Straffe taal (3) (De andere kijk)

Rik Van Cauwelaert in deel 3, 'T-shirts en aflaten', over de Verenigde Naties, Live8 en de hongersnood in Niger:

...

Begin juli nog (voor de onthullingen in het olie-voor-voedsel-programma, dak) stond een enthousiaste Kofi Annan op een van de podia van de Live8-concerten, die de aandacht moesten vestigen op de armoede in Afrika. 'Dit is pas echt de Verenigde Naties', taterde Kofi Annan zich in de gunst van het concertpubliek.

...

Op de webstek van Live8 wordt nog altijd met veel aplomb beweerd dat armoede in de wereld geschiedenis is. Want twintig miljoen Afrikaantjes kunnen voortaan naar school 'omdat wij op onze gitaren speelden', tien miljoen mensen gaan niet dood 'omdat jullie dansten bij het leven'.

De media zwijmelden. De Live8-concerten werden op het belachelijke af met dithyramben begeleid. Kranten zagen in Bob Geldof, die twintig jaar geleden al de opbrengsten van Band Aid op weinig ordentelijke wijze spendeerde, een kandidaat voor de volgende Nobelprijs voor de vrede.

Toen Kofi Annan zich die zaterdag 2 juli backstage met de popsterren onderhield, waren zijn diensten er al maanden van op de hoogte dat in het Afrikaanse land Niger en eigenlijk in het hele Sahel-gebied met Mali, Burkina Faso en Mauritanië, een moordende hongersnood wachtte.

...

Die humanitaire ramp had vermeden kunnen worden, beweren internationale hulpverleners, mochten de Verenigde Naties tijdig hebben gereageerd. Op het moment dat Kofi Annan op het Live8-podium zijn nummer opvoerde, had de VN-organisatie die de hulpacties coördineert welgeteld 50.000 dollar in kas. Dat is minder dan eenderde van het bedrag dat Benon Sevan (voormalig directeur van het olie-voor-voedsel-programma en adjunct van secretaris-generaal Kofi Annan, dak) van AMEP (American Middle Eastern Petroleum, dak) zou hebben gekregen in ruil voor zijn hulpvaardigheid. Minder ook dan de jaarlijkse kostenvergoeding van de VN-secretaris-generaal.

Maar geen nood. Volgens de website van Live8 kan je nog altijd T-shirts en witte armbandjes kopen 'om te laten zien dat je tegen armoede bent'. De moderne aflaatkramer verkoopt T-shirts en witte armbandjes.

Read more...

The situation in Iraq (The Flemish Beerdrinker)

Brookings Institution compiles many monthly statistics about the situation in Iraq. Too much in fact to talk about in this little post. So go see for yourself and take your own conclusions. Quite fortunate we know so much about Iraq these days isn’t it? At least one thing that works out all right. What else? Well, we hear about the many casualties the Americans are taking the past few weeks. But in fact if you take 2005 fatalities are way down compared with 2004. Especially the months after the elections saw a serious drop. At the same time the British are having almost no casualties. On the other hand we see a steady rise in Iraqi police and military deaths. The estimate of Iraqi civilians killed since the war is probably more than 20.000. And these numbers seem to continue to rise. So the big victims of the insurgents/terrorists are increasingly Iraqi’s themselves, and less the occupier/liberator. Speaking about the insurgents. There are some twenty thousand of them, of which a thousand foreign ones. What there nationalities are is not clear, but most of the killed ones are... Saudies. Crude oil production is still not up towards it’s pre-war peak. Electricity generation actually is up and above it’s pre-war level. In Baghdad however it’s dramatically down. Unemployment is down, but still it’s almost 40% and it stubbornly remains at that level since the elections. The number of telephone subscribers has risen almost fourfold since the war. The number of internet subscribers is exploding. There are 29 commercial tv-stations and 170 independent newspapers and magazines. While Americans are actually spending only half of promised aid, that ratio is much much worse for non-American aid. There are more children enrolled in primary education now than under Saddam. Two thirds of Iraqi’s think the country is going into the right direction. That number is spectaculary up since the elections. More than 80% of Iraqi’s thing life will be better one year from now. Even more and more Sunni are thinking the country is going into the right direction, but it still is a minority (but a big minority). Support for coalition forces is up, but it nevertheless remains small. Inadequate electricity, unemployment and healthcare are the three most important issues for the people. The presence of coalition forces comes in at seventh place (the Americans can take heart). The occupation seems to be less of a problem for Iraqi’s than for the jihadists. Altogether not too dismal, at least not compared with some news reports. The situation seems to be improving since the elections however with the one big exception of violence against the Iraqi people. Improving their security and getting the economy further on it’s tracks are the main challenges.

Read more...

Saturday reading (De andere kijk)

- Should the FED stop raising interest rates to avoid a recession in the U.S.?

- Evidence, here and here, that Iraqi security forces are growing stronger by the day;

- Paul Beliën over pers en verantwoordelijkheid;

- Vreet de democratie stilaan de vrijheid op?

- And, finally, it is chilling reading, is winning the war in Iraq our last chance to avoid doom?

Read more...

Aflaten in Keulen (Hoegin)

De deelnemers aan de Wereldjongerendagen in Keulen kunnen speciale aflaten verkrijgen indien zij met de nodige devotie aan de plechtigheden deelnemen. Rik Torfs zit er niet op te wachten.

Aflaten hebben nog altijd een bijklank van commercie en misbruiken, maar de tijd dat men aflaten kon kopen is allang voorbij. In Keulen gaat het echter om iets helemaal anders. Niet alleen kan je een aflaat verdienen door deel te nemen aan de plechtigheden met de vereiste devotie, maar ook door te bidden voor de deelnemers en aan God te vragen dat de jonge christenen zich versterken in hun geloof en in het respect voor hun ouders, en zich engageren om christelijk te leven. Niet bepaald iets om je druk over te maken, zou je misschien denken, en tenslotte toch niet meer dan een formalisme, maar dat is dan buiten Rik Torfs gerekend.

Rik Torfs zat namelijk niet bepaald te wachten op deze aflaten. (Of die Wereldjongerendagen überhaupt op hem gericht zijn is m.i. trouwens zeer de vraag.) Hij geeft driemaal toe dat paus Benedictus XVI eigenlijk niets verkeerd doet («Hij schaft niet af wat altijd heeft bestaan. Hij bevestigt wat nooit werd ontkend. […] Hij is daartoe […] juridisch volledig gerechtigd.»), maar toch kan hij de zaak niet zomaar aanzien, en plaatst hij concreet drie kanttekeningen bij deze aflaten.

Een eerste kanttekening gaat over het verschil tussen «traditie» en «repetitie», en Rik Torfs ziet in de aflaten een onvermogen tot hervorming van de Kerk. Deze aflaten kunnen echter moeilijk een herhaling genoemd worden van de middeleeuwse aflaten, en lijken eerder een nieuwe invulling van een oud gebruik. Een onvermogen tot hervorming zie ik daar dus niet in, tenzij men natuurlijk wil hervormen om te hervormen.

