13 november 2008

Knechten en dwazen (Vincent De Roeck)

De kogel is door de kerk. Noël Slangen, de politiek directeur van mijn partij Open Vld, stapt op nadat zijn communicatiebedrijf “Groep C” andermaal in opspraak kwam met riante overheidsopdrachten. Slangen hoopte met deze stap zijn opdracht voor de BAM en de Oosterweelverbinding, die in zou staan voor één derde van de actuele opdrachten van Slangens bedrijf, te kunnen vrijwaren, maar ook dat lukte hem niet. In enkele dagen tijd verliest Slangen dus zowel zijn politiek postje als het grootste actuele contract van zijn bedrijf. Ik heb er nooit doekjes om gewonden dat ik geen fan was van de benoeming van een gewezen socialist tot feitelijk partijvoorzitter, maar moet hier eerlijk zijn. Noël Slangen laat een partij achter die in betere vorm is dan moest hij er niet voor gewerkt hebben.

Intern is de rust teruggekeerd en de communicatie met de leden en lokale afdelingen is verbeterd. De campagnes verliepen voortreffelijk en ook voor ideologische discussies is er terug plaats binnen de Open Vld. Slangen riep zo bijvoorbeeld het liberaal kenniscentrum “Prometheus” in het leven om de partijkoers voortdurend te kunnen bijsturen met ideologisch onderzoek. En Slangens “Maandagdiners” met de partijtop en de verschillende actoren binnen de liberale beweging in Vlaanderen hebben de partij terug weten te verankeren in de samenleving. Slangen weg is in mijn ogen “good riddance”, daar niet van, maar zijn erfenis is wel positiever dan algemeen gedacht.

In het laatste nummer van “The Freeman” schetst professor Andrew Morriss van de University of Illinois een zéér rooskleurig beeld van Hongkong dat al jaren de koppositie inneemt in de economische rankings van zowel de “Heritage Foundation” als het “Fraser Institute”. Hongkong is één van de zeldzame landen in de wereld dat er in een luttele halve eeuw in geslaagd is om rijker te worden dan het oude moederland, in casu het Verenigd Koninkrijk. Ook Christophe Charpentier stak de loftrompet over Hongkong in zijn artikel “Big markets, small governments” dat in het laatste nummer van “Blauwdruk” verschenen is. Hongkong zou inderdaad hét gidsland moeten zijn inzake economische vrijheid, groei en overheidsbeslag.

De professoren Cass Sunstein (Harvard) en Richard Thaler (Chicago) hebben onlangs het boek "Nudge" (Yale University Press) geschreven waarin zij een nieuwe denkrichting voorstellen, het "libertarisch paternalisme". Sunstein en Thaler gaan ervan uit dat vrije burgers vatbaar zijn voor gestuurde informatie. Ze zouden eerder geneigd zijn om 90% vetvrije producten dan 10% vette producten aan te schaffen. Vandaar het voorstel van de twee economen om de overheid en haar programma's als "default" te gaan beschouwen en om burgers de mogelijkheid te geven van alles en nog wat de opt-outen. De signaleerwaarde van de overheid blijft behouden en doordat minder mensen actief zullen "neen" zeggen dan passief tegen hun zin het spel aanvaarden, kan de overheid haar taken probleemloos blijven vervullen. Ik vind deze theorie zeer aannemelijk en wil ze gerust steunen, maar dan louter als tussenvorm. De overheid heeft evenmin volledige informatie en de kosten van de programma's van de overheid blijven komen van geweld (belastingen). Maar als de denkrichting van Sunstein en Thaler mensen kan warm maken voor de vrijheidsfilosofie is dat natuurlijk mooi meegenomen.

