26 augustus 2009

Ook in Amerika zijn er nog wantoestanden met wapenwetten, ondanks het Tweede Amendement

Lezers van deze blog zullen al wel weten dat ik een “gun nut” ben. In de ogen van de anti-wapenadepten dan. Zelf kies ik eerder voor iets in de trend van “wapenliefhebber”, “vrijheidskoesteraar” of “burgerrechtenverdediger”, maar daar gaat het hier nu niet om. Ik ben net terug van drie weken Verenigde Staten en heb daar andermaal tal van interessante en intrigerende personen mogen ontmoeten. Ik heb daar o.a. ontdekt dat zelfs “gun ranges” in de Bijbelgordel op zondag gesloten zijn, dat het schieten met pistolen wettelijk doorgaans verboden is, maar het schieten met geweren niet, dat men voor amper 90 EUR in bijna 40 verschillende staten met militaire wapens mag schieten, en dat er in Amerika, ondanks het Tweede Amendement, toch nog tal van anti-wapenwetten bestaan.

De eerste persoon wiens verhaal ik u hier wil vertellen, is Jim Chappelow. Deze jonge dertiger groeide op in Colorado, studeerde later economie in Alabama en werkt momenteel als economisch analist voor het “Institute for Trend Research” in New Hampshire. Hij is tevens redacteur van het vakmagazine “EcoTrends”. Chappelow is een persoon van niet al te goede komaf die zichzelf via sportbeurzen en militaire programma's een opleiding heeft kunnen geven. Chappelow is niet enkel een libertariër in hart en nieren, hij dient ook in de “National Guard” van Colorado, die in ruil voor het deels betalen van zijn studies zeven jaar lang over de diensten van Chappelow vrij mag beschikken. Wat aanvankelijk een “walk in the park” had moeten zijn, de Nationale Garde maakt immers reclame voor haar reservistenprogramma met de slogan “One Weekend A Month, Two Weeks A Year”, verwerd al gauw tot een helletocht.

In 2007 en 2008 diende Chappelow in totaal bijna negen maanden in Irak. Niet enkel werden de hem voorgehouden 12 weekends training en twee weken dienst niet gehonoreerd, ook de taak van de Nationale Garde, het dienen en beschermen van de thuisstaat, werd door de Bush-administratie en haar oorlogspolitiek in het Midden-Oosten geüsurpeerd. Chappelow was Army-reservist van opleiding en werd ook in die hoedanigheid in “combat units” in Irak ingezet. Als libertariër verzette hij zich tegen deze oorlog, als patriot vocht hij hem. Fysisch gewond en psychisch aangedaan kwam Chappelow tegen Kerstmis 2008 terug naar huis om binnen de maand van zijn vrouw te scheiden. Chappelow vertrekt in oktober opnieuw naar het front. Ditmaal Afghanistan. Colorado dienen, heet dat nog steeds.

Maar het schrijnende levensverhaal van dit stuk “white trailer park trash” dat zich puur op basis van zijn eigen mérites een beter leven wist te bezorgen, is niet de kern van wat ik hier wil zeggen. Het plaatst alles wel beter in perspectief. In de lente van 2009 wordt Jim Chappelow in Colorado door de politie tegengehouden. Zij ontdekken in zijn auto een vuurwapen en munitie, wat in strijd is met de wetten van Colorado. Het vuurwapen was vergund in Alabama, waar munitie eveneens vrij te koop is. Chappelow werd dagenlang in de cel opgesloten omdat hij zijn borg van 5,000 USD niet wou of kon betalen. Nadien werd hij veroordeeld voor illegaal wapenbezit en tot één jaar voorwaardelijke celstraf veroordeeld. De voorwaarde was de volgende: hij mocht buiten dienst (sic!) geen wapen meer dragen.