De tweede kanttekening gaat over het gebrek aan ernst dat hij de paus verwijt, waarbij Rik Torfs in alle ernst de aflaten van Keulen knoopt aan de zegening van een aantal Ferrari's op het Sint-Pietersplein. Maar wat hem vooral dwars zit is dat de paus «de gelovigen die in denken genoegen scheppen» zou vergeten. Misschien een open deur, maar zou Rik Torfs al eens nagedacht hebben over waar het feitelijk om gaat bij deze aflaten? Een oproep tot respect voor de ouders, engagement om christelijke te leven en versterking van het geloof – stof genoeg, zou ik zo zeggen. Bovendien richt Rik Torfs als nederige katholiek toch wel een bijzondere oproep aan de paus:

Zwijg altijd over wat niet belangrijk is, zwijg soms over wat wel belangrijk is.

Het primaat van Rik Torfs dus, want de paus moet op bevel van Rik Torfs soms zwijgen over belangrijke zaken. Er ongetwijfeld bij te verstaan: zaken die Rik Torfs belangrijk vindt, en waarover hij en de paus van mening verschillen. En over onbelangrijke zaken moet de paus zelfs altijd zwijgen. Niet dat het wenselijk is dat een paus over vanalles en nog wat zijn mening verkondigt, maar een totaal verbod is toch ook niet van de poes. Anderzijds, wie herinnert zich nog de kritiek van zijn studenten, die hem reactionair noemen en hem verwijten dat hij in zijn eigen faculteit geen inspraak duldt? Zij hebben zeker ervaring met leiders die soms zwijgen over wat belangrijk is en altijd over wat niet belangrijk is… Trouwens, zijn deze aflaten belangrijk? Rik Torfs geeft er in ieder geval zelf uitgebreid zijn mening over.

Ten slotte benadrukt Rik Torfs nogmaals dat deze paus hem niet verrast. Op zichzelf ook niet bepaald een verrassing natuurlijk, maar zijn conclusie hieromtrent is anders wel pijnlijk:

Het risico is duidelijk: steeds meer succes bij steeds minder mensen. In het Westen, welteverstaan. Maar daar leven wij toevallig wel.

Ten eerste is het duidelijk dat aangezien de navel van Rik Torfs zich in het Westen bevindt, dat ook het enigste is wat voor hem relevant schijnt te zijn. Niettegenstaande hij genoegen schept in het denken, is denken in een ruimer kader dan alleen maar het Westen niet aan hem besteed. Maar ook beperkt tot het Westen is zijn klacht niet bepaald indrukwekkend als we de katholieke Kerk even vergelijken met de protestantse kerken die het volgens hem ongetwijfeld «beter» doen. Lesbische priesters, homoseksuele bisschoppen en huwelijksinzegening waarbij de eigen kinderen voor bruidskindjes spelen, het kan allemaal, maar die Kerken zijn eerder op sterven na dood dan springlevend. Ik vraag me alleen af wat Rik Torfs tegenhoudt om zich bij hen aan te sluiten, in plaats van dagelijks gekweld te moeten worden door deze enge paus.

Read more...

Dure diesel (Politiek Incorrect)

Gisteren bereikte de dieselprijs wederom een nieuw record. Met een prijs van 1,112 euro per liter is zelfs het prijsrecord van 1985 verbroken. Dat is enerzijds een rechtstreeks gevolg van de evolutie van de internationale olieprijs - zo is een vat ruwe Brent-olie is op de Londense beurs tot recordhoogtes van $ 65 gestegen - maar anderzijds ook van - hoe kan het ook anders? - een gebroken belofte van ons aller Guy Verhofstadt.

Enkele maanden geleden verklaarde onze eerste minister nog dat van zodra de dieselprijs boven de 1,10 euro per liter zou stijgen, de regering zou ingrijpen door het cliquet-systeem tijdelijk een halt toe te roepen, en zodus eigenlijk de accijnzen te verlagen. Op dit moment betaalt men eigen zelfs meer aan BTW en accijnzen (€ 0,558/liter) dan aan de dieselvloeistof (€ 0,554/liter) zelf. Hoe kan het dan toch dat de regering niet ingrijpt ondanks de prijs met € 0,002 boven Verhofstadts eigen opgestelde limiet ligt? Het antwoord van de perswoordvoerder van Verhofstadt was daarover zeer klaar, duidelijk en hilarisch: "Een accijnsverlaging kon niet doorgevoerd worden omdat die elke keer moet worden vastgelegd met een koninklijk besluit. Door de vakantieperiode was dat praktisch niet mogelijk."

Zelfs al was het waar wat Verhofstadts woordvoerder heeft gezegd, dan nog zou dit een onaanvaardbaar gegeven zijn. Verhofstadt zelf kan rustig in Toscane blijven wijn verbouwen, maar praktisch kon dit wél opgelost worden. In niets minder dan de Belgische Grondwet staat namelijk artikel 106 dat zegt: "Geen akte van de Koning kan gevolg hebben, wanneer zij niet medeondertekend is door een minister, die daardoor alleen reeds, ervoor verantwoordelijk wordt." Welgeteld één minister is er dus nodig om zulk een KB te kunnen ratificeren. En zou er nu echt geen één minister in dit godverlaten land te vinden zijn in midden augustus?...

Een bevoegde minister kan zo bijvoorbeeld Johan Vande Lanotte zijn, die in De Standaard van vorige week verklaarde dat hij Oostende zo'n ideale vakantiebestemming vond, dat hij er zijn verlof ook neemt. Zou Vande Lanotte dan bijvoorbeeld niet voor één namiddagje naar Brussel kunnen rijden of sporen om daar een KB'tje te ondertekenen? Neen, eigenlijk hoeft zelfs dat niet. Een schriftelijke procedure waarbij het KB gewoon wordt verzonden met de post of per koerier ter ondertekening, en op dezelfde wijze terug naar Brussel, zou eigenlijk al meer dan voldoende zijn.

Het is dus een botte schande dat Verhofstadt, noch een ander lid van de federale regering, actie heeft ondernomen om zulk een KB op te stellen. Nochtans is het Jan-met-de-pet en zijn Lisa die door deze dure dieselprijzen de dupe zijn, en dan laten we de gevolgen voor de economie die toch steeds draaiende gehouden moet worden nog buiten beschouwing. Pas vanaf september zou het omgekeerde cliquet-systeem waarbij iedere prijsverhoging aan de pomp automatisch leidt tot eenzelfde verlaging van de accijnzen gedeeld door twee in voegen treden. Maar ondertussen heeft Verhofstadt toch maar (weer eens) zijn belofte gebroken.

Read more...

Antwerp on terror (De andere kijk)

If (or when) the terrorists ever come to my city, they will get war from me.

Update 12/08/05:

Normally, now there would be a link to a movie simulating a terrorist attack on several landmarks in the city of Antwerp, but the movie has been removed.

Sorry for that, because it was a good movie, but I don't think it was necessary to make myself clear.

