10 oktober 2007

Matthias Storme en Pieter Huys over Vlaanderen of België

In Tertio van vandaag verschijnt een bijdrage met stukjes uit een gesprek tussen Pieter Huys en mezelf, op vragen van Jan de Volder. Het gesprek vond plaats in restaurant De Klosse met boven de deur het symbolische jaartal 1789 als bouwjaar van de hoeve. Zoals de lezer kan vermoeden, is "1789" iets waarover Huys en ikzelf het grotendeels eens zijn ... Jammer genoeg kwam maar een klein stukje van het gesprek in tertio, en daardoor zijn de uitspraken van Peter Huys en mezelf een beetje verknipte citaten. Correct weergegeven natuurlijk, maar toch maar een klein stukje van een veel langere discussie. De argumenten komen daardoor niet uit de verf, maar goed, dat zijn de beperkingen van het genre. Ik geeft het gepubliceerde deel hieronder weer:

"De keuze van de conservatieven"

Matthias Storme en Piet Huys zijn twee katholieke advocaten, die niet in de pas lopen van het politiek correcte denken. Waar de eerste een voorvechter is van de Vlaamse onafhankelijkheidsgedachte, ziet de tweede daar geen meerwaarde in. Tertio bracht hen bijeen en luisterde naar hun communautaire gedachtewisseling.

Zijn verdedigers van België progressief en aanhangers van de Vlaamse onafhankelijkheid conservatief? Zo eenvoudig liggen de kaarten niet. Zoals de discussie in het progressieve kamp woedt, zo ook onder conservatieven.
Gentenaar Matthias Storme, advocaat in Brussel en hoogleraar recht aan de KU Leuven, is lid van de Warandegroep die het Manifest voor een onafhankelijk Vlaanderen in Europa uitwerkte. Met zijn e-zine Iskander steekt hij zijn conservatief-liberale gedachtegoed niet onder stoelen of banken.
Bruggeling Piet Huys is eveneens actief als advocaat. Hij is bekend als uitgever van het conservatieve maandblad Nucleus, waarin hij opkomt voor een sterk en christelijk Europa.
Huys en Storme zijn twee tegendraadse denkers, die beiden de identiteitscrisis van Europa, het lage geboortecijfer, de crisis van het christelijke geloof en de immigratie met lede ogen aanzien.
Storme denkt dat een onafhankelijk Vlaanderen beter gewapend is om de uitdagingen aan te gaan. Huys gelooft dat allerminst. Volgens hem is Vlaanderen al in hetzelfde nihilistische bedje ziek als de rest van Europa.

Piet Huys: ,,Ik geloof niet in het einde van België. Wel zijn er elementen die dat in de hand werken. De Vlamingen gedragen zich als een minderheid in eigen land. Ik begrijp de pleinvrees niet. Met de staatshervorming vanaf 1970 gaven ze hun natuurlijke meerderheid op. Terwijl ze dit land in handen konden nemen. De tweeledigheid bracht de splitsingsdynamiek in de grondwet.
Alle partijen werden geregionaliseerd, zodat er geen enkele partij is die nog politieke belangen heeft in het andere gewest. Is dat nog omkeerbaar? Waar een wil is, is een weg. Maar een onafhankelijk Vlaanderen zal altijd een kleiner Vlaanderen zijn.’’

Matthias Storme: ,,Federaties met twee werken niet. Tsjechië en Slovakije, Noorwegen en Zweden gingen ieder hun eigen weg. De weigering van de Franstaligen om heel het land tweeledig te maken consacreerde al voor de oorlog de tweeledigheid van België. Dit is geen tweetalig land, maar twee eentalige landen in staatsverband. De taal is sinds tweehonderd jaar de belangrijkste factor van natievorming.
Een splitsing van het land moet niet worden overroepen. Het gaat maar om de organisatie van de publieke sector.’’

Huys: ,,Toch is de grootste argumentatie voor een zelfstandig Vlaanderen, zoals in het Warandemanifest, economisch van aard. Dat volstaat niet om een nieuwe natie te scheppen. Vlaanderen heeft daar niet de kracht voor. Het is een marxistische redenering: als je de economische onderbouw hebt, volgt de rest wel. Dat is een misvatting.
Taal is in de moderne tijd inderdaad een belangrijke factor voor natievorming. Maar ons land is veel ouder. Onze gebieden werden vanaf de 15e eeuw samengebracht door de Bourgondische hertogen en Keizer Karel. Ze waren altijd tweetalig.
Ik vrees dat Vlaams-nationalisten de kosten van een scheiding onderschatten. Vlaanderen vergrijst sneller dan Wallonië. De kostenstroom kan in de toekomst keren.’’