Samengevat. De persoon die ondanks eerdere overeenkomsten in Irak en Afghanistan ingezet wordt aan de frontlinie, gewond geraakt voor zijn vaderland, terugkeert wanneer ze het hem vragen, toch geacht wordt in staat te zijn om zijn land met oorlogsmateriaal te verdedigen, mag van de rechter buiten dienstverband geen wapen meer dragen. Iemand die goed genoeg bevonden wordt om met een wapen in de hand te sterven voor het Amerikaanse Rijk, mag in zijn vrije tijd geen wapen dragen voor zijn eigen bescherming, ook al heeft hij daarvoor de nodige vergunningen. Amerika is een schitterend land, daar ben en blijf ik altijd van overtuigd, maar het zijn dit soort verhalen die de ster doen tanen. Ik walg hiervan.

Een tweede persoon is Alex Ransom, studente politieke wetenschappen aan de universiteit “Texas A&M”. Zij is graatmager, klein en fijn gebouwd, heeft een poeslief snoetje en oogt op het eerste gezicht een beetje als een kneusje. Velen zullen in haar de ideale dochter zien, en misschien is ze dat ook, maar wacht dan maar tot ze haar mond open doet en haar ultra-libertarische mening begint te verkondigen. Alex was voorzitster van de studentenraad en in die hoedanigheid de woordvoerster van de pro-wapenrechtenbeweging op de campus, zeker in de nasleep van de recente grote schietincidenten aan de Amerikaanse universiteiten. Die hadden allemaal, dixit Alex Ransom, vermeden kunnen worden als de campussen niet ontwapend waren. Ik ben geneigd haar daarin te volgen.

Het lieve onooglijke meisje van het eerste gezicht bleek helemaal geen katje te zijn om zonder handschoenen aan te pakken. Zij trok naar de directie met haar grieven en slaagde er zelfs in om hen te overtuigen de “gun ban” op campus terug in te trekken. Dit speelt zich allemaal af in Texas. Het zal dan ook niemand verbazen dat Alex na daarin geslaagd te hebben, als één van de weinige studentenvoorzitters ooit herkozen werd. Maar nog steeds was ze niet tevreden. "Texas A&M" mocht de “gun ban” zelf dan al wel teruggeschroefd hebben, de “concealed carriage ban” was nog steeds in voege. Deze verbood het verborgen dragen van wapens op campus. Alle vuurwapens moesten open en bloot gedragen worden, dit om te vermijden dat een ruzie zou ontaarden in een vuurgevecht omdat niemand wist dat de andere gewapend was.

Voor Europeanen mag zo’n “concealed carriage ban” dan wel vreemd in de oren klinken, wij zouden in onze schuchterheid liever opteren voor een “don’t ask, don’t tell”-beleid met verborgen wapens, in de Verenigde Staten is dit soort bepalingen eerder de regel dan de uitzondering. Alex was het daar natuurlijk niet met eens, en volgens mij opnieuw met recht en rede. Wapens moeten een afschrikkend effect hebben en iedereen, ook de niet-wapendragers, beschermen door onduidelijkheid te creëren in hoofde van de slechteriken over wie wel en wie geen wapens draagt. Alex trok opnieuw naar de directie maar ving bot, waarna ze een rechtszaak tegen de universiteit aanspande. Uiteindelijk kreeg ze een dik jaar later na tal van beroepsprocedures finaal gelijk van het Texaanse Hooggerechtshof. Daartegen was Alex natuurlijk wel al aan haar masterstudies aan de “UT Dallas” begonnen, maar doordat het een vonnis van het opperste rechtscollege van de staat betrof, werden alle “concealed carriage bans” op alle Texaanse universiteiten samen geannuleerd. Een prestatie om zeker naar op te kijken.

De derde en laatste persoon die ik hier even in de kijker wil zetten, is Brian Aitken, een 25-jarige zelfstandige uitgever in New York City, die ik op het “Advanced Austrian Economics”-seminarie van de “Foundation for Economic Education” tegen het lijf ben gelopen. Aitken studeerde journalistiek aan “Ruthers University” en de “University of Pennsylvania” alvorens een eigen uitgeverijtje uit de grond te stampen. Toen hij zich eerder dit jaar bewoog tussen zijn appartement op campus, zijn ouderlijk huis in New Jersey en zijn nieuwe loft in Brooklyn, New York werd hij tijdens een routinecontrole tegengehouden. In zijn wagen vond de politie een klein arsenaal aan vuurwapens en enkele pakken munitie. De vuurwapens en de munitie waren allemaal wettelijk vergund en alles was conform de regels verpakt voor transport.

