24 maart 2012

Patrick Besson in Le Point (vpmc)



De 16de maart 2012, dag van nationale rouw voor de dood van 28 Vlaamse reizigers, onder wie 22 kinderen, in een Zwitserse tunnel, ben ik in België. Of meer precies ben ik in Vlaanderen: Brussel en Gent.
Het probleem is niet het Vlaamse separatisme, maar wel dat Vlaanderen bestaat. Het is een land, terwijl België een idee is. Een natie, terwijl België een wensgedachte is. Een volk, terwijl de Belgen vertelsels zijn. Die dag verzoenden onder het goedkeurende en ontroerde oog van de wereldpers, Vlamingen en Walen zich in hun smart, terwijl zij nooit enig geschil hebben gehad: zij zijn gewoon verschillend van elkaar.
Aan het eind van de XXste eeuw heeft men de Tsjechen en Slovaken, Serven en Kroaten, Russen en Witrussen aangemoedigd bij hun scheiding, en nu raakt men van streek als Vlamingen en Walen zich van elkaar losmaken, terwijl die zo weinig raakpunten hebben die hen zouden binden, historisch, taalkundig, religieus, noch vandaag economisch. De ontbinding van Tsjecho-Slowakije kreeg applaus, zoals die van Joegoslavië en de USSR, in naam van het recht van kleine naties op zelfbeschikking (Finkielkraut), maar datzelfde recht weigert men aan Vlaanderen. Omdat ze opgevoerd worden als schuldig aan separatisme, valt de Vlamingen niet hetzelfde geluk ten deel dat vóór hen wel toeviel aan Kosovaren, Georgiërs, Bosniërs of Macedoniërs, gelauwerde helden van het separatisme. En dan willen we niet eens teruggaan tot bij de ongelukkige Biafranen, wier wil om zich van Nigeria af te scheiden door de Gaulle en de Parijse pers werd aangemoedigd, en die toen heeft geleid tot meer dan een miljoen doden onder hen. Ook het Ierse separatisme vond warme bijval bij ons in de XXste eeuw, en het werd in elk geval niet als een misdaad tegen de menselijkheid gerekend, wel integendeel. En wat betreft het Baskische separatisme: dat bekijken wij met een welwillendheid die nauwelijks door het aantal van zijn slachtoffers getemperd wordt. En wat gezegd over ons zwak voor het Tibetaanse separatisme?
Dit alles staat in geen verhouding met de vijandschap en de verachting waarmee wij, in onze media, de Vlamingen beschimpen die geen Belg meer willen zijn. Alsof België ten eeuwigen dage veroordeeld zou zijn tot zijn huidige vorm, met dezelfde naam, dezelfde samenstelling, terwijl in heel de loop van de Geschiedenis de Franse grenzen, de Duitse, Oostenrijkse, Amerikaanse en Indochinese herhaaldelijk gewijzigd zijn, evengoed als hun benaming en bevolking.

Als men België zou opdelen in een democratische Republiek Vlaanderen en Wallonië, dan zou dat voor ons toch net zijn alsof men op Kuifje een snor zou tekenen, of een techno-remix zou makenvan de liedjes van Brel, alsof men bij Maigret de tabak en het bier zou laten verdwijnen, of alsof men Amélie Nothomb haar hoed zou afzetten. Door voortdurend mythen te creëren, is België er zelf een geworden, terwijl het toch een realiteit is, een realiteit die er niet een meer is. Maar twee.


Labels: , , , ,

9 Comments:

At 25/3/12 16:36, Anonymous traveller said...

@ Marc Vanfraechem

Interessant artikel.
Heeft Besson een speciale link met Vlaanderen of België?

 
At 25/3/12 17:47, Blogger Marc Vanfraechem said...

ik vrees traveller dat ik over Besson niet meer weet dan u, maar hier op wikipedia vond ik toch een paar interessante gegevens: hij is Joods-Russisch-Kroatisch van afkomst, communist geweest, koos voor Servië in het conflict (dus tegen de leeghoofdige salonfilosoof BHL): allemaal zaken die mij zeer bevallen.

 
At 25/3/12 18:04, Anonymous traveller said...

Als ik zijn titels van gepubliceerde werken lees zijn er zeker een pak interessante onderwerpen bij.

 
At 25/3/12 18:11, Blogger Marc Vanfraechem said...

inderdaad, maar van iemand die op zijn zeventiende de Grand prix du roman de l'Académie française wint, zal dat weinigen verwonderen! Ik denk dat ik maar eens iets bestel van deze Besson.

 
At 29/3/12 11:07, Anonymous bartvs said...

Heu, zijn eerste roman, Les Petits Maux d'amour, verscheen in 1974, toen Besson pas zeventien was. Maar de Grand prix du roman de l'Académie française kreeg hij pas elf jaar later, in 1985, voor Dara.

Ondergeschikt: Patrick Besson heeft ondertussen ook een ingang in wiki-nl, waarin aangehaald een hem kenmerkende uitspraak:

« Democratie, dat is wanneer iedereen een dak boven het hoofd en werk heeft, en ook het recht te zeggen wat hij denkt, zoals hij het denkt, wanneer hij het denkt. Bij mijn weten bestaat dat politieke stelsel nog niet, of het nu in Afrika is of waar dan ook ter wereld. »

en mogelijk nog meer nuttige verwijzingen.

Besson heeft ook een halfbroer van een Servische vader.

Zie bovendien ook de titel van zijn jongste boek, een verzameling van zijn kronieken tussen 2002 en 2010 verschenen in Le Point: Au point, Journal d’un Français sous l’empire de la pensée unique (Fayard, 2011).

 
At 29/3/12 11:56, Blogger Marc Vanfraechem said...

bedankt bartvs, ik heb dat laatste boek besteld.

 
At 29/3/12 12:21, Anonymous bartvs said...

Graag.

Ik/we zie/zien ook al helemaal uit naar waar je lezing ervan (hopelijk) aanleiding toe zal geven.

Dank ook zeer voor je (met vertaling toe) wijzen op het stukje (en de kroniek) van Besson. Zo gaf je aanleiding tot de nieuwe nl-wiki-ingang - en zelfs tot een ondertussen aangebrachte verbetering in de moedercatalogus van de BnF.

Zie ook van en over Patrick Besson in Jeune Afrique.

 
At 29/3/12 12:27, Blogger Marc Vanfraechem said...

Welke verbetering kan dat wel zijn bartvs?

 
At 29/3/12 18:40, Anonymous bartvs said...

FRBNF39241139

Opgelet: de verbetering zal pas vanaf maandag ook op het net zichtbaar zijn. Ondertussen kun je nog zelf ontdekken wat er met de moedersteekkaart mis was.

Wenk: UNIMARC 210$c, zoals eenvoudig blijkt uit zowel 010$a als uit 225$a.

 

Een reactie plaatsen

<< Home

<<Oudere berichten     Nieuwere berichten>>