2 maart 2009

Vrijheid in het luchtledige (Johan Sanctorum)

Omdat er op deze blog een discussie is gestart ( op zich altijd een positief gegeven) rond onderstaande tekst, verschenen in "Achter Het Nieuws", publiceer ik hem hier nogmaals compleet.
Laat duidelijk zijn dat ik de figuur van Mark Grammens bewonder en een enthousiast abonné ben van "Journaal". Maar een scherpe pen mag ook wel eens zelf onder het mes, anders zijn we met hagiografieën bezig...

“Nova Civitas” lauwert publicist Mark Grammens

Op 9 maart e.k. vindt te Gent de uitreiking plaats van de jaarlijkse “Prijs voor de Vrijheid” aan publicist Mark Grammens (° 1933), welbekend van het politieke éénmansmagazine “Journaal”. Zonder twijfel een terechte onderscheiding: afgezien van ondergetekende verdient niemand deze prijs meer dan hij. Het siert overigens de initiatiefnemers, de rechtsliberale denktank Nova Civitas, dat ze iemand lauweren die niet bepaald een rechtsliberale stempel draagt, maar wel consequent “…het recht op de vrijheid van meningsuiting dagelijks in praktijk brengt. Met pittige Vlaamse accenten. En dit al zijn ganse leven. Zonder zich ooit te hebben laten verleiden door de gemakkelijke successen van de mainstream – journalistiek”. Aldus de motivatie van het bestuur. De prijs is overigens puur symbolisch, misschien kan een sjieke club als N.C. toch eens een echte geldelijke geste overwegen, maar soit.


Mark Grammens, zoon van taalactivist Flor Grammens, behoort als ex-redacteur van De Vlaamse Linie en De Nieuwe tot de zeldzame soort van linksnationalisten die tussen alle stoelen vallen. Voor rechts-conservatief Vlaanderen –nog altijd de dominerende strekking in de Vlaamse beweging, zeg maar het verzamelde publiek van Vlaams Belang, NVA en LDD- is hij een onbetrouwbare gauchist die zich o.m. sterk afzet tegen het VS-imperialisme, de Joodse lobby, en het voor de Palestijnen opneemt. Zo mocht de door Grammens anders niet bepaald lieflijk bejegende Bert Anciaux in ”Journaal” van 17 februari zelfs het genoegen smaken om door hem verdedigd te worden, daar waar de minister de kindermoord in Dendermonde associeerde met het bombarderen van een VN-ziekenhuis in Gaza. Argument: als de Israëlische bezetting legitiem is, dan moet men ook de geschiedenis van de 2de wereldoorlog herschrijven en het verzet tegen de Duitsers afkeuren. ”Een bezetting is een bezetting”. Geen speld tussen te krijgen, maar politiek-correct is de redenering niet, dus werd Grammens op allerlei rechtshangende blogs zwaar op de korrel genomen en betiteld als dhimmi of moslimvriendje.


In de kringen van weldenkend links wordt Mark Grammens echter al evenzeer als een onkosjer specimen beschouwd. Heeft de man niet ooit nog op een blauwe maandag in ’t Pallieterke geschreven? Is hij geen notoir tegenstander van het “cordon”? De onverholen separatistische standpunten, geventileerd in Journaal, blijven het culturele establishment in Vlaanderen een doorn in het oog, omdat in deze milieus –zeg maar het lezerspubliek van De Morgen- nu eenmaal de klik nog niet is gemaakt dat de Belgische monarchie terminaal lijdt aan democratievervuiling.
Voeg daarbij nog zijn ongenadige mediakritiek (recent veegde hij Peter Vandermeersch nog de mantel uit omwille van de tabloid-achtige DS-verslaggeving over het “drama in Dendermonde”), en u begrijpt dat de man weinig vrienden heeft en ook in de pers wordt doodgezwegen.

Samizdat in Liedekerke
Het is dus één tegen allen, zoals vader Grammens er indertijd met de verfborstel ’s nachts op uit trok om Franstalige straatnaamborden te overschilderen,- het moet in de genen zitten. Zoon Mark heeft zich verschanst achter zijn prehistorische Adler-tijpmachine aan de stationsstraat te Liedekerke, van waaruit hij Vlaanderen bestookt met onwelvoeglijk-scherpe politieke analyses en dito randcommentaar. Het tweewekelijkse Journaal (waar hij naar eigen zeggen van kan leven) beslaat 8 pagina’s A4 en wordt met de nodige huisvlijt, mede dankzij echtgenote Els, gelay-out, naar de drukker gebracht, onder briefomslag gestoken en naar de post gebracht. Elke 14 dagen, het moet een helse klus zijn om dat vol te houden. Gaat de man dan nooit met vakantie? Wat als hij ziek wordt en zijn abonnés niet meer kan gerieven? Of als, wat God behoede, zijn vrouw geen postzegels meer wil plakken? Wat als die Adler het laat afweten?


