27 juni 2009

De sluier rond het hoofddoekendebat (Hoegin)

HoofddoekMag ook de laatste school in Antwerpen hoofddoeken verbieden? Het debat over hoofddoeken op school laaide de afgelopen week stevig op, maar verder dan wat platte algemeenheden over de vrijheid van godsdienst contra de machocultuur bij moslimjongens raakte de discussie jammer genoeg niet.

Meyrem Almaci deed donderdag in De Standaard een halfbakken poging om het debat over het hoofddoekenverbod wat open te trekken. Ze klaagde daarbij vooral de groepsdruk aan, maar vergat wel een oplossing voor het probleem te suggereren. En o ja, voor het geval daar twijfel moest over bestaan, zelf droeg zij ook een hoofddoek op school, maar helemaal volledig uit vrije wil natuurlijk. Of wat dacht u? De reeks interviewen in de Vlaamse pers met moslima's die al dan niet een hoofddoek dragen uit vrije wil valt ondertussen niet meer bij te houden, maar geen enkele schijnt ooit iets gemerkt te hebben van die groepsdruk. Dat de nazi's daar nooit aan gedacht hebben, om in de pers een paar joden ten tonele te voeren die geheel uit vrije wil een gele davidsster droegen. «Groepsdruk? Ze zouden eens moeten durven!» – je ziet het al zo geschreven staan in Het Algemeen Nieuws, die verre voorloper van De Standaard. Je moet blijkbaar al een onderzoeker uit Rabat zijn om die groepsdruk te kunnen opsporen. Een bijzonder merkwaardige zaak dus.

Hoe zit dat dan echt met die groepsdruk? De onvermijdelijke Jozef de Witte van het CGKR diende zich natuurlijk ook in het debat te mengen, maar niet om het uiterst discriminerende karakter van die groepsdruk aan te klagen, wel om voor een landelijk hoofddoekenverbodverbod te pleiten. Telkens die man zich over iets uitlaat, blijf ik met de indruk zitten dat hij zich gedraagt als een nuttige idioot –of zou het toch doelbewust zijn?– in dienst van het islamexpansionisme in Europa. Zou hij er, als voorzitter van het CGKR, waarvan de R in de naam tot nader order nog steeds verwijst naar «racismebestrijding», niet beter aan gedaan hebben enige reflecties over die groepsdruk te laten noteren? Zo bijvoorbeeld dat het toch merkwaardig is dat alleen meisjes getroffen worden door de kuisheidseisen van de islam. En dat alleen Turkse en Marokkaanse meisjes getroffen worden door de groepsdruk rond de hoofddoeken. (Nu ja, voorlopig toch.) Want hoe weet een moslimjongen dat een toevallig meisje dat over straat loopt wel of niet een hoofddoek zou moeten dragen? Toch niet aan de huidskleur zeker? Als Jozef de Witte daar eens over had kunnen uitweiden, dan had hij eens voor één keertje misschien een positieve bijdrage kunnen leveren.

Laten we dan zelf maar even doorborduren op dat racisme, aangezien Jozef de Witte dat probleem liever versluierd. Zo liet Karin Heremans, directrice van het Koninklijk Atheneum Antwerpen, vandaag in De Standaard optekenen dat enkele jongens haar al waren komen vragen of zij niet apart van de meisjes les zouden mogen krijgen als hoofddoeken werkelijk verboden zouden worden. Merkwaardig toch, dat die vraag nu pas komt. Blijkbaar hadden die jongens weinig of geen last van ongesluierde meisjeshoofden zolang het alleen maar om blanke meisjeshoofden ging. Wat Karin Heremans trouwens tegenhoudt om die jongens meteen maar bij het CGKR aan te melden is me ook al een raadsel, en ik durf er overigens mijn hoofd op te verwedden dat het precies deze «vrome» jongens zijn die voor de reeds eerder vermelde mysterieuze ongrijpbare maar voor de slachtoffers goed voelbare groepsdruk zorgen.

En wat heet vroom? Het is toch straf dat precies dezelfde groep jongens die vandaag in de krant afgeschilderd worden als uiterst gematigd omdat zij later hun vrouw zélf zullen laten beslissen een sluier om te doen –naar ik vermoed zo een beetje op dezelfde manier als die Algerijn in Marseille een jaar geleden zijn vrouw ook zelf liet beslissen in het vervolg toch maar liever de sluier te behouden– elke zomer weer voor overlast zorgt in de openluchtzwembaden. Ongesluierde moslima's op school vormen voor hen een probleem, maar blanke meisjes in bikini's lastigvallen blijft met stip tijdverdrijf nummer één tijdens de vakantie. In die mate zelfs dat het provinciebestuur in Vlaams-Brabant twee jaar geleden zich zelfs genoodzaakt zag een verbod op zwemmen met lange shorts af te kondigen, en de MIVB liever geen natte broeken meer op de bus zag. Het provinciebestuur hield er bijna een racismeproces aan over.

