4 oktober 2009

Quod licet Polański... (Hoegin)

Roman PolańskiHet blijft stuitend, telkens de linkse kerk met inbegrip van het weldenkende kunstwereldje haar verontwaardiging uitschruwelt wanneer één van de lievelingen door de arm der wet gesnapt wordt in één of andere onfrisse zaak. Over het lijk-in-de-auto van Ted Kennedy moest vooral «sereen» gesproken worden, en werden ellenlange analyses en beschouwingen afgescheiden om toch maar uit te leggen waarom daar zelfs nog niet licht aan getild mocht worden. De verdiensten van de man, weet je wel… Hetzelfde maken we nu mee in de zaak-Roman Polański. Politici en kunstenaars op rechts daarentegen kunnen voor veel mindere zaken, die zelfs niet eens strafbaar zijn, op heel wat minder clementie rekenen.

Rake observatie van Youp van 't Hek over de heisa rond Roman Polański. De man was bekende immers dat hij schuldig was, en werd daarom ook veroordeeld. Over de details rond de zaak kan men nog wat beuzelen, maar Roman Polański heeft nooit, maar dan ook nooit beweerd dat hij onterecht veroordeeld werd. Dat hij het meisje later afkocht verandert trouwens ook niets aan de zaak, net zo min als dat het meisje zelf van de zaak niets meer wil weten. Heb je met je vingers aan een dertienjarige gezeten, of de dood van een medemens veroorzaakt, dan interesseert het me geen bal of je een gerenommeerd cineast of verdienstelijk politicus bent – in de gevangenis hoor je, en daarmee uit.

Vergelijk de hele heisa trouwens met die rond die «nazi-nanny» van een paar weken geleden. Jazeker, op haar werk viel op zich niet veel aan te merken, maar toen bleek dat zij lid was van het Vlaams Belang, werd niet alleen Kind & Gezin maar ook partijvoorzitter Bruno Valkeniers voor de audio-visuele vierschaar gesleurd. Berufsverbot! En zie je wel dat het Vlaams Belang vol nazi's zit! Wat zeg ik, paleo-nazi's nog wel. Nu gebeurt hetzelfde, alleen… vandaag zijn het de Amerikaanse en de Zwitserse politiediensten die het moeten ontgelden. Wat dachten zij wel, een zomaar een gevierd cineast uitleveren en achter de tralies zetten?

Overigens de enige dissonante noot die getolereerd werd in de media, was die van SNAP (Survivors Network of those Abused by Priests). En o ja, hier en daar een commentator –uiteraard volledig in eigen naam– en een paar mopperende eng-rechtse bloggers. De enige reden waarom het protest en de oproep tot boycot van Polański door SNAP toch nog de pers haalde, is vermoedelijk de link die zo opnieuw gelegd kon worden tussen échte pedofilie en het verfoeilijke katholicisme. Of wat dacht u? Het lijkt er trouwens op dat ik de enige niet ben die vermoedt dat de zaken totaal anders zouden liggen indien Roman Polański een priester was geweest.

En wat zou Daniel Cohn-Bendit eigenlijk van deze zaak vinden? De man reageert uiterst voorzichtig en voelt zich wat ongemakkelijk bij de snelle kritiek op het optreden van de Amerikaanse en Zwitserse politie. Niet moeilijk natuurlijk, want zelf heeft hij een pak boter op het hoofd, zoals iedereen ook voor zichzelf kan gaan nalezen. Een paar maanden geleden nog bleek ook hier nog maar eens hoe hypocriet onze «weldenkende» pers wel kan zijn. Toen François Bayrou voor heel televisiekijkend Frankrijk Daniel Cohn-Bendit zijn visie over seksuele contacten met kinderen voor de voeten wierp, brak er een storm los. Tegen François Bayrou! Net zoals bij Roman Polański was het immers een «oude» historie («une vieille histoire»). En hoewel hij nooit teruggetrokken heeft wat hij in zijn boek zwart op wit schreef, stonden er onmiddellijk een hele reeks knechtjes en dienstmeiden op om twijfel te zaaien over wat hij nou echt geschreven had en wat niet. Klinkt het bekend?

