27 maart 2009

Mark Grammens laat Lode Craeybeckx los (vpmc)

Hier een transcriptie van de interessante stellingen die Mark Grammens formuleerde in het programma Rondas, op Klara. De podcast van dat radioprogramma is maar kort beschikbaar, en Grammens' woorden verdienen een uitgeschreven tekst, immers scripta manent, en zijn ideeën over Brussel bevallen mij bovendien uitstekend.
Rondas noemt Grammens een maner, iemand die zijn volk aanmaant, een profeet dus. Maar hieronder is hij ook in zijn gedaante van evangelist te zien.
We vallen in als het programma al zeventien minuten ver is, en stappen ook uit als het nog niet gedaan is.

(17'05") Ik ben geen groot voorstander van het betalen van om het even welke prijs, zelfs niet de geringste, voor zowel het tot stand brengen van een staatshervorming, als voor de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde. Ik ben natuurlijk wel voorstander van die twee gebeurtenissen –dat spreekt vanzelf, waarom zou ik het niet zijn?– maar ik vind het totaal onverantwoord van daar ook maar de geringste prijs voor te betalen.
Wat staatshervorming betreft moeten we een beetje, in Vlaanderen een beetje meer lezen, Le Soir lezen, en andere Franstalige kranten lezen. Dan zouden we weten dat de Franstalige partijen, de Franstalige elite, op dit ogenblik volop bezig is, bijna geobsedeerd is door het thema van de splitsing van België.
Het enige dat hen op dit ogenblik interesseert, dat is de best mogelijke voorwaarden bekomen, waarop bij een eventuele splitsing Wallonië tot stand kan worden gebracht, hetzij bij Frankrijk, hetzij anders, om het even. Zij doen daar alles voor. Zij gaan zo ver van zelfs idiotieën zoals een corridor tussen Brussel en Wallonië te verdedigen, wat gewoon absurd is. Alsof de Vlamingen militair zouden de grens met Wallonië afsluiten. Je, je moet halfgek zijn om zo te redeneren. Maar bon, ze zijn nu eenmaal zo. Ze zijn geobsedeerd door een soort verlatingsangst, en van daaruit halen zij de gekste toeren uit.
Maar, je moet wel begrijpen: elke toegeving die nu gedaan wordt, die wordt definitief op het moment van een eventuele splitsing. Kijk, ik ben er voorstander van, ik zou wensen dat ook alle Vlamingen die geen voorstander zijn van de splitsing van België, voortdurend met dat feit rekening zouden houden, precies zoals àlle Walen op dit ogenblik dat doen. Dat is wat in Vlaanderen nu moet, nodig is, dat is een Vlaamse elite die, zelfs indien zij geen splitsing van België wenst, er toch in al haar daden rekening mee houdt. Om die reden ben ik dus tegen élke vorm van toegeving, in ruil voor het verkrijgen van een verdere staatshervorming. Dat vind ik dus niet verantwoord.
Er zal op het moment van de splitsing, als die ooit plaatsvindt, ik zeg wel áls, zal er nog genoeg onderhandeld moeten worden. Dus, laten wij in godsnaam niets prijsgeven nu, dat is gewoon een lichte vorm van landverraad, van Vlaams standpunt uit gezien. Dat dus wat de staatshervorming betreft.
Nu, wat Brussel-Halle-Vilvoorde betreft, volg ik dezelfde redenering, dus ook daar geen enkele toegeving doen. Ik ben het met Johan Vande Lanotte eens dat dit ook niet hoeft, want dit is een norm, die splitsing, die vastligt en die door het Constitutioneel Hof wordt opgedragen aan de Wetgevende en de Uitvoerende Macht, hetgeen betekent dat, als er verkiezingen plaatsvinden in het jaar elf, of vroeger, voor Kamer en Senaat, en Brussel-Halle-Vilvoorde is niét gesplitst, dan wordt dat een resem van processen, van alle Vlaamsgezinden. Die gaan zich inspannen om zoveel mogelijk processen aan te spannen totdat die ongeldigverklaring van die verkiezingen volgt.
En dan komt er het volgende: dan worden wij in de wereld weer eens voor schut gezet. Allez kom, de hoofdstad van Europa kan geen geldige verkiezingen organiseren, beeld u dat in!
Als je er van uitgaat dat de Franstaligen meer belang hebben bij het behoud van België, en bij de reputatie van België, dan de Vlamingen die op zichzelf kunnen bestaan, dan volgt daaruit dat het in het voordeel van de Franstaligen is dat Brussel-Halle-Vilvoorde gesplitst wordt. Ziet ge? En ik ben er van overtuigd dat zij dat ook weten. Ze proberen alleen van de gelegenheid gebruik te maken om van de Vlamingen van alles binnen te halen, te verkrijgen. Geef daar niet aan toe, en die splitsing komt er sowieso.

