Sing along: "Down with America" (De andere kijk)

I was enjoying my breakfast yesterday, reading my newspaper, until I came across an article about a new single from Flemish singer/songwriter Raymond van het Groenewoud.

Here is a literal (sort of) translation in English of the song’s lyrics:

Down with America ("Weg met Amerika")

Hamburgers and cola, yes you already knew
But do you also know the cause of the general decay?
Short-sighted thinking, noisy talking
Sticking to one-liners forever

Down with America! Down with the jerks from America
Down with America!

Down with American colonialism
Down with that ugly, biting English
All the Anglo-Saxon pretence, arrogance
Yes, a glowing pick up their ass
And that is that
Down with the rappers and their eternal “fuck”
Down with the glorification of stupidity

Indeed, “fucking assholes”, shit yourselves
Long live Italy, long live the mob
Down with imitating America
United Nations, lambs bleating
They are all vassals of the United States

Down with America! Down with the jerks from America

Down with America!
Down with American imperialism
Their infantile culture
Full of embarrassing predictability
And Hollywood monsters of shallowness
Then you are in Belgium, there you have to deal with
All those stupid and also failed
Imitations of stupid America-products

Down with America and its professionalism
A masquerade for emptiness
Democracy, “ammehoela”!
We are enslaved like a tame puma
Huh, ugly buyers, also of freedom
Their fucked up, imposed, meaningless freedom
Do you know what’s wrong, do you know what’s wrong?
The dictatorship of the American statue of liberty, yeah
That’s what’s wrong
Those foolish macho’s, yeah dude, yeah dude
They are playing cop for sixty years now

Down with America! Down with the jerks from America

Their chewing-gum firmness, their shotguns
Their plastic blond broads with their Pepsodent teeth
And their ridiculous terminator
“Full of shit”
It is never over
You can count on that
Down with the cowboys of CNN
The country that doesn’t recognize complexity
Where free thought is hindered
Make the jerks look like fools
Down with those cowboys, long live the Indians!
This is the last of the Mohicans speaking
I am from the Belgian, the European panel
And I ask you: “Clear my channel! Clear my channel!”
Megalomaniac unicellular idiots
“Kiss my ass”, yes, kiss my balls

Down with America! Down with the jerks from America

Down with America! Down with the jerks from America

Record company EMI defends this as “Raymond on his best” and although the song was recorded before Katrina hit the US, the song was released as scheduled.

The performer himself says that the song was written out of a feeling of irritation about the United States. “It is mostly a feeling of indignation about the economic coercion from people with a lot of power. I only realized that I had it up to – here – when I started to write the song, which went very easily.”

Van het Groenewoud can sing whatever he wants, but I have an equal right to say that I feel ashamed of his many stereotypes. I don’t know what my American friends think of this, but I wouldn’t be surprised if they found this insulting. Does this qualify as inciting to hatred against populations or nationalities which is punishable by law in Belgium, as fellow blogger Luc Van Braekel thinks (in Dutch)? I remember a – not-to-be-named - political party that was found guilty of a similar crime against Muslim immigrants. Talking of double standards. Or maybe it is just pathetic, not worth making a fuss about it. Unfortunately, we continuously see this kind of things here. For a friend of America(ns) like me, this is very demoralizing.

Read more...

Doodsbedreigingen voor Zweedse imam na onvoorwaardelijke veroordeling 7/7 (Hoegin)

Hassan Moussa, imam in de Grote Moskee van Stockholm en voorzitter van de Zweedse Raad van Imams, veroordeelde op 8 juli de aanslagen in Londen onvoorwaardelijk. Gevolg waren doodsbedreigingen, zelfs in zijn eigen moskee.

In een brief die dinsdag werd gepubliceerd in de Zweedse krant Expressen beschrijft de imam zijn versie van het verhaal. Geschokt door de beelden uit Londen besloot hij op 8 juli de aanslagen onvoorwaardelijk te veroordelen. De dag ervoor was hij namelijk tot de conclusie gekomen dat de tijd van «maren» nu voorbij was: geen «maar de slachtoffers in Irak» of «maar kijk wat de VS doen» meer, maar een oproep om de krachten te verenigen tegen diegenen die de islam tot schande brengen door hun moorden op volkomen onschuldige burgers.

Diezelfde dag reeds werd hij aangesproken door mensen die het schandalig vonden dat hij «medelijden met Engelse kinderen» had. Een dag later werd hij zelfs bezocht door een man die hem met de dood bedreigde indien hij niet zou ophouden de islamistische terreur te veroordelen. Die bedreigen waren zo ernstig dat hij samen met zijn vrouw besloot de zaak bij de politie te melden. Na veel vijven en zessen kwam de politie echter tot de conclusie dat dit geen zaak voor hen was – de politie stond hem met andere woorden niet toe een klacht in te dienen – maar indien hij zich onveilig zou voelen, kon hij altijd contact opnemen met de Säpo, de Zweedse veiligheidsdienst. Daar nemen ze zijn klacht wel ernstig.

De conclusie van Hassan Moussa is dat er ook in Zweden een minderheid bestaat binnen de moslimgemeenschap die op zijn minst sympathiseert met de daders van de terreuraanslagen. Klas Bergenstrand van de Säpo bevestigt die conclusie, en voegt er nog aan toe dat er ongetwijfeld ook groeperingen bestaan die de acties van groeperingen in het buitenland financieel steunen. Abd al Haq Kielan echter, eveneens imam in Stockholm, wuift de bezorgdheid van Moussa en de Säpo echter weg. Volgens hem gaat het slechts over enkele criminele elementen, en vertrouwt hij 100% op de Säpo. Ondertussen behandelt Svea Hovrätt (het hof van beroep in Stockholm) het proces tegen twee mannen van 25 en 29 jaar afkomstig uit Irak die ervan beschuldigd worden de organisatie Ansar al-Islam financieel gesteund te hebben.

Read more...

Weg met Amerika (LVB)

"Weg met Amerika", zo heet de nieuwste plaat van Raymond van het Groenewoud. Eind volgende week ligt de CD-single in de platenwinkel, maar Radio 1 gaf donderdag en vrijdag al een voorsmaakje. Een citaat uit de tekst van het nummer:

Hamburgers en cola, ja dat wist u al. Maar kent u ook de oorzaak van het algemeen verval? Kortzichtig denken, luidruchtig spreken, eeuwig in oneliners blijven steken. Weg met Amerika! Weg met die boeren van Amerika! Weg met Amerika! Weg met het kolonialisme van Amerika! Weg met dat lelijke knauwende Engels. Al die Angelsaksische pretentie, arrogantie. Ja, een gloeiende pook in hun gat, en dat is dat! [...] Die dwaze macho's, moh vent moh vent, die spelen nu al 60 jaar politieagent. [...] Ik ben van het Belgische, het Europese panel, en ik verzoek u: clear my channel! [...]

Het volledige nummer kan nog tot maandagmiddag beluisterd worden op de website van Radio 1. Ga naar het programma "Wilde Geruchten", beluister de recentste uitzending, en spoel door naar tijdstip 1:19:53.

Aanzetten tot haat tegen bevolkingsgroepen of nationaliteiten is in België strafbaar, maar in de praktijk wordt dit alleen toegepast ter bescherming van migranten, bij voorkeur van Arabische of islamitische origine. Tegen Amerikanen en Britten mag ongebreideld haat gepredikt worden, wat op 30 augustus nog bleek uit een opiniestuk van Bart Eeckhout in De Morgen. Onder de titel "Waarom wij de Britten zo haten" gaat Eeckhout te keer:

De Hunnen zijn terug, en ze spreken Engels met een gevarieerd maar onveranderlijk gemeen accent. Geen enkele andere volksgemeenschap slaagt erin om de vakantie van anderen zo vakkundig om zeep te helpen als de Britten. Ze doen dat een hele zomer lang en overal waar de zon schijnt met hun unieke mengsel van baldadigheid en arrogantie, hun pathetische drankzucht, hun gebrek aan smaak, en eigenlijk gewoon hun lelijkheid en stompzinnige aanwezigheid. [...] Een geluk is nog wel dat een Brit op vakantie erg gemakkelijk te herkennen valt. Een kaalgeschoren hoofd met een veel te grote en goedkope zonnebril; een roodverbrande stierennek; een stel wanstaltige tatoeages verspreid over het bovenlijf, voor zover dat niet bedekt is met een voetbalshirt van Manchester United, Chelsea of Celtic Glasgow; een halveliterpint altijd bij de hand.

Marco Van Haegenborgh van het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding bevestigt intussen dat verschillende personen klacht ingediend hebben tegen de krant De Morgen. Volgens Van Haegenborgh "worden de klachten onderzocht, maar wordt er ook rekening gehouden met de vrijheid van meningsuiting in België".