Storme: ,,Dat zou ideaal zijn, want dan maken de Walen onmiddellijk een einde aan België! Ernstig nu: natuurlijk heeft een scheiding ook kosten, vooral op korte termijn. Op lange termijn wegen de baten daartegen op. We krijgen twee landen die efficiënter werken en beter afgestemd zijn op de democratische voorkeur van de bevolking. Uiteengaan sluit het voortbestaan van gemeenschappelijke instellingen en activiteiten niet uit. Ik maak deel uit van een gesplitste Universiteit Leuven en een gesplitste balie van Brussel. De relaties met de Franstaligen zijn nu veel beter.’’

Huys: ,,Zou een splitsing van het land zo vreedzaam verlopen als u veronderstelt? Ik heb nog nooit een land zien verdampen. Wat doet u met Brussel? Hoe reageert de internationale gemeenschap eens aan het statuut van Brussel wordt geraakt? ‘We made Belgium’, geloven de Britten. Zij zullen niet aanvaarden dat Frankrijk de helft van België annexeert. Je kunt dat niet uit internationaal vaarwater houden. Als je zelf het dak van je huis haalt, moet je niet schrikken dat anderen binnenkomen. Ik vrees dat wij overmoedig zijn: De wereld lijkt ons te klein maar België is te groot.’’

Storme: ,,De internationale gemeenschap bewijst veel lippendienst aan de eenheid van een land, maar eens de vreedzame scheiding er is, tornt niemand er nog aan. Of heeft ooit iemand aan Tsjechië en Slovakije gezegd dat ze weer bij elkaar moesten om in de EU te komen? ’’

Huys: ,,Op binnenlands en cultureel vlak zie ik evenmin de meerwaarde van een onafhankelijk Vlaanderen. Vlaanderen is in hetzelfde nihilistische bedje ziek als België. De deelstaat heeft nu al een jacobijns en centralistisch bestuur. Dat maakt me niet vrolijk. En dat allemaal terwijl we afstevenen op geweldige problemen: er worden een derde kinderen te weinig geboren om de bevolking op peil te houden. Vandaar de immigratie van volkeren die vreemd zijn aan de Europese cultuur. Ik zie niet hoe een zelfstandig Vlaanderen daar beter tegen gewapend zou zijn.’’

Storme: ,,Kleine en homogene staten kunnen de problemen beter aan. Een zelfstandig Vlaanderen kan een efficiëntere overheid hebben, met meer kansen op directe democratie. Bovendien komt het dan tot een politieke hergroepering, met de vorming van een grote conservatieve partij.
De grotere cohesie in de samenleving zal de inburgering van nieuwkomers bevorderen. Want voor inburgering heb je ‘Leitkultur’ nodig, terwijl het Belgische model vooral het multiculturalisme verdedigt. Om dit land in stand te houden, huldigt men een ideologie die culturele identiteit negeert, en daarom meer naar nihilisme neigt.
Naar buiten uit helpt staatsvorming de Vlaamse belangen beter verdedigen. Om in de EU te tellen moet je een staat zijn: de eisen van Basken en Catalanen worden geneutraliseerd, maar de Letten, de Litouwers en de Esten tellen wel. Omdat ze een staat zijn.
Eens de onafhankelijkheid gerealiseerd, wordt het tijd voor een levensbeschouwelijk offensief.’’

Huys: ,,Daarvoor is geen onafhankelijk Vlaanderen nodig. De echte uitdagingen wachten op een hoger vlak. Overigens hebben kleine landen straks door de mini –grondwet nog heel weinig inbreng in Europa.’’


BRUSSEL, GENT OF MECHELEN?

