27 mei 2010

Lieve revolutie, liever evolutie

Vlaamse zelfstandigheid is een revolutionair project. Niet omdat haar voorstanders van zulk revolutionair temperament blijk geven of uit beginsel tegenstander van de geleidelijkheid zijn. Wel omdat zij per definitie een radicaal verschil betekent met de bestaande politieke structuren en met het soort beleid dat daarbinnen onvermijdelijk is.



In Dietse milieus doet het verhaal de ronde dat Lode Claes op visite bij koning Boudewijn de vraag kreeg waarom de Vlamingen, als ze zich in België toch zo achtergesteld voelden, daar als meerderheid zo weinig aan gedaan hadden. Zijn antwoord vergramde koningin Fabiola: “Dat ligt aan hun katholiek geloof. Protestanten zouden veel beter voor hun rechten opkomen.” Waarop Boudewijn het gesprek diplomatiek een andere wending gaf. Of dat een waar verhaal is, weet ik niet, maar de geponeerde stelling verdient onze aandacht. Is de eerloosheid van de Vlamingen het gevolg van hun religieuze aangehorigheid?

Het katholicisme kweekte van oudsher gehoorzaamheid en heeft daarmee bijgedragen tot de onmondigheid die Vlamingen van Hollanders onderscheidt. De protestanten vluchtten destijds naar de vrijheid; zij gaan als ketters wel naar de hel, maar inmiddels hadden ze hun nationale onafhankelijkheid gewonnen. Katholiek is wie zich destijds bij de Spaanse heerschappij neerlegde, liever dan zijn eeuwige zaligheid te verzaken. Blijkbaar is dat erfelijk, want nog steeds zijn de Vlamingen een volkje dat grommelt maar niet rebelleert.

Elders kunnen katholieken wél strijdbaar zijn, de Ieren bijvoorbeeld. Godsdienst kan dus maar een deel van de verklaring zijn. Een ander deel is dat, aldus Karel Dillen, “de Vlaming te volgevreten is” voor elk engagement dat enige opoffering vergt. De activiteiten van flamingantische organisaties bestaan vooral uit schranspartijen waar een vlammende rede als achtergrondgeluid dient bij de koffie met roomijs. “Vlaanderen vreet zich vrij.”

Nu is ouderwetse strijdbaarheid niet strikt nodig om een politiek doel zoals Vlaamse zelfstandigheid te verwezenlijken. Men zou het ook kunnen met slimheid, of met louter geluk, zoals in de fluwelen scheiding van Tsjechoslovakije. Daar was de situatie gunstiger: de Tsjechen hadden Slovakije niet nodig, en sentimentele gehechtheid was geen voldoende bezwaar tegen de redelijke argumenten pro scheiding. De Franstaligen zullen Vlaanderen niet zo gauw de vrijheid gunnen.

Zonder inspanning en zonder gunstige omstandigheden blijft nog de optie slimheid, maar waar in Vlaanderen hoopt men een strategisch meesterbrein te vinden? De communautaire geschiedenis leert dat de Vlamingen met hun gauw gevulde kinderhand niets van politiek begrijpen. Vlaamse onderhandelaars zijn bovendien niet eerlijk genoeg om een nederlaag bij haar naam te noemen, toch een voorwaarde om bij te sturen. Of om het van de positieve kant te bekijken: er is een levensgrote vacature voor een bekwame gids die de Vlaamse natie naar de bevrijding leidt.

Wie wordt de Vlaamse Ho Chi-minh? Komt de ster van het ogenblik, Bart De Wever, in aanmerking? Niet toevallig koos de Vietnamese leider in zijn nom de guerre als voornaam Chi-minh, “stralend van wil” of “helder van intentie”. Hij wist wat hij wou. Zijn strategisch vernuft was gericht op het verschalken van de vijand, niet op het in verwarring brengen van zijn aanhang met onduidelijke en wijzigende doelstellingen.

Nonkel Ho was niet bang voor het woord “revolutie”. Die term zegt niets over methoden, bloedige of zachtzinnige, maar louter over het resultaat: de vervanging van één politieke ordening door een andere, bv. van België door een Vlaamse republiek en een Franse région Wallonie. De Wever bezweert ons echter dat hij géén revolutie wil, alleen wat amendementen bij de bestaande orde. Mogelijk gaat achter die retoriek een schrandere strategie schuil die mijn petje te boven gaat,-- en dat van de militanten, die vrezen dat zij de beloofde kieszege met een verlies aan programmatische duidelijkheid zullen betalen. De inhoudloze banaliteit van zijn tot niets verbindende verkiezingsleuze, “Nu durven veranderen”, wijst in die richting.

Blijkbaar zijn Vlaamse politici uit op een hoger doel dan de behartiging van hun nationale belangen. Vroeger was dat hogere doel een plek in de hemel, vandaag is het een schouderklopje van de opiniehegemonen, die etiketten als “redelijk” en “extremist” uitdelen. Voor zo’n hoog goed wil je al wel eens je politieke doelstellingen opofferen. De Wever mag dan niet meer geloven in God (Die hem daarvoor gestraft heeft: in De Slimste Mens scheidde slechts één Spitaels-trefwoord hem van de zege, nl. Dieu), maar hij streeft nog steeds iets hogers na dan Vlaanderens vrijheid. Hij verwoordt de juiste kritieken op België, maar is hij bereid om het geschikte moment voor de bevrijding aan te grijpen?