Read more...

Onderstaand bericht is enkel bedoeld voor mensen die het verkiezingsdebat tussen Merkel en Schröder hebben gezien

Dat debat werd door Schröder gewonnen, lezen we in de Vlaamse kranten. Schröder heeft evenwel niet met een straatlengte gewonnen en dat beweert ook niemand. Wat is dat trouwens: een debat winnen? Zulke zaken zijn moeilijk af te wegen en je kunt beter een slag om de arm houden, want altijd zal er iemand klaarstaan met krantenknipsels om aan te tonen dat ook Al Gore zijn TV-debatten won, of recent nog John Kerry.
Mijn idee is dat zulke debatten helemaal niet ter zake doen, op de kiesuitslag generlei invloed hebben, beter onbesproken worden gelaten ...terwijl meetings ergens in een achterwaartse turn- of parochiezaal vroeger wél van belang konden zijn, en misschien nog zijn. Maar ik kan dat niet bewijzen. Het enige dat ik weet is dat het kiespubliek vroeger samen zat in een zaal, en dat er dus een bepaald enthousiasme kon ontstaan, ten goede of ten kwade.
Bij TV-debatten zitten de mensen afzonderlijk voor hun scherm, en zij zien …another TV- program, met andere woorden zij krijgen hun dagelijkse, goedbedoelde, routineuze, community-building gezelligheidsgelul. In se is dit een contradictoire toestand, waarvoor niemand direct schuld treft …maar die wel tot enige nederigheid kan aanzetten. A sobering fact, om het in de taal van de televisie te zeggen.
Maar over die krantencommentaren dus. Achteraf met argumenten als Kerry of Gore aankomen is natuurlijk niet moeilijk; blijft de vraag of je gazettenuitspraken over wie een televisiedebat heeft gewonnen of verloren daarom moet wegwuiven. Ik denk van niet. Integendeel: als eenvoudige krantenlezer krijg je namelijk vaste voet aan de grond. Zo’n journalist heeft wellicht net als iedereen naar de televisie gekeken, maar hij weet na enig nadenken, en ook op grond van zijn redactionele lijn, wat je als weldenkende mens daarover des anderendaags op de trein hoort te vertellen! Dat is allemaal wel nergens op gesteund besef je als denkend mens, maar ondertussen weet je toch waar die journalist zijn sympathieën liggen, en deze kennis kan weer andere artikelen van hem begrijpelijk maken, bijvoorbeeld artikelen waarin hij blote feiten meedeelt, ofwel nog andere artikelen waarin hij feiten die jijzelf door toeval kent verwonderlijk genoeg niét meedeelt.
Altijd omzichtig omgaan met journalistieke mededelingen dacht ik, en dan zit je safe! Maar gisteren las ik op de avondtrein een stuk in de NRC, dat enerzijds enkele van mijn overtuigingen bevestigde maar dat ook enkele twijfels helaas versterkte. Dit was het slot van hun artikel over het Merkel-Schröderdebat:

Het tv-debat leverde veel kabaal op, maar heeft nauwelijks invloed op de stembusuitslag. Slechts twee procent van de 23 miljoen kijkers heeft naar eigen zeggen na het debat een andere voorkeur. Uit onderzoek blijkt inmiddels ook dat steeds meer mensen zeggen dat ze het debat gezien hebben, terwijl dat niet zo is.

De NRC is een blad waar ik een bepaalde veneratie voor koester, wij hebben zoiets niet hier, maar wat drukken zij daar?
Als wat daar staat echt en feitelijk waar is, dan hebben er binnen een zeer korte tijdsspanne minstens drie serieuze sociologische onderzoeken plaatsgehad:
-vooreerst is goed en wel bewezen hoeveel mensen er gekeken hebben naar het Merkel-Schröderdebat (en laten we aannemen dat dit kan en gebeurd is),
-ten tweede is er een onderzoek geweest naar hoevelen er zéggen dat ze hebben gekeken, en die twee cijfers zijn dan naast elkaar gelegd,
-en vervolgens, na enige pauze, is dat tweede onderzoek nog eens overgedaan en daarbij is dan gebleken dat er een stijging van het aantal leugenaars is!

Zo kom je snel een heel eind in het metagebied. Heeft bijvoorbeeld de journalist zelf het debat gezien is maar één vraag.

(...en ikzelf zag – door een onachtzaamheid – enkel het slot ervan; maar niets zal mij beletten om op de vraag die niemand stelt : "Heb je het debat gezien?", volmondig te antwoorden met: "Ja!")

Mag ik een stelling aanbieden?

Democratie, het stelsel dat Europa aan de wereld heeft geschonken na zeer lange en onzekere wegen, werkt enkel via directe contacten, ook nog via kranten en tijdschriften en heel misschien kan ook de radio nog dienen, én democratie werkt, zoals Zwitserland elke dag bewijst, via zeer frequente volksraadplegingen, opklimmend vanuit het plaatselijke tot het landelijke niveau ...als er ook initiatiefrecht is voor de burger.
Maar democratie werkt niét via de kloof van een puur "vertegenwoordigend stelsel", en al helemaal niet via de TV.

Dixi

Read more...

The world keeps turning (De andere kijk)

The media, but also many citizens, have voiced criticism of president Bush’s handling of the aftermath of hurricane Katrina. I will spare myself the trouble of dissecting all those opinions. Others before me have done that far more eloquently than I probably ever can. Just browse through my blogroll and you will find all the information you want. I just want to make the following two points.

In a democracy, criticism is allowed, I would even say that it is necessary, provided it is based on sound arguments and made regardless of whom it is directed at. I think everyone can agree about this principle. But why do many people, mostly of the left, don’t seem to know how to put this principle into practice when it concerns president Bush and America in general? The past few days have, there has been a flurry of baseless and one-sided attacks on the president. I just can’t stand the ignorance or worse, the intellectual dishonesty or even the malice that characterizes them. In that case, the ones being attacked deserve to be defended, even if, in this particular case, "the one" is the most powerful man of the most powerful nation on the face of the earth.

Besides that, an important lesson that we can learn from the tragedy is that we cannot afford to rely on the government alone for our safety. We have to take responsibility for our own lives and can’t simply blame others or society as a whole for our own misfortune.

In the meantime, do not forget to make a donation to the relief effort.

But amid the devastation created by Katrina, the world hasn’t stopped turning. Here are some highlights you may have missed.

Flanders/Wallonia: µ
The Walloon government has disclosed yet another “plan de relance”. While some commentators are sympathetic to or even enthusiastic about the plan, some criticism is in order (fellow blogger Xavier Meulders has a good post on the plan):
1. Why the focus on a few sectors, risking a return to the scenario of the seventies and eighties of bailing out the “national sectors” which has cost the Belgian taxpayer billions of old Belgian francs.
2. It wouldn’t be logical for the Walloon politicians to start a plan at the regional level if the same politicians block complementary measures at the federal level.
3. The amount put aside for the plan is peanuts compared to the billions that flow annually from Flanders and the EU.
4. Could it be then that the plan is aimed at countering the recent deteriorating image in Flanders of Wallonia as a dead weight, as Elio Di Rupo, president of the French-speaking socialist party, seems to imply in his notorious interview in the Flemish weekly Humo?

While the US has been debating the teaching of the intelligent design theory, the weekly Knack is reporting that a similar debate is emerging in Belgium as well, this time instigated, not by conservative Christians, but by Muslims.

War on Terror: Flemish daily De Morgen quotes a German investigative journalist saying that Al Qaeda has acquired enough enriched uranium from Pakistani sources to assemble an operational nuclear weapon that can slip through undetected in a container and that can be detonated from a distance with conventional explosives.

Iraq: Coalition forces, with an increasing role for Iraqi forces, are continuing to step up the pressure on the ‘insurgency’; further, this unreported story about the recent stampede in Iraq that claimed about a thousand lives. Update 08/09/05: Meanwhile, security responsibility over Najaf has been transferred to the Iraqi government.

Iran: The newly elected president of Iran, Mahmoud Ahmedinejad, will visit the US to attend the UN’s general assembly meeting of September 12. It is a disgrace that an individual who is suspected to be involved in the Iranian hostage crisis and in the assassination of dissidents, can come to New York under the cover of diplomatic immunity, one day after the fourth commemoration of the 9/11 terrorist attacks; further Iran is not happy with the meeting between the Israeli and Pakistani foreign ministers; finally, an intriguing post on Iran’s strategy in the standoff about its nuclear program.

Syria: the US and France seem to be coordinating their efforts to put pressure on the Syrian government regarding the investigation into the assassination of Rafik Hariri.

