20 juni 2010

Wat zal er eerst veranderen: België, of de N-VA? (Hoegin)

De N-VA van Bart de Wever won overtuigend de verkiezingen van verleden week. De vraag die de komende dagen en weken opgelost dient te worden is echter wat Bart de Wever voor die overwinning koopt: zal hij Vlaanderen na jarenlange stilstand vooruit kunnen helpen, of zal blijken dat zijn ergste vijand – het Vlaams Belang – toch gelijk heeft en dat met de Franstaligen in België eenvoudigweg niet meer samen te werken valt?

Dat de overwinning van N-VA verleden week enorm was, staat buiten kijf. De partij werd de grootste in de federale Kamer, waardoor koning Albert II genoodzaakt was Bart de Wever uit te nodigen voor een gesprek over hoe het nu verder moest. Sindsdien werd Bart de Wever aangesteld tot informateur om een regering op te bouwen rond de as N-VAPS, vermoedelijk onder leiding van huidig PS-voorzitter Elio di Rupo. Wie zou het enkele jaren geleden hebben durven voorspellen? Noch Bart de Wever, noch Elio di Rupo zouden zulke voorspelling ernstig hebben willen nemen.

Ondertussen wordt met de dag duidelijker hoezeer de N-VA met haar eigen succes worstelt. De problemen begonnen eigenlijk verleden jaar al, toen de partij onverhoopt goed scoorde in de regionale verkiezingen, en warempel op eigen kracht in de Vlaamse regering verzeild raakte. Vóór de verkiezingen klonk het nog dat de partij voorstander was van het toepassen van de Maddens-doctrine in de Vlaamse regering, maar eenmaal de partij deel uitmaakte van die regering, kwam er van die Maddens-doctrine niet veel meer in huis. Blijkbaar was de partij te groot geworden en had ze door haar toetreding tot de Vlaamse regering teveel verantwoordelijkheid op zich genomen om op die harde Vlaamse lijn te blijven staan. Van belangenconflicten was er bijvoorbeeld geen sprake meer – op die enkele dreiging na – ook al trad de federale regering naar slechte oude gewoonte meermaals buiten haar bevoegdheden. Merkwaardig genoeg werd dit kiezersbedrog tijdens de recente verkiezingscampagne de partij niet één keer voor de voeten geworpen, noch door haar politieke tegenstanders, noch door de pers. Men kan zich afvragen hoe dat toch zou komen…

Tijdens die verkiezingscampagne kwam de partij trouwens opnieuw in de problemen. Hoewel het partijprogramma van de N-VA weinig ruimte voor twijfel overlaat, ontkende boegbeeld en nieuwkomer Siegfried Bracke herhaaldelijk en nadrukkelijk dat de partij separatistisch zou zijn. Door de partijleiding werd hij daarover overigens niet één keer teruggefloten. Meer zelfs, hoe verder de peilingen de partij omhoog stuwden, hoe minder ze nog vandoen wou hebben met welk separatistisch discours dan ook, uit schrik middenkiezers af te stoten. Na de Maddens-doctrine moest door het succes van de partij ook het separatisme eraan geloven ten voordele van het confederalisme en de zelfverdamping van België in de Europese Unie.

Toen vervolgens op de verkiezingsavond zelf tot ieders verbazing bleek dat de peilingen het succes van de N-VA niet over- maar onderschat hadden, kwam de partij voor een derde keer met zichzelf in de problemen. Dat partijvoorzitter Bart de Wever inging op de uitnodiging van het Paleis hoefde niet te verbazen, maar dat hij zich als republikein hield aan het zogenaamde colloque singulier was toch wel opmerkelijk. Als er in België één ding in aanmerking komt voor wat verandering – «Nu durven veranderen», nietwaar? – dan toch wel de koninklijke poppenkast in Laken en de manier waarop de politici daarin meespelen. Dat Bart de Wever zich vervolgens laat benoemen tot informateur hoefde ook niet te verbazen, maar ik zal wel niet de enige zijn die toch wat gemengde gevoelens heeft rond het feit dat hij voor rekening van Elio di Rupo rijdt. En dus ook Joëlle Milquet, want de enige andere partij naast de N-VA en de PS die al zeker lijkt te zijn van een toegangsticketje tot de volgende federale regering is inderdaad… de cdH.

