5 oktober 2010

Joëlle en de Fehlleistung (vpmc)

.
Het Frans heeft zijn eigenaardigheden. De dubbele negatie is er een van.
De Romeinen zegden eenvoudigweg NON, als zij wilden zeggen dat iets niet waar was, of niet plaats had gehad en zo meer. Ze stonden bekend om hun brevitas. Ook vandaag ontmoeten wij nog geregeld de uitdrukking “quod non” in geschriften van kwaliteitsjournalisten. Zij bedoelen dan eveneens te zeggen dat iets niet het geval is, of nooit is geweest. Quod non komt tegenwoordig zelfs meer voor dan de kreet “pacta sunt servanda”, die je tot voor kort nog vaak zag staan. Die pacten hebben aan populariteit ingeboet is mijn indruk.
In het Frans, als Latijnse taal, volstaat het eenvoudige “non” ook vaak, bijvoorbeeld als antwoord op een vraag. Beetje brutaal klinkt dat, maar grammaticaal is er niets aan de hand. Toch zul je in een gewone zin altijd “ne …pas”, “non …pas”, “ne …rien”, “non …point” , “non …plus” en varianten hiervan ontmoeten.
Point n’est besoin d’espérer pour entreprendre, ni de réussir pour persévérer, zei zoals iedereen weet de Zwijger, waarbij we ook “ni” ontmoeten, als herbevestiging van zijn eerste “ne …point”.
Het woordje “ne” is te klein als negatie, en zou makkelijk verloren kunnen gaan, zodat er voor een goed begrip nog een tweede kleinigheid aan toegevoegd wordt, een stipje, een stapje of iets dergelijks.
Als je bijvoorbeeld niet graag broccoli eet, en je bent Fransman, dan zeg je: “Je n’aime pas les brocolis!”, terwijl bijvoorbeeld Bush jr.  –in een helder moment van hem–  kon volstaan met: and I don’t like broccoli!”.

Een minder helder moment had vanmorgen Joëlle Milquet, invitée de Matin Première bij de RTBf-radio, want daar riep zij de Franstaligen op tot capitulatie. Zij moesten het hoofd niet laten zakken, maar het zelfs verliezen! Dat moet een Freudiaanse verspreking zijn geweest, maar op zulke momenten ben ik geneigd om toch weer iets te zien in die oude Weense theorie.
Haar laatste dubbele negatie was wel correct, ne ...pas, maar misschien beheerst Joëlle toch beter de enkele negatie?



…ce qui se passe est grave. Ça c'est ...ça je pourrais pas faire autre chose que le reconnaître. Mais c’est pas pour autant que nous ne devons pas, nous, perdre notre sang-froid, notre calme, notre ténacité et surtout notre volonté de sortir les Belges de la crise.


.

Labels: ,

5 Comments:

At 5/10/10 21:30, Anonymous traveller said...

@ Marc Vanfraechem

Als je zo dikwijls als zij in de negatie vertoeft is zoiets een klein gewoontefoutje.

 
At 5/10/10 21:41, Blogger Marc Vanfraechem said...

het was ook maar als plaagstoot bedoeld wat ik schreef, want op de keper beschouwd vind ik dat na haar "pas pour autant", de constructie zelfs verdedigbaar is. Er is ook geen enkele Franstalige die bij mijn weten haar misbegrepen heeft ;-)

 
At 6/10/10 15:59, Anonymous Miel said...

ni de réussir pour persévérer.

 
At 6/10/10 19:06, Blogger Marc Vanfraechem said...

Bedankt Miel, ik heb mijn 'vaincre' vervangen. Dat komt er van als je denkt uit je hoofd te kunnen citeren...

 
At 6/10/10 20:28, Anonymous Anoniem said...

In diezelfde uitzending herhaalde "Madame Non” ook nog maar eens het in Wallonië wijdverspreide maar bedrieglijk populisme dat fiscale autonomie automatisch zou leiden tot verarming van de Waalse bevolking. Waarom fiscale concurrentie tussen regio’s integendeel voor beide regio’s alleen maar welvaart zou brengen voor beide regio’s kan je hier lezen on der de titel: “Staatshervorming plan Z – het succes van het Zwitsers staatsmodel: Bevoegdheden en Fiscale Autonomie op Kantonnaal Niveau”.

http://workforall.net/Staatshervorming-Plan-Z.html

Paul Vreymans

 

Een reactie plaatsen

<< Home

<<Oudere berichten     Nieuwere berichten>>