Read more...

Electrabel in Franse handen (Politiek Incorrect)

Ondanks de Franse Suez-voorman Gérard Mestrallet steeds heeft gezegd dat hij 'tevreden' was met een aandeel van 50,08% in het Belgische Electrabel, neemt Mestrallets elektriciteitsconcern Electrabel uiteindelijk helemaal over. Een bod van 410 euro per Electrabel-aandeel bleek ruim voldoende om de overige aandeelhouders te overtuigen hun aandelen aan Suez te verkopen. In totaal kostte de hele operatie 11,4 miljard euro.

Er wordt dan ook wel eens de laatste dagen met veel nostalgie een traantje weggepinkt nu een "Belgische parel" volledig in buitenlandse handen is terechtgekomen, maar eigenlijk kan deze overname alleen maar als een positief gegeven gezien worden. Het is nu eenmaal een gevolg van de vrije markt - zeker na de liberalisering van de energiemarkt, die tegen 2007 toch in gans de Europese Unie een vaststaand feit zal zijn - dat ondernemingen door buitenlandse investeerders worden overgenomen. Bovendien was Electrabel voorheen reeds voor meer dan 95% in handen van particuliere investeerders (Suez en de beurs), wat de 'klap' toch al iets lichter om dragen maakt.

De reacties uit de Belgische politieke wereld zijn dan ook op zijn minst gezegd nogal ambigu en soms zelfs ronduit laf. Zo heeft de PS reeds 'geëist' dat Electrabel in België verankerd blijft. De PS kan wat dat betreft op beide oren slapen: Het bestuur van Suez heeft reeds beloofd dat het centraal bestuur van Electrabel in Brussel zal blijven. Daarenboven bestaat er voor Suez nog steeds de mogelijkheid om opgenomen te worden in de Bel20-index. Het is inderdaad zo dat het onvermijdelijk is dat het gros van de Suez-aandelen op de beurs van Parijs zullen worden verhandeld, maar dit wil niet zeggen dat de Belgische greep op Suez daarom verkleind hoeft te worden, gezien het nu Frans-Belgische Suez van plan is zich te ontpoppen tot een Europese vennootschap dat niet gebonden is aan een welbepaald land.

Maar een andere en meer perfide eis van de PS is dat Intermixt - de overkoepelende organisatie van Belgische gemeenten en intercommunles - haar participatie van 4,75% in Electrabel blijft houden. En berekend op een totale omzet van 12,15 miljard euro, levert dit 4,75%-aandeel de gemeenten en intercommunales een kluif op van toch mooi 577 miljoen euro. Geld dat zeer zeker gebruikt kan worden na de vrijmaking van de energiemarkt in Vlaanderen sedert 2003, en de nakende vrijmaking van deze in Wallonië vanaf 1 juli 2007. Maar een andere optie die voornamelijk uit de Vlaamse socialistische hoek geopperd wordt, is juist om de Electrabel-aandelen te verkopen en aandelen terug te kopen van nutsbedrijven zoals Elia (de beheerder van het hoogspanningsnet) en Fluxys, zodat de overheid toch nog greep op de markt kan krijgen. Beide strategieën zijn uiteraard even perfide, en eigenlijk hoeft de overheid zich niet in te mengen met de levering van elektriciteit, gezien zij hierdoor meer kwaad dan goed doet.

Want ook vanuit het kabinet van Johan Vande Lanotte en de Waalse minister van Economie Jean-Claude Marcourt (PS) steeg enige wantrouwige rumoer op dat Suez na overname van Electrabel haar winstmarges zou willen opdrijven, en deze bijgevolg aan de consument doorrekenen. Welaan, de ervaring leert ons dat na de vrijmaking van de energiemarkt en bijgevolg de participatie van 100% particuliere ondernemingen op de markt de netto-energieprijzen wel degelijk daalden, maar dat de consument hier niets van voelde in de portemonnee - wel integendeel, de factuur steeg zelfs na 2003 - gezien de overheid het blijkbaar opportuun vond een tsunami aan taksen, BTW en andere heffingen toe te voegen aan de factuur die de prijs uiteraard fors deed toenemen. De consumentenorganisatie Test Aankoop berekende vorig jaar nog dat die taksen in de periode 2004-2005 met maar liefst 215% gestegen waren. Het is dus amoreel van het Belgische en socialistische establisment de beschuldigende vinger - a priori dan nog wel! - naar de 'vette kapitalist' te wijzen, terwijl juist de overheid de schuldige dief is.

Omdat Suez Electrabel heeft overgenomen, betekent dit ook dat België nu voor een zeer groot deel van Frankrijk afhankelijk is betreffende elektriciteitsvoorziening. Uit cijfers van de Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt (kortweg VREG) blijkt dat in 2004 - dus een jaar na de liberalisering van de elektriciteitsmarkt in Vlaanderen - Electrabel in heel België een aandeel had van 65,8% in de totale elektriciteitsvoorziening. Dit cijfer kan eventueel nog wat naar beneden toe worden herzien na de vrijmaking van de markt in Wallonië over twee jaar, maar indien Electrabel (en bijgevolg ook Suez) zulk een groot aandeel blijft houden in de totale elektriciteitsmarkt, en daarenboven nog eens haar aandelen in netbeheerder Elia houdt, betekent dit dat de Franse impact op de Belgische elektriciteitsvoorziening imens is. En hierdoor wordt de groene eis van enkele jaren terug om de kerncentrales in België tegen 2025 stuk voor stuk te sluiten niet meer of niet minder dan een holle frase, omdat de Franse elektriciteit wordt opgewekt door... kernenergie!

Een ander positief effect van de overname van Electrabel door Suez is dat de rebelse minderheidsaandeelhouder Eric Knight - topman van het Amerikaanse investeringsfonds Knight Vinke - zijn juridische strijd tegen Electrabel en Suez opschort. Volgens de witte ridder Knight was de structuur van zowel Electrabel als Suez zeer ambigu, en bijgevolg eiste hij dat Electrabel van het Franse moederbedrijf zou worden afgesplist, ofwel zou worden overgenomen door Suez. Dat laatste gebeurde dan ook, en bijgevolg begraaft Knight de juridische strijdbijl terug. Toch vraagt Knight zich terecht af waarom Electrabel zelfs na overname door Suez nog steeds participeert in gereguleerde bedrijven zoals Elia, dat voor 30% door de overheid gecontroleerd wordt via het vennootschap Publi-T, die de Belgische gemeenten vertegenwoordigt.

Het is dan ook te hopen dat het uitgebreide Suez een mooie toekomst staat te wachten, en een rooskleurigere toekomst staat te wachten dan de vorige keer dat een Frans(-Zwitsers) concern nog eens een Belgische bedrijf overnam (Sabena). Dat was toen falikant afgelopen...

Read more...