Israël/Palestine: remember the Palestinian boy and his father, who were caught in a crossfire at the start of the second intifada. The boy, protected by his father, was reported to have been killed deliberately by Israeli forces. Could it be that it was all staged (hat tip: LGF)?

Venezuela: While Flemish weekly Knack is heaping praise on Hugo Chavez, the president of Venezuela, confiscations continue and the helpless are more and more neglected.

Before I finish this post, I want to say another thing about Katrina: some may gloat now about America’s misfortune or its handling of the disaster, but maybe they should keep in mind that its repercussions may affect Europe more than it would want to.

Read more...

Toekomst zelf vorm geven (Hoegin)

Johan vande Lanotte en Caroline Gennez stelden gisteren hun intentieverklaring voor voor de voorzittersverkiezingen bij de sp.a onder de titel «Alleen wie de toekomst zelf vorm geeft, moet ze niet ondergaan». Alvast één zijde van de vorm die Johan vande Lanotte aan de Vlaamse toekomst wil geven roept toch een paar vragen op.

In de intentieverklaring duiken de «vikings» van Johan vande Lanotte nog eens op, meer bepaald in het hoofdstukje over de regionalisering van het werkgelegenheidsbeleid. Het resultaat van de strooptocht die op touw werd gezet om Brussel-Halle-Vilvoorde te splitsen kennen we ondertussen al: een smadelijke aftocht. Welke obsessie Johan vande Lanotte precies heeft in verband met vikings is me niet helemaal duidelijk, maar alleen al omwille van het debacle van Brussel-Halle-Vilvoorde lijkt me de term niet bepaald van toepassing op Vlaanderen. Van plunderend te werk gaan was er in ieder geval geen sprake. Vandaag refereert hij nog eens naar de vikings om te verklaren waarom hij de financiering van het werkgelegenheidsbeleid op het huidige, voor Vlaanderen ongunstige niveau wil bevriezen, niet voor vijf jaar, niet voor tien jaar, niet voor vijftien jaar, maar voor twintig à vijfentwintig jaar. Of nog, de eerste aanpassing aan de bevolkingscijfers zal er zeker niet komen vóór 2025. Het zou meer dan één viking naar adem doen happen als men hem zou vertellen dat hij nog twintig à vijfentwintig jaar lang moet blijven lammeren aan zijn zuiderburen.

In een interview met De Standaard verklaart Vande Lanotte trouwens uitdrukkelijk dat hij niet op zoek is naar geld, en dat hij Wallonië een generatie de tijd wil geven om zich als regio te «herpakken». Ik hoop maar dat Jean-Claude van Cauwenberghe (PS), die voorzichtig om tien jaar solidariteit kwam vragen, stevig in zijn stoel zat toen hij dat las. Ongetwijfeld begrijpt hij geen snars van het opbod dat de Vlamingen op dit ogenblik voeren: Hendrik «straffe Hendrik» Bogaert (CD&V) bood immers vijftien jaar aan, en nu overtroeft Johan vande Lanotte dat bod met nog maar eens tien jaar extra. Over vikings gesproken… Ik zou trouwens van Vande Lanotte willen vernemen wat zijn plan B is in het geval ook de volgende Waalse generatie zich niet herpakt.

Wie het alvast roerend eens is met Johan vande Lanotte dat Vlaanderen in tijden van Zilverfondsen en eindeloopbaandebatten vooral niet op zoek mag gaan naar geld voor de eigen komende generatie, is Bart Sturtewagen (die voor de gelegenheid een nieuwe verheerlijking van Elio di Rupo achterwege laat):

De kernvraag was niet hoeveel Vlaams geld er naar Wallonië ging. De vraag was hoe die structurele injectie het beste resultaat kon opleveren. Om «eigen geld eerst» ging het niet en had het nooit mogen gaan. Dat had een vergiftiging van het debat kunnen voorkomen.

Wat ontbreekt in het discours van zowel Vande Lanotte als Sturtewagen is waarom de Vlamingen verplicht zijn «solidair» te zijn met Wallonië. Is het omdat Vlaanderen al decennia lang het geld rijkelijk –letterlijk miljarden per jaar– naar het Zuiden laat vloeien? Help je je buur vandaag financieel, mag je morgen het debat niet «vergiftigen» door te vragen of je dan misschien een beetje minder zou mogen afgeven. Misschien zouden we toch beter even nadenken voor we nog hulp zenden naar gebieden getroffen door tsunami's of Katrina's, want voor je het weet zit je met een historische verplichting opgescheept waarbij je je alleen nog maar mag afvragen hoe jouw geld het beste resultaat opbrengt, niet óf het wel iets opbrengt, en of je nog wel wil blijven geven!

En over een vergiftiging van een debat gesproken, de uitroep «eigen geld eerst» is daar zeker geen poging toe. Laat dat alvast duidelijk zijn.

Maar goed, alleen wie de toekomst zelf vorm heeft, moet ze dus niet ondergaan. Een cynische geest zou misschien kunnen zeggen dat Vande Lanotte alvast zijn eigen toekomst in dit stukje communautair debat goed plant. Zoals het werkgelegenheidsbeleid in Wallonië de laatste jaren gestuurd werd, is het duidelijk dat de PS door het in stand houden van een structurele werkloosheid, die vaak zelfs overgaat van generatie op generatie, vooral zichzelf aan de macht weet te houden. In die zin is een splitsing van het beleid zonder de financiering ervan niet echt gevaarlijk voor de positie van de PS: de partij kan blijven aanmodderen en kiezers aan zich blijvend binden, terwijl de middelen dankzij een gunstige verdeelsleutel alvast nog vijfentwintig jaar zullen blijven binnenstromen. En welk belang heeft de sp.a daarbij? Net zoals het cordon sanitaire op Vlaams regionaal vlak is een incontournable PS in Wallonië een levensverzekering voor de sp.a in federaal België. En over vijfentwintig jaar –een generatie dus– is de carrière van Caroline Gennez toch afgelopen. Si non è vero, è ben trovato, al zeg ik het zelf, maar anderzijds heb ik het toch zo niet voor vossen met baarden die de passie preken. Zeker niet als ze de toekomst niet willen «ondergaan».

Read more...

Een (Alfred) Marshall-plan voor Wallonië

Johan Vande Lanotte wil het werkgelegenheidsbeleid regionaliseren omdat de situatie in Vlaanderen en Wallonnië verschillend is. Dat is ongetwijfeld waar. Terwijl de werkloosheid in Vlaanderen zich rond de 8% situeert is dit in het zuidelijk deel van het land al gauw meer dan het dubbele. Maar er is nog wel meer heterogeniteit tussen de verschillende sectoren van de arbeidsmarkt. Zo zijn er niet alleen verschillen tussen Vlaanderen en Wallonië maar ook tussen industrie en diensten. Omdat bedrijven in de dienstensector doorgaans kleiner en flexibeler zijn, zal de vraag naar arbeid er zich sneller aanpassen aan de lonen dan in de industrie. Het is in feite onjuist om over dé arbeidsmarkt te spreken. Er zijn meerdere arbeidsmarkten, met verschillende elasticiteiten in de vraag naar en het aanbod van arbeid. Neem opnieuw terug de gewesten als voorbeeld. Dan blijkt uit deze studie dat door de verschillende elasticiteiten een loonlastverlaging veel minder extra jobs zal opleveren in Wallonië (10% lagere loonkost leidt tot 1,5% meer jobs) dan in Vlaanderen (3,1%: meer dan het dubbele dus). Reden dus om inderdaad het werkgelegenheidsbeleid te regionaliseren. Iets waar vooral de SP-A tot nu toe tegen was. Interessanter echter is achtergrond van deze verschillen. De auteur van voormelde studie vertrekt hierbij van "de zogenaamde regels van Alfred Marshall". Het zijn de volgende vier:

1. De vraag naar arbeid is meer elastisch indien de substitutie tussen arbeid en kapitaal makkelijker is. Dit hangt nauw samen met de productietechnologie. Indien het gemakkelijk is om arbeid te vervangen door machines, dan zal een verhoging van de loonkost aanleiding geven tot meer uitstoot van arbeid, die dan door machines worden vervangen.
2. De vraag naar arbeid is meer elastisch indien de vraag naar de finale output elastischer is. Dit heeft te maken met prijszetting (en regulering) op de outputmarkt. Indien men in een concurrentiële afzetmarkt opereert, zal een verhoging van de loonkost leiden tot een verhoging van de outputprijs. Dit vermindert de vraag naar producten en bijgevolg kan er minder worden verkocht, wat een negatief effect heeft op de tewerkstelling. Deze effecten zijn kleiner in markten die meer beschermd zijn van concurrentie.
3. De vraag naar arbeid is meer elastisch indien het aandeel van de arbeidskosten in de totale kosten groter is. Dit zal, uiteraard, vooral het geval zijn bij arbeidsintensieve sectoren. Indien dan de loonkosten stijgen, dient de prijs van het verkochte product of dienst ook te stijgen wat een daling van de finale vraag tot gevolg heeft en dus een daling van de vraag naar werknemers.
4. De vraag naar arbeid is meer elastisch indien de aanbodelasticiteit van de andere productiefactoren zoals kapitaal groter is. Indien de loonkosten stijgen en werkgevers arbeid wensen te vervangen door machines, zal dit moeilijker gaan indien machines snel duurder worden ten gevolge van de hogere vraag naar machines (dit komt overeen met een lage aanbodelasticiteit van machines). Als gevolg daarvan verloopt de substitutie trager en zal dus de vraag naar arbeid minder elastisch zijn.