De politie arresteerde hem echter, confisqueerde de wapens en de munitie en stak hem een nacht in de cel. Pas ’s anderendaags kon Aitken na het betalen van een borg van 10,000 USD het politiebureau weer verlaten. Volgende week maandag komt zijn zaak voor in New Jersey. Hij riskeert 7 jaar opsluiting. Zeven jaar om zijn grondwettelijk recht zoals gegarandeerd door het Tweede Amendement uit te oefenen. Ook dat is Amerika. New Jersey had kennelijk nieuwe regels uitgevaardigd rond het transport van vuurwapens en Aitken had die overtreden. Hij is er echter rotsvast van overtuigd dat de rechter hem volgende week gelijk zal geven. Zoniet is hij bereid in beroep te blijven gaan tot bij het Amerikaanse Hooggerechtshof. Een libertarisch fonds voor juridische bijstand en enkele wapengroepen hebben Aitken al geholpen met zijn borg en hebben nu een leger advocaten onder de arm genomen om hem vrij te krijgen én definitief een einde aan anti-wapenwetten te stellen.

Brian Aitken is helemaal geen wapengek of schietgrage cowboy, maar gewoon een beginnende ondernemer die op zoek is naar zijn plaatsje onder de zon en er als hobby het verzamelen van en het schieten met wapens op na houdt. Vorige week mocht Aitken zelfs zijn opwachting maken in de talkshow “FreedomWatch” op Fox News met Andrew Napolitano, zelf een gewezen rechter uit New Jersey. In die uitzending noemde Napolitano Aitken een “lover of freedom” en een “defender of liberty”, en sprak hij zich kritisch uit over de gang van zaken in New Jersey. “Die staat is geen vriend van het Tweede Amendement”, aldus Judge Napolitano, die verder ook resoluut de kaart van Aitken koos. “I am 100% on your side. The firearms were legally possessed.” Hopelijk denkt de rechter daar volgende week maandag ook zo over. Zoniet kan dit op termijn misschien wel eens de grote testcase voor de bende van Sonia Sotomayor worden.


Meer over die laatste rechtszaak op www.current.com.
Meer teksten van Vincent De Roeck op www.libertarian.be.


10 Comments:

At 26/8/09 17:03, Anonymous Marc Huybrechts said...

@ Vincent

Persoonlijke relaties kunnen soms het oordelingsvermogen belasten.

1) Wat Chapman betreft.

-- Hij heeft de National Guard VRIJWILLIG vervoegd. Dan moet hij inderdaad gaan waar de politieke/militaire leiders hem sturen. Sommigen hebben dan meer 'chance' dan anderen. Uw oppositie tegen de verwijdering van het Baath regime in Irak heeft hier absoluut niets mee te maken. Democratie is nog steeds verkieselijk boven anarchie.

-- Zijn militaire dienst ontslaat hem niet van zich aan de legitieme wetgeving te houden. Als libertarier zou jij het subsidiariteitsprincipe moeten aanhangen. Chapman moet dus de wetgeving van Colorado respecteren IN Colorado, ook al verschilt die op sommige punten van die van Alabama en New Hampshire. Ik vind dat verantwoordelijk gun ownership vereist dat men de locale wetgeving terzake kent EN respecteert. Guns zijn geen hamers, wat betekent dat dit geen bagatel is.