Als het trouwens gewoon maar bij wat lastigvallen bleef. Statistieken zal je hierover in de Vlaamse pers niet lezen, omdat ze primo uitdrukkelijk niet bestaan, en secundo als ze bestaan zouden hebben, daar angstvallig uit weggehouden zouden worden. Maar waar ze wel bestaan en al eens in de pers belanden, blijkt echter duidelijk dat allochtone jongeren sterk oververtegenwoordigd zijn in de criminaliteit, in het bijzonder wat verkrachtingen betreft. Eveline de Wree constateerde in 2004 trouwens dat de daders van groepsverkrachtingen in Brussel uitsluitend allochtonen waren. In België hoeft men echter nog niet meer te doen dan te vragen eindelijk toch maar eens te beginnen de nationaliteit van criminelen te registreren om al beschuldigd te worden van racisme.

Ik heb echter zo'n vermoeden dat het pleidooi van Rik Pinxten en Björn Siffer in De Morgen –hetzelfde koppel trouwens dat een jaar geleden zoveel onzin verkocht over censuur– voor een «open debat –feiten op tafel– over de machocultuur bij moslimjongens, over familiaal geweld, over godsdienstige indoctrinatie, over gelijkheid van man en vrouw, over schijnhuwelijken en huwelijksmigratie, over scheiding van kerk en staat, over vrijheid van meningsuiting» in feite vooral een oproep is om de fel stinkende potjes stevig dicht te houden. De truuk om het meteen maar over alles te willen hebben is zo oud en doorzichtig als een ingesloten luchtbel uit de laatste ijstijd. Hetzelfde trouwens met de vraag van Jozef de Witte naar een «sereen en breed maatschappelijk» debat. Want een sereen en breed maatschappelijk debat, dat weet iedereen, is alleen maar mogelijk onder de progressieve gelijkzinde speerpunt van de maatschappij. Iedereen die al eens een kritisch geluid durft te laten horen over de voordelen en de geneugten van de multi-culturele maatschappij wordt daarbij nadrukkelijk verzocht zijn mond te houden, om die sereniteit niet te verstoren. Ook feitenmateriaal en statistieken die stigmatiserend zouden kunnen werken voor bepaalde bevolkingsgroepen kunnen het debat alleen maar verzuren. En als er dan nog iemand overblijft die zou durven opwerpen dat een hoofddoekenverbod in bepaalde omstandigheden misschien toch wel zijn nut zou kunnen hebben, zal er vooral daarover nog eens goed nagedacht moeten worden. Het kan immers alleen maar betekenen dat het racisme bij sommigen echt wel heel diep zit, hoe welwillend ze ook mogen zijn.

Moeten de hoofddoeken dan maar verboden worden? De zaak is natuurlijk dat dat het probleem niet is. Als moslimmeisjes absoluut een sluier willen –of een niqab, desnoods zelfs een boerka– om zich buiten de Westerse maatschappij te stellen, dan moeten ze dat vooral maar doen. Maar dan wel achteraf niet komen klagen dat ze gediscrimineerd worden en niet genoeg kansen krijgen. Trouwens liever een Mahinur Özdemir die met een hoofddoek in het Brussels Parlement duidelijk zegt waar ze voor staat, dan een of andere islamitische vijfde colonne die precies hetzelfde nastreeft. Het probleem stelt zich echter elders, namelijk bij de moslimjongens. Enerzijds eisen zij absolute kuisheid van hun zusters en nichten, maar op hun eigen driften mag geen enkele rem gezet worden. Enerzijds zorgen zij voor een absolute controle van de wandel en het gedrag van hun zusters en nichten, maar o wee als een politieagent eens naar hun papieren vraagt. Zij vernietigen op uiterst effectieve wijze alle kansen voor hun zussen en nichten om zichzelf te kunnen ontplooien en op de arbeidsmarkt aan hun trekken te komen, maar eisen zelf wel de beste baantjes op zonder daarvoor ook maar een klop te hoeven gedaan hebben – noch op school, noch op het werk zelf trouwens. Het zijn trouwens de moslimmeisjes niet die problemen ondervinden om in cafés en disco's binnen te raken, wat trouwens meteen ook de theorie ontkracht dat het aan het aangeboren racisme van eigenaars of de buitenwippers zou liggen.