Kijk, daar vind ik de rebel nu echt iets teveel een Don Quichotte. Waarom kiest hij voor het isolement en het eenzame prutsen in de marge? Is een papieren éénmanstijdschrift vandaag echt de aangewezen contra-strategie in het door middelmatigheid geteisterde Vlaamse medialandschap? Is zoiets niet eerder een Samizdat-taktiek, geschikt om ondergronds een totalitair regime te bestoken met clandestiene pamfletjes, tot men van zijn bed gelicht wordt?
Ik vrees dat Journaal, behalve een briljante en provocerende periodiek, ook een symptoom is van het Vlaamse eilanddenken, het idee van Ik-tegen-de-rest-van-de-wereld, de onmogelijkheid om via netwerken van gelijkgestemden grotere verbanden te creëren en echt bakens te verzetten. Het blijft wachten op een groots persinitiatief waarin het kruim van de Vlaamse intelligentsia, nog niet besmet door political correctness, de softe floddergazet van Peter Vandermeersch én de Vlaamse Pravda, bijgenaamd De Morgen, belachelijk maakt. Af en toe laat iemand eens zo’n ballon op, maar dan hoor je er weer niks meer van. Mark Grammens zou echter in zo’n project wellicht nooit functioneren. Niet zozeer omwille van zijn zware gehoorstoornis en zijn beperkte mobiliteit, maar gewoonweg omdat het intellectuele solospel tot zijn tweede natuur behoort, inclusief het hardnekkig vasthouden aan de in 1996 afgeschafte voorkeurspelling die woorden als redaktie met een “k” schreef.


Tenslotte is ook het papieren medium zelf een bewust gekozen archaïsme in dit digitaal tijdperk. Het strookt niet echt met de ecologische bekommernis die ik af en toe bij Grammens ontwaar (een jaaroplage van Journaal, daar moeten toch wel wat bomen voor sneuvelen), maar wel perfect met zijn splendid isolation, die ook het internet en de blogosfeer op een veilige afstand houdt. Terwijl je toch zou denken dat een kwalitatief hoogstaand webmagazine, bulkend van talent, waarvan ik Mark Grammens onmiddellijk tot ere-super-opperhoofdredacteur zou bombarderen, vonken zou geven en het establishment echt zou verontrusten.


Het blijft dus molenwieken in het luchtledige. Maar op 9 maart is het alleszins feesten en smullen geblazen in de Gentse Vlerick Management School (met o.m. “Lamscarré in een persillade van pistache en munt”), althans voor wie daar 75€ voor over heeft. Trends-redacteur Frans Crols brengt het eresaluut. Vorig jaar sprak ik te Antwerpen nog de laudatio uit voor Urbain “Urbanus” Servranckx, maar dit jaar deelt de Gentse “Nova Civitas” de prijzen uit. Naar het schijnt liggen de twee afdelingen al sinds mensenheugenis met elkaar in de clinch op middeleeuwse wijze, jawel, arm Vlaanderen.
Verdere kritische verslaggeving volgt (hopelijk) vanuit Liedekerke. Want zo’n stevige knuffel vanwege een deftig liberaal gezelschap, daar kan een rebel wel wat blauwe plekken aan overhouden.

Johan Sanctorum

10 Comments:

At 2/3/09 23:30, Anonymous Marc Huybrechts said...

"Een bezetting is een bezetting" zou Grammens geschreven hebben. Daarop reageert Sanctorum met "geen speld tussen te krijgen, maar politiek-correct is de redenering niet". Wat zegt dat over het intellectueel-discriminatie (on)vermogen van hedendaagse Vlaamse pseudo-intellectuelen? Het is juist omgekeerd. Ten eerste, met een "redenering" heeft een dergelijke infantiele (want ongenuanceerde) uitspraak niets te maken en, ten tweede, het sentiment dat achter die uitspraak zit is nu precies juist wel politiek-correct.

De Israeli "bezetting" van Gaza vergelijken met die van Belgie door de nazis is absurd, en kan enkel berusten op irrationele haat en/of geschiedkundige onwetenheid. Na de ineenstorting van het Ottomaanse Rijk, en het daaropvolgende Britse 'protectoraat', werd de Gaza 'bezet' door Egypte tot 1967, en in datzelfde jaar werd de Gaza gebruikt door Arabische legers om Israel (voor de 3de keer) proberen te vernietigen. Daarna werd de Gaza inderdaad "bezet" door Israel (juist gelijk Duitsland ook tijdelijk "bezet" werd door de geallieerden, inclusief Belgische legereenheden, na de Duitse inval en WO2). Enkele jaren geleden heeft Israel de Gaza terug verlaten, maar kreeg als 'beloning' een islamitisch terreurstaatje aan de deur. Sinds de jongste 'strafexpeditie' om de rakettenregen te stoppen werden er al opnieuw tientallen raketten terug afgevuurd op Israel vanuit Gaza. Is er nog iemand die gaat verschieten wat de reactie van de PC-meute gaat zijn bij de volgende Israeli strafexpeditie?

In plaats van zich te bekommeren om het "eenzame prutsen" van een echte of vermeende "eenzame rebel", of van zich bezig te houden met bagatellen als de 'correcte' spelling van "redaktie", zou men zich beter moeten bekommeren over het dogmatische parroteren van simplistische naief-linkse orthodoxe pc-dogmas door Vlaamse 'intellectuelen' (en natuurlijk ook door vermeende 'journalisten' in de "softe flodder" media). Het woordje "luchtledige" is eerder toepasselijk op dit artikel dan op de 'Samizdat' taktieken van de Vlaamse Don Quichote.

