haar eigen woorden zijn. Zij klinkt meteen zo vals als een kat: ..We kunnen van een moslimmigrant niet verlangen dat hij boerenkool met worst en een glas trappist lust, […].
Ze heeft dat zinnetje deels afgeschreven uit een Hollands recept denk ik, want weinig autochtone Vlamingen eten boerenkool met worst, en zelfs de aanschaf van een echte boerenkool is hier niet altijd eenvoudig. Anderzijds drinken vermoedelijk weinig Hollanders trappist.
Vlamingen en Hollanders mogen dan onverdraagzame zuurpruimen zijn, ik heb nog nooit gehoord dat zij van de moslim-immigranten zouden verlangen om bizarre eetgewoonten aan te nemen.
Die ene stinkende peuk van een zin vertelt mij dat Evita weliswaar hard naar haar woorden heeft gezocht, en tot in verre windstreken op zoek is gegaan naar argumenten ...maar tegelijk ook dat het weinig nut heeft om al mijn haakjes nog verder uit te werken.

____________________________________

Stamppot boerenkool met worst
(voor 4 personen)

Ingrediënten:
1 kilogram boerenkool, 1 deciliter water, 1 kilogram aardappelen, 500 gram rookworst, 2 kopjes melk, nootmuskaat, peper, zout, azijn.
Bereidingswijze:
Breng de gewassen gestroopte en kleingesneden boerenkool aan de kook met kokend water en zout. Voeg, zodra de kool geslonken is, de geschilde aardappelen erbij. Leg de worst er bovenop. Breng alles aan de kook en en laat het zachtjes doorkoken tot alles goed gaar is (ongeveer 20 minuten). Neem de worst uit de pan en houd hem warm. Stamp de massa goed door elkaar en roer daar de boter, melk, eens scheutje azijn en naar smaak de zout, peper en nootmuskaat door. Leg de worst er bovenop.

{en haal een [(trappist) uit de kelder(!)]}

___________________________________
[*] [noot van 6 januari] Over het treinincident van Nieuwjaar, tussen Nice en Lyon (vernielingen, roof en sexuele aanrandingen) met twintig-dertig jongeren (je hoort soms ook het getal van honderd, maar het blijft moeilijk te beoordelen, omdat gewoon verslag uitbrengen van zulke gebeurtenissen niet meer kàn, en je bijgevolg aangewezen bent op duiding, waar je dan zelf halve feiten uit moet distilleren) was mij op het moment nog niets bekend. Wel lijkt Yves Desmet vandaag in zijn editoriaal artikeltje toch liever het thema van het blanke racisme te willen aansnijden...

Read more...

De 'waarden' van Europa (De andere kijk)

De commentator van Gazet van Antwerpen over de gascrisis tussen Oekraïne en Rusland:

West-Europa reageert wel vol verontwaardiging op alle rare strapatsen van George W. Bush, maar niet op die van de heer Poetin

Tot zover het meten met twee maten en gewichten.

Voormalig CIA-agent Michael Scheuer over de CIA-vluchten, geheime CIA-gevangenissen e.a.: deel 1 en 2.

Tot zover de hypocrisie.

Tot zover de 'waarden' die Europa uitdraagt.

Read more...

Europa zonder gas? (Politiek Incorrect)

2005 was het jaar waarin onder andere de recordhoogtes van de olieprijzen in het collectief geheugen zullen blijven nazinderen. Nu 2006 is aangebroken, wordt het opletten geblazen dat we niet zonder gas zullen vallen. De reden tot die vrees is de recente rel tussen Rusland en Oekraïne over de toelevering van de gasvoorraden in laatstgenoemde land. Eergisteren heeft het Russische staatsbedrijf Gazprom namelijk de gasleiding naar Oekraïne dichtgedraaid, nadat laatstgenoemd land weigerde in te stemmen met een algemene prijsverhoging van het gas van 50 dollar naar 220 dollar per kubieke meter, zoals Gazprom dat voorstelde. Op dit moment kon Oekraïne net als vele andere voormalige Sovjetrepublieken genieten van een gunsttarief. Maar Gazprom wil dus nu dat dat gunsttarief geschrapt wordt.