Wordt het daarom niet tijd dat de moslimjongens eens ferm aangepakt worden? Dat zíj maar eens met een sluier, niqab of boerka rondlopen om hun kuisheid aan te tonen. Desnoods maar uit solidariteit, en met de imam met de grote mond Nordine Taouil op kop. Dat zíj maar eens van school thuisblijven als het er op de speelplaats en in het klaslokaal naar hun mening te onzedig aan toe gaat. Ze hoeven hun werkloosheidsvergoeding trouwens niet te gaan opstrijken als zij er niet tegen kunnen dat er achter de loketten ongesluierde vrouwmensen zitten die hen eventueel zouden kunnen verleiden – alsof die al zo zot zouden kunnen zijn. Dat ze ophouden met hun crimineel gedrag, zodat geen enkele agent het nog in zijn hoofd zou halen zijn tijd te verknoeien met het controleren van de identiteit van zulke voorbeeldige jongeren. Die agenten doen dat per slot van rekening ook niet voor hun plezier. Het is nu alleen maar de vraag of de Jozef de Wittes, Meyrem Alamaci's, Rik Pinxtens en Björn Siffers van deze wereld klaar zijn voor zo'n open debat, dan wel dat de gebeurtenissen van de afgelopen week alleen maar een aanleiding waren om nog maar eens de racistische bokken van de multi-culturele schapen te kunnen scheiden.

Labels: , , , , , , , ,

5 Comments:

At 27/6/09 18:15, Anonymous paardenvriend said...

Martien Pennings (alias Kassander, alias Leo Sar), 29 mei '09 op de website van Joost Niemöller:

"Elke mensenrechtenorganisatie weet dat in de islam elk dag vrouwen worden vermoord - honderden per dag of duizenden? - omwille van de “eer”. Ze worden vermoord door hun echtgenote, vader, broer, oom of door een huurmoordenaar. Ze worden gewurgd, doodgestoken, doodgeschoten of vergiftigd. Maar vaak plegen ze gewoon zelfmoord. Van dat systeem van “eer” is de hoofddoek het symbool. Ayaan Hirsi Ali heeft er ooit opgewezen dat de hoofddoek onder moslima’s in Nederland pas echt populair werd in een periode dat vrouwen in Algerije massaal vermoord werden omdat ze er géén droegen. De hoofddoek is niks anders dan de zichtbare jihad in de straten van Europa, het symbool van de agressieve stam die islam heet. Elke hoofddoek, zegt de “fundamentalist” is een vlag geplant in vijandelijk gebied. De islam is een racistische ideologie, die mensen op een lichamelijk kenmerk (melkklieren in de borsten en een spleetje tussen de benen) voor inferieur verklaart. Neen, niet voor ánders! Voor inferieur. En die vrouwen die zeggen dat ze ‘t kopvod vrijwillig opdoen, bewijzen alleen dat de hersenspoeling echt gewerkt heeft."

http://www.joostniemoller.com/2009/05/martien-pennings-contra-paul-scheffer/

 
At 27/6/09 20:04, Blogger Marc Vanfraechem said...

In Frankrijk, waar het debat intussen niet meer over de hoofddoek gaat ("gewoon een stukje textiel" vond cafébaas Steve), maar over de burka (in Frankrijk lopen ze altijd wat voor op ons), hoor je toch, op de Openbare Omroep ook stemmen die wéten waar ze het over hebben. Geen dhimmiprofesserkens Pinxten dus, maar bv deze echte prof, Pierre Jourde.
Iemand die zijn nek eerder al had uitgestoken... en wiens ogen zijn opengegaan, zoals hijzelf zegt.

 
At 29/6/09 16:25, Blogger Philippe Van den Abeele said...

De 'foulard' van Mahinur Özdemir...
Zo duidelijk zegt Mahinur Özdemir toch niet waar ze voor staat. Ze is verkozen in het Brussels parlement, en legde de eed af, getooid met een hoofddoek. Excuus, met een 'foulard', want zo noemt zij en de voorstanders van het recht om overal en altijd een hoofddoek te dragen in Franstalig België nu systematisch de hoofddoek, en niet meer 'le voile'. Toch vreemd dat een 'foulard' (*) nu een teken is dat men behoort tot een godsdienst, en een lapje stof zelfs deel kan uitmaken van de identiteit van een persoon. (Die mantram hebben ze blijkbaar allemaal van buiten geleerd, want dat was ook in Antwerpen te horen: 'ze nemen onze identiteit af'). De gasten in de jeugdbeweging zullen het niet graag horen, dat een halsdoek deel uitmaakt van uw identiteit. In een interview in La Libre Belgique (za. 27.06.09) stellen de journalisten Christian Laporte en Vincent Rocour haar enkele pertinente vragen, waarop er telkens geen klaar antwoord komt.