 
At 3/3/09 09:51, Anonymous Phil said...

Alhoewel ik zijn stijl en ad hominem aanvallen betreur moet ik Marc Huybrechts gelijk geven.

Er valt ook veel te zeggen voor het Journaal formaat, inclusief het feit dat het nog steeds op papier s : Grammens is wellicht de enige van alle "bloggers" in dit land die er iets aan verdient.

Ikzelf ben ook abonnee van het Journaal, maar de uitvallen van Grammens tegen Israel en Amerika werken me op de zenuwen.

 
At 3/3/09 12:01, Anonymous Willy De Paepe said...

Alle eenzame vechters genieten mijn sympathie. Camiel Huysmans, Van Rossem, en om in de wereld van de journalistiek te blijven : Johan Anthierens. Tot de laatste letter heb ik zijn zieleroerselen als "De Zwijger" in mijn bus gekregen, en gelezen. Hij was, zoals hij zichzelf graag noemde, 'niemands meester en niemands knecht'.

Grammens 'Journaal', en Grammens gefulmineer naar wat er rondom ons leeft gelijkt op twee druppels water op dat wat Anthierens meemaakte. Als journalist overal tegen de muur gelopen, als eenzaat verketterd en waarschijnlijk ook bedreigd. Dat hij nu gelauwerd wordt heeft hij dik verdiend, dat die lauwerkrans van de liberalen komt... eens mens verschiet van niets meer.

 
At 4/3/09 09:44, Anonymous Anoniem said...

De Gazastook behoorde tot 1917 tot het Ottomaanse Rijk en daarna tot het Briste mandaat. Na de Arabisch-Israëlische oorlog heeft Egypte in 1949 Gazastrook bezet. De Egyptische rechtsorde was er van toepassing. In 1967 heeft Israël Gazastrook bezet. Dat was het gevolg van de Zesdaagse oorlog.
Gaza moet weer worden beheerd door Egypte. Egypte kan moeiteloos de Palestijnen inlijven: ze spreken dezelfde taal en hebben dezelfde religie.

 
At 4/3/09 11:56, Anonymous Anoniem said...

volledig eens met de visie van 'anoniem': geef Ghaza terug aan Egypte, ze spreken daar toch hetzelfde dialect en de moslimbroeders van Hamas zullen wel een lesje krijgen van Egypte. Ze zullen het verschil tussen oorlog met een joodse of met een islamitische staat gauw ontdekken.

Wa betreft Grammenns: ik ben gestopt met het lezen van Journaal omdat ik die fanatieke inhoudsloze aanvallen op israel, amerika en de 'joodse lobby' zo kotsbeu was, echt zielig.

 
At 5/3/09 10:02, Anonymous Anoniem said...

Er moet niet al te veel belang gehecht worden aan een “Prijs voor de Vrijheid”.

De linkse liberaal Verhofstadt ontving ooit dergelijke prijs (van de Nederlandse libertarische vereniging) voor zijn eerste burgermanifest. In de jaren tachtiger maakte hij ons wijs dat hij een Hayek-volgeling was, maar van zodra hij aan de macht kwam liet hij al zijn principes varen en, zowel aan "de rechten van het individu" als aan "de scheiding der machten", heeft hij zich niets gelegen laten liggen.

 
At 5/3/09 20:06, Anonymous Willem Moreel said...

Meneer Sanctorum: Mark Grammens werkte nooit voor De Vlaamse Linie, wel voor De Linie.

 
At 6/3/09 16:20, Anonymous Anoniem said...

@ Marc Huybrechts

A few Zionists are not schizophrenic. If you say, "You stole their country," they just say, "Yeah, so? And what are you going to do about it?"

http://karinfriedemann.blogspot.com/

 
At 6/3/09 16:23, Anonymous Roger Knaepen said...

@ Willem Moreel: u hebt gelijk en de Wikipedia, waar blijkbaar Santorum zijn mosterd haalde heeft ongelijk.
Grammens vertelt het zelf in zijn Journaal, 2008, pagina 4110.

 
At 6/3/09 18:39, Anonymous Marc Huybrechts said...

@ 4de(?) Anoniem

Ik weet echt niet wat ik met uw oneliner kan doen of zou moeten doen. Trouwens waarom is die aan mij gericht? Ik zie geen enkel verband (noch tegenspraak) met de stellingen die ik heb ontwikkeld.

Heeft u wel een specifieke stelling? Simpele kreten over "zionists", "their country" en dies meer, daar kan een menselijk intellect echt niets mee aanvangen. Ik stel voor dat u eerst een beetje nadenkt over menselijke of morele principes waarop menselijke aanspraken redelijkerwijze kunnen berusten, alvorens u emotioneel te gaan 'investeren' in concrete politieke problemen.

 

Een reactie plaatsen

<< Home

<<Oudere berichten     Nieuwere berichten>>