Sinds vorige maand staan er meer dan 1 miljoen personen als terreurverdachten geregistreerd bij de Amerikaanse overheidsdiensten, zo blijkt uit een blik op de counter van de “American Civil Liberties Union”. Deze lijst wordt door de TSA o.a. gebruikt om passagiers te weigeren op luchthavens. De verwoede pogingen van de Amerikaanse overheid om terreur te bestrijden, doen de heksenjacht op communisten en on-Amerikanen van Joseph McCarthny in het niets verbleken. Ook de senator van Wisconsin geloofde heilig in zijn zwarte lijst. En ook de terroristenlijst vandaag is niet zonder fouten. Senator Ted Kennedy stond drie weken lang op de lijst en Congreslid John Lewis zelfs twee maanden. Edward Allen was amper vier jaar oud toen hij op de lijst kwam. Wat ik aan deze praktijk vooral onaanvaardbaar vind, is dat de namen op de lijst niet publiek beschikbaar zijn. Of zoals Becky Ackers het in een recent editoriaal in de “Washington Post” nog treffend wist te zeggen: “Wanneer we de overheid toelaten om de namen op dit soort willekeurige lijsten geheim te houden, empoweren we een politiestaat, en laat dat nu net gevaarlijker zijn dan wat terroristen.”

In een opiniestuk in de Californische krant “Orange County Register” hekelt Steven Greenhut het paniekvoetbal omtrent de stijgende energieprijzen in de Verenigde Staten. Greenhut stelt dat overregulering mee aan de basis ligt van de hoge prijzen, ook al wordt dat doorgaans vergeten, en vat de koe bij de horens door het vermeende ongeloof van de burgers in de vrije markt na de energiehausse en de bankcrisis weg te lachen. Er rijden vandaag minder auto’s op de baan dan enkele jaren geleden en ook de grootte ervan is afgenomen. Mensen geloven misschien niet in de markt, toch leven ze volstrekt in overeenstemming met marktprocessen. Als de prijs van een goed toeneemt, zal de consumptie ervan afnemen. En de elasticiteit van de consumptie is daar ondergeschikt aan.

John Stossel verspreidde deze week dan weer een opiniestuk waarin hij de verdediging van de speculanten op zich nam, net zoals ook Paul Vreymans van “WorkAndWealthForAll” enkele weken daarvoor al gedaan had. Speculanten hebben immers een zéér nuttige taak binnen een gezonde economie. Door vaste prijzen voor toekomstige goederen te bedingen, bezorgen zij ondernemers zekerheid van levering én van prijs. Door risico’s in te schatten en daarop in te spelen, zorgen speculanten ervoor dat overschotten niet verloren gaan en tekorten opgevangen worden. Zonder speculanten zou langetermijnplanning onmogelijk zijn in volatiele markten. Het zou dan ook geen kwaad kunnen moesten de socialisten in dit land eens een basiscursus economie volgen in plaats van blind af te geven op de speculanten, die in wezen vlijtige mieren zijn.

Verschillende prominente economen zoals Lawrence Reed van het “Mackinac Center” in Michigan slaakten deze week een kreet van verontwaardiging. De recente bancaire spelletjes van de Amerikaanse en Europese overheden, en de daarmee samenhangende kredietexpansies door de centrale banken, hebben een oud monster doen herrijzen. De inflatie steekt opnieuw de kop op. De monetaire discipline is verdwenen en staatsinterventionisme is terug van nooit echt weggeweest. Zimbabwe is het beste voorbeeld om het spook van de inflatie te duiden, maar ook Napoleon en Adolf Hitler konden de macht grijpen in tijden van hyperinflatie. En wie is er nu éénmaal verantwoordelijk voor de inflatie? Inderdaad, de overheid. Zij zijn de enige die, om het met de woorden van Ludwig von Mises te zeggen, een waardevol goed als papier waardeloos kunnen maken door inkt te gebruiken. Of zoals de oude profeet Isaiah zei tot de Israëlieten: “Uw zilver is onzuiver, uw wijn gemengd met water!” Duurzame groei kan enkel maar geschieden door de herinvoering van de goudstandaard. De overheid mag niets meer in de monetaire pap te brokken hebben. Ze kan zich immers nooit voldoende bedwingen.

