23 januari 2009

Mumbai, niet Bombay

Rechtse of als rechts gedoodverfde individuen en verenigingen krijgen hun informatie over anderen in diezelfde categorie vaak via de linkse media, en nemen dezer vijandigheid jegens die anderen vaak over. Zo ontlenen Mark Grammens en The Spectator hun oordeel over een nationalistische politieke partij in India aan de linkse Indiase media die die partij bestrijden.



In het jongste nummer van zijn tweewekelijkse nieuwsbrief Journaal (p.4223) verdedigt Mark Grammens zijn keuze om India’s economische hoofdstad naar koloniale wijze “Bombay” te noemen, en niet “Mumbai” zoals in november 1995 door het stadsbestuur gedecreteerd. Grammens zegt daarmee ondermeer het voorbeeld van Le Monde en van de hele Zwitserse pers te volgen. Het door hem geciteerde Britse Tory-gezinde weekblad The Spectator (13-12-08) zegt dat de naamswijziging het werk was van een “extreemrechts” stadsbestuur, dat als doel heeft “alle moslims op een boot te zetten”. Sterker nog: “Het getuigt dus van racisme, aldus The Spectator, als men Mumbai schrijft in plaats van Bombay. Mumbai is ‘islamofobisch’, zo staat het er; het blad hekelt ook de ‘politiek korrekte’ neiging om zomaar alles te slikken wat een of ander stadsbestuur in de wereld beslist.”

De geviseerde partij is de Shiv Sena, de belangenpartij van de middenkasten van de deelstaat Maharashtra, pars pro toto de Maratha’s genoemd. Haar naam verwijst naar Chhatrapati Shivaji, de 17de-eeuwse succesvolle vrijheidsstrijder tegen het islamitische Mogolbewind en stichter van het confederale Maratha-rijk. Hij behoorde zelf tot de genoemde kastegroep maar wordt door alle hindoes en andere vrijheidslievende Indiërs geëerd. Naar Vlaamse verhoudingen vertaald is die partij zoiets als de “Jan-Breydel-brigade”.

In meerdere termijnen als bestuurspartij op staats-, deelstaat- en nationaal niveau heeft de partij nooit de moslims op de boot gezet. Zij is in de jaren 1960 ontstaan als belangenbehartiger van het Maratha-proletariaat tegen Gujarati bania’s (zakenlui), brahmanen en Zuid-Indiase inwijkelingen, die toen in de stad dominant leken te zijn. Zij vormt een diep geworteld netwerk van sociale steun en van integratie, namelijk om van de talloze ingeweken gelukzoekers echte Mumbaikars te maken.

Haar anti-moslimreputatie is gevestigd in januari 1993, toen zij haar militanten ontketende in reactie tegen een reeks moslimgewelddaden, met honderden slachtoffers tot gevolg. Maar toen op 12 maart 1993 weer eens honderden mensen omkwamen bij een reeks synchrone moslimbomaanslagen, de werkwijze die later typisch zou worden voor Al-Qaida, hield zij haar troepen in toom en kwam er geen wraakoefening. (Hoe intens belachelijk is het om de recente aanslagen in Mumbai “India’s 9/11” te noemen, terwijl dat soort terreur juist in India al ettelijke jaren uitgetest was vooraleer in New York toegepast te worden.) Dat ook de jongste islamitische bomaanslagen niet door een wraakoefening tegen de moslims gevolgd werden, is in grote mate aan de Shiv Sena te danken.

Toen de naamswijziging afgekondigd werd, vroeg ik mij af of zij niet op een in India welig tierend soort nep-etymologie gebaseerd was. De officiële uitleg was dat “Mumbai” de in plaatselijke talen (Marathi, Gujarati, Konkani) gebruikelijke uitspraak is, en een verbastering is van “Mumba-Devi”, d.i. “de godin Mumba”. In koloniale bronnen luidde het daarentegen dat het origineel Portugees was, “Bom-bahia”, d.i. goede haven, verbasterd tot Bombay. Het verhaal van Mumba-Devi zou dan achteraf pour les besoins de la cause verzonnen zijn. Het leek ook mij helemaal passend in Indiase gebruiken om een vreemd woord te integreren door er een inheemse uitleg aan te geven, wellicht zelfs met een ad hoc uitgevonden godin. Edoch, dit klopt niet. In het Portugees is “bahia” vrouwelijk, dat zou dus al “Boa-bahia” worden. De godin Mumba bestaat wel degelijk en dat sinds vóór de koloniale tijd. De plaatselijke talen hebben de stad inderdaad nooit anders dan Mumbai genoemd.