In dat verband is de reactie van de Franstalige pers op het eentalige «schoonheidsfoutje» van Bart de Wever best wel interessant. Niet alleen vergat hij op zijn eerste persconferentie als informateur een hele reeks Franstalige journalisten uit te nodigen, bovendien was er van zijn mededeling geen Franse tekst beschikbaar. Je zou verwachten dat de voltallige Franstalige pers moord en brand zouden schreeuwen, maar blijkbaar beseft men ten Zuiden van de taalgrens maar al te goed hoe de zaken in mekaar zitten, en was men bereid het zaakje door de vingers te zien. Want inderdaad, het is niet in Wallonië of Bruxelles dat Bart de Wever zijn taaiste klanten zal vinden om de regering-Di Rupo I aan te verkopen. En kan men dan Bart de Wever afkraken omwille van een taalformaliteit, op hetzelfde moment dat hij in Vlaanderen het bedje probeert te spreiden voor een zo goed als Nederlandsonkundig Franstalig politicus? Wanneer de Franstalige pers mild of vergevingsgezind is tegenover een Vlaams politicus, is het altijd opletten geblazen. Wanneer het over een Vlaams-nationalist gaat, kan dat alleen maar a fortiori gelden.

Want het lijkt er inderdaad sterk op dat na de Maddens-doctrine en het separatisme, nu ook het confederalisme en de verandering in de vuilnisbak van de N-VA zijn beland. De partij kende een te groot succes, en van zodra bleek dat meer dan een kwart van het Vlaamse kiezerskorps wel pap lustte van de verandering die de N-VA beloofd had, werd de verandering onmogelijk. Nederlandsonkundige Franstaligen in de federale regering – ziet iemand daar een grote verandering in? De enige verandering die daar te noteren valt, is dat men tot voor kort aan Franstalige zijde toch nog de schroom had om te willen begrijpen dat op z'n minst de eerste minister een woordje Nederlands zou moeten kennen, maar voor Bart de Wever hoeft dat dus blijkbaar niet. Vermoedelijk vraagt meer dan één N-VA-kiezer zich af of dat nu werkelijk de verandering was waar hij of zij voor gestemd heeft. Als de partij op die ingeslagen weg verder blijft rijden, zou het wel eens kunnen dat de volgende verkiezingscampagne voor het Vlaams Belang net iets gemakkelijker zal lopen dan de vorige.

Labels: , , , ,

11 Comments:

At 20/6/10 22:36, Anonymous Nexer said...

Beste schrijver,

Waar haalt u het vandaan dat Di Rupo geen Nederlands zou kunnen?


De man moet wel af en toe eens zoeken op een woordje, wat eigenlijk best goed is voor de gemiddelde Waal.

En het accent dat duidelijk hoorbaar is... wat maakt dat nu uit?

 
At 20/6/10 22:42, Blogger Marc Vanfraechem said...

@Nexer, ik geloof dat u slecht geplaatst bent om te oordelen over taalkennis: uw "Nederlands kunnen" is geen Nederlands...

 
At 20/6/10 23:27, Anonymous traveller said...

@ Filip van Laenen

Zeer goede analyse.
Het idee zelf van de verdamping door Europa is een verschrikking, de Brusselse bureaucraten van de Wetstraat zijn schaapjes vergeleken met de Brusselse Europese wolven.
Vlaanderen zou helemaal niets meer te vertellen hebben en zou door de Franse Europeanen bestuurd worden met verlies van Vlaams Brabant ten voordele van Groot-Brussel

 
At 20/6/10 23:30, Blogger Marc Vanfraechem said...

correct Traveller.

 
At 21/6/10 09:49, Blogger Frederik said...

Akkoord met een groot deel van de analyse. Wat betreft de verdamping door Europa -denk ik- dat BDW dit ook beseft, maar dat hij dit verhaal moet blijven vertellen om zoveel mogelijk naar Vlaanderen te kunnen overhevelen, hij had het hier in de laatste debatten steeds over defensie.