Vreemd, want voor landen als Wit-Rusland blijft dat gunsttarief wel bestaan. De oorzaak van het hele conflict is dan ook helemaal niet economisch, maar wel politiek geïnspireerd. Gezien Gazprom een Russisch overheidsbedrijf is, valt het al dan niet direct onder het commando van de Russische president Poetin. De Oekraïnse president Viktor Joestsjenko werd en wordt nog steeds beschouwd als een (zij het gematigd) liberaal en Westers (Europees) gezind. Eén van zijn prioritaire doelstellingen als president van Oekraïne was dan ook de Europese integratie van Oekraïne zoveel mogelijk bestendigen. Deze ideologie staat natuurlijk volledig haaks op die van zijn ambtsgenoot uit Rusland, die als ex-KGB'er en Janoekovytsch-gezind Joestsjenko nu een hak probeert te zetten door een exorbitante prijsstijging van de gasprijs voor te stellen. Noch Gazprom, noch Rusland is dus eigenlijk uit op een hoog dividend, maar de voorgestelde (gedwongen) prijsstijgingen zijn eigenlijk niet meer of niet minder dan een politieke zet.

Ondertussen kijkt ook West-Europa met een bang hart toe naar het hele gebeuren in het Oosten. Landen als Hongarije, Oostenrijk, Polen en Frankrijk zijn namelijk in grote mate afhankelijk van Rusland inzake gastoevoer. 25% van de totale Europese gastoevoer komt uit Rusland. En het 'jammere toeval' wil nu dat die gasleiding richting West-Europa dwars over Oekraïne loopt... Het hek was helemaal van de dam toen bijvoorbeeld in Hongarije drukdalingen op de gasmeter werden waargenomen, ten gevolge van de afsluiting van het gas richting Oekraïne. Prompt werd Oekraïne dan ook door zowel Rusland als West-Europa ervan beschuldigd gas bestemd voor Europa clandestien af te tappen.

Of die aanteigingen aan het adres van Oekraïne waar zijn, laat ik even buiten beschouwing. Wat een essentieel gegeven is, is dat de hele gastoevoer en bijgevolg ook de economie van Oekraïne en zelfs van grote delen van Europa in gevaar komt door een politieke rel tussen Kiev en Moskou. Mocht Gazprom nu een privé-initiatief zijn, en de Russische president een fervent fan van Adam Smith en Friedrich Hayek, of zelfs van Nikolai Berdyaev om het in eigen land te zoeken, mocht zijn; dan zou er geen enkel vuiltje aan de lucht zijn geweest. Wat kan het immers een privé-bedrijf maken welke kleur een regeringsleider heeft? Geld is geld.

Het is dus daarom dat niet de 'kapitalistische' privé-sector, maar echter wel de staat een veel grotere bedreiging vormt voor de collectieve welvaart. Dit incident toont aan dat te ver doorgeslagen nationalisatie en collectiviseringdrang van het economisch leven tot een algehele verpaupering kan leiden. Het is dan ook daarom dat de logica van onder meer de SP.A hier in eigen land om de elektriciteitsdistributie tot de 'strategische nutssector' te rekenen - en bijgevolg onder overheidsvleugels te plaatsen - zo pervers is: Niet alleen de consument, maar ook de voornamelijke privé-bedrijven (die er gekomen zijn dankzij de liberalisering van de Europese energiesector) zouden dan afhankelijk worden van één speler - de staat - om de transportinfrastructuur voor elektriciteit te mogen gebruiken.

Er is toch nog één lichtpuntje aan het hele verhaal: Vlaanderen zou geen hinder ondervinden van de gasrellen tussen Rusland en Oekraïne, omdat ons land gas geleverd krijgt uit Algerije, Noorwegen en Nederland. De reden waarom laatstgenoemd land de gastoevoer naar België niet heeft afgesneden ondanks de provocatieve uitlatingen van de heren en mejuffers De Ducht en Van den Bossche aan de Nederlandse autoriteiten, is dan ook zeer eenvoudig te verklaren: De energiesector is er reeds in handen van de privé-sector, nog voor de desbetreffende EU-richtlijn vanaf 2007 volledig in voegen treedt.

Read more...