2) Het verhaal van Ransom illustreert hoe, in de VS, de combinatie van 'scheiding van de Machten' met sterk-ontwikkeld individualisme van burgers permanent aanpassingen mogelijk maakt, en doorgaans tijdelijk. Het is ook goed dat regionale verschillen tussen de staten zich kunnen manifesteren. Texas is een vrij extreem geval, en ik verwacht dat die "concealed carriage bans" op Texaanse universiteitscampussen terug zullen ingevoerd worden in de toekomst (in functie van locale culturele evolutie) en onder druk van andere activisten. Het is niet noodzakelijk 'verandering' dat beangstigend is, maar wel 'sclerose' die aanpassingen belet.

3) Het Second Amendment geeft Aitken geen recht om met een "arsenaal" in New Jersey rond te rijden. Als hij de locale wetgeving niet zou overtreden hebben, dan zal de rechter in New Jersey hem ook gelijk geven. En als de locale wetgeving in New Jersey ongrondwettelijk zou zijn dan zal het inderdaad "de bende van Sotomayor" zijn - en die van John Roberts - die daarin verandering zal brengen. Maar, eerst vereist dat een iteratief interactief proces waarin activisten, gelijk Aitken en 'judge' Napolitano, een belangrijke rol vervullen. Goed burgerschap is incompatibel met 'voor den TV zitten'.

 
At 26/8/09 17:35, Blogger Vincent De Roeck said...

@ Marc

1. De National Guard heeft niets van doen met oorlog voeren of bezettingsmacht spelen, maar met het bijstaan van de THUISSTAAT bij rampen, terreurdreigingen, massaprotesten en andere lokale problemen. Chappelow zou in een rechtsstaat dus helemaal niet naar die sh*tholes "moeten".

Of wapens geen "bagatel" zijn, weet ik niet. Of de vergelijking met een hamer opgaat, laat ik ook aan anderen over. Persoonlijk zijn beide in mijn ogen gewone producten waarvan het bezit niet gereglementeerd zou mogen zijn, enkel de misdaden die daarmee gepleegd worden, moeten natuurlijk zéér zwaar bestraft worden. Kennis van de regels is inderdaad een veronderstelling van de overheid, maar of dat op zich aanvaardbaar is, laat ik ook aan u over. Idem trouwens of democratie wel zo heilzaam is.

2. Volledig eens met je reactie. En zeker met de influx van Mexicanen en linkse gelukzoekers zal ook Texas meer Democratisch worden, met alle gevolgen van dien. Nu al zijn de steden licht Democratisch.

3. De vraag bij Aitken (en eigenlijk ook bij Chappelow) is of een lokaal bestuur het mandaat heeft om de grondwet te herschrijven. En wat het perverteren van burgerrechten met goed burgerschap te maken zou hebben, ontgaat me volledig.

 
At 26/8/09 18:44, Anonymous Marc Huybrechts said...

@ Vincent

1) Ik weet dat de National Guard allereerst voor 'rampen thuis' bedoeld is, maar zeker niet exclusief. Veranderingen over de tijd in de relatie tussen Federale Overheid en de individuele Staten is een 'permanent gegeven' in de VS geschiedenis. Er zijn twee kanten aan die relatie, en de voordelen/nadelen lopen in BEIDE richtingen. Het is aan de betrokken overheden, en vooral hun kiezers, om de natuur van 'State Rights' regelmatig te herdefinieren.

Waarschijnlijk zijn wij beide, evenals Chappelow, en ook de Republikeinse partij (althans in haar officiele proclamaties) voor een versterking van 'State Rights' en een diminutie van de rol van de Federal Government. Maar, mijn punt is dat Chappelow (ondanks zijn "niet al te goede komaf") heel goed moet geweten hebben dat de National Guards van alle 50 staten in recente jaren een actieve militaire rol spelen in vershillende plaatsen van de wereld (inclusief Irak en Afghanistan, en niet enkel daar).

Beslissingen omtrent 'war en peace' behoren beslecht te worden in het politiek domein in Washington DC, en beslissingen over 'State Rights' moeten beslecht worden via de 'politiek' (zowel in federale als 'state' verkiezingen) onder de Constitutie. Zij heben niets te maken met Chappelow (** ik weet niet hoe de naam Chapman in mijn hoofd is geschoten).
...