Wee echter de politicus die meer dan tien jaar geleden de hand van Jean-Marie Le Pen schudde en samen met hem op een foto poseerde. Of de republikeinse president die ooit een drankprobleem had, maar dat al lang te boven is gekomen. Geen van de twee zijn misdrijven, maar wegen blijkbaar toch een pak zwaarder dan aan minderjarigen zitten frutselen!

Labels: , , , , , ,

6 Comments:

At 5/10/09 00:07, Anonymous Marc Huybrechts said...

Akkoord over de hele lijn natuurlijk. De dubbele 'moraal' van Hollywood, evenals absurde Hollywoodse misconcepties van 'justice', werden al geruime tijd overgenomen door het gros van de Europese culturele en politieke 'elites', en door een groot deel van de Amerikaanse culturele elite ook. Maar, bij gewone Amerikanen, en hopelijk Europeanen ook nog, leeft er nog het besef dat de officiele Franse weigering (over verschillende dekaden lang) om te beletten dat gerechtigheid zou geschieden in dit geval van Polanski (en er zijn zo nog andere minder-bekende gevallen van justice-delayed or -denied), moreel verkeerd is.

Verwijzend naar George Orwell en zijn boekje Animal Farm, het gaat hier weer om een geval van 'all animals are equal, but some are more equal than the others'.

 
At 5/10/09 09:16, Blogger matthias e storme said...

Wel, laat ik het er nu eens niet mee eens zijn. Wel eens met het aanklagen van de dubbele moraal natuurlijk. En wel eens met het feit dat men zonder termijnbeperking aan de geschiedenis mag herinneren. Maar voor juridische procedures gelden verjaringstermijnen. En deze zaak ligt wel een heel stuk genuanceerder: Polanski heeft de overeengekomen straf uitgezeten en is gevlucht toen hij te weten kwam dat de aanklager zich niet aan het akkoord zou houden en hem een veel zwaarder straf zou doen uitzitten en er geknoeid werd door de rechter die daarover zou oordelen.
Zie een interessante commentaar van een onverdacht paleoconservatieve kennis van me op http://neveryetmelted.com/2009/10/03/30-years-after/

 
At 5/10/09 14:21, Anonymous Flip said...

Ik ben het daarmee volledig eens, Filip, maar over die foto van gefrustreerde verrader Dewever (geen plaats bij VB en blind achternalopen van de CD&V, weet u wel) met Le Pen heb ik nog niemand horen klagen. Over die van Dewinter met hem wel...

 
At 5/10/09 17:44, Anonymous Marc Huybrechts said...

@ Matthias Storme

Dat deze zaak niet ongenuanceerd is wil ik graag geloven. Maar, voor zover ik weet, heeft Polansky geen enkele "straf uitgezeten". En de "onverdachte paleoconservatieve" referentie doet eigenlijk niet veel meer dan het 'slachtoffer' besmeuren.

Ik heb drie bedenkingen.

- 'Gewone mensen', in tegenstelling met celebriteiten en milljonairs, kunnen zich niet aan democratische rechtspraak onttrekken. Het lijkt me onfatsoenlijk voor democratische overheden om mee te werken aan het ondermijnen van 'justice' elders voor 'vrienden'.

- Ik maak me geen illusies omtrent de imperfecties van 'het gerecht' eender waar, ook in democratische culturen. Maar, welke imperfecties er ook mogen zijn met 'het gerecht' in Los Angeles, er bestaan gepaste procedures in California om die te 'corrigeren'. Het herbergen (door rijke en doorgaans decadente vrienden) van een manifeste crimineel, of hij nu artistiek zou zijn of niet, is geen gepaste weg die men zou kunnen goedpraten.

- Ik maak me ook geen illusies over het 'slachtoffer', waar ik trouwens niets over af weet. Maar, 'de wet' en 'de gemeenschap' hebben hun eigen belangen en rechten. En, in dat opzicht, is het uiterst belangrijk dat iedereen, ook de machtigen en celebriteiten, voor dezelfde 'lady justice' moeten verschijnen. De persoon Polansky zelf is hier maar van ondergeschikt belang. Justice must be done, and justice must be SEEN to be done. Zoniet ondermijnt men het rechtsgevoel bij gewone mensen, en kweekt men cynisme. Op termijn is dat nefast, voor zowel de cultuur als de democratie.