[JPR] ...wie in de geschiedenis van de Belgische staat toch een paar krachtlijnen kan zien, weet ook wel dat er één lijn duidelijker gemarkeerd is dan alle andere, namelijk die naar meer soevereiniteit voor Vlaanderen, met andere woorden: de centrifugale lijn.
(22'47") Dat weten de Franstaligen ook, dat wij dat zo opvatten als een stap naar de geleidelijke totstandkoming van een Vlaamse natie. Dat hoeft daarom geen volledige zelfstandigheid te zijn. Als ik spreek over Vlaamse natie, ben ik realistisch genoeg om daar niet de Vlaamse Republiek mee te bedoelen, maar wel een zeer verregaande vorm van confederalisme. Dat volstaat voor mij hoor, omdat een volledige zelfstandigheid, is in de huidige internationale context zeer moeilijk realiseerbaar. Wij gaan met enorme, enorme oppositie te maken krijgen in Europa en in de wereld. We gaan er alleen maar problemen mee krijgen.
Bovendien vraag ik mij af –dat is nog het ergste eigenlijk– vraag ik mij af of dat Vlaanderen op dit ogenblik over het politieke personeel beschikt om zoiets door te voeren, op een manier die een beetje presentabel is.
De Walen zijn tegen confederalisme omdat zij niet wensen op eigen benen te staan. Zij weten zeer goed dat confederalisme onder andere inhoudt dat er een transparantie komt in de bedragen die overgedragen worden van de ene deelstaat naar de andere. Dat kan niet anders. In, in Duitsland bijvoorbeeld, is dat klaar en duidelijk. Elke deelstaat weet, elke kiezer weet hoeveel zijn staat bijdraagt aan de heropbouw van het voormalige Oost-Duitsland. Het is algemeen geweten, de transparantie is volledig. Dus dat is eigen aan, aan dat soort systemen. Alleen bij ons bestaat er geen transparantie in de overdracht van middelen van de ene deelstaat naar de andere. Bij confederalisme is dat gedaan. Dan komt de transparantie, en dan beslist Vlaanderen, min of meer autonoom, over de bedragen die toegekend worden en de besteding ervan.
De voornaamste reden waarom ik nu op dit moment zwaar voorstander ben van tenminste een zeer gedegen confederalisme, indien geen zelfstandigheid, dat is dat in een confederaal systeem er geen dispuut meer bestaat over de grenzen, over de begrenzing. Dat is de voornaamste verworvenheid van het confederalisme. Het is natuurlijk ook de reden waarom de Franstaligen, die altijd op gebiedsuitbreiding uit zijn, er tegen zijn. Maar dat is waarom we confederalisme dringend, dringend nodig hebben. Dat is om definitief vastliggende grenzen te hebben. En dan wordt het veel minder belangrijk of er immigratie in Vlaanderen is vanuit Brussel, of niet, omdat er toch geen grenzen meer zullen verlegd worden.
De opinievorming, over wat er in België gebeurt, is volledig in handen van de francofonie. Daar moeten we ook van uitgaan, en het helpt niet –het is spijtig dat ik het moet zeggen– maar het helpt niet door in Vlaanderen een ambtenaar aan te stellen die zich moet bezighouden met het verbeteren van het imago van Vlaanderen. Daar is veel meer voor nodig dan dat. Ook daarvoor zou om te beginnen Vlaanderen in een confederaal bestel een grotere zelfstandigheid moeten genieten, want de vorming van de wereldopinie is volledig, ik zeg wel volledig in handen van de francofonie. De enige krant die door de meetellende en meesprekende buitenlanders in Brussel –perscorrespondenten enzovoort– gelezen wordt, is Le Soir. Ik heb Le Soir nu al zoveel jaren gevolgd, en vooral sinds de verkiezingen van 2007. Ik zeg soms: .als je Vlaanderen wilt zo rap mogelijk onafhankelijk maken, geef dan de Vlaamse bevolking die Frans kent een abonnement op Le Soir cadeau, en je zult het halen.