Professor Stephen Davies van de Metropolitan University van Manchester publiceerde enkele dagen geleden een mooi overzicht van de Amerikaanse presidenten en hun nalatenschappen. Hij komt tot de conclusie dat vele presidenten zoals Lyndon Johnson en John F. Kennedy tijdens en kort na hun presidentsschap immens populair waren, maar waar tegenwoordig niet meer zo positief op teruggekeken wordt. Ronald Reagan, Harry Truman en Dwight D. Eisenhower bewijzen het tegendeel. Zij waren niet zo populair aan het einde van hun termijnen, maar vandaag is dat helemaal anders. Dit biedt anders ook nog kansen voor George W. Bush om mettertijd misschien helemaal anders gepercipieerd te worden dan vandaag. En natuurlijk zijn er evergreens als George Washington, Thomas Jefferson, Abraham Lincoln en Franklin D. Roosevelt die altijd een positieve connotatie gehad hebben, maar zij vormen een zéér kleine minderheid. Davies vond het vooral opmerkelijk dat twee schitterende presidenten, Grover Cleveland en Calvin Coolidge, die ongeziene welvaart gebracht hebben voor de Amerikaanse burgers doorgaans vergeten worden in de lijstjes. Zij zouden nochtans voorbeelden voor de huidige generatie politici moeten zijn.

Al deze korte commentaren van mezelf bewijzen één ding. Tot scha en schande van ons allemaal die deze zaken zonder boe of ba over ons heen laten gaan, tonen bovenstaande berichten dat wij, de burgers van de Westerse welvaartsstaten, andermaal een bende onwetenden zijn. Een bende knechten en dwazen. Zeker geen vrije mensen.

5 Comments:

At 13/11/08 01:55, Anonymous Marc Huybrechts said...

Je maakt hier vele interessante opmerkingen, Vincent, maar ik heb toch wel enkele kritische bedenkingen.

1) Het rooskleurig beeld van Hong Kong kan ik niet bijtreden. Er staat wel "inzake economische vrijheid, groei en overheidsbeslag", maar is echte economische vrijheid wel mogelijk zonder politieke vrijheid? HK heeft geen echte politieke vrijheid meer, en is een soort van 'hypocriet experiment' dat nog tijdelijk blijft voortbestaan onder 'de gratie van het Politbureau in Beijing', omdat zij dat (voorlopig) economisch voordelig vinden voor China zelf. Maar, in de toekomst gaan er ongetwijfeld allerhande conflicten komen (Japan, Korea, USA....etc) en gaan er concrete keuzes moeten gemaakt worden. De "economische vrijheid" van Hong Kong zal, zonder enige twijfel, illusoir blijken te zijn. In feite bestaan er al min of meer verborgen conflicten vandaag, die de keuzevrijheid van HK beperken. Ik denk echt niet dat men economische vrijheid los kan zien van de politieke realiteit. In de mensenwereld primeert macht (politiek) steeds op het louter economische. Er bestaat geen echte economische vrijheid in een onvrij of ondemocratisch politiek bestel. Essentieel omdat er dan geen echte rechtszekerheid kan bestaan.

2) Ik vind die zogezegde "registraties" op terreurlijsten volkomen over-de-top-hype. Zeker als dat 'nieuws' dan nog komt van een volkomen gediscrediteerde organisatie als de ACLU. Wat betekent dat concreet, in de VS context, als een 'ambtenaar' ergens mij op een lijstje zou zetten? Ik ben veel meer beducht van op een ACLU-lijst te staan. Die organisatie is al geruime tijd in radikaal-linkse (en naar mijn mening 'ondemocratische' handen gevallen), en dat reflecteert zich regelmatig in de selectiviteit van de individuele gevallen waarvoor die organisatie zich vandaag inzet. Het gaat hier wel degelijk om een organisatie die de VS cultuur en maatschappij wil vernietigen in naam van een extreem-ideologische linkse optiek. Om het kort te houden, de ACLU zal zich niet inzetten om, bijvoorbeeld, geheime stemming voor vakbondsverkiezingen te kunnen behouden, noch wanneer het zou gaan om de vrijemeninsguitingsbeknotting van een conservatief ergens in een van de 50 staten. Maar, als ze ergens een illegale immigrant wat langer de wet kunnen helpen overtreden, of de uitvoering van een jury-vonnisoordeel van een bewezen 'terrorist' zouden kunnen tegenhouden, of de bevoegdheid van ouders over hun kleine kinderen kunnen ondermijnen, enz...dan staat de ACLU zo voor de deur. De ACLU is een organisatie die (bijna 'congenitaal') weigert van de vrijheid van bedrijven te erkennen om minimum gedragsvoorwaarden te kunnen vereisen van hun eigen werknemers of van clienten op hun eigen 'vloer' enz...