‘Vlaanderen laat Brussel niet los’. Het was decennialang een dogma van de Vlaamse beweging. Bij de jongste generatie Vlaams-nationalisten is dat niet langer zo.
,,De Brusselaars moeten zelf over hun lot beslissen. Ik geloof dat ze belang hebben bij een hechte band met Vlaanderen,’’ zegt Storme. ,,Maar ik ben niet bang voor een scenario waarbij de Brusselaars hun eigen weg gaan.’’
Volgens Huys weten separatisten geen weg met de Gordiaanse knoop Brussel. Het Warandemanifest stelt een statuut voor dat Europese voogdij koppelt aan een Vlaams-Waalse. ,,Het voorstel is zo ingewikkeld dat je er geen touw aan kunt vastknopen. Het loslaten van Brussel met de bijhorende twisten rond de periferie kan Vlaanderen wel eens bijzonder klein maken.’’
Wat met de internationale rol van Brussel? Noch Huys, noch Storme gelooft dat zijn rol als Europese hoofdstad op het spel staat. ,,Al was het maar omdat Brussel voor de Britten de enige stad op het continent is waar het Engels een hoofdrol kan spelen.’’
En wat wordt de hoofdstad van het onafhankelijke Vlaanderen zonder Brussel? ,,Gent natuurlijk,’’ lacht Storme. Volgens hem gunnen Gent en Antwerpen wat dat betreft elkaar het licht in de ogen niet. Zijn oplossing ligt klaar: ,,Wegens zijn historische rol en centrale ligging, is er maar een echte kandidaat: Mechelen.’’ (JDV)


WELKE OVERHEID EN WELK EUROPA?

De verschillende communautaire overtuiging van Storme en Huys spoort met hun opvatting over de rol van de staat. Storme pleit voor een kleine overheid, die de vrijheden van de burgers beschermt en de verantwoordelijkheid bij hen legt. ,,Eenmaal de Vlaamse regering nationale bevoegdheden krijgt, kan ze op haar beurt bevoegdheden overhevelen naar het niveau van de gemeente.’’ Denemarken is hier zijn voorbeeld.
Dat subsidiariteitsbeginsel moet ook het verenigde Europa hanteren. ,,Nu is de EU een groot België. Het moet een groot Zwitserland worden.’’ Is dat geen terugtrekking uit de geschiedenis? ,,Les peuples heureux n’ont pas d’histoire. Denis de Rougemont beantwoordde de boutade met zijn boek La Suisse ou l’histoire d’un peuple heureux. Wat verkies je: gelukkig zijn of geschiedenis maken?’’
Ook Huys vindt dat de Europese instellingen zich gedragen als een ‘ondoorzichtige sovjet.’ Toch kent hij een grotere rol aan de staat toe. ,,Ik geloof in een gezag dat het ‘bonum comune’ – het gemeenschappelijke goed – verdedigt. Daarbij moet het de burgers zoveel mogelijk vrijlaten, maar geen wetten aannemen die tegen de natuurwet ingaan. Het oordeel van dit geweten van het volk wordt nu gereduceerd tot een vrijblijvende ethische keuze. Dat is een illusie zoals blijkt uit de gevolgen van wettelijke abortus. Die is volgens vooraanstaande Franse en Duitse demografen verantwoordelijk voor de demografische terugval. Onverwacht is dat dus een politiek probleem van eerste orde.’’ De prioritaire strijd voor Huys is die voor het overleven van Europa en zijn eeuwenoude cultuur. ,,We mogen niets prijsgeven aan het heersende nihilisme en de dreigende islamisering. De communautaire discussie is daaraan totaal ondergeschikt.’’

8 Comments:

At 11/10/07 01:06, Anonymous Marc Huybrechts said...

Interessante discussie.

1) Het verschil in oordeel over het 'nut' van Belgie berust grotendeels op de filosofische tegenstelling bij beide heren. Bij Storme staat het individu - en dus individuele vrijheid en verantwoordelijkheid - centraal, terwijl bij Huys blijkbaar de 'groep' (of groepsbelangen) primeert. Het zijn twee kanten van hetzelfde 'christelijke' gedachtengoed, maar ik denk dat Storme betere argumenten heeft om zijn visie te ondersteunen i.v.m het nut of onnut van Belgie. Huys geeft ook de indruk van niet te beseffen dat elk "gezag" wel zal pretenderen van het 'bonum comune' te verdedigen, maar dat in feite maar zelden zal doen. Politieke macht wordt doorgaans 'veroverd' door 'speciale belangen' en werkt dan ook meer voor die belangen(dikwijls in tegenstelling met het algemene belang). Bij private belangen weten we tenminste duidelijk voor wie ze werken, maar zonder over overheidsdwang te kunnen beschikken.

2) Commentaar op enkele van de drogargumenten van Huys:

- Het is waar dat Vlaanderen "in hetzelfde nihilistische bedje ziek is als de rest van Europa", maar die ziekte lijkt me wel verder gevorderd in de Brusselse en Waalse establishment dan in Vlaanderen. Belgie levert op dat punt geen meerwaarde voor Vlamingen.