Voorzitter Mao leerde ons: “Terugtrekken wanneer de vijand sterk is, aanvallen wanneer de vijand zwak is.” Welnu, België is zeer verzwakt: “La Belgique est devenue définitivement ingouvernable”, aldus Waals rattachist Paul-Henry Gendebien (RTBF-debat, 23 mei). Hij ziet het uur gekomen voor de aanhechting van Wallonië bij Frankrijk. Dat zal zich graag over Wallonië ontfermen en zijn deel van de Belgische staatsschuld overnemen, maar slechts eenmalig, want vervolgens zal het financiële discipline opleggen. Om dat schrikbeeld op afstand te houden verkiezen de Waalse machthebbers zolang mogelijk de Vlamingen uit te melken. Gendebien stelt nu dat die formule niet langer vol te houden is: willen of niet, België barst. Tijd dus voor de Vlaamse genadeslag.

Ik vrees echter dat hij de Vlamingen overschat, en dat die wel degelijk bereid zijn om alles te slikken, inbegrepen slecht bestuur en verarming, om toch maar het brandmerk van “extremist” of “separatist” te ontlopen en hun eeuwige zaligheid of althans het zaligmakende keurmerk “gematigde” te verdienen. Gendebien maakt meer kans dan eender welke Vlaming om de vader van de Vlaamse republiek te worden.

Labels: , , ,

5 Comments:

At 27/5/10 21:41, Blogger dora said...

Beste Koenraad,

Subliem artikel. Ik ben altijd blij indien een verstandig iemand zich de moeite getroost om allerlei pistes te overpeinzen. Ik deel overigens uw analyse. Het verheugt mij ook dat mijn aanvoelen, dat BDW eerst zijn status van superman moet verdienen alvorens de hemel te worden in geprezen, ten dele bevestigd wordt. Uit pragmatische overwegingen, wil ook ik, hem het voordeel van de twijfel gunnen. Het zou ook kunnen dat we de grote roerganger nog niet kennen. Misschien een verdoken talent van de auteur zelf.
Vriendelijke groeten,

Dora Kaspers

 
At 30/5/10 11:09, Anonymous Johan Sanctorum said...

Inderdaad,deze voortreffelijke analyse zet een paar puntjes op de i's.
Het is veelzeggend dat Bart De Wever, die het woord "republiek" zelfs niet over de lippen krijgt, zich uitdrukkelijk aanprijst als de voorman van de Vlaamse "Lamme Goedzakken". Ik denk dat het Vlaams Belang hier als radicale zweeppartij noodzakelijk blijft...

 
At 11/12/10 16:06, Anonymous Anoniem said...

"Plan X" wordt - hoe langer hoe meer - totaal onafwendbaar.

Vlaanderen bij Nederland.
Wallonie bij Frankrijk.
Duitstalige Oostkantons terug naar Duitsland.

En Brussel wordt een onafhankelijke stadstaat, in beurtrol voorgezeten door afwisselend

de Verenigde Nederlanden,
Nieuw Frankrijk
en Duitsland

waarbij de inwoners van Brussel twee nationaliteiten bezitten : een "Brusselse" én de tweede te kiezen uit een Nederlandse, een Franse en een Duitse...

Brussel wordt hierbij dus een soort Washington DC, betaald door de EG en zal in haar 19 gemeenten alle Europese lidstaten 'vertegenwoordigen' (en daarmee "verbroederen"). Op die manier wordt Brussel finaal dan toch écht nog eens een Europese hoofdstad... oftewel een waarlijke afspiegelingsstad van de EG-lidstaten.

Brussel wordt dan - zo u wilt - een verschrompelde bufferstaat, de 'reststaat' die nog aan het koninkrijk Belgie zal herinneren (voor wie daar nog enige nood zou aan hebben)...

Het koningshuis krijgt een rol toebedeeld door de EG en zal door die EG ook betoelaagd worden.

Iedereen wint dus. Leuk, niet?

Morgen vieren drie landen en een stadstaat feest. Het Belgisch Koningshuis staat dan garant voor het goede verloop van deze herschikking. Het "Belgische Koningshuis" - wat een nieuwe naam zal krijgen - wordt een soort Groot-Ambassadeur in die vier 'nieuwe staten'.

Het separatisme van 1830 wordt hiermee beeindigd.

Iedereen tevreden?

Dit is de Post-Belgische "Pantoffel-Revolutie"... zonder mensen op straat... eenieder in pyama zittend vóór de beeldbuis, met pantoffels aan hun voeten...

De grote krijtlijnen kan u lezen in "Plan X" als reactie op één van de teksten binnen o.a. "Visionair Belgie" (de webblog van de heer Johan Sanctorum)

Voor alle problemen bestaan elegante en charmante oplossingen. Men moet ze alleen recht in de ogen durven te kijken en er nadien 'sereen doch kordaat voor te staan en voor te gaan'.