(28'46") Het is de historische fout geweest van een zeker gedeelte van de Vlaamse Beweging, en van de partijen die konden als Vlaamsgezind, heu, doorgingen, om van Brussel een derde gewest te maken. Dat was op het moment dat het gebeurd is zelfs hoegenaamd niet nodig. Men had al de hervormingen die toen plaatsgevonden hebben, gemakkelijk kunnen realiseren zonder, heu, van Brussel een derde gewest te maken. Dat is een Vlaamse toegeving geweest die men nooit had mogen doen.
Helaas het is gebeurd, en omdat het gebeurd is moeten we er rekening mee houden. We moeten van de realiteit uitgaan. En die realiteit betekent dus dat Brussel in ieder geval een partner wordt in welke vorm van beslissingen ook, over confederalisme enzovoort. Daar is niets aan te doen.
Waar ik het niet mee eens ben, dat is dat Vlaanderen zijn toekomst moet laten bepalen door de vrees Brussel te verliezen, want Brussel verliezen, die theorie steunt op de veronderstelling dat wij nu Brussel zouden hébben, en dat is gewoon de waarheid niet. De Vlaamse aanwezigheid in Brussel is sterk aan het verminderen, in alle opzichten. Om te beginnen getalsmatig. Ik zal een kleine voorspelling doen: .men zal de avond, of des anderendaags, na de verkiezingen van 7 juni van dit jaar, zal men in Vlaanderen schrikken van de achteruitgang van de stemmenaantal van de Vlaamse partijen in Brussel.
Ze zullen evenveel zetels houden, want dat zetelaantal ligt vast. Dat is een, trouwens een psychologisch zéér nadelig element weer. Doordat hun zetelaantal vastligt, doen ze er eigenlijk niets niet meer voor. Dat is, ze zijn toch verkozen! Wat zouden ze nog doen voor de Vlamingen in Brussel? Dat is ontzettend nadelig.
Als ze ons een vuile streek hadden willen lappen, de Franstaligen, dan hadden ze ons die zetels moeten geven. Ik vraag me trouwens af of het niet zo bedoeld is geweest, want het vast zetelaantal is om ...psychologisch totaal verkeerd. Daardoor wordt een illusie geschapen van deelname aan de macht, terwijl die daar in feite niet is. En bovenal komt daardoor de waarde, de democratische waarde laten we zeggen, van het aantal stemmen niet meer tot uiting. Of er nu meer, of minder Vlamingen in Brussel zijn: het blijft allemaal net hetzelfde, hé, voor de politiek. En dat is waar de politiek rekening mee houdt, en dus zeer nadelig.
Wij moeten geen rekening houden met Brussel voor de eventuele Vlaamse zelfstandigheid, zij het beperkte zelfstandigheid in confederalisme, of volledige zelfstandigheid. Vlaanderen heeft Brussel niet nodig. Dat is een grove leugen van te doen alsof het anders zou zijn. Ik en er zelfs van overtuigd geworden, want ik was vroeger een andere mening toegedaan, daar kom ik graag voor uit, ik ben er van overtuigd geworden dat Vlaanderen beter af is zonder Brussel.
De Vlaamse aanwezigheid in Brussel ...dat is architectuur hè, dat is prachtig natuurlijk, maar dat is alles, dat zijn stenen hè! Sinds men Brussel als derde gewest aanvaard heeft, moet men met de realiteit rekening houden, dat daar weinig aan te doen is. Ik geloof niet in een zogenaamde herovering van Brussel door Vlaanderen of iets ...dat, dat bestaat niet.
En Brussel laten aansluiten bij Wallonië, dat kan mij eigenlijk geen barst schelen. Laat ze doen, want kijk eens even: dat zijn twee failliete staten die samengaan. Wat is het resultaat van een failliete staat die, die een andere failliete staat overneemt? Dat is een dubbel failliete staat. Maakt geen enkel verschil uit.
Eventueel kan Vlaanderen verkrijgen dat in Brussel een gemeenschapsbeleid behouden blijft, maar afgezien van Brussel lijkt mij de evidentie dat, in een confederaal bestel, gemeenschappen ophouden te bestaan, omdat de grenzen veel vaster liggen dan in de huidige context. Zodra de grenzen vastliggen ...het kan bijna niet anders dat grensoverschrijdende gemeenschappen en zo, dat is bijna uitgesloten.