Sabine H. en de erfenis van de DDR (Hoegin)

De Brandenburgse minister van Binnenlandse Zaken Jörg Schönbohm (CDU) kreeg de afgelopen dagen uit politieke hoek bakken kritiek over zich heen omwille van zijn verwijzing naar de «Proletarisierung» van de DDR als één van de factoren die in de zaak Sabine H. meegespeeld heeft. Aan wetenschappelijke zijde wordt er echter veel genuanceerder gereageerd.

In een eerste reactie op de ontdekking van de negen kinderlijkjes zei Jörg Schönbohm, die op de post van minister van Binnenlandse Zaken aast bij een eventuele overwinning van de CDU/CSU bij de komende verkiezingen in Bondsrepubliek, dat hij een verruwing van de Oost-Duitse randgebieden waargenomen had. Als oorzaak daarvan had hij het gebrek aan overdracht van normen en waarden en de «gedwongen proletarisatie» onder het SED-régime aangewezen. De kritiek hierop liet niet lang op zich wachten: zowel Die Grünen, de SPD als de FDP reageerden scherp, en ook partijvoorzitster Angela Merkel van de CDU riep Schönbohm tot de orde. Rode draad in de kritiek op Schönbohm is dat hij een veralgemening zou maken om een concreet geval te verklaren, en bovendien de Oost-Duitsers beledigd zou hebben.

Schönbohm heeft ondertussen zijn uitspraken wat genuanceerd. Het was volgens hem absoluut niet de bedoeling de Oost-Duitsers te beledigen, en bovendien was het hem vooral te doen om het feit dat blijkbaar niemand iets gemerkt had of ingegrepen heeft. Mij valt echter op hoe snel de kritiek op zijn uitspraken kwam, en dan vooral de hevigheid ervan. Wolfgang Thierse (SPD), voorzitter van de Bondsdag, liet zich wat dat betreft volledig gaan in de Berliner Zeitung:

Ich halte absolut nichts von einfachen Erklärungen und persönlichen Schuldzuweisungen nach dem Motto «Die DDR ist die Wurzel allen Übels».

Dat laatste lijkt inderdaad een gevoelig punt te zijn, maar een aantal wetenschappers willen die stelling toch niet hélemaal van de hand wijzen. Wat het debat over normen en waarden betreft moet dit bij een aantal progressieve politici ongetwijfeld pijn doen. Zo haalt de criminiloog Christian Pfeiffer er de misdaadstatistieken bij, en rekende uit dat in Oost-Duitsland kinderen een driemaal grotere kans lopen door hun ouders gedood te worden dan in West-Duitsland. Vlak na de Wende was dat verschil trouwens groter dan nu. Ook de historicus Hubertus Knabe van de Stasi-Gedenkstätte Berlin-Hohenschönhausen vindt het zinvol na te denken over de maatschappelijke oorzaken van de zaak-Sabine H., al wijst hij er ook onmiddellijk op dat het uiteraard niet opgaat alle Oost-Duitsers voor kindermoordenaars te verslijten.

Dat laatste klopt uiteraard, net zoals men ten tijde van Dutroux ook niet in elke Belg een pedofiel diende te ontwaren, maar toch blijven de cijfers van Pfeiffer wat ze zijn. Maar er klinken ook andere stemmen, en de socioloog Karl-Siegbert Rehberg stelt bijvoorbeeld dat men uit dit afzonderlijke geval geen algemene mentaliteitsstructuur van de Oost-Duitsers mag aflezen. Dat is echter niet wat Schönbohm gedaan heeft. Zijn collega Bernhard Muszynski is overigens in hetzelfde bedje ziek. Meest lijkt de kritiek dat Schönbohm niet mag veralgemenen nog op de verdediging van de roker die meent dat zijn longkanker aan iets anders te wijten is dan aan zijn dagelijkse sigaretjes van de voorbije dertig jaar. Voor één roker kan dat waar zijn, maar niet als ze met bosjes tegelijk vallen. De voorbije jaren werden er in het Oosten van Duitsland minstens zeventien gevallen gemeld waarbij in totaal meer dan veertig baby's en kinderen omkwamen.

Read more...

Near boiling point (De andere kijk)

"The question is whether the politicians really have the will to do anything about it and, if they don't, how long the people will put up with them." (Mark Steyn)

"It" is about "slow societal suicide". Don't forget to read the whole thing.

The first thought that crossed my mind while reading that piece was: how do you know if people are near their boiling point? I quickly guessed that one of the indicators in Flanders could well be the number of votes for Vlaams Belang, especially now when all other traditional parties last year were doomed to form a government together at the flemish level, and maybe will soon be at the federal level as well.

I do not want to dismiss a vote for Vlaams Belang as a mere irrational protest vote (I know a lot of sensible, intelligent Vlaams Belang-voters), but I rather consider it to be one expression of a genuine concern about how those voters perceive - rightly or wrongly - our politicians to be doing nothing about our "slow societal suicide". The fact that Vlaams Belang is locked into a cordon sanitaire only seems to magnify the attractiveness of a Vlaams Belang vote as an anti-regime vote.

I haven't thought this idea through, maybe my readers want to share their ideas on this.

Read more...

De kans ligt bloot, of er nu haar op zijn kop staat of niet (victa placet mihi causa)

We lezen in de kranten weinig over de uitspraken van die Britse imam die na enig aandringen moest toegeven dat hij weliswaar de dood van onschuldigen betreurde – hij bedoelde de moslimslachtoffers van de aanslagen – maar dat de dood van kaffers zijn dagen met vreugde vervulde. Geheel volgens de Schrift overigens.

Gelukkig voor onze gazetten, en ook voor de mensen, staan er in de Engelse kranten ook more publishable things: de haaruitval van Charles bijvoorbeeld (zijn oudste nazaat zou aan dezelfde kwaal onderhevig zijn).
Deze Charles heeft zich recent nieuw voorhoofdshaar aangeschaft. Etiam capillus unus habet umbram, en zoiets mag dus vermeld worden, maar op die zomerredacties moeten ze zich niet gaan inbeelden dat ze de mensen enkel met schaduwspelen kunnen bezighouden. Dat zou een slechte inschatting van de eigen geestelijke vermogens zijn.
Wat ze bijvoorbeeld in de gaten moeten houden is: achter hun weelderige berichtgeving over de haardos van Charles ligt er een geweldige kans voor een heel ander soort nieuws. Fronte capillata, post haec occasio calva.

Read more...

België in 2025, nee bedankt! (Hoegin)

In de serie «Leven in 2025» bracht De Standaard vandaag een aflevering over België in 2025. De schrijver schat de kans dat België in 2025 nog bestaat vrij groot in, maar ik hoop dat hij ongelijk heeft.

Wat betreft de overlevingskansen van België, is het misschien goed eens te kijken naar één van de stellingen bij Ideosphere, namelijk EUBord. De markt is daar immers van mening dat de kans dat er binnen de tien jaar een grenswijziging gebeurt binnen de EU ongeveer 60% is. Zo een grenswijziging hoeft niet noodzakelijk een opsplitsing van België te zijn, maar kan even goed de afscheiding van Baskenland of Schotland zijn. Draaien we echter de stelling om, dan beweert de markt dat de kans dat er zich de eerstkomende tien jaar geen grenswijzigingen voordoen, en dus ook geen opsplitsing van België, meer dan 35% bedraagt. Voor de separatisten onder ons is er dus duidelijk nog werk aan de winkel.

