20 februari 2008

Zu fragmentarisch ist Welt und Leben! (victa placet mihi causa)

.
Het ontbreekt mij vanavond aan de tijd om een doorwrochte blog te schrijven. Weliswaar heb ik goede redenen om dit te zeggen, maar die zullen de lezer matig interesseren, en minder nog als hij verneemt dat ik morgenochtend vroeg de veren uit moet voor een colloque singulier. Dat onderwerp is door onze kwaliteitskranten al zó uitputtend behandeld, dat het geen interesse meer kan wekken. Laten wij dus snel ter zake komen.
Gisteren zag ik minister Vandenbroucke, in een van die haastige interviews die de televisie biedt, en waarin alles wordt aangeraakt maar niets wordt gezegd.
De minister had het over de recente steekpartij nabij een Antwerpse modelschool. Ik citeer hem uit het hoofd, en heb niet de tijd voor exactheid:
Dat soort 'ontploffen' is iets dat meer en meer voorkomt. Er gebeurt een hele tijd niets, en dan opeens wordt er met een mes gestoken.
In Gent gebeurde onlangs ook zoiets herinnerde ik mij, ook in een modelschool, en ook met een allochtone dader, maar waar ik vooral aan dacht was dat Vandenbroucke hier een uitstekend voorbeeld gaf van de zogenaamde catastrofentheorie, waar de Franse wiskundige René Thom meer dan dertig jaar geleden wereldfaam mee verwierf.
Die theorie is te moeilijk voor gewone mensen, zelfs voor ministers, maar Thom schreef daarna ook een boekje bestemd voor leken, en dat las ik van zodra het als pocket verscheen.
Kort gezegd komt zijn theorie hierop neer: als je een elastiekje neemt, en je rekt het uit, en je blijft maar uitrekken, dan komt er gegarandeerd een moment dat het breekt. En al weet René Thom hierover meer te vertellen: voorspellen wanneer precies, zal nooit iemand lukken. Dat is al even gegarandeerd. En ook, maar dat komt op hetzelfde neer: als er op verschillende plaatsen tegelijk volkomen identieke experimenten plaatshebben, dan zullen de elastiekjes toch niet precies synchroon breken.
De kleinste jongen wist dat allemaal natuurlijk al lang vóór Thom, maar dat neemt niet weg dat echte wiskundigen aan zijn formules een hele kluif hebben.
Ook kunnen leken, na Thom, niet langer in goed fatsoen aankomen met: “er gebeurt de hele tijd niets”. Er moet altijd stevig aan de elastiekjes getrokken worden.
Aanbevolen lectuur dus, die Paraboles et Catastrophes, voor Frank Vandenbroucke.

En René Thom, die ongetwijfeld kan rekenen, schreef daarna nog enkele boekjes voor leken. Ik las in één beweging ook zijn Prédire n'est pas expliquer.
Dat boekje weer, zou ik aan Rik Coolsaet willen aanbevelen, tenzij hij het al gelezen heeft, want uitleggen doet die man inderdaad niet, en zijn voorspellingen betreffen vooral het verleden.

Ik zie hem vertellen, op p.3 van de NRC. van dinsdag, aan hun redacteur Ahmet Olgun, dat België al decennia lang een vrijhaven is voor islamterroristen. Dat gaf ons ervaring met dat soort dingen, en Nederland steekt hier slecht bij ons af. Ze reageren daar nu minder gematigd dan wij, goeie Belgen.
In de jaren voorafgaand aan de aanslagen op 11 september 2001 was Nederland extreem tolerant, zegt Coolsaet. Maar daarna verviel het land in het andere uiterste. België reageerde relatief rustig omdat het “een langere ervaring met jihadisten” heeft. Zij gebruiken België al sinds de jaren tachtig van de vorige eeuw als een “logistieke thuishaven in Europa”.
In de jaren tachtig heb ik Coolsaet nooit dergelijke dingen horen beweren. Ik vraag mij af zelfs, of hij het woord “jihadisten” toen al kende. Ik niet, meteen bijgezegd, maar ik zou de vaststelllingen en voorspellingen van Coolsaet vast wél met rode oortjes gelezen hebben toen.
Als Coolsaet voorspellingen doet, dan gaat hij natuurlijk niet over één nacht ijs [¿ of is de uitdrukking toch één nacht eieren, zoals Renaat Landuyt meent ?].
Laten wij de academische wijsheid van Rik Coolsaet nog even horen:
Europa heeft “dubbel pech”, stelt Coolsaet. Terwijl moslims overal ter wereld radicaliseren, heeft Europa ook nog eens te maken met problemen die voortvloeien uit migratie. Migranten uit de tweede en derde generatie zijn door hun hogere opleiding gevoeliger voor racisme en uitsluiting dan hun ouders. Als dat gecombineerd wordt met discriminatie, werkloosheid, schooluitval en slechte huisvesting vormt het een ideale basis voor radicalisering. Zeker als deze jongeren ook nog eens worstelen met hun identiteit.
Dat is veel ineens, en ja, wanneer je een elastiekje niet enkel uitrekt, maar eerst half doorknaagt, even tegen een sigaret houdt, en tegelijk over een scheermes laat gaan ...dan wordt voorspellen al een stuk eenvoudiger, en kunnen we gerust zonder Thom met zijn catastrofentheorie.
.


Labels: , , ,

4 Comments:

At 21/2/08 12:50, Anonymous pepperjack said...

Toegegeven, schooluitval door hogere opleiding lijkt me een lot zwaar om dragen...

 
At 21/2/08 18:49, Blogger Marc Vanfraechem said...

Dat leek mij ook al, pepperjack ;-)
Die Coolsaet vertelt duidelijk prietpraat, sociologenzever zogezegd. Het is verwonderlijk dat hij nog een comeback lijkt te mogen maken, nu zelfs in de NRC...

 
At 21/2/08 19:53, Blogger Filip van Laenen said...

Mag ik even advocaat van de duivel spelen, en opwerpen dat het best mogelijk is dat die jongeren een hogere opleiding hebben dan hun ouders, en tegelijkertijd voortijdig de school verlaten. Coolsaet zegt daar impliciet iets over de opleiding van de ouders van die jongeren.

Anders wel opmerkelijk dat hij toegeeft dat Europa dubbele pech heeft, want ik heb altijd gedacht dat we ons geluk eigenlijk niet op konden omdat die immigranten ons hier kwamen verrijken! Om nog maar te zwijgen over wie hier binnenkort onze pensioenen zal betalen... Of zouden dat andere immigranten geweest zijn?

 
At 22/2/08 01:04, Blogger Marc Vanfraechem said...

Nu het bezoek van ons Vorstenpaar aan de Klara-studio achter de rug is, en in de beste omstandigheden verlopen, kan ik enkel beamen wat je zegt Filip. Ik wilde dat artikel in de NRC liefst wat grondiger bespreken, maar had echt de tijd niet... en over jouw nieuwe artikel hierboven: vanmorgen op de trein had ik enkele dikke stylostrepen getrokken bij passages van het Hooghlied.
Jouw glossen bij dit oude lied zijn perfect, en goed dat jij ze aanbracht want ik ging er niets meer over schrijven...
Hooghe dreigt wat mij betreft in de categorie der onaanraakbaren te komen, waarin hij, tot zijn vreugde wellicht, ook Anciaux/Vandermeersch/Camps&cs zal ontmoeten.

 

Een reactie plaatsen

<< Home

<<Oudere berichten     Nieuwere berichten>>