Men kan dus de elasticiteit van de vraag naar arbeid en dus de positieve respons van de werkgelegenheid (hoeveelheid arbeid) op een verlaging van de loonkost (prijs van arbeid) verhogen door:
1. innovatie aan te moedigen;
2. concurrentie te vergroten oa. door handelsliberalisatie en globalisering;
3. prijs van andere inputfactoren zoals machines laag te houden.

Merk evenwel op dat dit ook een pervers effect in de omgekeerde richting teweeg kan brengen. Investeren in innovatie zal het vervangen van arbeid door kapitaal gemakkelijker maken. Wanneer tegelijk de loonkosten stijgen dan loopt men het risico dat het arbeidsbesparend potentieel ook daadwerkelijk gerealiseerd zal worden. Wat moeten we hieruit nu allemaal besluiten? In eerste instantie dat we veel verder moeten gaan dan het voorstel van Vande Lanotte. Wat is het nut van een algemeen arbeidsmarktbeleid, hetzij federaal, hetzij gewestelijk, als er géén homogene arbeidsmarkt bestaat? Maar er is een tweede, en belangrijkere conclusie. De Vlaamse economie is innovatiever en minder geconcentreerd (concurrentiëler) dan de Waalse. Gezien de eenvormigheid inzake loonkosten zou dit echter als gevolg moeten hebben dat de werkloosheid in Vlaanderen hoger ligt dan in Wallonnië. Dit is niet het geval. De reden natuurlijk is dat een innovatieve en concurrentiële economie ook een dynamische economie is die de loonkostenhandicap kan overwinnen. Dit neemt echter niet weg dat met een daling van de loonkosten het werkgelegheidspeil nog verder kan worden opgedreven, des te meer naarmate de economie dynamischer is. Vlaanderen is dan ook op de goeie weg. Een verlaging van de loonkosten kan hier echter nog wonderen doen. Wallonië daarentegen staat op een keerpunt. Omwille van de inefficiënte en verkalkte economische structuren moeten hier geen mirakels van een verlaging van de loonkosten worden verwacht. Wat Wallonië nodig heeft is veel meer dan een eigen werkgelegenheidsbeleid. Het heeft een Marshall-plan nodig. Een Alfred Marshall-plan.

Read more...

Libertarians did it (The Flemish Beerdrinker)

Oh dear. Paul Krugman has found the obvious culpritt in the tradegy in New Orleans. It are the small-government libertarians:

What caused that paralysis? President Bush certainly failed his test. After 9/11, all the country really needed from him was a speech. This time it needed action - and he didn’t deliver. But the federal government’s lethal ineptitude wasn’t just a consequence of Mr. Bush’s personal inadequacy; it was a consequence of ideological hostility to the very idea of using government to serve the public good. For 25 years the right has been denigrating the public sector, telling us that government is always the problem, not the solution. Why should we be surprised that when we needed a government solution, it wasn’t forthcoming?

As Jacob Sullum points out Krugman makes two big but common (for his side) mistakes here. First, small-government libertarians do not have any power in Washington at the moment. Yes, taxes have been cut, but a tax cut combined with a big budget deficit results mostly in a bigger, not smaller government. The Democrats are the second most powerfull party in Washington, much more powerfull than the libertarians, so if Krugman is right, then the Democrats have failed spectacularily to defend the public sector. Second, and maybe this is an explanation for this failure, Krugman makes the mistake to equate small government with bad and weak government and big government with a powerfull and vigourous public sector. New Orleans however shows that this is wrong. Why anyone, especially an economist, should think that a government that tries to do as much as possible is a strong government is beyond me. Shouldn’t the government, like every individual or institution, specialize itself in those things it is good at (or least bad)? This sounds indeed like the theory of comparative advantage. I’m frankly amazed that Krugman shows so little understanding of that principle. Maybe ideology here trumps his judgment as an economist?

Read more...

Een zege voor Van Cau (Politiek Incorrect)

Midden vorige week stelde de Waalse minister-president Jean-Claude Van Cauwenberghe (PS) om de zomervakantie feestelijk af te sluiten zijn groots Marshall- annex relanceplan voor de Waalse economie voor. Het moet zijn dat het een dringende noodzaak was, gezien aanvankelijk werd beslist dit plan pas in de loop van september uit de doeken te doen.

En zelfs ondanks er in het plan geschreven staat dat er geen federale (lees: Vlaamse) middelen nodig zijn om het plan te financieren, kan men zich vanuit het noorden van het Belgische Rijk zich toch vol verwondering de vraag stellen of het Waalse plan wel echt toereikend is.

En dat lijkt er niet echt op. De eerste direct in het oog springende vaststelling is dat de Waalse regering bereid is een bedrag van 1,4 miljard euro in de Waalse economie te pompen. Slechts 1,4 miljard? Terwijl Wallonië al decennia leeft van miljardentransfers uit Vlaanderen die ondertussen tot zeker 11 miljard - haast een tienvoud - per jaar (!) zijn opgelopen; zonder ook maar enig teken van economische heropbloei in het zuiden. Daar moeten dan nog eens enkele miljarden bijgerekend worden die de provincies Luik en Henegouwen ondertussen al in ontvangst als ontwikkelingssteun van de Europese Unie. Kortom, die 1,4 miljard van Van Cauwenberghe is maar een peuleschil in vergelijking met de gigantische som dat de laatste jaren al in de Waalse putten is verdwenen.

Want een tweede cruciale vraag die men kan stellen is: Aan welke doeleinden wordt die 1,4 miljard euro dan zoal besteed? Het antwoord is eenvoudig: Subsidies, naar alle royale kwantiteiten zoals de PS dit naar traditie wilt. De toon van de lofzang van het nepotisme wordt overigens al van in den beginne in het plan waargenomen. Zo wil de Waalse regering zogenaamde 'concurrentiepolen' ontwikkelen. Dit zijn sectoren die een belangrijke invloed zouden kunnen hebben op de Waalse economie, en bijgevolg ook in aanmerking komen voor staatssteun. Die sectoren zijn biologische wetenschappen, voedingsmiddelenindustrie, mechanische engineering, transport-logistiek en vliegtuigbouwkunde-luchtvaart. Kortom, de subsidiemolen komt weer volop op gang, en juist dat is de grote kwaal die Wallonië ondertussen al jaren teistert. Een greep uit de grote Marshall-subsidiemolen is bijvoorbeeld 50 miljoen euro voor openbare investeringen via de Société Régionale d' Investissement de Wallonie (SRIW); 5,5 miljoen euro voor de export en 130 miljoen euro om de achterstand in investeringen in te halen. En daarmee is de hele lijst uiteraard nog lang niet afgewerkt. Positief aan het plan is echter wel dat de Waalse regering er zich toe verbindt de zogenaamde lokale en provinciale taksen op drijfkracht, en die op materiaal en gereedschap, geleidelijk aan af te schaffen. Dit zou dan toch wel op zijn minst een voorbeeld kunnen zijn voor Vlaanderen, waar ondernemingen wel nog steeds geteisterd worden door zulke pestbelastingen.

Uitgaande van het rooskleurige feit dat de Waalse regering het goed meent met dit Marshallplan, dient men nu echter ook vast te stellen dat ook Wallonië deze keer botst op het vermolmde Belgisch-federale karkas. Zo wilde de Waalse regering ook in de zogenaamde 'zones franches' - zit zijn gemeenten met een hoog ondernemingspotentieel die volgens het Marshallplan aan lagere belastingen dienen onderworpen te worden - de vennootschapsbelasting naar omlaag herzien. Een eventuele verlaging van de vennootschapsbelasting zou echter een beslissing van de federale overheid betreffen, en de bevoegde minister Didier Reynders (MR) voelt hier kennelijk maar weinig voor. Een pittig detail is echter wel dat de MR federaal in de meerderheid zit, maar zich door de PS blijkbaar nog steeds gebeten voelt nadat ze uit de Waalse Gewestregering gewipt werd na afgelopen verkiezingen op 13 juni laatstleden. Bijgevolg laat de MR duidelijk geen kans gemist om serieus oppositie tegen de PS en de Waalse rood-roomse regering te voeren, en zelfs het plan in haar geheel te boycotteren. Indien het de PS nu echt menens zou zijn met haar Marshallplan, zou ze nu in koor de eis tot regionalisering van de bevoegdheid omtrent de vennootschapsbelasting eisen, opdat de Waalse regering de belastingverlaging wél zou kunnen doorvoeren. Het blijft echter zeer stil aan die kant, en dus blijft vooralsnog Jules Destrée met zijn uit 1912 daterende brief 'Lettre au roi sur la séparation de la Wallonie et de la Flandre' de laatst gehoorde Waalse socialistische politicus die de zaken graag regionaal aanpakte...

