3 september 2009

Antizionisme en antisemitisme gaan hand in hand

Naar aanleiding van een debat over de situatie in het Midden-Oosten in het kader van de laatste Gentse feesten schreef Benno Barnard een kwade brief naar Etienne Vermeersch die zijn medewerking aan dat discussiepanel gegeven had. Het debat belichtte enkel de Palestijnse kant van het conflict. Pro-Israëlsprekers werden aanvankelijk van het podium in Gent geweerd. Uiteindelijk mocht Ronny Naftaniel van het CIDI de pro-Israëlische kleuren komen verdedigen als enige in een zee van linkse Palestinaverheerlijkers. Hij bracht het er naar verluidt zelfs écht uitstekend van af, tot nog grotere scha en schande van de organisatoren. Het volgende fragment uit de zéér terechte klaagbrief van Benno Barnard wil ik jullie hier zeker niet onthouden.

Hoe pijnlijk dat je je voor deze ongein leende. Met acht tegen één dan nog. Dit zijn leden van bedenkelijk links, die zich als krankzinnigen opwinden over Israël, de enige voorpost van de beschaving te midden van woestijnen vol islamitische verschrikkingen. Als heel Europa tegen België was en wij zouden de overige Europeanen binnen onze landsgrenzen behandelen zoals Israël zijn Arabieren, zou ik onze regering voor moreel hoogstaand en politiek naïef verslijten. Israël verdient onze onvoorwaardelijke steun. Ieder ander standpunt bevestigt de uitspraak van Martin Luther King. “Ze hebben het over Zionisten maar ze bedoelen Joden.”

3 Comments:

At 5/9/09 15:54, Anonymous Steven said...

Israël verdient onze onvoorwaardelijke steun

ik ga grotendeels akkoord met Barnard, behalve met dat storende "onvoorwaardelijke"; niets is onvoorwaardelijk of het zou misschien de liefde voor je eigen kinderen moeten betreffen.
Israël gedraagt zich meer en meer als een verwend kind. Er is een land dat Israël al die jaren onvoorwaardelijk heeft bemind, dat Israël al die jaren onvoorwaardelijk heeft gesteund : de Verenigde Staten. Meer en meer worden de VS ondanks deze onvoorwaardelijke liefde in verlegenheid gebracht, en dit dan nog door het voorwerp van hun onvoorwaardelijke liefde. Het onvoorwaardelijk beminde kind wordt stilaan een verwend kind dat er bij elke nieuwe misstap (het internationaal recht is niet iets waar je willekeurig je voeten aan kunt vegen) van uitgaat dat het er in het allerkwaadste geval met een standje van af zal komen.

 
At 8/9/09 01:58, Blogger Haddock said...

@steven:

Voor dat beetje geschiedkundig besef zie met aandacht:

http://video.google.com/videoplay?docid=-864522917532871834&hl=en#

dank je.

 
At 8/9/09 16:50, Anonymous Steven said...

Haddock,

Uw filmpje is interessant maar geeft geen extra duiding ("geschiedkundig besef") rond de relatie tussen de VS en Israël.
Het bestaan van de Islam en de dreiging die van deze vermaledijde religie uitgaat, geeft daarom nog niet het recht aan wie-dan-ook om onschuldige burgers van hun grond te verjagen, te onteigenen, toegang tot hun landbouwgronden te ontzeggen en dies meer.

En puur vanuit plat eigenbelang bekeken (al is dit niet mijn vertrekpunt) is de onvoorwaardelijke alliantie met Israël enkel contraproductief geweest; de onrechtmatige bezetting van Palestina is tot de dag van vandaag de belangrijkste voedingsbodem voor islamterrorisme wederzijds.

 

Een reactie plaatsen

<< Home

<<Oudere berichten     Nieuwere berichten>>