- Waarom zou een zelfstandig Vlaanderen "altijd een kleiner" Vlaanderen zijn? Is een zelfstandige persoon of volwassene "altijd kleiner" dan een afhankelijke persoon? Natuurlijk niet. Het is juist omgekeerd. Een zelfstandig volk is 'groter' dan een afhankelijk volk, in een morele zijn, en is potentieel altijd materieel 'rijker' (uiteindelijk afhankelijk van culturele gedragspatronen). Men ziet echt weer niet waar hier een meerwaarde zou vastzitten aan Belgie.

- De notie van Huys dat de Britten nooit zouden accepteren "dat Frankrijk de helft van Belgie annexeert" is volkomen wereldvreemd, of eerder recht zo uit de 19de eeuw gegrepen. Waarom zouden de Britten dat niet accepteren? En wat zouden zij er concreet kunnen aan doen? In tegenstelling met de 19de eeuw, de moderne uitdagingen vandaag voor Engeland hebben toch weinig of niets te maken met 'Frankrijk'? De Britse establishment beseft dat veel beter dan Huys blijkbaar. Daarenboven, het concrete gedrag van 'Belgische' regeringen over de laatse kwarteeuw is nooit vriendelijk voor Engeland geweest, en bijna steeds in het Franse vaarwater, zowel op wereldvlak als binnen de EEG en later de EU. Een 'onafhankelijk' Vlaanderen is potentieel (niet noodzakelijk) een mogelijke bondgenoot voor de Britten in de interne Europese 'strijd' omtrent de wenselijke aard of natuur van 'Europa', terwijl een geunifieerd Belgie dat nooit zou kunnen zijn. Het 'Britse' argument van Huys houdt geen steek.

- Huys suggereert dat "de immigratie van volkeren die vreemd zijn aan de Europese cultuur" zou berusten op zwakke demografie. Dat is een mythe van de naief-linkse culturele orthodoxie. Die immigratie heeft wel veel te maken met zijn klacht over "nihilisme", vooral dan in termen van een gebrek aan cultureel zelfrespect en van speciale (zowel politieke als economische) 'eigenbelangen' die de politieke macht hebben 'veroverd' en die een eigenaardige (minstens al te expansieve) interpretatie hebben van zijn vermeend "bonum comune"!

3) Huys is natuurlijk correct waar hij beweert dat "het heersende nihilisme en de dreigende islamisering" de grote uitdagingen vormen voor Europa vandaag, en zelfs dat "de communautaire discussie daaraan ondergeschikt is". Maar, waarom hij denkt dat Belgie enige meerwaarde kan verschaffen om die uitdagingen te kunnen aanpakken, blijft een groot mysterie. Empirische observatie in recente tijden zou hem toch hebben kunnen leren dat die uitdagingen precies aan Vlaanderen grotendeels werden 'opgedrongen' door (1) 'Belgie', i.e. Belgische beleidsstructuren, en (of in collaboratie met) (2) een Vlaamse linkse minderheid.

Kortom, Huys zit gevangen tussen zijn 'linkse' geloofsovertuiging en empirische observatie. Hij moet wel beseffen - hij is te intelligent om dat niet te doen - dat 'Belgie', in recente tijden, in feite zowel nihilisme als islamisering heeft bevorderd. Maar, hij kan zich (nog) niet verzoenen met een "onafhankelijk" Vlaanderen dat hoogstwaarschijnlijk ideologisch 'rechtser' zou zijn dan het huidige Belgische staatsbestel.

 
At 11/10/07 17:15, Anonymous Steven said...

"Dat is een illusie zoals blijkt uit de gevolgen van wettelijke abortus. Die is volgens vooraanstaande Franse en Duitse demografen verantwoordelijk voor de demografische terugval."

Vreemde redenering is dat. De bevolking moet op peil houden door een toename van ongewenste zwangerschappen. En wat een dooddoener over die "vooraanstaande Franse en Duitse demografen".
Abortus en anticonceptie zijn instrumenten om een zwangerschap af te breken of te voorkomen, geen drijfveren op zich.

 
At 11/10/07 19:02, Anonymous Marc Huybrechts said...

@ Steven

Ik ga ook niet akkoord met de visie van Huys over 'demografie', maar om andere redenen dan u.

1) Waarom is zijn redenering "vreemd"? Zijn redenering berust op twee grondstellingen, namelijk dat (1) de overheid zich moet bezig houden met het 'algemeen belang' en (2) dat het 'algemeen belang' ondermeer een zekere demografische dynamiek vereist. Het probleem zit natuurlijk in die 2de gondstelling.