Nog merkwaardiger is dat aanvankelijk de Waalse regering ook opperde om het hele plan met uitsluitend eigen budgettaire middelen te financieren. Dit gegeven op zich is reeds zeer ambigu, gezien het Waals Gewest bijvoorbeeld de laatste jaren geen enkele contributie leverde inzake de aflossing van de federale staatsschuld conform de zogenaamde HRF-norm, en Vlaanderen wel steeds braaf deze norm heeft gerespecteerd. Dat maakt dat Wallonië alleen hierdoor al een onterechte budgettaire meevaller heeft, en Vlaanderen indirect het plan wel mee financiert. Maar wanneer er in de Belgische Prawda - ook wel Humo genoemd in het Nederlands - een vijf pagina's tellend interview staat met het brein achter het Marshallplan - zij het dus niemand minder dan Elio Di Rupo - en hierin doodleuk gemeld wordt "en de transfers? Natuurlijk bestaan ze, maar ze helpen Wallonië uit het dal te klimmen. Ze zijn een kwestie van solidariteit", dan zegt dit natuurlijk al genoeg over het eigenlijke doel van het Marshallplan: Niets meer of niets minder dan een loutere campagnestunt, in eerste instantie aan het adres van de Vlamingen, om te bewijzen dat Wallonië een innovatief en ondernemingsgezind kruitvat is. Zeker na de vernietigende studies van MR-senator Destexhe, de Franstalige academische elite en de berichtgeving over de economische toestand van Henegouwen is zulk een 'tegenoffensief' van het establishment in hun ogen meer dan gewenst.

Een beknopte weergave van het fameuze Marshallplan kan via volgende link geraadpleegd worden op de website van de Waalse Gewestregering: http://gov.wallonie.be/code/fr/comm_detail.asp?Primary_Key=1663 En vindt u het ook niet vreemd dat de communiqué beschikbaar is zowel in het Frans als in het... Nederlands? Reden te meer om aan te nemen dat dit plan gewoon een mooi verpakte doos gebakken lucht is om de bevolking in het noorden van het land te paaien.

Read more...

Donate to the Katrina relief efforts (De andere kijk)

I hope my good friend Michael from Downeastblog won't hold it against me for being a bit lazy by copying and slightly editing his post. Time for blogging is scarce these days, but the cause of those affected by Katrina justifies a half hour of otherwise much needed sleep:

The Truth Laid Bear has a great initiative to raise bucks for the relief effort. Another illustration of the power of blogs. You are a Blog Aficionado, otherwise you wouldn't be reading this. So please DONATE!!!

I don't know that much about American charities. So, like I said, take your pick over here. Still not sure what organization to donate to, may I recommend then The American Red Cross? After LGF's Charles Johnson's endorsement, I made a donation, apparently Michael has also done that. Wanna know where the Blogs' efforts stand? Check out Glenn Reynold's roundup.

TTLB also tells to also include the Technorati Flood Aid Tag, so here it is: flood aid. Ditto for the Hurricane Katrina tag: hurricane katrina. One last thing: when you have wired your contribution, please don't be shy to register it here. Just do it!

Read more...

Franstaligen vroegen niets (Hoegin)

Ten tijde van de onderhandelingen over Brussel-Halle-Vilvoorde herhaalden de Franstaligen keer op keer triomfantelijk dat ze niets vroegen, en dat Vlamingen dus maar zelf over de brug moesten komen met een prijs die groot genoeg zou zijn om hen over te halen het arrondissement toch te splitsen. Vandaag blijkt dat de Franstaligen nog steeds niets vragen, maar wel veel verwachten. Voor zichzelf.

Het Marshall-plan dat de Waalse regering verleden week voorstelde deed hier en daar beroep op de federale overheid (en dus ook op Vlaams geld). Het meest in het oog springt de vraag van de Waalse aan de federale regering om de zogenaamde «vrije zones» (zones franches) te ondersteunen:

De Regering zal de Federale Regering vragen, het stelsel van de vrije zones te ondersteunen via maatregelen voor belastingsverminderingen, die tot de bevoegdheden van de Federale Regering behoren, bijvoorbeeld de belastingen op de ondernemingen en de sociale lasten.

Het spreekt vanzelf dat Minister-President Yves Leterme (CD&V) zijn Waalse collega Jean-Claude van Cauwenberghe (PS) daarover even aan de tand wilde voelen. Yves Leterme stelt daarbij de juiste vragen, maar het is in La Libre Belgique dat het probleem het scherpst geformuleerd wordt (er is toch iets raars aan de hand als men al La Libre Belgique moet lezen voor de raakste formulering van de Vlaamse opwerpingen, doch dit ter zijde):

Ce qui agacerait dès lors Yves Leterme, c'est de voir la régionalisation de ces matières, revendiquée par la Flandre mais jusqu'ici refusée par le monde politique francophone, rentrer en quelque sorte par la porte de derrière, sous la forme de zones franches, où, de facto, l'impôt des sociétés serait réduit. A fortiori, si sa Région est exclue du jeu.

Niet meer of niet minder dan een «achterpoortje» dus. Het is trouwens ook La Libre Belgique dat het «groot aantal» Waalse gemeenten duidelijk kwantificeert, namelijk 75 van de 262. Men moet het toch maar durven om enerzijds de overheveling naar de Gewesten te weigeren, en vervolgens in meer dan een kwart van de eigen gemeenten een verlaging ervan te «verwachten». Vraag is nu alleen nog of Bart Sturtewagen nog een derde keer zou durven kraaien, of nu toch eindelijk ingezien heeft hoe de vork werkelijk aan de steel zit…

Read more...

He doesn't care (The Flemish Beerdrinker)

For one thing i’m sick and tired of the Bush-bashers who spend major parts of their time and efforts in publishing everyting negative that the press and some bloggers are saying about the American president. As if the people of New Orleans are helped by it. Really responsible, throwing up your arms and saying: it’s all the president’s fault (i thought there was a hurricane, but put that aside). So to create some balance in this all (I’m not trying to absolve Bush, he does look bad in this all, but he’s not the only one. And the argument that it would not have happened if only there was no war in Iraq is just rubbish. Besides, i thought the U.S. had NOT enough troops in Iraq. So what is it?) here is another view:

Think of an area the size of Great Britain devastated by a natural disaster. Add a federal system of government that guards state rights and limits the ability of the federal government and the joint military to intervene. Add the fact that most of the state administration is from a different political party to the federal administration and they treat each other accordingly; with suspicion and in some cases hostility. Into the whole horrible mix throw a media intent on apportioning blame in one direction only-- towards the federal administration, a populace who are needing help but stuck in a place where is it difficult to get aid in because the roads and bridges that are left cannot bear the weight of most big trucks and therefore needs the aid to be offloaded onto smaller trucks or helicopters (who cannot land in many places either due to the built up area). Some points: President Bush appealed directly by phone to the state governor to evacuate New Orleans before the hurricane hit and it was not until he did that things got moving. Bush did something unprecedented with this disaster in declaring a Federal State of Emergency in Alabama, Mississippi and Louisiana before Katrina even landed. But President Bush does not have the power to order a US city to evacuate unless he declares martial law for every single state in the United States. The state government failed in many ways to plan and then implement a plan resulting in hundreds of buses becoming flooded and large groups of people becoming cut off as they remained behind despite being told to leave. I saw a lot of ambulances, police cars, and fire equipment flooded in the Katrina footage. It will be interesting to see what the New Orleans preplanning was, since their director of emergency response is all over the TV blaming Bush. It’s up to local and state people to tell the feds what they need and to run the emergency command centers, not just throw their arms up in the air and start blaming everyone else. The media and some opposition politicians claim that funding was cut to protective walls but forget to mention these cuts were made by the previous administration lead by President Clinton. The Corps of Engineers say that there were no cuts and that in any event all their walls were suitable for a Cat 3 storm not a once in a lifetime Cat 5 like Katrina was. The main failure occurred at an upgraded section. President Clinton himself has gone on TV saying that the current administration and President Bush are doing a good job-- as well as can be expected under the circumstances.