Zopas is hierover een debat gevoerd op het internetforum Religion in South Asia van de toonaangevende American Academy of Religion. Prof. Kathleen M. Erndl verwijst naar het gebruik van “Mumbai” in Hindi films uit de jaren ’50 en besluit: “De naam is duidelijk geen recente uitvinding.” Ook prof. Frank Conlon, nochtans een fel tegenstander van elk hindoe-nationalisme, erkent het gelijk van de Shiv Sena in deze. De “naamswijziging” is gewoon de correctie van een Britse verhaspeling van de eigenlijke naam. Conlon vermeldt Christopher Hitchens als bron voor de toeschrijving van de naamswijziging aan het “hindoe-chauvinisme”. In dat geval heeft Hitchens niet meer gedaan dan de Indiase linkse intellectuelen napraten, van wie er één destijds op de naamswijziging reageerde met een artikel: “The importance of being Bombay”. Daarin verzint hij hetzelfde soort argumenten pro “Bombay” dat je hier pro België hoort: Bombay/België is lekker multicultureel, terwijl Mumbai/Vlaanderen naar “zuiverheid” stinkt.

Dat soort discours werd niet gehoord toen de communistische bestuurders van Calcutta hun stad naar Bengaalse uitspraak tot Kolkata “omdoopten”, d.w.z. de correcte uitspraak herstelden. Noch toen de links-populistische en anti-brahmaanse bestuurders in Madras de stad tot Chennai omdoopten. En al helemaal niet toen Afrikaanse anti-koloniale bewegingen Goudkust tot Ghana omdoopten, Lourenço Marques tot Maputo, enz. Maar als de daders een fout stempel dragen, dan gaan dezelfde mensen plots spijkers op laag water zoeken om in hun beslissing toch maar iets “extreemrechts” en “racistisch” te vinden.

Tenslotte, er is hier geen spoor van “de ‘politiek korrekte’ neiging om zomaar alles te slikken wat een of ander stadsbestuur in de wereld beslist”. Integendeel, er is heel wat weerstand tegen het uitvoeren van de beslissing tot naamswijziging door een democratisch verkozen stadsbestuur. De bij uitstek politiek correcte krant Le Monde legt zich wel neer bij gelijkaardige beslissingen van linkse overheden in Kolkata, Chennai of Maputo, maar juist in dit geval houdt de krant vast aan de koloniale benaming tegen het besluit van het stadsbestuur en van de bevolking van Mumbai in. Ik vermoed dat Grammens op zijn mening zal terugkomen zodra hij ervan op de hoogte is dat de koloniale naam "Bombay" best vergelijkbaar is met "Bruxelles" voor Brussel.

Labels: , , ,

4 Comments:

At 23/1/09 23:35, Anonymous Marc Huybrechts said...

Dit is een zeer interessant en informatief artikel, vooral voor wie interesse zou hebben voor de 'grootste democratie' van de wereld (in bevolkingsaantal), India.

Voor Grammens, als relatief-eenzame Vlaamse nationalist (die zich verzette tegen het 'franskiljonisme' van die tijd), had had ik een halve eeuw geleden veel respect. Echter, bij mijn 'her-contact' van meer recente dekaden, heb ook ik moeten constateren dat Grammens eigenlijk een naief-links wereldbeeld aanhangt wat de 'geopolitiek' betreft, en ook vastzit met een diep-aangekweekt absurd anti-Amerikanisme. Ik meen trouwens hetzelfde fenomeen te kunnen waarnemen bij het 'radical chic' geval van Marc Vanfraechem hier, evenals sommige anderen, en natuurlijk zeker bij het 'hopeloos geval' van Sanctorum. Alhoewel, deze laatste kan men natuurlijk niet verdenken van enige 'rechtsheid' in zijn jongere jaren. Maar, Grammens had vroeger in mijn jeugd een echte reputatie als een 'rechtse' (hoofdzakelijk omwille van zijn aanhankelijkheid aan de zaak van Vlaamse 'zelfdeterminatie').

De hypothese van de heer Elst dat de oorzaak van de contemporele 'politieke-correctheid' van Grammens wel bij de dominantie van de "linkse media" zal liggen is hoogstwaarschijnlijk correct. Men kan zich moeilijk andere rationele hypothesen indenken bij een geval van een verstandige man als Grammens. Maar, of de hoop die Elst uitspreekt in zijn laatste zin gerealiseerd zou kunnen worden, dat blijft voorlopig onzeker. Misschien gaat dat eerst terug meer ideologisch evenwicht, en minder kuddegeestigheid, onder de grote Westerse media vereisen.