3) Het terrorisme is een realiteit, en de concrete wijze waarop de VS overheid dat bestrijdt is het voorwerp/onderwerp van permanente give-and-take tussen de Administratie en de betrokken organen van het Congress (dat al geruime tijd door de Oppositie wordt gecontroleerd). Dat gebeurt volgens een echt 'democratisch' proces (met subpoena powers, juridische sancties etc...). Het is niet omdat de ACLU zegt dat Ted Kennedy ergens op een lijstje werd gezet door een ijverige(?) ambtenaar dat dat dan (a) echt wel zo zijn geweest, en/of (b) dat dat iets concreet zou kunnen betekenen. Er is niemand die Kennedy zal kunnen beletten van op een vliegtuig te stappen, en als men een 'normale' Amerikaan zou beletten (zonder goede reden!!) vanop een vliegtuig te stappen, dan heeft die 'men' zo meteen een juridisch proces aan zijn been. Het is ongetwijfeld zo dat, bijvoorbeeld, Barack Obama maar moeilijk een 'security clearance' zou kunnen bekomen voor vele jobs in de VS overheid. Dat komt omwille van vele van zijn lamentabele 'associaties' en eigen ondoordachte uitspraken in het verleden. Een overheid (gelijk eender welke menselijke organisatie met concrete doelstellingen, in casu publieke veiligheid) kan niet functioneren zonder 'preventieve' regels. Maar, als de kiezers dom genoeg zijn om het feitelijke gedrag en woorden van Obama te negeren (of er niet over geinformeerd willen zijn), dan mag Obama wel president worden. Dat is democratie.

Wanneer halve fascisten en/of morele degenerates "politiestaat" roepen, dan moet je niet te vlug op de bandwagon stappen, maar wel van de 'big picture' voor ogen proberen te houden. Extreem-ideologisme ia altijd gevaarlijk. zowel in losbandige als in controlerende richting.

 
At 14/11/08 00:09, Anonymous Nick said...

Is de VLD in betere vorm vraag ik me af?

De oude kanonnen bloeden enorm:

- Patrick Dewael heeft de air van corruptie rond zich. Dat die man niet is afgetreden, terwijl er grote fouten op zijn kabinet plaatsvonden (schriftvervalsing en dergelijke) is mij een grote vraag. Hij kleeft blijkbaar te veel aan zijn post.

- KDG lijdt enorm onder het onderzoek naar de verkoop van de aandelen Fortis, alhoewel ik denk dat het inderdaad over een domme beslissing gaat van zijn schoonbroer en vrouw. Maar de mensen en de media zien wat ze willen en dat is sensatie, zelfs al is er niets van aan.

- Verhofstadt is niet te zien maar ik denk dat zijn houdbaarheidsdatum langzaam aan het verstrijken is. Yves Leterme heeft ondanks zijn gestuntel het vacuüm toch ingevuld. Paars, dat Verhofstadt terug aan de macht kan doen komen, is immers voor een lange tijd dood met de huidige electorale toestand van de SP.A.

 
At 16/11/08 14:56, Anonymous fcal said...

"...Sinds vorige maand staan er meer dan 1 miljoen personen als terreurverdachten geregistreerd bij de Amerikaanse overheidsdiensten, zo blijkt uit een blik op de counter van de “American Civil Liberties Union”...."
Dat is dus nationaal omgerekend 1 persoon op de 300.

Wist u, dat in het vrije Belgenland, er in de 80-er jaren nog 800.000 "Vlamingen" een dossier hadden bij de nationale veiligheidsdienst. Waarschijnlijk was dit om on-Belgische activiteiten tijdig te kunnen voorkomen. Omgerekend was dat dan 1 persoon op 8.

De terreurbende van "Nijvel" hebben ze echter nooit kunnen vatten.

 
At 2/4/11 21:00, OpenID kuxostub said...

Keep posting stuff like this i really like it

online pharmacy

 
At 15/4/11 09:50, OpenID konerush said...

Plain and simple! I like your work!

generic nolvadex

 

Een reactie plaatsen

<< Home

<<Oudere berichten     Nieuwere berichten>>