6 mei 2012

Een tienjarenplan voor geloofwaardigheid (vpmc)

.
Wat de geloofwaardigheid van de media maar matig bevordert, is gekeuvel over de geloofwaardigheid van de media. Dat bleek deze middag weer in de Zevende Dag. Zelfs een zinnetje dat je nu gedurig hoort en leest, en dat daar aan tafel ook viel, namelijk dat journalistiek mensenwerk blijft, heeft voorlopig niet het gewenste effect.
En als er bij dat mensenwerk een foutje gebeurt, dan willen excuses achteraf ook niet goed helpen. Nu zijn excuses, journalistieke of politieke, altijd te belachelijk om dood te doen, vijgen na Pasen en mosterd na de maaltijd als het kalf verdronken is. Denken we maar aan de excuses die Verhofstadt destijds ging aanbieden in Rwanda. Of aan de excuses die wij binnen enkele jaren in Libië zullen zien aanbieden door onze voltallige Kamer.
Excuses zijn flauwekul. Misschien ligt het journalistieke probleem ook niet bij een enkel incidentje, een slechte inschatting of zelfs bij een reeks van stupiditeiten? Misschien ligt de oorzaak bij de geestesgesteldheid zelf van redacties?
Bekijken we even de sereniteit waarmee vandaag de tiende verjaardag van de dood van Pim Fortuyn wordt herdacht. In De Standaard lezen we: “Zelfs op links is het dezer dagen ver zoeken naar iemand die nog iets slechts wil zeggen over Fortuyn.
Dat geldt voor journalisten en politici, en het is niet goed voor hun geloofwaardigheid, want toen de man nog in leven was, klonken zij totaal anders. De haat en de verachting droop van de pagina’s toen, en dat was in die tijd heel respectabel. Iemand als bijvoorbeeld de hondenliefhebber Chris Dusauchoit mocht toen  over die moord nog verklaren: “…ik had er toch geen slecht gevoel bij. Ik dacht: erger kwaad is voorkomen. One down, twenty to go. Het heeft mij verwonderd dat de zaak zo lekker snel geïmplodeerd is.

Nu is het nog maar de vraag óf erger kwaad ook voorkomen werd, want we hebben nu Wilders, en die leeft nog, helaas volgens velen, en mede natuurlijk omdat hij beschermd wordt tegen bijvoorbeeld dierenliefhebbers.
Maar in dezelfde krant deze week las ik, aan Wilders’ adres, een lezersbriefje van 280 woorden van de journalist Lucas Vanclooster. Vanclooster antwoordde op een genuanceerd stuk van Geert van Istendael. Dat stuk moet hem bijzonder hebben gestoord.
Laten we even kijken wat Lucas schrijft, en wat De Standaard dus publiceerbaar acht. Ook Lucas zal binnen tien jaar vanzelfsprekend anders schrijven, als de wind gedraaid is, maar tot zolang behoort zijn stijl en zijn grote zedelijke verontwaardiging tot de gewone journalistiek, terwijl die nochtans probeert geloofwaardig te zijn. Ik geef hieronder 47 van zijn woorden, dat is een op de zes. Stilistische beoordeling laat ik aan de lezer over:

Hitler en zijn trawanten – onversneden racistisch fascisme – simplistische anti-elitaire kretologie, waarvan de echo's bij Geert Wilders nog helder doorklinken. Overigens, 'De rattenvanger van Hamelen' is een Duits verhaal. – Wilders is een volbloed populist – Zijn pseudo-proletarisch discours – typisch voor een poujadistische populist – ziekelijke aandacht voor iemand als Wilders.
.

Labels: , , , , , , , ,

5 Comments:

At 7/5/12 10:28, Anonymous Avondlander said...

Lucas Vanclooster flatert er ook flink op los met zijn vermeende inzichten. Hij beweert "In Frankrijk weet Nicolas Sarkozy erg goed dat de FN-kiezers die zich zondag de moeite zullen getroosten om zich ter urne te begeven, wellicht niet voor hem, maar voor François Hollande zullen stemmen." en dan moeten we vaststellen dat "Parmi les partisans de Marine Le Pen, le président élu n'a glané que 14 % des suffrages, loin des 51 % obtenus par M. Sarkozy." (Le Monde)
En dan verwonderd zijn over de geloofwaardigheid van de journalisten...

 
At 7/5/12 10:59, Blogger Marc Vanfraechem said...

ja, Avondlander dat is natuurlijk een gebrek aan feitenkennis... maar het viel buiten mijn bestek. In Frankrijk waren er vooraf peilingen die zelfs 60% van de Le Pen-stemmen naar Sarkozy lieten gaan :-)

 
At 9/5/12 22:39, Anonymous Anoniem said...

Ik wist niet wie die Lucas Vanclooster was, maar nu ik dit stukje van hem heb gelezen weet ik al uit welke hoek de wind waait.

http://lucasvanclooster.deredactie.be/2011/06/02/ruim-vrije-baan-voor-den-autobus-van-de-lijn/#comments

Een heel erg linkse hoek. Past aldus perfect bij de VRT.

 
At 9/5/12 22:51, Anonymous Anoniem said...

Nu ik 's mans verzameld oeuvre heb bekeken, trek ik mijn woorden terug. Dit moet wel een satiricus zijn die zich voordoet als links journalist.
Stel je voor dat hij echt zou menen wat hij schrijft. Toch? TOCH??

http://lucasvanclooster.deredactie.be/

 
At 11/5/12 12:22, Anonymous BC said...

@ Anoniem: "Dit moet wel een satiricus zijn die zich voordoet als links journalist. Stel je voor dat hij echt zou menen wat hij schrijft."

Dat is een bedenking die ik me ook al eens maakte. Ik plaatste ooit op lvb.net het volgende van Vanclooster:

- "Lucas Vanclooster blogt over vrouwen en politiek: Vrouwen, en wel nu!" - http://lvb.net/item/7276#78977

- Lucas Vanclooster over Obama, Marion Van San, 'hoofddoekenbashers en minaretofoben' etc. - http://lvb.net/item/8840#102537 (volledig op http://lucasvanclooster.deredactie.be/2010/12/23/nieuwjaarke-soete/ )

 

Een reactie plaatsen

<< Home

<<Oudere berichten     Nieuwere berichten>>