V: In Turkije, het land van uw wortels, dragen de vrouwelijke parlementairen geen hoofddoek.. (Noot: in 1999 probeerde in Turkije een verkozene van een islamistische partij het parlement binnen te komen met een hoofddoek aan. Haar mandaat werd haar afgenomen)
A: Ik ben Belgische..
V: Schrijft de islam het dragen van een foulard voor?
A: ik ben geen theologe. Het is uit persoonlijke overtuiging dat ik op een dag beslist heb hem te dragen.
V: wat betekent de foulard voor u?
A: Hij maakt deel uit van mijn identiteit. Het is een kwestie van kuisheid (pudeur)...
V: Elio doet soms zijn strikje uit
A: Ik doe mijn foulard thuis uit, maar niet buiten huis. Hiermee toon ik dat ik tot de islamgodsdienst behoor.

"Ik ben geen Turkse, ik ben geen theologe, maar met een 'foulard' toon ik wel aan tot de islam te behoren..."

(*) Volgens Van Dale F/N is 'un foulard': 1. een halsdoek, 2. een foulard en 3. een.. hoofddoek. En 'jeter un voile', iets aan het oog onttrekken. Wat toch de bedoeling is van een hoofddoek, ofte 'un voile' en niet van 'un foulard'? Nu worden in het hoofddoekendebat de woorden al versluierd.

Het volledig interview:
http://www.lalibre.be/actu/belgique/article/512257/je-connais-mieux-le-neerlandais-que-le-turc.html

 
At 29/6/09 19:47, Blogger Marc Vanfraechem said...

De Standaard kan natuurlijk niet achterblijven als het gaat om begripsverwarring en scheve redeneringen. Soms vraag ik mij af of ze daar wel een eindredactie hébben?

 
At 21/9/10 13:43, Anonymous Anoniem said...

Vandaag (dinsdag 21 september 2010) in De Standaard (p9, een citaat uit het boek van Karin Heremans):
‘Als ze dit uitzenden staat het land op z'n kop'

De speelplaats stond die avond bomvol. Op het binnenplein hadden zich zo'n vijftig mensen verzameld. Het was niet duidelijk wie tot de school behoorde, wie ouder was en wie naar de school was gekomen om keet te schoppen.

Tijdens mijn speech vertelde ik dat ik in Jeruzalem de Al-Aqsamoskee had bezocht en daar, uit respect voor de islam, mijn schoenen had uitgetrokken en een sluier had aangedaan.

Toen ontplofte de speelplaats. Ik had blijkbaar op heel gevoelige tenen getrapt. Ik wilde vertellen over wederkerigheid, maar ik heb mijn zin niet kunnen afmaken. Er werd geroepen, gegild…

Ik heb nadien mijn verhaal wel kunnen afronden om dan het woord te geven aan imam Taouil.

Tot mijn allergrootste verbazing kwam hij onze afspraak van enkele uren daarvoor niet na, maar begon hij de kinderen op de speelplaats op te ruien.

Hij riep de leerlingen op niet langer naar de athenea van Antwerpen en Hoboken te gaan ‘zolang het hoofddoekenverbod van kracht is'. ‘De islam is aan expansie toe. Men is bang van ons. Dit is de wil van Allah.'

Waarop de hele speelplaats de takbir begon te scanderen: Allahu akhbar. Ik zag de monden van de journalisten openvallen. Precies omdat ze dat moment hebben meegemaakt, is de pers me altijd erg gunstig gebleven. Zij hebben ter plaatse kunnen ervaren waarom ik die beslissing heb genomen. Na Taouil kwamen er nog wat extremisten de boel opruien en Koranverzen reciteren.

Als ze deze beelden straks uitzenden, staat Vlaanderen op z'n kop, dacht ik. Het pleit voor de verantwoordelijkheidszin van de pers dat ze dat niet gedaan heeft.

Na de speeches zijn enkele progressieve moslims gaan praten met journalisten om hen te smeken de beelden niet uit te zenden. ‘Wat zal men anders van ons denken?'

Dus een schooldirectrice verbiedt de hoofddoek. Haar belangrijkste reden was de toenemende radicalisering en druk vanuit deze radicale groep op de jonge meisjes die geen hoofddoek wensen te dragen. Dan komt er het moment waarop die radicale islam (binnen de schoolpoorten) de maskers afwerpt en zijn ware gelaat toont: ‘De islam is aan expansie toe. Men is bang van ons. Dit is de wil van Allah.'Allah Akhbar. Je zou het een sleutelmoment kunnen noemen. Een moment dat duidelijk aantoont dat het hoofddoekenverbod absoluut zeker een reden heeft. Dat er wel degelijk een druk uitgaat van de radicale islamstrekking en dat deze strekking tracht invloed te verwerven op onze scholen. En wat doet onze verzamelde vlaamse pers? Ze zwijgen het moment dood. Geen beelden ervan worden uitgezonden. Waarom niet? Waar hebben ze schrik van? Het probleem is er (duidelijk vastgelegd op tape) maar blijkbaar mag de bevolking het niet weten??

 

Een reactie plaatsen

<< Home

<<Oudere berichten     Nieuwere berichten>>