(34'24") Wat betekent Brussel nog als België verwasemt, dat betekent dus: .nog bestaat, maar nog maar over enkele ministeries beschikt? Wat betekent Brussel nog als Vlaanderen, het officiële Vlaanderen, uit Brussel wegtrekt? Wat betekent Brussel nog als, ten gevolge daarvan, Europa uit Brussel wegtrekt?
Want ik zou toch eens eventjes aan iets anders willen herinneren. Men zit altijd bezig over Brussel dat Europa herbergt hé, maar vorige week heeft The Economist voorspeld dat als de crisis nog lang duurt, Europa eraan gaat, de Europese Unie instort. De Financial Times heeft al dagenlang hetzelfde thema behandeld. Dus, pas op met dat Brussel is gelijk aan Europa. Dat staat absoluut niet vast. Houd daar goed rekening me alstublieft.
Europa, dat wordt beschouwd, de Europese Unie wordt beschouwd als iets dat niet meer kan veranderen. Dat dus nu, euh, nu voor eeuwig bestaat, laten we het zo zeggen. Maar dat is absoluut de waarheid niet. Europa is niét tegen een langdurige crisis bestand. Dat wordt door de financiële pers op dit ogenblik aanvaard. Als een gegeven, als een gegeven aanvaard.
Altijd toch niet zoveel rekening houden met Brussel als men altijd doet! Want beeld u eens in dat Brussel Europa verliest, wat blijft er nog over, zeg mij eens, hé? Waar, waar staat Brussel? Dan wordt het helemaal niks anders meer dan de islamitische hoofdstad van Europa hé, en niks anders meer. Houd er mee op met soms zó bezig te zijn met Brussel. Houd rekening met de objectieve factoren in de wereld, en stel dan vast: de Europese roeping zogezegd van Brussel, dat is een windei.
Vlaanderen kan zich gemakkelijk uit Brussel terugtrekken zonder het minste verlies te lijden. België kan verwasemen, wat blijft er over van Brussel? Denk daar eens aan.
Dus wat, wat, wat is die Brusselse autonomie? dat Brusselse derde gewest? Wat is dat in een verder verwijderde toekomst? In dat perspectief, wat is dat nog waard? Dus gun Brussel zijn derde gewest, we kunnen er toch niks meer aan doen.
Maar dat is geen toekomst hoor, voor Brussel. Brussel kan niet op zichzelf bestaan. Ja, dus zal Brussel willen uitbreiden, zal een poging doen, maar nu is het aan de Vlamingen om te zeggen njèt, hé, in geen geval.
Ik zou iets verder nog willen gaan. Ook de toekomst van de Brusselse Vlamingen, ook die, de toekomst van de Brusselse Vlamingen, zit niet in het handhaven van de huidige situatie, maar zit in een zo ver mogelijk doorgedreven Vlaamse autonomie, dus confederalisme, omdat dan de macht van Brussel automatisch vermindert, en Vlaanderen zijn voorwaarden kan opleggen. Laten we zeer optimistisch zijn, en aannemen dat in die omstandigheden Vlaanderen over een ietwat daadkrachtige regering beschikt, hé. Ik ben zeer optimistisch: in dat geval kan Vlaanderen werkelijk, ik zal niet zeggen volledig zijn wil opleggen aan Brussel, dat is ook niet nodig, maar zeker voldoende waarborgen krijgen voor de bescherming van de Brusselse Vlamingen. Veel beter dan nu. De Brusselse Vlamingen krijgen meer mogelijkheid om beschermd te worden, daadwerkelijk beschermd te worden door een Vlaamse regering en een Vlaamse natie die zelfstandig zijn, dan in de huidige situatie, met hun groteske vertegenwoordiging in het parlement, en die toch niks te zeggen hebben.
Laat de Brusselse Vlamingen al hun privileges opgeven, maar, daar gaat het om, laat Vlaanderen zelfstandig zijn, in grote mate van zelfstandigheid, en de Brusselse Vlamingen zijn gered.
De Franstaligen, lees hun kranten alstublieft, ik smeek, Vlamingen: lees Franstalige kranten. Ge zult dan goed merken waar ze naartoe gaan. Ze bereiden alles voor op de scheiding. Ze bereiden zich volledig voor. Weet ge dat er het laatste half jaar, in het Frans, vijf boeken en brochures verschenen zijn, vijf hé, die handelen over dat onderwerp. En die gaan uit , van, van mensen met een zekere allure, niet van extremisten, hoegenaamd niet, een Fralon enzovoort, die iets te zeggen hebben.
Dus, ze zijn daar volop mee bezig. Vlaanderen niet. En dat is juist wat nu zeer gevaarlijk aan het worden is. Dat is: de uitgangspunten zijn te verschillend. Vlaanderen is bezig met kleine probleempjes zoals splitsing van een arrondissement en zo, relatief klein probleem, maar de Franstaligen zijn bezig met het grote probleem, de toekomst. Daar zijn die mee bezig.
En dat verschil dreigt ons zuur op te breken. Dat verschil in benadering. Omdat daardoor de Vlamingen geneigd gaan zijn, zaken toe te geven die dan straks, als de serieuze discussie plaatsvindt, als verworven zullen beschouwd worden door de Franstaligen. En in ruil voor wat? Kijk, in het kader van verdergaand confederalisme met vaste grenzen, is Brussel-Halle-Vilvoorde sowieso gesplitst, hé. We moeten daar toch nu niks voor toegeven, begrijpt u? Want dat wordt in ieder geval gesplitst, dat kan niet anders. Ge kunt geen confederalisme hebben als de grenzen niet vastliggen. Dat gaat niet.
Dat kan binnen België, zo’n arrondissement, maar dat kan niet in confederalisme. Dus die splitsing komt er altijd. Dat is onvermijdelijk.


Labels: , , , ,

16 Comments:

At 27/3/09 09:03, Anonymous Anoniem said...

Grammens heeft 110% gelijk : Vlaanderen moet stpppen zich te laten gijzelen omwile van iets wat het niet eens heeft. De dag dat Vlaanderen aan de Franstaligen zegt dat het Brussel niet eens meer wil, valt het kaartenhuisje zo in elkaar. Alleen lui zoals Anciaux en Neyts halen uit deze situatie voordeel.

 
At 27/3/09 17:42, Anonymous pierre plum said...

@Marc Vanfraechem

Ik moet wel zeggen dat zonder Brussel, alleen maar Vlaanderen met Antwerpen,Gent en Brugge ( ik wil er nog Hasselt of Genk aan toevoegen) er toch een serieus wiel zou af zijn.
Ergens is Brussel toch deel van mijn identiteit, en zou ik er niet graag als een vreemde komen.

groet pierre

 
At 27/3/09 17:55, Blogger Marc Vanfraechem said...

