1 oktober 2010

Hoe meet je een redelijk compromis ?

Werd U ook om de oren geslagen met de mantra dat de N-VA niet tot compromissen bereid en zelfs niet in staat is, en dat de Franstalige partijen al zo verschrikkelijk veel hebben toegegeven en de Vlaamse partijen, of althans N-VA en CD&V nauwelijks iets ? In het bestek van een opiniestuk kan ik U, beste lezer, natuurlijk geen gedetailleerde analyse geven van die zogenaamde toegevingen of gebrek eraan, of liever een weerlegging van die onzin. Maar misschien kan ik wel even de kromme redenering blootleggen die wordt gebruikt.

De meest voor de hand liggende methode om compromisbereidheid en toegevingen te meten is om uit te gaan van de partijprogramma's waarmee de partijen naar de kiezer zijn gegaan en te meten hoeveel daarvan ze opgeven in de onderhandelingen.
Tussen de programma's van de N-Va en de PS gaapt een kloof waarbij andere scheidslijnen in het niet verzinken: aan de ene kant een onafhankelijk Vlaanderen met opslorping van het Brussels gewest, aan de andere kant een verhoging van de geldstromen naar het Zuiden, een uitbreiding van Brussel en een Wallo-Brux-constructie waaruit de Vlaamse gemeenschap wordt weggezuiverd. En toch is het niet zo moeilijk om te bepalen wat er zich halfweg bevindt: een halvering van de federale bevoegdheden, een halvering van de transferten en een status-quo voor Brussel. En het is niet de N-VA die die 'redelijkheid' niet wil aan de dag leggen, dat is overduidelijk.

Ja maar, zal U mij zeggen, je mag dat zo niet meten: de N-VA vraagt immers vooral dingen die Vlaanderen niet heeft en de PS wil vooral behouden wat er is. Moeten we voor een redelijk compromis niet de "winst" meten die elke partij maakt ? Wel, ook dit is een legitieme oefening, op voorwaarde dat men ze correct maakt. En dat houdt twee dingen in. Primo is een bevoegdheidsoverdracht die in beide richtingen bijkomende bevoegdheden geeft bij zo'n berekening een nuloperatie. Beide partijen krijgen immers exact hetzelfde, en dit kan in dit perspectief dus niet als een toegeving van de ene aan de andere worden gerekend. En de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde dan, zal U zeggen, is dat geen 'winst' voor de Vlamingen waar een compensatie tegenover moet staan ? Hola, weer een perverse rekenfout. Als men wil nagaan wie iets 'krijgt', moet men vanzelfsprekend uitgaan van de wettige toestand en mag men het verlies van een onrechtmatige feitelijke toestand natuurlijk niet meetellen. De kieskring BHV is onwettig omdat hij discriminerend is, en het opheffen daarvan kan in dit tweede rekenperspectief dus al evenmin als een franstalige toegeving worden aangerekend.

Wat onze N-VA-bashers aan francobelgische of flandrobelgische kant evenwel doen, is beide methodes voor de berekening van toegevingen door elkaar gebruiken om zo tot de conclusie te komen dat enkel de Franstaligen toegevingen doen, terwijl een correcte berekening precies het tegenovergestelde toont. Die redenering met de Franse slag komt uiteindelijk op hetzelfde neer als de eeuwige discutant die aan zijn gesprekspartner voorstelde om 'het gelijk eerlijk te verdelen': 'als we het eens zijn, heb jij gelijk, en als we het oneens zijn heb ik gelijk'.

(deze tekst verscheen onder een andere titel in Doorbraak oktober 2010)

4 Comments:

At 1/10/10 17:53, Anonymous traveller said...

@ matthias storme

Volledig akkoord met uw stellingen, alleen heb ik een Brussels probleem.
Wat is dat een status-quo voor Brussel? De Vlamingen blijven betalen?
Ik ben helemaal akkoord met degenen die Brussel uit de vergelijking willen weglaten en Brussel kan zelf kiezen. De eis voor Brussel in Vlaanderen vind ik nutteloos, Brussel is niet Vlaams meer en een nest van toekomstige problemen.

 
At 1/10/10 20:12, Anonymous Nexer said...

Helemaal akkoord.

Iedereen blijft beweren dat NV-A maar moet tonen dat ze compromissen moeten sluiten. Maar wat als de voorgestelde compromissen totaal uit balans zijn en feitelijk nergens op trekken?

 
At 3/10/10 10:40, Blogger matthias e storme said...

@ Traveller. Kort gezegd: met status quo bedoel ik de huidige constitutionele regeling, gebaseerd op het onderscheid tussen persoonsgebonden bevoegdheden (gemeenschap) en grondgebonden bevoegdheden (gewest), binnen de huidige grenzen met het huidige taalstatuut. N-VA wil het gewest afschaffen, PS de (Vlaamse) gemeenschap.

 
At 3/10/10 11:04, Anonymous traveller said...

@ Matthias Storme

Hartelijk dank, nu is het me duidelijk wat je bedoelde.

 

Een reactie plaatsen

<< Home

<<Oudere berichten     Nieuwere berichten>>