Maar goed, terug naar het artikel in De Standaard. Opmerkelijk is bijvoorbeeld de volgende bewering:

Wallonië wordt in de Vlaamse media steeds vaker beschouwd als buitenland. De tijd dat Vlaamse Wetstraatjournalisten moeiteloos een gezicht konden plakken op de namen van alle Franstalige ministers ligt ook al even achter ons.

Op zich is de bewering correct, maar wat blijft er van deze bewering over als we de rollen even omdraaien? Zou Vlaanderen in de Waalse media binnen- of buitenland zijn? Binnenland wanneer het over «mensenrechten» gaat – Franstalige mensenrechten dan toch. Maar wanneer een Waals journalist een artikeltje over Vlaanderen wil schrijven, en er een Nederlandse titel wil opplakken, loopt het natuurlijk al snel compleet fout. Het zegt eigenlijk genoeg: terwijl de Waalse media er nog niet eens in slagen de Vlaamse media te lezen, vindt men het in de Vlaamse media een achteruitgang dat Wallonië buitenland geworden is.

En ook volgend citaat is merkwaardig:

Vandaag zijn de geesten in elk geval nog niet rijp voor een rondje herfederaliseren. Vlaanderen heeft met de halve wereld culturele verdragen gesloten. Met de Franse Gemeenschap is dat echter nog niet gelukt.

De lezer met een slecht geheugen wordt hier immers een beetje op zijn honger gelaten, want waarom wil dat stoute Vlaanderen met de Franse Gemeenschap geen cultureel verdrag sluiten? Communautaire rancune misschien? Of gewoon slechte wil? Over territoriale integriteit en de erkenning daarvan door de Franstalige politici wordt alvast met geen woord gerept. Vlaanderen heeft immers steeds gesteld dat er van een cultureel verdrag geen sprake kan zijn zolang de Franstaligen de gewestelijke grenzen van Vlaanderen niet erkennen, en blijft daar voorlopig ook aan vasthouden. En dat de Franstaligen de gewestelijke grenzen nog steeds niet erkennen en botweg weigeren te respecteren, werd de afgelopen maanden nog maar eens overvloedig bewezen. Moeten wij werkelijk met zo een partner een cultureel verdrag afsluiten?

Read more...

Monday reading (De andere kijk)

- Een aanrader (voor volhouders, maar de moeite waard): een artikel van Koenraad Elst, oriëntalist, over de Islam en het politiek-correcte denken over de Islam n.a.v. de "fatwa" tegen Urbain Vermeulen, professor arabistiek en islamkunde aan de KU Leuven, uitgesproken na een editoriaal van Yves Desme, hoofdredacteur van De Morgen (het artikel dateert waarschijnlijk van rond 2001, maar is nog steeds bijzonder relevant) (hat tip: VH vanop LVB.net).

- een update van de fantastische Bill Roggio over de campagne van de coalitietroepen in de Iraakse Anbar-provincie tegen de soennitische 'opstandelingen'.

- Wretchard vertelt over hoe de linkerzijde met haar houding tegenover het islamisme weeral haar principes verraadt.

Read more...

Pictures from Flanders

Three pictures are telling more than a thousand words about "In Flanders Fields":








In Flanders Fields, freedom-loving articles on Belgian and European politics, on economics and on war and peace.

Read more...

Grow up! (De andere kijk)

Dezer dagen worden de twee atoombommen op Hiroshima en Nagasaki herdacht. Betreurenswaardige gebeurtenissen waren dat. Elk zinnig mens zal dat beamen. Niettemin was ik – eens te meer - geïrriteerd door de verslaggeving hiervan op het journaal van Eén: de obligate anti-Amerikaanse ondertoon en het gebrek aan context ergerden mij mateloos.

Voor wie het gemist zou hebben: eerst werd een historisch filmpje getoond van het vliegtuig (‘Enola Gay’, genoemd naar de moeder van de piloot) dat opsteeg met de Bom (‘Little Boy’, genoemd). De manier waarop verwezen werd naar de oorsprong van beide namen, verraadde het dédain voor de ‘lichtzinnigheid’ waarmee ze waren gekozen. Bah, wat een onverschillige moordenaars toch, die Amerikanen. Dan kwamen beelden van de stad, vóór de Bom, met mensen die nauwelijks weten wat hen – ook letterlijk - boven het hoofd hing, dan van de paddestoelwolk en tenslotte van de verwoestingen. De dood van meer dan 100.000 onschuldige burgers heb je op uw geweten, Uncle Sam! Tenslotte werd president Truman getoond die trots vertelde over het wetenschappelijk succes van de bom. How dare you gloat, Harry, you mass murderer?

Het gebrek aan historische context is ronduit schandalig. Het militaristische Japan van de jaren ’30 en ’40 was verantwoordelijk voor dood en vernieling in de landen rondom de Grote Oceaan, vooral in China. De anti-Japanse gevoelens zijn in de regio nog zeer levendig, zoals onlangs nog is gebleken in Zuid-Korea en datzelfde China. De drie maanden lange verovering van het eiland Okinawa had meer dan 250.000 slachtoffers, burgers en militairen, geëist. Een invasie van Japan zou nog veel meer doden hebben gevergd. En een overgave van Japan was bijlange niet in zicht, zoals recent historisch onderzoek heeft aangetoond (hat tip: the Flemish beerdrinker). Een minimum aan perspectief had wel gemogen, niet?

Vervolgens ging het over de herdenking in Hiroshima zelf en elders. Daarbij werd een actie belicht van de organisatie ‘Voor Moeder Aarde’ . Die had een wandeling georganiseerd van Ieper, via de Navo, tot de militaire basis van Kleine Brogel, waar Amerikaanse nucleaire wapens zouden zijn opgeslagen. Zowel bij vertrek, in Evere als uiteindelijk ook in Peer was het journaal van Eén aanwezig om het wedervaren van de zowat 10 man en een paardekop vast te leggen op de gevoelige plaat.

Eén van de wandelaars - hoe mediatiek - was een overlever van Hiroshima die vertelde hoe zijn familie was omgekomen en over hoe door de straling al zijn haar was uitgevallen. Wie zou niet geroerd zijn door het verhaal van meneer Sato? Maar toen hij begon over het feit dat in zijn ogen de Amerikanen de Bom boven de hoofden van de onschuldige burgers hadden gebruikt als signaal aan de Sovjets, dan werd mijn sympathie, eerlijk gezegd, al iets minder.