Bush of course cut his so-called holiday short to visit New Orleans. We all had a few laughs about that. Another holiday? Does this guy work? But he did...:

New Orleans Mayor Ray Nagin declared a state of emergency on Sunday and ordered a mandatory evacuation of the city as Hurricane Katrina churned toward the city with maximum sustained winds of nearly 175 mph. (...) Louisiana Gov. Kathleen Blanco said that President Bush had called and urged the state to order the evacuation.

The guy just doesn’t care.

Read more...

Immigranten trekken vaker steun dan anderen (Hoegin)

De Noorse krant Aftenposten publiceert vandaag een artikel waarin het onderzoek van Tyra Ekhaugen besproken wordt, waaruit blijkt dat grote groepen immigranten meer en meer afhankelijk van één of andere vorm van openbare steun worden naarmate ze langer in Noorwegen wonen.

Doctoraatsstudent Tyra Ekhaugen onderzocht de 173.613 volwassen immigranten die in Noorwegen toekwamen tussen 1956 en 1996 (ondergetekende kwam in 1997), met bijzondere aandacht voor de groep die tussen 1992 en 1996 immigreerde, en keek na in welke mate zij openbare steun ontvingen. Concreet telde ze hoe groot het aandeel was dat sociale steun ontving, een werkloosheidsuitkering of een uitkering wegens werkonbekwaamheid gedurende minstens één maand in de loop van een jaar, of ziektegeld gedurende minstens drie maanden in de loop van een jaar. Indien deelname aan de arbeidsmarkt een maat voor succes is, velt het onderzoek een hard oordeel over de integratiepolitiek van de laatste 10-20 jaar.

De conclusie van Ekhaugen is in grote mate in strijd met wat nogal wat Noorse politici beweren, namelijk dat Noorwegen afhankelijk is van meer immigratie om de nood aan arbeidskracht te kunnen lenigen. Indien de integratiepolitiek echter verder gaat op de huidige weg, zal zij volgens de resultaten van het onderzoek ervoor zorgen dat immigratie in de toekomst de sociale zekerheid eerder méér dan minder zal belasten. Of nog, immigratie verhoogt de druk op het actieve deel van de bevolking in plaats van ze te verlagen. Over het algemeen genomen heeft Noorwegen nooit de werkcapaciteit van de immigranten uit de Derde Wereld volledig kunnen benutten tenzij in periodes van extreme hoogconjunctuur.

Nogal wat van haar deelresultaten tonen aan dat na verloop van tijd de afhankelijkheid van openbare steun voor belangrijke groepen eerder toeneemt dan afneemt. Na 17 jaar in Noorwegen worden de vluchtelingen voorbijgestoken door niet-Westerse immigranten wat betreft de ontvangst van openbare steun, in tegenstelling tot de bewering van Statistisk sentralbyrå dat «immigratie uiteindelijk wel op z'n pootjes terechtkomt». Voor de groep niet-Westerse immigranten die in de periode 1966-75, dus voor de immigratiestop, naar Noorwegen kwam, blijkt bijvoorbeeld dat na 25 jaar ongeveer 50% van hen één of andere vorm van openbare steun trok. Na vijf jaar trok 60% van de groep vluchtelingen die in 1992-96 toekwam reeds steun, terwijl dat voor de groep niet-Westerse immigranten uit dezelfde periode slechts 36% bedroeg, en voor de Westerse immigranten 18%. Na acht jaar ontving 55% van de vluchtelingen nog steun. Van de groep die in 1966-85 toekwam, ontving 40% nog steun na 20 jaar. Voor de autochtone Noorse bevolking ligt het aandeel op 27%, maar aangezien deze groep gemiddeld ouder is dan de immigranten, is het verschil met de immigranten eigenlijk groter dan wat de getallen aangeven.

De vraag stelt zich in hoeverre de resultaten van dit onderzoek beperkt zijn tot de Noorse situatie en integratiepolitiek, en niet veralgemeend kunnen worden tot heel West-Europa. Het zou daarom interessant zijn indien hetzelfde onderzoek ook in andere landen uitgevoerd zou kunnen worden. Ik vrees echter dat Tyra Ekhaugen in België al een proces wegens racisme aan haar broek zou krijgen nog voor zij haar studie in gang zou kunnen zetten, laat staan dat de resultaten ervan in één van de grootste kranten gepubliceerd zouden kunnen worden amper goed een week voor de parlementsverkiezingen.

Read more...

Katrina as a warning to ratify Kyoto? (cleppe)

The world has been shocked by Katrina destroying New Orleans and showing to the world certain weaknesses that exist in the US. What is just as shocking, but unfortunately less surprising, is the political exploitation of the disaster. Apart from the brainless America-bashing, Germany’s Environmental Minister Jürgen Trittin, member of the Greens, has found a different opportunity to exploit this disaster.

Citing Der Spiegel:

“The toughest commentary of the day comes from Germany's Environmental Minister, Jürgen Trittin, a Green Party member, who takes space in the Frankfurter Rundschau, a paper friendly with the Social Democrats, to bash US President George W. Bush's environmental laxity.

He begins by likening the photos and videos of the hurricane stricken areas to scenes from a Roland Emmerich sci-fi film and insists that global warming and climate change are making it ever more likely that storms and floods will plague America and Europe.

"There is only one possible route of action," he writes. "Greenhouse gases have to be radically reduced and it has to happen worldwide. Until now, the US has kept its eyes shut to this emergency. (Americans) make up a mere 4 percent of the population, but are responsible for close to a quarter of emissions."

He adds that the average American is responsible for double as much carbon dioxide as the average European. "The Bush government rejects international climate protection goals by insisting that imposing them would negatively impact the American economy. The American president is closing his eyes to the economic and human costs his land and the world economy are suffering under natural catastrophes like Katrina and because of neglected environmental policies."

As such, Trittin also calls for a reworking of the Kyoto Protocol -- dubbing it the uncreative title of "Kyoto 2" -- and insisting that the US be included.”

In a comment by George Taylor on Tech Central Station, such analyses are being destroyed. Scientific evidence shows Global warning hasn’t got anything to do with the busy hurricane year in the Atlantic. Changing land use, and not changing climate, is the cause of the problem.
It should be a warning for the German people that they are governed by this kind of people. The upcoming elections offer a nice opportunity to outvote these from power.

Read more...

Elektrabel: een nationalistische reflex of spast (vrijhaven)

Hoofdaandeelhouder Suez heeft bekendgemaakt dat ze een openbaar overname bod zullen lanceren op de Belgische energieproducent Elektrabel. Daarmee zal het Belgische bedrijf voornamelijk Frans worden. Dit was al zeer lang te verwachten.

Sinds dat Suez in plaats van De Beneditte de Generale Maatschappij (die aandeelhouder was van Elektrabel en andere kroonjuwelen van de Belgische industrie) in handen kreeg, heeft het geprofiteerd van de verkoop van de dochterbedrijven en heeft het vooral Elektrabel uitgemolken om haar investeringen in Oost-Europese advonturen te financiëren.

Doch de overname door Suez van GM en daarmee gepaardgaan van Elektrabel schiep een zeer ingewikkelde aandeelhoudersstructuur in het leven dat veel dividend van Elektrabel de leegte inzoog. Het Amerikaanse beleggingsfonds van Knight Vincke heeft daar dan ook een zeer zware kritiek over geuit, over bijvoorbeeld het gebrek aan transparatie in Elektrabel. Het beleggingsfonds is zelf een proces begonnen. Onlangs kwam het tot een einde door middel van een tussenvonnis waar Knight Vincke toch al min of meer gelijk kreeg. De belangen van de minderheidsaandeelhouders waren geschonden.

Doch Suez vond de vreemde aandeelhoudersstructuur van Elektrabel op de duur ook zeer vervelend en daarom de poging om alle aandelen van Elektrabel in handen te krijgen. Momenteel bezit Suez zo een 51 procent van de aandelen. De rest is free float (dit betekent dat ze vrij op de beurs verhandelt worden). De gemeenten bezitten van die free float zo een 4,5 procent.Deze participatie van de gemeenten is groot op vlak van dividend. Het is een goede bijdrage tot de gemeente zijn begroting. Daarnaast hebben ze een strategische participatie in de nutsvoorzieningen. Maar op het vlak van controle is die waardeloos. Tegen een reus zoals Suez met 51 procent en binnenkort waarschijnlijk 94 procent kunnen ze niet optornen. En als Suez 95 procent bereikt kan Suez zelf de resterende gemeente gedwongen uitkopen. Daarom is het beste voor de gemeenten om te verkopen. Gemeenten die weigeren te verkopen zullen over enkele jaren weining voor hun geld krijgen. (dividend zal ook zakken want de meeste winst vloeit richting Suez)

Doch dan komt de nationalistische reflex die in veel landen merkbaar is. Een Belgische bedrijf zoals Elektrabel (terwijl de meerderheid nu al Frans is) mag toch niet verkocht worden aan de Fransen. Ons kroonjuweel weg. In Frankrijk heb je dezelfde reflexen, nu naar aanleiding van het Danone-debacle (het Amerikaans Pepsicola wilde namelijk de Franse zuivelproducent Danone overkopen, wat echter niet gelukt is.). Daar is men nu zelf van plan om door middel van een overheidsoptreden buitenlandse overnamepogingen van Franse Bedrijven in sleutels-sectoren tegen te houden. Puur protectionisme...