@ Pierre Plum: maar vreemdeling ben je in Brussel nu al...
en overigens zou Brussel, eens Vlaanderen onafhankelijk, zich snél aanpassen, want zonder zijn natuurlijke hinterland dat Vlaanderen is (denken we enkel al aan de haven van Antwerpen), zonder zijn historische wortels (het is tenslotte een Nederlandse stad), wordt Brussel een provinciaal nest ...met daarenboven een achterlijke bevolking van verfranste Vlamingen, Beulemansen, die op zich ook een minderheid zullen worden, én ...met het mooie perspectief dat de islam hun staatsgodsdienst zal worden.

 
At 27/3/09 18:08, Anonymous pierre plum said...

@Marc vVanfraechem

ne Gueuze drinken in de Metropol, of ne kriek op de zavel, 't heeft toch wat, om nog te zwijgen van de vele bouquinistenzaakjes en 'tropisme' tegen het beenhouwersstraatje, l' ilôt sacré,de musea....nee 't is ook van ons Marc, misschien is dat mijn Belqique-gevoel, maar ik geef het niet graag af.

groet pierre

 
At 28/3/09 20:49, Anonymous pepperjack said...

Vicat Causa, je bent de laatste tijd in uitstekende doen, wat veel lees- en denkgenot verschaft, waarvoor dank!
Maar over Brussel volg ik de mening van Plum, en vraag ik me af of je er wel eens komt. Als Vlaming ben ik in Brussel helemaal geen vreemdeling, de stad is juist aantrekkelijk owv de niet-dominantie van geen enkele groep. Je kan er bogen én op het Vlaams netwerk, én surfen op het 'inwijkelingen'netwerk. Wat mij betreft is Brussel dan ook een van de weinige, echt kosmopolitische steden. Het Frans is er maar een taal. Enkel in de lokale baroniën zijn de protagonisten ook echt franstalig-franstalig, maar ze haten elkaar onderling zo sterk als shia en suni muslims. Brussel is een open stad van vele, wisselende bondgenootschappen. Persoonlijk wring ik me er zo goed als overal door met mijn vuile, nederlandse voeten, en de zeldzame keer dat ik een tegenvoeter ontmoet die ik vermoed neer te kijken op mijn Vlaamsheid, is het eerder genieten hoor. Tenslotte kan ik me niet van de indruk ontdoen dat de verhouding nederlands/franstalige Belgen bijlage niet zo scherp is als blijkt uit de verkiezingscijfers.
En mi eet Vlaanderen meer uit de dynamische ruif van Brussel dan andersom. Daarenboven romantiseer je Antwerpen, waar ik toch ook een beetje het reilen en zeilen van meen te kennen. In mijn opinie is Brussel België's enige stad, en Antwerpen Vlaanderens grootste...dorp. Ook economisch weegt Bxl mi vele malen zwaarder dan Apen. De wijdsheid van de stroom, noch het grootgebektheid van haar inwors hebben mij ooit de idee gegeven dat A'pen Brussels gelijke zou zijn. Ik heb wel vaak ervaren dat de niet-kennis van Brussel deze conclusie bewerkstelligde.
Ceci etant dit, zodra gewest Vlaanderen enkele autonomiën bijheeft (het hoeven er niet eens 5 te zijn, 1 enkele volstaat), is wat mij betreft de buit binnen, en is het enkel nog maar afwerken. Maar OK, 't zijn die laatste loodjes...
Brussel laten vallen zou mi even dom zijn als geen rekening houden met ons Servië-imago in elk buitenland behlave Nederland.

 
At 28/3/09 22:20, Blogger Marc Vanfraechem said...