Tenslotte kwam de woordvoerder van ‘Voor Moeder Aarde’ aan het woord. Hij pleitte voor de afschaffing van alle atoomwapens. Wie niet? Maar is dat realistisch, nu staten zoals Noord-Korea en Iran een appetijt voor dergelijke wapens hebben? Ik denk het niet. Geen woord daarover. Het is gemakkelijk om absolute eisen voor te leggen, maar we leven nu éénmaal niet in een perfecte wereld. In deze wereld moet je soms een kwaad kiezen om een nog groter kwaad te vermijden. Dat was 60 jaar geleden zo en dat is nu nog altijd het geval. Wanneer zullen sommige mensen eindelijk eens volwassen worden?

Read more...

Politie Westkust zorgt voor Franse taalfaciliteiten (Hoegin)

«Waar Franstaligen gaan langs Vlaamse wegen, komt men taalfaciliteiten tegen.» Het zou een Vlaams spreekwoord kunnen zijn, en de politie Westkust leverde nog maar eens het bewijs dat het alvast klopt als een bus.

Op het eerste zicht is het misschien een beetje zoeken naar spijkers op laag water: de politie Westkust heeft een overeenkomst gesloten met de politie van Charleroi, waarbij enerzijds de politie Westkust de politie van Charleroi bijstaat bij voetbalwedstrijden wanneer Vlaamse voetbalploegen op bezoek komen, en anderzijds de politie van Charleroi de politie Westkust in het zomerseizoen helpt om Franstalige slachtoffers van criminaliteit in hun eigen taal aan te kunnen spreken. En inderdaad, het zal wel een pak gemakkelijker zijn om bij voetbalwedstrijden de orde te handhaven als er een paar Vlaamse agenten aanwezig zijn, en daar is dus iedereen mee gediend, zowel de politie als de Franstalige en de Vlaamse voetbalsupporters. Verder is het natuurlijk ook geen lachertje als je net slachtoffer bent geworden van een «feit» om dan nog eens je uitleg te moeten doen in een vreemde taal.

Maar er is meer. Zo vertelt commissaris Johan Geeraert onder meer dat «het gros van onze 180 mensen […] de Franse taal machtig [is], maar toch vatten zij soms belangrijke nuances niet». Ik zou daar tegenover willen stellen dat ik zo een zwak vermoeden heb dat als je in Charleroi je verhaal aan de politie in het Nederlands kwijt wil, je je geen zorgen hoeft te maken over de nuances van je verhaal. Mijn slecht karakter zegt me immers dat het gros van de agenten er nog niet eens de datum van vandaag in het Nederlands zou kunnen begrijpen al hing hun leven er van af. En als jouw leven ervan af zou hangen, is het nog niet eens zeker dat ze het zouden wíllen begrijpen.

Verder is er dan de ondertitel bij het artikel van De Standaard die al een ander verhaal laat vermoeden dan wat de titels van Het Nieuwsblad en West-Vlaams Regio Nieuws vertellen: «Zeventig procent daders en veel slachtoffers zijn Franstalig». «Zeventig procent» en «veel» dus. Zou het kunnen dat er absoluut geen sprake is van zeventig procent slachtoffers die dringend in hun eigen taal voortgeholpen moeten worden? In de artikels van Het Nieuwsblad en West-Vlaams Regio Nieuws zit er dan weer een zinnetje verborgen in de inleiding: «Toch blijven nog bijna 70 procent van de daders Fransen.» Het gaat dus niet eens over Franstalige Belgen, maar over Fransen, buitenlanders dus, die hier faciliteiten aangeboden krijgen.

En faciliteiten zijn het wel degelijk, want de politie Westkust schrijft zelf het volgende:

Zij [leden van politiezone Charleroi dus] zullen hun collega's [van de Westkust] bijstaan bij het opmaken van de Franstalige processen-verbaal […]

Nogmaals, zij schrijven dat zelf, dus is er geen sprake van een domme journalist die een uitspraak verkeerd begrepen heeft: de politie Westkust stelt Franstalige processen-verbaal op, een duidelijke administratieve tegemoetkoming aan anderstaligen. Of wat men in de volksmond een taalfaciliteit noemt. Ik kan me al voorstellen dat de politie in Charleroi of welke andere Waalse gemeente dan ook op dat vlak al even welwillend zou zijn om Nederlandstalige processen-verbaal op te stellen.

Read more...

Filip Dewinter tweemaal in de fout met video (Hoegin)

Filip Dewinter plaatste eerder deze week een video op het Internet waarop te zien is hoe twee minderjarigen in een auto inbreken in de Somerstraat in Antwerpen. Gevolg: het parket stelt een onderzoek in, omdat het in België niet toegelaten is de identiteit van minderjarigen die ter beschikking van de jeugdrechter staan bekend te maken. Waarop het Vlaams Belang uiteraard moord en brand schreeuwt. Resultaat van het hele zaakje: vooral dat Filip Dewinter in volle komkommertijd nog eens in het nieuws is geweest, maar of er ondertussen in de Somerstraat veel veranderd is durf ik te betwijfelen.

Om te beginnen speelt Filip Dewinter het spel zeer onzuiver, want hij probeert in de video het bewijs te zien dat het beleid van Dirk Grootjans faalt:

Het Vlaams Belang stelt vast dat nét in een buurt die geruime tijd terug door de schepen voor integrale veiligheid Dirk Grootjans als prioriteit en «hot spot» werd verklaard, de normvervaging quasi totaal is. Al de maatregelen die de schepen in deze buurt wou nemen schijnen weinig succes te kennen.

Dat had gekund, ware het niet dat de video die hij op het Internet plaatste al meer dan een jaar oud is en meer bepaald dateert van 25 april 2004. Nu is Dirk Grootjans al langer dan een jaar schepen van veiligheid, maar het is toch straf dat Filip Dewinter verwacht dat zijn nieuwe veiligheidsplan ook feiten in het verleden zou hebben kunnen verhinderen.

Tweede fout is dat Filip Dewinter duidelijk het conflict heeft gezocht, hoewel dat strikt genomen niet nodig was. Als het Filip Dewinter er werkelijk om te doen was geweest de criminaliteit in de Somerstraat te illustreren, dan had hij dat even goed kunnen doen met precies dezelfde video indien hij de minderjarigen onherkenbaar had gemaakt. Het parket zou dan geen reden gehad hebben om een onderzoek tegen hem in te stellen, maar de controverse zou natuurlijk ook niet zo groot geweest zijn als nu. Het Vlaams Belang noemt in een reactie het onderzoek van het parket trouwens «hallucinant», maar een goede verklaring waarom precies een video met herkenbare minderjarigen op het Internet geplaatst moest worden heb ik voorlopig nog niet gelezen.

Jurgen Verstrepen meent dan weer dat er niets aan de hand zou mogen zijn, omdat de wet volgens hem «achterhaald en niet doeltreffend» is:

Misdadigers van welke leeftijd ook moeten maar leren omgaan met de mediatechnieken van vandaag.

Daar is zeker iets van aan, en in Seoul is er een vrouw die daar zelfs kan van meespreken, maar de vraag is wat Filip Dewinter eigenlijk wou aanklagen: de wet op de privacy of de criminaliteit in Antwerpen.