3) Geen locaal bestuur kan "de Grondwet herschrijven". Maar, de Grondwet is wel voor re-interpretatie vatbaar. En het concept van "burgerrechten" is ook geen 'vast gegeven'. Precies daarom is er een Juridische Macht die zich moet houden aan de wetgeving die uit Congress komt, voor zover die wetgeving in overeenstemming blijft met de Constitutie (zoals ge-interpreteerd door de Supreme Court). Ook de 'constitutionaliteit' van wetgeving van de Staten kan uiteindelijk via gevallen zoals Aitken en Chappelow getest worden.

"Goed burgerschap", in de zin van redelijk 'activisme' en betrokkenheid, is noodzakelijk om de mooie woorden (op papier) omtrent "burgerrechten" te kunnen concretiseren.

 
At 26/8/09 21:17, Blogger Marc Vanfraechem said...

Deze reactie is verwijderd door de auteur.

 
At 26/8/09 21:27, Blogger Marc Vanfraechem said...

Zou je er niet eens aan denken Vincent, om over die Wapenwetten in de VS, waar wij op een IFF geen ballen mee te maken hebben... een aparte blog op te richten, en dan te kijken of je ook nog lezers trekt :-?
Want eerlijk gezegd: ik schrijf wel andere koek, en heb geen zin meer om onrechtstreeks ook aan jouw jongensachtige revolverkwesties lezers te bezorgen. Dat gezever hangt mij de keel uit.

 
At 27/8/09 02:53, Anonymous Danish Dynamite said...

@ Marc Vanfraechem

Wel wat een zure reactie als je het mij vraagt. Ik ken de lezerstatistieken van IFF natuurlijk niet, maar persoonlijk vind ik Deroecks artikels best interessant. Veel leuker om lezen dan die "andere koek" waar jij zo trots op bent. Zulk een arrogante toon kan trouwens alleen maar komen van een naïef-linkse bejaarde zoals u.

 
At 27/8/09 02:58, Anonymous Danish Dynamite said...

En opnieuw, ik ken de IFF-spelregels niet, maar als het je zo stoort dat je lezers naar andermans' artikelen trekt, kan je natuurlijk altijd stoppen met op IFF te bloggen. Enkel de pipo's die geen Duits kennen en dus afhankelijk zijn van jouw nietszeggende episteltjes over Duitse kranten of Franse radioshows zullen zich daaraan ergeren. Ook bij The Brussels Journal werd je al gewikt, gewogen en te licht bevonden. Moet frustrerend zijn. Houd de eer toch gewoon aan jezelf!

 
At 27/8/09 12:13, Blogger Marc Vanfraechem said...

Deze reactie is verwijderd door de auteur.

 
At 27/8/09 12:14, Blogger Marc Vanfraechem said...

Ik denk dat u zich vergist wat TBJ betreft, beste Danish, maar dat moet u misschien eens bij Beliën zelf checken ;-)

 
At 4/9/09 19:40, Blogger babylonia said...

Ik ben vandaag in Belgie met een Calachnikof onder controle gehouden door de politie op de weg in een dorpje achter tienen Een groep agenten was bezig alle paspoorten en boordpapieren te controleren van de autos.

We stonden in een dorp en voor de jonge politieman met zijn wapen op zijn borst, die ogenblikkelijk naast mijn twee buitenlandse MZP vrienden ging staan groeiden een paar oost indische kersbloempjes.
Nu ben ik daar verzot op zo lekker.
Dus heb ik voor zijn voeten gebukt en de bloemetjes opgegeten .
Daar had ie niet van terug met zijn schietyzer op zijn buik Hij wou niet proeven en moest lachen. Nochthans vol Vitamine C.

Belgie is een politie staat aan het worden en we zijn zo olie olie dom geweest om het monopôlie van de wapens in handen van onze oppressors te geven en onszelf te laten ontwapenen.

 

Een reactie posten

<< Home

<<Oudere berichten     Nieuwere berichten>>