Beste Pepperjack,
bedankt voor uw grote lof. Maar of ik zo in vorm ben weet ik niet echt, want de meeste stukken die ik de laatste tijd gaf waren vertalingen ofwel transcripties …omdat ik over de binnenlandse politiek, en over onze miserabele, zichzelf eindeloos herhalende journalistjes niet direct meer iets weet te vertellen dat ik niet eerder al vertelde.
Maar goed, die transcripties en vertalingen bevallen wel meer lezers zie ik.
Wat nu Brussel betreft: ik denk dat ik de stad redelijk ken, van jongs af, niet alleen omdat ik in Wezembeek-Oppem geboren ben (een Vlaams boerendorp toen), maar er ook elke werkdag kom. Een stuk van mijn familie stemt FDF zelfs, ook al zijn zij geboren in hetzelfde boerendorp.
Dat echter het Frans in Brussel maar “een taal” zou zijn is meen ik niet waar: voor de meerderheid, zeker voor ook voor de allochtonen, is het de enige taal die echt telt.
De Vlamingen stellen niet veel meer voor, en de overwinning is zo compleet dat de Franstaligen zich zelfs enige toegeeflijkheid kunnen veroorloven. Flamingo’s voederen zou je het kunnen noemen.
Je wordt dus niet meer, dat ondervind ik ook op het werk als ik soms met RTBf-collega’s spreek: je wordt in Brussel niet meer, zoals vroeger, als volstrekt minderwaardig beschouwd omwille van je taal.
Integendeel vaak: die collega’s betreuren dan dat ze geen jota Nederlands kennen (meestal ook geen andere talen trouwens, maar uit beleefdheid laat ik dat in het midden), al hebben ze dat soms wel “geleerd” op school.
En natuurlijk vind ik de Zavel ook mooi, enzovoort, maar zoals Grammens zegt: dat zijn stenen.
Wat ik over Antwerpen zei was niet zozeer cultureel, maar wel economisch bedoeld. Brussel heeft ook wel een zeehaven, maar die van Antwerpen lijkt mij toch belangrijker.
Wat er verder zo kosmopolitisch is aan Brussel weet ik niet: de veelheid van restaurants misschien? Nee toch. De cafés zijn het in elk geval niet, behalve misschien de Greenwich, maar dat is dan ook een schaakcafé.
Dat woord “kosmopolitisch” bevalt mij in elk geval maar matig als het klinkt uit de mond van een eentalig francofone Brusselaar, want die is minstens even clochemerleux als de achterlijkste boer in Vlaanderen.
Er zijn vele enclaves in Brussel, en die zijn uitdrukkelijk niét kosmopolitisch.
Verder is Brussel, met zijn Bozar, Cinematek &c. niet zo breeddenkend dat het aan de MIVB-STIB kan toelaten om Bootik en Kiosk als namen toe te laten, want die klinken …te Nederlands (!). Stel je dan voor, in wat voor bekrompen wereldje zo'n Franstalige Brusselaar zijn dagen slijt :-)
En dat Vlaanderen een ‘Servië’-imago heeft: zou dat niet grotendeels het werk zijn de Brusselse Le Soir, zoals Grammens zegt? En nog over dat imago, so what?

 
At 28/3/09 23:17, Anonymous Marc Huybrechts said...

@ pepperjack

Uw commentaar geeft de indruk dat u meer van Brussel houdt dan van Antwerpen. Dat is natuurlijk uw volste 'recht'. Maar, Brussel de titel van "Belgie's enige stad" geven, en Antwerpen "een groot dorp" noemen, dat vind ik arrogant en zelfs een beetje 'Brussels' en/of typisch 'cultureel-francofoon' (en 'West-Europees' ook). Dat doet denken aan de (vroegere) vooroordelen tegenover 'boeren'. Misschien zijt u zelfs te cultureel-geintegreerd in Brussel? Ik ga alleszins Luik geen "dorp" noemen, en Namur ook niet.

Nu zult u 'Brussel' wel veel beter kennen dan ik, maar niettemin denk ik dat verstandige francofone Belgen minder van zulk parochialisme getuigen dan vele Vlamingen, en veel beter de eigen gemeenschappelijke belangen politiek weten te behartigen. Spreken franstalige Brusselaars en/of Walen kleinerend over andere franstalige Belgische steden? Denkt u dat die ooit zo dom zouden kunnen zijn van een Belgisch 'cordon' rond een francofone partij zouden kunnen bepleiten, enz..., en dus een kwart of een derde van 'hun' kiezers buiten spel zouden zetten? Trouwens, waarom denkt u dat Vlaanderen "meer uit de Brusselse dynamische ruif zou eten dan andersom"? Omdat daar de Belgische federale regering en de Europese regering zouden zetelen? Twee punten daaromtrent:

- Dat zou getuigen van een 'eigenaardige' visie op economische "dynamiek". Waar wordt het bruto nationaal produkt effectief gemaakt (niet 'geregistreeerd', maar gemaakt) in Belgie? In de Vlaamse "dorpen", of in 'Brussel'? En wie betaalt die overheid, of op wie teert die overheid? Juist ja....op die hardwerkende dorpelingen. En ook al vertonen die dorpelingen een gemiddelde arbeidsproduktiviteit die dicht bij de top van de wereld ligt, niettemin beschikken zij maar over een middelmatig gemiddeld inkomen. Vanwaar komt die economische 'dichotomie'? Juist, ja, die dichotomie komt (of is er omwille) van die vermeend-"kosmopolitische" overheden in Brussel.

- Die "dynamische ruif", als ze er al zou zijn, heeft niets te maken met de Brusselse Gewestregering, en nog minder met de veeltallige gemeentebesturen of baronieen aldaar. Maar, in geval ze er wel zou zijn, dan moet ze bij definitie berusten op het gezond verstand van al die dorpelingen die het politiek/juridisch kader scheppen waarin die kosmopolieten (evenals de talloze profiteurs)relatief-royaal kunnen gedijen.

Ik raad u ook aan van die twee laatste rethorische vraagjes of zinnetjes van Vanfraechem te herlezen, want ze zijn (deze keer) pertinent en zelfs diepzinnig.