Verder schrijft het Vlaams Belang dat «zulke vandalenstreken helaas dagelijks [gebeuren]». Als ik het goed begrijp, zou men dus vrijwel dagelijks opnamen kunnen maken in de Somerstraat. Ik wil nog aannemen dat het gros van die streken uitgevoerd wordt door minderjarigen, maar waarom dan nu een video van meer dan een jaar oud bovengehaald moest worden is me niet helemaal duidelijk. Op een paar dagen tijd had men toch gemakkelijk een nieuwe video kunnen produceren, niet?

Het lijkt me duidelijk dat Filip Dewinter deze week bewust het conflict opgezocht heeft om zich nog eens in de slachtofferrol te kunnen wentelen, zonder dat er aan het echte probleem iets zal veranderen. En dat dit gebeurd is met voorbedachte rade geeft Filip Dewinter zelf toe wanneer hij zegt dat hij op voorhand hierover een aantal advocaten geraadpleegd heeft. Hij wist dus goed waaraan hij begon, terwijl het een koud kunstje was geweest het conflict te omzeilen. Bovendien gebruikt hij een video die meer dan een jaar oud is om kritiek te leveren op een nieuw veiligheidsplan. Wat mij betreft gaat hij hiermee dus twee keer in de fout. Na de episode rond de grafschennis in Sint-Niklaas had men misschien kunnen verwachten dat men bij het Vlaams Belang alvast voor een tijdje het verstand zou gebruiken, maar blijkbaar was dat toch weer net iets te veel gevraagd.

Read more...

Straffe taal (2) (De andere kijk)

Net als vorige week, schuwt Rik Van Cauwelaert van Knack de straffe taal niet:

Het fascistische fundamentalisme van de bommenleggers in London en Sharm El-Sheikh is de uitkomst van een door generaties onderhouden haat, tegen het Westen, tegen de joden.

…

De echo’s van de ontploffingen in Sharm El-Sheikh rolden nog over de Sinaï toen Egyptische en Palestijnse experts en analisten zich voor de camera’s van Al Jazeera verdrongen om uit te leggen dat die gruwel, zowel in Londen als in het Egyptische vakantieoord, het werk was van de Israëliërs.

…

De veelal vanuit Saudi-Arabië aangevoerde handboeken en andere literatuur die in de grote moskeeën in de Verenigde Staten en in Europa te vinden zijn, doen hier hun funeste werk.

…

De haatcampagnes tegen de joden, en bijgevolg ook tegen ‘het door het internationale jodendom gecontroleerde Westen’ (Hoort u hier ook de echo van ene A.H. in? dak), slorpen al decennialang de energie en het merendeel van de financiële middelen op van de Arabische samenleving.

..

(citaat Labour-parlementslid Shahid Malik, na de aanslagen in London) ‘Al die stemmen die we getolereerd hebben, op de straat, in school, in jeugdclubs, thuis en in de moskeeën, kunnen niet langer worden gedoogd. We moeten ze tot niet alleen veroordelen, we moeten ze ook ter verantwoording roepen.’

De Arabische samenlevingen zijn compleet fucked up. We kunnen niet langer tolereren dat de effecten hiervan zich hier te lande komen manifesteren. Moeten wij aan de kant toekijken tot de Arabieren ooit hun samenlevingen terug op het rechte pad krijgen? Of moeten wij tussenkomen? Was de bevrijding van Irak in dat opzicht te verantwoorden? Daarover kan gedebatteerd worden (weliswaar enkel met mensen die de huidige realiteit onder ogen willen zien). Mijn standpunt zal de lezer ondertussen wel bekend zijn.

Read more...

Franse moed (Politiek Incorrect)

Terwijl in deze Belgische 'modelstaat' de gezagshebbers het reeds in de broek doen bij het zien van een vakbondsafgevaardigde, staat Frankrijk in rep en roer na een recent door premier Dominique De Villepin geïntroduceerd 'noodplan voor de werkgelegenheid'. En nood was er zeker, gezien De Villepin het plan al enkele weken geleden door zijn kabinet heeft gejaagd. Er wacht de arme man uiteraard nog veel protest in de Franse 'Assemblee Nationale', maar toch zet de nieuwbakken Franse eerste minister kranig door. Wat een stijlverschil in vergelijking met 'onze' Verhofstadt die met geknepen billen voor de Kamer kwam verklaren dat er gewoonweg geen oplossing was voor Brussel-Halle-Vilvoorde...

Maar terug naar Frankrijk: Dit noodplan kwam er nadat De Villepin het 'onaanvaardbaar' noemde dat de Franse werkloosheid boven de 10% begon te pieken (bepaalde Waalse prominenten zouden dezelfde woorden van De Villepin eens onverwijld mogen uitschreeuwen dat het een lieve lust is!!), en bestaat uit onder andere het schenken van belastingvoordelen voor werkende jongeren en middelgrote ondernemingen. De Franse regering is van plan hier maar liefst 4,5 miljard euro tegenaan te gooien.

Het meest opvallende element aan het plan is eigenlijk dat de ontslagregeling voor bedrijven verspoepeld wordt. Volgens het plan-De Villepin krijgen werkgevers het recht om nieuwe werknemers die nog geen twee jaar in dienst zijn direct en zonder argumentatie aan de deur te zetten. Het is inderdaad een zeer extreme maatregel, maar desalniettemin broodnodig. Thans denken werknemers eerder in termen van de kwaniteit aan ontslagvergoedingen ze in de wacht kunnen slepen, of erger nog, of ze in aanmerking zouden kunnen komen om op brugpensioen te gaan. Die mentaliteit wordt door dit heilzame noodplan zeker en vast gewijzigd, en zal hen aanzetten tot performanter en harder werken. Bovendien moeten bedrijven nu eenmaal de kans krijgen om op flexibele wijze om te gaan met hun werknemers, gezien dit een must is in een globaliserende economie waar het spook van de delokalisatie steeds om de hoek loert.

De Franse plannen worden hier dan ook op applaus onthaald in werkgeverskringen, en de federale regering wordt dan ook aangespoord voorbeeld te nemen van Frankrijk. Want hier in het corporatistische België kunnen opzegtermijnen variëren soms van zes maanden tot maar liefst anderhalf jaar. Het is op die manier dan ook zeer moeilijk om bij herstructureringen op performante wijze tewerk te gaan. Want ook hier weer geldt de regel van de 'perverse logica' : Indien België (zoals gewoonlijk...) weer zou achterblijven op de evoluties in de buurlanden - in dit geval Frankrijk - zouden ondernemingen wel eens schrik kunnen krijgen om mensen aan te werven. En dan zitten we uiteraard nog verder van huis.

Read more...

Loonkosten swingen de pan uit (Politiek Incorrect)

Het stond reeds lang in de sterren geschreven dat de Belgische loonkosten zouden ontsporen, zeker nadat in Duitsland enkele maanden geleden een heuse loonstop werd afgekondigd, waardoor het Belgische Interprofessioneel Akkoord achterhaald werd. Dat scenario wordt thans eens zo verzwaard, nu bekend is geworden dat de Belgische inflatie tot 3,14% gestegen is; het hoogste peil in vier jaar tijd. Het gevolg is dat hierdoor vanaf september de ambtenarenlonen en de sociale uikeringen met 2% zullen stijgen, gezien door deze inflatoire invloed de spilindex overschreden werd.