Di Rupo als premier is volgens mij een goede zaak: enerzijds moeten we er dan nu niets voor betalen (zoals met Leterme en Verhofstadt en alle anderen gedaan hebben), maar anderzijds zal dit een nog groter afkeer van de Waalse politiek bij de Vlamingen opwekken dan reeds het geval was). Grammens zei dit reeds jaren geleden (werd onlangs nog eens opgeduikt op www.lvb.net) en toen men aan FDW bij de verkiezingen in 2007 vroeg: wie wil u dat er premier wordt, antwoordde hij (als ik me niet vergis): "Elio Di Rupo". Hij zei dit al lachend, maar hij had mi. gelijk en BDW heeft ook gelijk dat hij aan dat ambt verzaakt, meer zelfs hij voert uit wat FDW in gedachten had.

 
At 21/6/10 09:53, Anonymous LVB said...

@Frederik: de juiste link naar het citaat van Grammens is http://lvb.net/item/919

 
At 22/6/10 00:30, Anonymous Anoniem said...

@filip: altijd zo negatief. De slogan "veranderen" gaat ook over de VB-kiezer die gerust eens mag veranderen, mee evolueren ipv langs de kant te blijven staan.

Volgens uw relaas kwam de N-VA tot drie maal toe in de problemen. Dat is wat mij betreft een verademing. Beeld je in dat ze nooit in de problemen kwam ? Altijd maar het grote gelijk hebben en aan de kant staan ? Nog zo gemakkelijk maar zo steriel.

Dat schoonheidsfoutje ? Misschien doen de Franstaligen het wel echt in hun broek. Misschien verklaart dat waarom ze zo vergevingsgezind zijn. Kijk bij MR en hun suggestie om snel het FDF te dumpen. Als je aandachtig geluisterd hebt naar Didier zijn uitleg begrijp je dat zij het gevat hebben.

 
At 22/6/10 00:52, Blogger Marc Vanfraechem said...

"Anoniem" blijft een verachtelijke on-naam, zeker als zo'n naamloze het dan wil hebben over mensen die "het in hun broek doen".
Maar soms zeggen die naamloze sujetten toch iets dat enige aandacht waard is.
Zodus: IK, ondergetekende, antwoord aan onze Naamloze, dat zelfs als het waar zou zijn dat de Franstaligen het nu in hun broek doen (iets waar een verstandig mens niet zo snel van uit zou gaan): het nog lang niet het moment is om hen een schone luier te bezorgen.

 
At 22/6/10 07:49, Anonymous Anoniem said...

Van Fraechem : je reageert zo graag op de inhoud, dus de naam doet er niet toe. En uw reactie over in de broek doen en luiers dat is maar een woordspeling waarmee je geen inhoudelijk antwoord geeft en dus in tegenspraak met de essentie van je reactie of antwoord.

PS: als je meent dat er geen anonieme reacties gegeven moeten worden moet je de instellingen van deze blog maar veranderen. Wees consequent.

 
At 22/6/10 10:51, Blogger Marc Vanfraechem said...

Het zou al mooi zijn als naamlozen tenminste de naam van anderen correct zouden kunnen overschrijven, maar soit. Is zelfs een pseudoniem teveel gevraagd? dat heeft als voordeel dat al de schrijvers dan van elkaar onderscheiden kunnen worden.
Verder zijn op een groepsblog de instellingen niet het werk van elke individuele schrijver.

 
At 22/6/10 11:19, Anonymous wim said...

Ik vermoed dat het een wisselwerking wordt tussen N-VA en België. Allicht heeft dit opiniestuk gelijk dat de N-VA een stuk van haar programma zal achterlaten, maar als we al eens een aantal veranderingen zullen krijgen op pakweg het migratiebeleid, justitie en onze te gecompliceerde staatsstructuur, zullen we er toch alleen maar bij gewonnen hebben? Toch vrees ik een beetje dat de PS veel geslepener kan onderhandelen, omdat ze veel meer ervaring hebben..

 

Een reactie plaatsen

<< Home

<<Oudere berichten     Nieuwere berichten>>