 
At 28/3/09 23:25, Blogger Marc Vanfraechem said...

Dat zijn mijn opmerkingen toch altijd Huybrechts ;-?

 
At 29/3/09 11:38, Anonymous traveller said...

Als oud-ingezetene via mijn eigen firma in Brussel van 1970 tot 1980 en als oud-genieter van het Brusselse nachtleven toen, heb ik één en ander zien gebeuren.
Brussel was naar mijn bescheiden mening een nepstad met een groot parasitair gehalte.
Ik zag toen al de ontwikkeling van de jaren nadien.
Brussel is een maffia stad met verschillende maffia's met alle kleuren van de regenboog.
Er was en is de politieke maffia, zeer duidelijk zichtbaar, de immobiliën maffia die toen zeer dicht bij de politiek stond.
De echte gangster onderwereld met zeer goede rijkswacht betrekkingen.
De gemeentelijke satrapen maffia die volledig in handen van politiekers was enz. enz.
Met de pro-Franse of francophone politieke uitverkoop van Sabena, Dexia, Fortis, Petrofina en boven alles de ganse Generale Maatschappij enz. enz. heeft die caste zich in de voet geschoten en ze hebben geen substantie meer om af te romen naar willekeur.
De belastingen brengen nu ook veel minder in de Brusselse graaikas.
Ik pleit nu al jaren om Brussel buiten de federale en/of splits onderhandelingen te houden, het is quantité négligeable. We wiullen niet onderhandelen over Brussel. Punt.
Op het moment dat de profiteurs hun ziekenkas, werkloosheids uitkeringen en kindergeld niet meer te zien krijgen, komt Brussel bedelen en wordt het een verplicht dictee van onze voorwaarden.
Frankrijk moet Wallonië en Brussel niet, ze willen Vlaanderen met Zeebrugge en Antwerpen.
Brussel zal onmiddellijk Europa kwijt spelen, die willen niet in een vervallen Marokkaanse stad blijven, 100% zeker, dus Mark Grammens heeft 200% gelijk, ik zeg het al jaren.

 
At 29/3/09 13:44, Blogger Filip van Laenen said...

Zou het kunnen dat Mark Grammes zich vergist in de achtergrond van de Vlaamse toegevingen? Zou het kunnen dat sommigen toegevingen doen precies om te verhinderen dat Vlaanderen eruit zou willen trekken, door te zeggen dat we dan Brussel zouden verliezen, de Rand, Vlaams-Brabant, een luchthaven, grensgemeenten langs de taalgrens, enz enz...? Niet dat ik een Caroline Gennez zoveel strategisch denken zou willen toedichten, maar een Herman van Rompuy daarentegen...

 
At 29/3/09 15:14, Anonymous pierre plum said...

Hoe komt het toch dat de enen een maffiastad zien, waar de anderen een stad zien met een pittig cultureel leven.
Velen van mijn ex-collega's van de kliniek waar ik werkte zijn Brusselaars in hart en ziel, en tevens perfect tweetalig. Ze vinden dan ook dat Brussel bij België hoort en niet bij Vlaanderen of Wallonië.
Zowel in de Bozar als in het museum voor schone kunsten zijn er elk jaar tentoonstellingen die internationaal meetellen.En ik zwijg nog van de vele kleinere musea, rijk over de stad verspreid.
Regelmatig zijn er theaterfestivals die volk trekken vanuit Parijs, Berlijn en A'dam( kunstenfestival des arts bvb).
In de Ancien Belgique heb ik de topklasse van de popscene aan het werk gezien.
De Munt is een opera met wereldfaam, volgens kenner op het niveau van de Bastille en de MET.
Brussel is ongetwijfeld de restaurant-stad van België, waar Antwerpen, Gent, Brugge, Hasselt, zelfs niet aan kunnen ruiken.
Tropismes is een schitterende boekhandel, die hoewel niet bijzonder groot op literair en filosofisch vlak bijzonder hoogstaand is.
Ik stop hiermee, in de wetenschap dat er nog veel Brusselse Vlamingen zijn die niet graag zouden worden opgegeven.
Ikzelf voel mij op en top thuis in Brussel, maar dat komt ook omdat ik het niet erg vind om Frans te spreken als de tegenpartij geen Vlaams kan.
Dat Frankrijk Brussel niet zou willen als het haar op een gouden plateautje zou worden aangeboden, denk ik niet. Frankrijk heeft altijd een soort folie des grandeurs gekoesterd, en le petit paris binnenrijven ligt volledig in hun lijn.
Nee, ik geef Brussel niet op, bijlange niet.

 
At 29/3/09 16:48, Anonymous traveller said...

@ pierre plum

Ik denk niet je mijn commentaar goed hebt gelezen.
Verder is Palermo ook een stad met een zeer rijke cultuur.

Ik vind het ook niet erg om Frans te spreken in Frankrijk, ik vind het zelfs vanzelfsprekend.

 
At 29/3/09 17:43, Anonymous pierre plum said...