In België kwamen de eerste spasten op bij CD&V, de enigste socialistische christendemocraten in Europa (in Duitsland ijvert Stoiber (CSU) namelijk voor een flattax). Hun nieuwe man, mislukte spoorbaas E. Schouppe stelde namelijk voor dat de gemeenten hun aandelen behouden om zo macht uit te oefenen. Zoals reeds gesteld is dit een dwaas idee want met 4,5 procent en het risico voor een uitkoopbod is de macht nihil.

De Waalse gemeenten daarentegen willen een participatie in Suez zelf. Een slim idee van hun kant bekeken want als hun aandelen geruild zouden worden voor Suez aandelen, gecombineerd met steun van andere Suez-aandeelhouders zouden ze met 8 à 9 procent de grootste aandeelhouders worden in Suez. Suez heeft namelijk een divers aandeelhoudersschap waarbij de grootste aandeelhoudersgroepen schommelen tussen 6à 7 procent. In dat geval zijn de aandeelhouders gelijkwaardig.

Doch men moet zich realiseren dat zomaar een belang kopen in Suez niet in één twee drie gaat. Het kost massa's geld die ergens beter ingeinvesteerd kan worden. Hoe gaan we dat doen: gaan alle gemeenten apart of de federaties gezamenlijk Suez aandelen kopen? Mooie winsten van de verkoop van aandelen Elektrabel gooien ze dan weg.

Het idee dus om een particpatie in Suez te nemen is dan ook een nieuw middel van de overheid om zich in een bedrijf te kopen. En dit is inderdaad een zekere vorm van nationalisatie. Resultaat is slecht beheer door interne discussies (Vlamingen tegen Walen) en incompetentie (de overheid die een bedrjf bestuurt) De Fransen in Suez zallen daarnaast een overname door Belgische aandeelhouders niet graag zien gebeuren.

Conclusie is dan ook dat we beter, zoals Verwilghen stelt, geen spijt moeten hebben dat een Belgisch bedrijf verdwijnt. Het is een verdere stap in de liberalisering van de energiemarkt want het argument dat Elektrabel haar quasi-monopolie moet behouden omdat ze Belgisch is, gaat dan niet meer op. Een halt dus aan de nationalistisch reflex en laat de globalisering haar werk doen, waarbij energieprijzen zullen zakken.

Read more...

Raak niet aan kardinaal Danneels! (Hoegin)

't Scheldt refereert in zijn laatste nummer naar de uitspraak van Georg Ratzinger, broer van, over kardinaal Danneels in het Duitse tijdschrift Junge Freiheit, en die uitspraak is weinig flatterend voor de Belgische kardinaal. Hoog tijd dus voor een driedubbele karaktermoord in de krant die enkele maanden geleden nog volop supporterde voor kardinaal Danneels in Rome.

In het interview met Junge Freiheit heeft Georg Ratzinger het over de standpunten van enkele kardinalen, en vermeldt tussen neus en lippen dat zelfs bij hen een verlies aan geloof in de katholieke principes vastgesteld kan worden:

Aber es stimmt, daß es selbst Kardinäle gibt, die von diesem Substanzverlust erfaßt sind. Etwa der Brüsseler Kardinal Godfried Daniels, dessen Äußerungen nach meiner Auffassung nicht mehr mit dem katholischen Bewußtsein vereinbar sind.

Als reactie hierop veinst De Standaard niet te weten over welke uitspraken Georg Ratzinger het zou hebben. De krant heeft een punt, echter niet in de zin waarin haar reactie bedoeld is. Het probleem met kardinaal Danneels is immers niet zozeer dat hij uitspraken doet, maar eerder het gebrek eraan. In een land waar niet alleen abortus maar ook euthanasie en het homo-huwelijk gelegaliseerd zijn, zou je van de katholieke Kerk meer mogen verwachten dan de oorverdovende stilte vanuit Mechelen.

Ondertussen lees ik op dezelfde dag in dezelfde krant dat het conflict tussen het bisdom en homo-priester Rudy Borremans bijgelegd werd. Het begrip van het bisdom voor deze man is bijna ontroerend, met als ultiem argument dat de parochieraden van Bertem achter hem staan. Toch krijgt men een wrange smaak in de mond wanneer men bedenkt dat Jos Verstraeten enkele jaren geleden op heel wat minder begrip van het bisdom kon rekenen, ook al stond zijn parochieraard toen evenzeer als één man achter hem, was hij niet meer dan consequent met de Belgische taalwetgeving in zijn parochie en per slot van rekening op geen enkel vlak in conflict met het katholieke geloof. Meer zelfs, hij koos de kant van het gewone volk, wat natuurlijk een doodzonde moet zijn in de ogen van een kardinaal die maar al te graag goede maatjes is met de Saxen-Coburgers. Welke kant zou een timmermanszoon tweeduizend jaar geleden gekozen hebben, vraag je je dan af. En o ja, Jos Verstraeten deed aan politiek, en dat mag natuurlijk niet. Jos Verstraeten is dan ook Staf Nimmegeers niet.

Maar terug naar de driedubbele karaktermoord die De Standaard meent te moeten uitvoeren bij gebrek aan uitspraken van kardinaal Danneels. Allereerst wordt Junge Freiheit ferm geplaatst als «nauwelijks au sérieux genomen» en «gesitueerd in de uiterst-rechtse hoek». Waarover we ons dus opwinden, niet waar… 't Scheldt wordt dan weer omschreven als «een (extreem)-rechtse internetkrant». Georg Ratzinger dan weer is niet alleen broer van de huidige paus, op zich al voldoende om verketterd te worden in de redactielokalen in Groot-Bijgaarden, maar tot overmaat van ramp heeft paus Benedictus XVI «zeker een hechte band met zijn broer». Om het compleet te maken berichten de Duitse media zelfs over hem wanneer hij even het ziekenhuis in moet! Je leest tussen de lijnen dat ze zich afvragen wie die Georg Ratzinger wel denkt te zijn – Billie van Freya van den Bossche misschien?

Read more...

Buitenlandse politiek van een kandidaat-regeringspartij (Hoegin)

Op dit ogenblik geven de opiniepeilingen aan dat de verkiezingen van 12 september in Noorwegen tot een zogenaamde rood-groene regering (Ap, SV en Sp) zouden kunnen leiden. De buitenlandse politiek van één van de partijen, zoals die beschreven staat in het verkiezingsprogramma, loopt echter over van het links-populisme en anti-amerikanisme.

Mia Doornaert nam deze morgen nog de Linkspartei van Oskar Lafontaine op de korrel, en dan in het bijzonder het anti-amerikanisme en de appeasement-politiek tegenover moslimextremisten. SV is echter in hetzelfde bedje ziek, maar maakt in tegenstelling tot de Linkspartei wél kans om deze maand in een nieuwe regering te stappen. Het dertiende hoofdstuk van haar verkiezingsprogramma beschrijft onder de titel «Vrede en solidariteit» hoe de partij vorm wil geven aan de buitenlandse politiek wanneer zij aan de macht komt.

De eerste paragraaf van het hoofdstuk bevat meteen al een klassieker die het bij Europees links altijd goed doet: kritiek op de pre-emptive strikes van de Verenige Staten. Deze kritiek wordt verder uitgewerkt in paragraaf 13.18, waar een Noorse terugtrekking uit de NAVO onder meer verantwoord wordt met het argument dat die organizatie de banden versterkt tussen Noorwegen en de Verenigde Staten, «op dit ogenblik het grootste gevaar voor de wereldvrede». Dat laatste staat er werkelijk, niet één keer, maar zelfs twee keer bijna vlak na mekaar:

NATO is reinforcing its military as well as political bonds to the currently greatest threat against World peace, the United States of America. […] The U.S. foreign policy is now what poses the greatest threat against World peace.

Over al-Qaeda wordt met geen woord gerept.