 
At 5/10/09 18:49, Blogger matthias e storme said...

Ik zou de zaak verder in detail moeten onderzoeken om met zekerheid te kunnen antwoorden, maar ik weet wel genoeg om te zeggen dat het verhaal van FvL minstens belangrijke aspecten miskent. Zoals U goed weet spelen onderhandelingen (plea bargaining) in de VS een groet rol in strafzaken en wordt dan ook aanvaard dat dit kan en dat het feit dat dit de gemeenschap aanbelangt dat niet verhindert. Blijkbaar hield het akkoord in dat Polanski zich een aantal weken liet opsluiten en behandelen in een psychiatrisch centrum en is dat ook gebeurd.
Bij de beoordeling van de zaak vanuit juridisch (niet: moreel) oogpunt is dat relevant. Dat de betrokkene een "beroemdheid" is, is inderdaad niet relevant, en dat heb ik ook geenszins beweerd

 
At 5/10/09 23:37, Anonymous Marc Huybrechts said...

@ M.S.

Ik geef toe dat een legalistische benadering mij zelden of nooit kan interesseren, ook al besef ik wel dat het 'adversarial system' van het VS juridisch bestel daar gemakkelijk kan toe leiden. Mijn benadering is dan ook primair een morele benadering en, secundair, ben ik ook bekommerd om de maatschappelijke gevolgen van arbitraire en/of 'softe' rechtspraak. Ik ben ook niet bevoegd om veel te kunnen zeggen over de pros en cons van "plea bargaining".

Maar, de basisfeiten van dit geval zijn wel voldoende bekend, en ik zie weinig of geen rol voor 'verzachtende omstandigheden'. Ook al grepen de feiten plaats in een specifieke tijdsperiode en in een specifieke locatie die - to put it mildly - gekenmerkt werden door een grote mate van morele verdwazing, het ging hier om een volwassene die een kind drogeerde en zich aan haar 'vergreep'. Als het dan waar zou zijn dat 'plea bargaining' had kunnen resulteren in "een aantal weken behandeling in een psychiatrische instelling", dan kan ik enkel concluderen dat 'plea bargaining' in dit geval tot een 'miscarriage of justice' zou kunnen geleid hebben. Maar, dit is allemaal een 'moot point', vermits Polanski over de middelen beschikte om aan Het Gerecht (en aan gerechtigheid) te kunnen ontkomen. Zoals een van mijn gebruikelijke tegenstanders (Kapitein Andre, nochtans met een doorgaans zeer contemporele 'Europese' morele insensibiliteit) op The Brussels Journal schreef:

" The legal irregularities surrounding the Polanski case are serious to be sure, but cannot justify Polanski's flight or mitigate his fugitive status."

Ik ben het, voor een keer, met hem eens.

Het is mogelijk dat de Dutroux-perikelen en andere zaken hun sporen nalaten in onze geesten. Maar, als we even zouden veronderstellen dat (a) een typische IFF-lezer een dochter van 13 jaar zou hebben, en dat (b) een immorele (of moreel-arrogante) celebriteit haar zou drogeren en 'verkrachten', dan durf ik stellen dat (A) die lezer zich weinig zou bekommeren om legalismen en ook (B) een paar weken behandeling in een psychiatrische instelling niet met 'gerechtigheid' zou gelijkstellen. En, naar mijn mening, zou dat een 'gezondere' attitude zijn dan die van de huidige Franse regering en die van vele lawyers en echte of vermeende 'artiesten'.

Het Polanski geval heeft niets te maken met psychiatrie of 'psychische stoornissen'. Het is een 'gewoon' geval van machtsmisbruik en van afwezigheid van een 'geweten' (i.e. van morele leegheid), zowel in California dertig jaar geleden als in Europa/France vandaag. En ja, het is ook een geval van 'disrespect for the law'.

 

Een reactie plaatsen

<< Home

<<Oudere berichten     Nieuwere berichten>>