Extremisme? Revolutie? Geweld? Einde van een beschaving?

BEN JE MAL?

Alleen door het poneren van Goede Alternatieven wordt de gekte van de betrachtte status quo in dit vastgelopen land écht wel duidelijk.


Nemo Xeno

 
At 11/12/10 17:31, Anonymous Anoniem said...

Bij Plan X heb ik me ook de volgende bedenking gemaakt :

als Vlaanderen definitief zal worden losgeweekt uit de Belgische contekst, dan zal dat alleen maar zo zijn (en kunnen) omdat

1. de Walen dit willen (hopend dat ook aldaar de aansluiting met Frankrijk met de dag meer en meer terrein zal winnen)

2. de Nederlanders ons gewillig welkom zullen heten in het Gemeenschappelijke Moederland...

Immers : alleen hun 'vrij en vranke houding' - én vooral zachte en vriendelijke uitnodiging - zal de 'Lamme Goedzakken' in Vlaanderen doen wankelen en hen een stap doen zetten die voor de 'Onafhankelijke Republiek Vlaanderen' onmogelijk lijkt te zijn... Die Lamme Goedzakken vallen zelfs blijkbaar nog liever 'dood' dan ooit het etiket te krijgen opgeplakt van 'extremist'.

Aan de Plan X hangt niets van 'extremisme'... Het is gewoon charmant en elegant, zodoende...

De "Flemish Paradox" (zo zal ze in het buitenland gekend worden) is nu nét dat dé partij die opkomt voor de Belangen van Vlaanderen en haar onafhankelijkheid - én die de Republiek Vlaanderen tot haar partijprogramma maakt - de aanleiding is waarom de "gematigden" binnen de 'meervoudige persoonlijkheid Vlaanderen' met z'n allen op de rem gaan staan wat betreft die onafhankelijkheid én alles liever slikken én dit allemaal terwijl er oeverloos charmante oplossingen bestaan - evenwel geheel buiten deze verziekte Belgische contekst gerekend - en zulke oplossingen door Plan X gezocht én succesvol gevonden werden...

Plan X zal Plan Y worden (= plan dat in Belgie gemeenschappelijk gedeeld kan worden met wat her en der aanpassingen) en zal finaal het Plan Z worden of een "Marshall"-Plan voor Post-Belgie, en dat oppunt gesteld zal worden door alle directe en indirecte belanghebbenden (Vlaanderen-Nederland, Wallonie-Frankrijk, Duiste Oostkantons-Duitsland, Brussel, EG e.a. die gebaad zijn bij een nieuw "stabiel gegeven" in het hart van Europa).

M.a.w. : knip en plak de voorgaande tekst over Plan X (zonder naam van de 'opsteller') in een eigen e-post en 'tamtam' met z'n allen simultaan dit "Plan X" doorheen heel Nederland, Frankrijk en Duitsland.

En doe hierbij 'pantoffels aan uw voeten' en kom nooit op straat.

En laat dan hierbij vooral de Nederlanders "warm lopen voor dat Plan X". Zij alleen immers zijn in staat om de Lamme Goedzakken in Vlaanderen een wat meer "protest"ants én assertief (genezend) "élan" te geven.

Ook dat echt Europees veeltalig gebied Brussel is iets waar Vlamingen en Nederlanders geen moeite mee zullen hebben. Wie weet wat hiervan de positieve gevolgen kunnen zijn?


De "bevrijding" van een "slaafse onderdanigheid" moet dus simultaan uit alle buurlanden komen... en vooral ook doorheen hun 'vriendelijke wenk'. Ze moeten alleen maar weten dat wij het ook graag 'zo zouden wensen'.


Het "makke" en "wakke" van de Lamme Goedzakken kan alleen door de Nederlanders 'gebroken' worden.

Jullie denken allemaal veel te 'regionaal' en zijn al teveel gefixeerd op die Republiek Vlaanderen.

Deze tussenstap is nu net dé struikelblok... Dat is nu net - als project - een blok aan het been van Vlaanderen... de 'Flemish Paradox' hierbij indachtig...

Men zegge en/of sture het door.

 
At 11/12/10 23:03, Anonymous Anoniem said...

Nog een kleine aanvulling bij "Plan X" :

Voor wat hierin Vlaanderen-aan-Nederland koppelt kan het Plan N
van Matthias Storme feilloos worden ingepast...

zie "Plan N" op

http://vlaamseconservatieven.blogspot.com/


Desnoods betalen we met Nederland een eenmalig uitwuif-bedrag aan Frankrijk om Wallonie "het beste te wensen" in hun nieuw Frans staatsbestel om zich dan - voor eens en voorgoed - te richten op Parijs... en zich aldaar geresponsabiliseerd gaan 'waar te maken'...

We wensen met z'n allen hierbij dan ook Frankrijk heel veel geluk en succes toe.

Het zal voor alle partijen goed zijn om eens totaal gedebiologeerd en gedeconditioneerd te worden van het totaal malafide staatsbestel Belgie.

 

Een reactie plaatsen

<< Home

<<Oudere berichten     Nieuwere berichten>>