Een ander punt van kritiek is dat de Verenigde Staten zich niet willen schikken naar een aantal internationale afspraken, zoals het Verdrag van Kyoto en het International Strafhof van Den Haag. Dat is merkwaardig voor een partij die zich anderzijds wel zorgen maakt over het feit dat de soevereiniteit van sommige staten geschonden wordt door de buitenlandse politiek van de Verenigde Staten. Blijkbaar weegt de «soevereiniteit» van Irak en Afghanistan om onderdrukt te worden door Saddam Hoessein en de Taleban zwaarder dan de soevereiniteit van de VS om niet toe te treden tot het Verdrag van Kyoto als een parlementaire meerderheid dat zo beslist.

Is SV dan voor onderdrukking? Neen, want uit paragraaf 13.6 blijkt dat zij willen strijden voor de bevrijding van alle onderdrukten in de deze wereld. Tweemaal raden wie volgens SV de meeste schuld draagt voor onderontwikkeling en onderdrukking in de wereld, al vergeet SV jammer genoeg de recente verkiezingen in Irak en Afghanistan aan te voeren als bewijsmateriaal. Interessanter is dat de partij erkent dat de bevolking zélf moet kunnen beslissen over haar ekonomische en politieke ontwikkeling:

The struggle for people themselves to be able to decide on their economic and political development is therefore decisive for economic and political progress.

Waarbij opgemerkt moet worden dat dit natuurlijk niet geldt voor de VS en het Verdrag van Kyoto, doch dit terzijde. De partij wil dus samen met de onderdrukten strijden tegen de onderdrukkers, en daarom wil ze tegenmaatregelen nemen om de gevolgen van het Amerikaanse embargo op de Cubaanse maatschappij te reduceren. Gaat Noorwegen eerlang ook goedkoop olie exporteren naar Cuba, net zoals Venezuela, om het régime te ondersteunen? Voor de slechte verstaanders: SV is van mening dat niet Castro maar de Verenigde Staten de onderdrukkers van de Cubaanse bevolking zijn.

Zal SV deze buitenlandse politiek, die bol staat van de kritiek op de Amerikaanse boeman, maar tegelijkertijd de verdediging opneemt van de kleine dictator voor zover die zich in het anti-amerikaanse kamp bevindt, ook in de praktijk willen omzetten? Historisch is het zo dat net onvrede met de buitenlandse politiek van de Arbeiderspartij geleid heeft tot de stichting van de partij. In 1961 stichtte een groepje rond het krantje Orientering de Socialistische Volkspartij, die later uitmondde in de huidige Socialistische Partij van Links (Sosialistisk Venstreparti, SV). Strijdpunten waren een terugtrekking van Noorwegen uit de NAVO, en tegenstand tegen de toetreding tot de Europese Unie. Het huidige verkiezingsprogramma is dus historisch goed verankerd in de partij, en een opgave van deze twee strijdpunten raakt de kern van de partij-ideologie. Anderzijds is het zo dat de grote broer in de rood-groene coalitie, de Arbeiderspartij, een uitgesproken voorstander is van toetreding tot de Europese Unie en geen problemen heeft met de NAVO. Voorzitster Kristin Halvorsen heeft daarom al verscheidene malen de standpunten van de partij mondeling afgezwakt, uiteraard tot grote ergernis van de harde kern van de partij. Indien er na 12 september daadwerkelijk een rood-groene regering komt, zal het dus zeer de vraag zijn wat voor SV belangrijker is: regeringsmacht, of vasthouden aan enkele van de basisprincipes van de partij.

Read more...

Rubbish, part 1 of ... (De andere kijk)

While right-wingers are donating money to alleviate the human and material toll of the disaster, left-wingers (and, or should I say, including our national media) are putting the blame on president Bush. This post shows the contrast (hat tip: Dog of Flanders).

Over the years, I have seen a lot of rubbish from our media, and since I have discovered the blogosphere, my awareness of that fact only seems to have grown, but somehow they still manage to get my blood boiling. Why don't I just turn off the radio or the television? Why don't I just stop reading newspapers? A life of ignorant isolation would be so much better for my temper. But it is inherent to man that he seeks to explore, to understand, so I guess I will have to live my fate to the end.

I wanted to give you a taste of the quotes I heard or read the past few days, but I seem to have made a minor philosophical digression. But here we go:

- Thank God (or anyone else for that matter) that not Atlanta or Houston, but New Orleans has been flooded by Katrina. New Orleans is considered by many to be the most European city of the US. "That city, it is not America", exclaims Axl Peleman in Gazet Van Antwerpen. So I guess it is okay now for Europeans to donate money without burdening your conscience too much.

- A reader of the same newspaper, replying to another reader who dared to ask what the difference is between Katrina and the tsunami and what is preventing an action of solidarity now, essentially says that the difference between both disasters is that the Americans used to be rich, when they lost everything, which is bad, while the Thais, Indonesians etc. used to be poor, when they lost the little everything they had, which is véry bad. Remains the fact that both groups of victims have nothing now, which is always bad.

- Rik Winkel, US correspondent of Flemish newspaper De Tijd, while quoting Peggy Noonan, a columnist of the WSJ "who usually supports president Bush", only uses the quotes that fit into his Bush-bashing story. Check it out for yourselves what Noonan also wrote.

- Finally, Chrenkoff gives a ranking of the most ridiculous quotes of the past few days. You definitely don't want to miss this post about the un-missing Louisiana National Guard, who is supposed to be dying in Iraq.

Get prepared for a few more days and weeks full of similar stuff.

Read more...

Koestert Karel Krypto-Kolonisatieplannen? (victa placet mihi causa)

Onze buitenlandminister Karel De Gucht is een zeer verstandige man. Iedereen weet dat, niemand stelt dat in vraag en ik dus ook niet. Zelfs zou ik daar nog iets aan toevoegen. Hij is ook een brave borst, soms aandoenlijk in zijn naïviteit.
Ik wil het nu niet hebben over zijn standpunten in verband met Turkije, Cyprus, Armeense genocides en dergelijke onderwerpen. Immers, in zulke kwesties ziet de Gucht veel verder dan driekwart van de eenvoudige Europese burgers, mij incluis.
Nee, ik wil het hebben over de ramp in New Orleans, en over de hulp die Karel aanbiedt aan de Amerikanen. We gaan drie medische equipes sturen, en daarbij nog technische ploegen die enkele pompen zullen meebrengen. Ook aan de wederopbouw willen we ons steentje bijdragen.
Een licht verontruste TV-journaliste vroeg hem in het Nieuws van 7, of de veiligheid van al deze hulpverleners wel gegarandeerd kon worden, want er was tenslotte al geschoten op Amerikaanse hulpverleners?
Karel bleef onbewogen.
Rustig en bezadigd, traag, doordacht en onverstoord als altijd ging hij er van uit dat de Amerikaanse autoriteiten die veiligheid wel konden verzekeren. Én voegde hij hier toe: wij hebben zelf ook wel militair personeel!
Nu vraag ik mij bang af of het Koninkrijk België met een buitenlandnovice zit opgescheept, die zich inbeeldt dat de Amerikanen onze gewapende tricolore legermacht op hun bodem zullen toelaten?
Maar misschien heeft De Gucht een soort omgekeerde The Hague Act achter de hand, zonder dat wij daarvan op de hoogte waren?

Read more...

Don't be so stingy! (De andere kijk)

Hurricane Katrina has inflicted massive human and material damage on the states of Louisiana and Mississippi. Thousands may have died. More than 80% of the city of New Orleans is under water. The city of Biloxi, Mississippi has been washed away. Millions of Americans lost their homes or have no electricity or drinking water. People won't be able to return home for a very long time. Cleaning up and rebuilding will take months or even years.

It seems to me that people have not grasped the full magnitude of the disaster. To give my Belgian readers an idea: imagine that half of the population of Belgium is without electricity and that the whole city of Brussels is under water and needs to be rebuilt. Pretty horrific, isn't it?

We, rightly, helped the victims of the tsunami, so what is preventing our government and our media to pledge money and show some 'solidarity'? Ok, America is a rich country, but sending a symbolic number of aid workers or a message that we, as a country, care, wouldn't hurt, would it? Certainly now that our media are reporting that poverty has risen for the fourth consecutive time in the US and that many people are actually not insured against this kind of catastrophe. I only found that foreign minister Karel De Gucht has made an offer of "aid"; I haven't seen or heard a message on behalf of the Belgian population from prime minister Verhofstadt.

But hey, it is probably all Bush's fault and after all, didn't the three affected states vote for Bush at the last election? To hell with them then? Well, they have been seeing hell, so don't let us be so stingy. Has the anti-American propaganda perverted our minds to that extent that we have become indifferent to the plight of that people to whom we owe so much?

Read more...