@traveller

Ik denk dat veel afhangt van hoe je een stad benaderet. Ik ben in Brussel gekomen door werkomstandigheden, en heb daar altijd maximaal van het cultureel leven genoten.
Ik had het geluk van in intellectuele kringen te vertoeven, en daar geldt die taalstrijd ongeveer niet.
De echte Brusseleir sprong van het Frans op het Vlaams zonder veel moeite, en de anderen die alleen Frans kenden hadden daar het kijken naar.
Palermo vind ik ook een boeiende stad, evenals Napels, en het is niet omdat de maffia daar goed ingenesteld is, dat ik die steden mijd. Als je het kwade wil mijden, blijf je beter thuis (hoewel).
Wat jij aangeeft als economische wantoestanden tav van Vlaanderen, daarin kan ik mij helemaal vinden.
Ik geloof echter dat men daar op de duur noodgedwongen oplossingen zal voor vinden....liever dan Brussel op te geven dus...
Als Grammens beweert dat Brussel een hoop stenen is, dan is dat het gezegde van een kluizenaar uit Liederkerke, die dit ook van Gent en Antwerpen zou kunnen zeggen.
Voor iemand die nooit meer buiten komt, en alleen nog bij het taalprobleem zweert, is dat idd zo.

groet

 
At 29/3/09 18:35, Anonymous traveller said...

@ pierre plum

Ik respecteer natuurlijk jouw visie en het is duidelijk dat jouw visie beïnvloed is door het cultureel aanbod.
Mijn visie is meer pragmatisch: als de centen op zijn is ook het cultureel aanbod in faling.
Natturlijk is de Bozar een top museum, zoals de Munt een cultureel top niveau haalt, alhoewel ik het niet met Milaan of New York of Londen vergelijk, wel met Parijs et pour cause.
Daar tegenover staat het enorme parasitair deficit. Brussel leeft alleen van de centen van die dorpelingen en daarom hebben die dorpelingen thuis een tekort aan cultureel leven. Dat is het eerste argument wat betreft het cultureel aanbod, Brussel is de slokop.
Mijn argument is niet: vergeet Brussel, neen, mijn argument is dat Brussel op een te grote voet leeft en een onmogelijke onleefbare en parasitaire structuur heeft. Brussel moet daarom verstikt worden om het te kunnen saneren en die dieven met hun graai cultuur te elimineren, mooi Frans woord. Zolang Brussel een hefboom is waarvoor de Vlamingen moeten buigen is de onafhankelijkheid binnen 1000 jaar nog niet bereikt. Breng Brussel buiten die onderhandelingen en de zaak is beklonken. Gegarandeerd komen ze nadien bedelen en dan kan men saneren.
Ik ben daar voor bereid een paar jaar zonder Brusselse cultuur te doen.

 
At 2/4/09 21:02, Anonymous pepperjack said...

MVF, MH, trav, ik herken jullie beelden wel, maar ik denk dat er een generatiekloof is. Mijn ervaring is meer zoals die van Plum: de taalkwestie is in Brussel passé, en mijn generatie, de Franstalige tegenvoeters dan, beseffen heel goed dat Engels primeert; de Eurocraten hebben hun werk gedaan, en zoals ik reeds herhaaldelijk aanhaalde, Italianen en Spanjaarden kiezen zelfs voor Engels op Frans. Het taalspel is grotendeels gespeeld. Neerkijken op Vlamingen is er nog wel bij, ervaar ik nog af en toe, maar meer in abstracto.
Erger, het is trend om Nederlands te *willen* kunnen, en de kinderen in't Nederlands naar school te sturen (en niet alleen om de Mocro's te ontwijken). Ik heb niet het gevoeld dat dit zuiver vanuit een respect is, daar zit ook wel dédain bij, maar het is, zeker in de Vlaamse rand, een harde realiteit. De Franstaligen hebben hardere noten te kraken.

De culturele euforie van plus herken ik wel, maar onderschrijf ik niet, omdat dàt voor mij een stad niet tot een stad maakt; de anonimiteit, de fragmentatie, het niet bestaan van 1 upper-class-clubje, dat vind ik bevrijdend. En in Antwerpen centrum weet men het wanneer er iemand op Linkeroever een scheet liet, maar in Brussel is de ene wijk een ander land tegenover de andere.

Het geeft een gevoel van bevrijding.

Maar wellicht zou dat er nog altijd zijn na een splitsing, Tenzij als Brussel ingelijfd wordt bij centralistisch Frankrijk.

 
At 3/4/09 12:24, Anonymous traveller said...

@ pepperjack

Sorry, maar ik sprak helemaal niet over de taalkwestie, alleen over de economische rotzooi en dat is in zoverre een generatiekloof dat die rotzooi in de zeventiger jaren veel kleiner was dan vandaag. Het is nu al niet meer te beheersen en morgen is het nog dramatischer.

 

Een reactie plaatsen

<< Home

<<Oudere berichten     Nieuwere berichten>>