Begin 2005 werd het zogenaamde Interprofessioneel Akkoord (IPA) goedgekeurd, dat voorzag in een loonnorm van 4,5%, implicerende een indexering van de lonen met 3,3%. Hierbij werd er rekening gehouden met een jaarlijkse inflatie van 1,65%. Het is zo klaar als een klontje dat de inflatie dit jaar hoger dan verwacht zal liggen, gezien ze nu reeds een piek van de eerder vernoemde 3,14% heeft bereikt. Volgens Dexiabank en KBC zou de inflatie zelfs 2,5% bedragen, globaal genomen voor 2005. Het gevolg is dan ook dat de lonen conform de Belgische wetgeving automatisch geïndexeerd worden, ondanks de 4,5%-loonnorm. Die loonnorm vormt eigenlijk de kern van het probleem: Ondanks de sociale partners tot een compromis tot loonnorm komen, is en blijft de loonnorm een louter indicatief gegeven. Met andere woorden: Men kan zoveel verwachtingen opperen omtrent de inflatie enzomeer, de lonen worden toch hoe dan ook een automatisch aangepast aan deze inflatie. Een uniek gegeven in gans Europa en vrijwel de hele wereld. Het is dan ook dit perverse systeem dat de loonkosten in België steeds weer zo dramatisch doet derailleren, met alle gevolgen vandien voor de werkgelegenheid.

En zelfs de zogenaamde gezondheidsindex kan daar maar weinig aan veranderen. Door die gezondheidsindex wordt alvast de prijsevolutie van benzine, diesel, alcohol en tabak uit de index geëlimineerd. Maar dat brengt maar weinig zoden aan de dijk, gezien er wél nog rekening wordt gehouden met de evolutie van de prijzen van elektriciteit, (stook)olie en gas. En bijgevolg hebben de steeds verder stijgende olieprijzen hun invloed op de prijsindex - die eveneens tot 118,92 punten is gestegen - daar de bedrijven de verhoogde olieprijzen doorrekenen aan de klant door de prijzen van consumptiegoederen te laten stijgen.

De gevolgen voor de werkgelegenheid zijn dan ook niet mals. Door deze nieuwe aanpassing van de lonen wordt verwacht dat de loonnorm dit jaar op zijn minst met 0,35% overschreden worden. Een algemene stelregel luidt dat iedere procent stijging van de loonkost, met eenzelfde procent destructief werkt op de werkgelegenheid. Indien deze regel wordt toegepast op een totale loonmassa van 110 miljard euro en 2,6 miljoen werknemers in de privé-sector, dan betekent deze indexaanpassing een verlies van 9.000 jobs, wat uiteraard niet niks is. Volgens de denktankt VKW Metena zijn de loonkosten in België met 1,1% sneller gegroeid dan in onze buurlanden, wat ook al reeds een vernietiging van zomaar eventjes 30.000 jobs.

Het is dus andermaal bewezen dat wat moet doorgaan voor een 'sociale maatregel' om de werkende bevolking niet in armoede te laten verzinken, niet meer of niet minder is dan een asociaal en jobverslindend monster dat we met alle wapens moeten bestrijden. Want tenslotte is het waken over de werkgelegenheid toch de kerntaak bij uitstek van een vakbond? Of zweren ze toch liever bij een vermolmd post-Bismarck Rijnlandmodel dat onze hele economie naar de bliksem helpt?

Read more...

We just need to want victory (De andere kijk)

The past few days, 20 US Marines were killed at two incidents near Haditha in Iraq's Anbar province, the sunnis' heartland. Undoubtedly, the media will take the opportunity again to criticize president Bush’s Iraq policy, thus undermining support at home. ‘Coincidentally’, a poll was released, suggesting that the approval rating for Bush’s policy has dropped. The President, sensing the danger, used a speech on Wednesday to rally support.

The violence in recent days in Iraq is a grim reminder of the enemies we face. These terrorists and insurgents will use brutal tactics because they're trying to shake the will of the United States of America. They want us to retreat. They want us, in our compassion for the innocent, to say we're through. That's what they want. They will fail. They do not understand the character and the strength of the United States of America. They do not understand our desire to protect ourselves, to protect our friends, protect our allies, and to spread freedom around the world.

Let's put the death of the marines in perspective. The war in Iraq is basically being fought on three fronts: the military front, the political front and the propaganda front.

At the propaganda front, the recent incidents are a setback, as I said earlier. In his recent video, Al Qaeda’s number 2, Al-Zawahiri repeated the left-wing narrative that the invasion of Iraq has brought terror to London and that Tony Blair is to blame for that and that, unless coalition forces withdraw from Iraq, more death and destruction will come. And Iraq will become another Vietnam quagmire, a meme that also resonates well with the leftist crowd. Al-Zawahiri understands very well that he can’t win unless we don’t want to win, that’s the reason for all the propaganda. For propaganda it is, as if everything would be fine again for Mr Al-Zawahiri if only we would pull out. His and his boss's agenda, as we all know, is much bigger: the re-establishment of the caliphate. You call that too ridiculous to be true? Normally it would be, but they mean it, just like Hitler meant what he said 60 years ago, but it took us too long and too many dead to finally take his word for it. How long, this time, will it take some people and more specifically some media to take the threat seriously?

Western media needs to be honest about what motivates the terrorists. Reporting what they say in their mosques, on their web sites, and in their writings would be a start. And if the left wants to be taken seriously on terrorism, it needs to acknowledge the singular motivation behind al-Qaida and stop sounding like Bin Laden.

But the troubles on the propaganda front obscure the progress being made at the two other fronts.

At the military front, operations are again underway to further penetrate into Anbar province, the sunni heartland. This has already been a long campaign dating back to the siege of Fallujah in November last year. Since May, its intensity has grown, with numerous operations (also check out the map) undertaken along the river Euphrates from Baghdad to the Syrian border aimed at establishing a coalition presence in Anbar, rooting out the “insurgency” and cutting off the inflow of terrorists from Syria.

In the mean time, the training of the Iraqi army, police and other security forces continues. When they have reached sufficient capability, a gradual pull out could begin around mid-2006, at the same time when the next steps in the political process have been taken. This brings me to the third front.

At the political level progress is also being made. The draft constitution will probably be ready by 15 August, then a referendum will be held on it in October and finally new elections for parliament will be held in December. Sunnis representatives are participating in the drafting process and unlike the January elections, sunnis are expected to vote in greater numbers at the end of the year.

Despite the media coverage which only focuses on car bombs or dead GI’s, the big picture and the progress that is – really – being made, is hardly being reported. The fight on all fronts is still long, no doubt about that, but optimism is warranted, if just we want to win.

Read more...