Het is ook zeer interessant van het enorme Indiase sub-continent te vergelijken met het Europese continent. Precies omdat beide 'democratische trekken' vertonen). Men kan er gelijkaardige algemene politieke trends ontwaren (onder niettemin zeer verschillende economische condities):

-- Na de tweede wereldoorlog (dat in India ook samenviel met formele onafhankelijkheid) was er eerst een algemene periode van (relatief-democratisch) socialistisch triomfalisme. Niet steeds onder partijen met socialistische namen, maar wel met 'socialistisch' beleid), zowel in Europa als in India. Dit werd gevolgd door een economisch-conservatieve reactie (in Europa vooral vanaf de 1980's, in India een beetje later in de 1990's). En meer recentelijk is er op beide 'continenten' (maar meer in Europa dan in India) een zekere terugkeer naar 'socialisme' (en onvrijheid) waarneembaar geweest, zowel op politiek/cultureel als op economisch vlak. Maar, de ideologische strijd gaat onverminderd door en de uitkomst voor de toekomst blijft erg onzeker.

Het derde 'democratische' (sub)continent is Noord-Amerika. Het is voor mij duidelijk dat de 'geesten' in India naar de VS aan het toegroeien zijn, terwijl ze in Europa al geruime tijd aan het weg groeien zijn (niettegenstaande de formele NATO alliantie). Het is uitermate interessant om te zien of die trends in de toekomst zich zullen blijven doorzetten, ofwel of 'abrupte' geopolitieke gebeurtenissen (en/of eventueel een dubbele Obama-administratie) daar iets gaan kunnen/willen aan veranderen. Voorlopig ga ik daar geen verdere opinie over geven, want ik besef volkomen dat, in politiekcorrecte tijden (waarin 'onorthodoxe' politiekers in Europa voor rechtbanken worden gesleept), het acceptatie- en absorbatie vermogen van vele pc-infecte geesten gelimiteerd is.

 
At 24/1/09 20:38, Anonymous traveller said...

@ Dr. Elst

Ik heb helemaal geen probleem met plaatselijke democratische veranderingen van naam, er waren er verschillende: Varodera voor Baroda, Varanasi voor Benares en de anderen die je hebt genoemd. Waar ik wel een probleem mee heb is de beschrijving van Shiv Sena, waarvan ik tussen haakjes steeds dacht dat het "the army of Shiva" betekende zoals mijn hindoe vrienden vertelden,
Bal Thackeray, de stichter van die partij,is een gangster die steunde op de 2 grootste hindoe gangster benden van Bombay: Arun Gawli, de grootste met 15.000 bendeleden en steunend politieker van de partij, en Amar Naîk, intussen dood geschoten door de bende van Gawli, met toen ook 15.000 leden maar minder invloedrijk. Die bendes hebben de arme bevolking van Bombay geterroriseerd tot in de kies lokalen om voor Shiv Sena te stemmen. Dit is niet van horen zeggen, dit heb ik zelf gezien.
Ik ga hier niet verder gaan over dit thema maar ik heb niet het minste respect voor Thackeray(what's in a name) of Shiv Sena.

 
At 29/1/09 22:16, Blogger Koenraad Elst said...

@traveller

Dit is slechts een blog, er zijn talloze aspecten aan eender welk onderwerp die niet in dit bestek te behandelen vallen. Dat Bal Thakre (zijn vader spelde deze veel voorkomende naam om tot Thackeray uit bewondering voor de Britse schrijver van die naam) een maffiabaas is, die ondermeer het intomen danwel ontketenen van zijn militanten aan de hoogste bieder verkoopt, heb ik in zoveel woorden in mijn boek Decolonizing the Hindu Mind geschreven. Dat is overigens niets bijzonders: de door absoluut elke Westerse India-watcher zo bejubelde Dalit-beweging is net zo besmet. Nu ze het helemaal gemaakt heeft, doet mw. Mayawati, de Dalit-premier van Uttar Pradesh, het heel openlijk: geld afpersen, witwassen enz. Idem voor de OBC-partijen van Mulayam Singh Yadav en Lalu Prasad Yadav, en voor de Dravidianistische partijen. Wat al deze maffia-partijen allemaal gemeen hebben, ook met de Shiv Sena, is hun anti-brahmaans animo: goede zeden, ook politieke, lachen zij weg als "brahmaanse preutsheid".

 
At 30/1/09 18:22, Anonymous traveller said...

@ Koenraad Elst

Dan zijn we akkoord

 

Een reactie plaatsen

<< Home

<<Oudere berichten     Nieuwere berichten>>