Maar, vertrekkende van die grondstellingen is het begrijpelijk (en niet "vreemd") dat hij zich beklaagt over de huidige wettelijke voorschriften omtrent abortie, m.a.w. hij vindt die te 'lax'. Het ligt toch voor de hand (met of zonder "Duitse en Franse demografen") dat de culturele tolerantie voor allerlei zwangerschappen "ongewenst" te beschouwen, een belangrijke rol speelt in de "demografische terugval".

2) Huys is bekommerd om 'nihilisme' en om de onderwegezijnde 'islamisering' van Europa. Het verband leggen tussen (a)nihilisme en (b)de frekwentie van abortie is niet "vreemd", noch "onredelijk". De wens of bereidheid tot procreatie en daarmeesamengaande verantwoordelijkheden vereist doorgaans wel een zekere mate van 'optimisme' en van vertrouwen in de 'zinnigheid' van het leven. Maar het blijft wel een kwestie van filosfische overtuiging, en is dus zeer speculatief en betwistbaar.

3) Mijn probleem is de link die hij maakt tussen islamisering en frekwentie van aborties. Dat berust op de presuppositie dat "demografische terugval" ONVERMIJDELIJK zou moeten leiden tot immigratie van moslems. En dat is natuurlijk geen kwestie van filosofische speculatie, maar iets dat kan onderzocht worden met empirische observaties en logische deductie. Huys legt niet uit waarom dat zo zou MOETEN zijn. En dat kan ook niet logisch uitgelegd worden. Zoals ik reeds zei, hij parroteert hier gewoon een dogma van de heersende naief-linkse culturele orthodoxie. En het is een onredelijk dogma. Er is geen enkele reden waarom demografische terugval zou MOETEN samengaan met immigratie van eender wie, laat staan van moslems. Nee, ongewenste immigratie is een reflectie van een zeer concreet overheidsfalen, en in een echte democratie is het dus finaal een reflectie van falen bij het 'soevereine' volk of kiezerspubliek zelf.

 
At 12/10/07 09:59, Anonymous Steven said...

@ Marc,
Kort, Huys stelt vast :
1° Demografische terugval in het Westen
2° Toename abortus provocatus
En concludeert (samen met "vooraanstaande Franse en Duitse demografen") dat abortus verantwoordelijk is voor deze terugval.
Fout, fout, fout (om Hans VT te citeren). De enige oorzaak voor de terugval is : de lagere kinderwens bij Westerse koppels, een fenomeen dat ook weer te maken heeft met meerdere factoren. Dat de instrumenten effectiever zijn geworden is een feit, alhoewel abortus bezwaarlijk een recent fenomeen kan worden genoemd, en men reeds lang - en effectief - creatief met varkensdarmen omspringt (over het voor het zingen de kerk uit gaan zwijgen we zedig).

 
At 12/10/07 11:34, Anonymous Steven said...

En wie dus de ambitie heeft om de demografische curve om te buigen zal dus enerzijds het dominante discours van dit tijdperk moeten aanpakken, i.c. voorrang voor individuele zelfverwezenlijking & behoeftebevrediging, het materiële als hoogste goed, enz.
In deze samenleving waar de gemeenschap elk nut dreigt te verliezen, wordt een groot gezin het voorrecht van een beperkte bovenlaag (die zich een groot gezin kan veroorloven : door één ouder – quasi altijd de moeder - zich aan de opvoeding te laten wijden, of anders door de opvoeding – minstens deels – uit te besteden)

 
At 12/10/07 18:11, Anonymous Marc Huybrechts said...

@ Steven

Natuurlijk reflecteert de demografische terugval een "lagere kinderwens", in een kontekst van medische vooruitgang en afwezigheid van epidemieen en dergelijke. Maar, daarmee 'verschuift' u het probleem, of reduceert u het gewoon tot een semantische kwestie.

Akkoord dat "de lagere kinderwens" te maken heeft met "meerdere factoren". En, de wettelijke abortus is zonder enige twijfel een belangrijke onder die vele factoren! Over het relatieve belang van verschillende factoren zou men eindeloos kunnen discussieren. Misschien hecht Huys een te groot belang aan die specifieke factor - dat is niet zo onmiddelijk duidelijk - maar dat maakt zijn redenering (op dat punt) niet "vreemd". Het zou alleszins vreemd zijn als u het normerende karakter van wetgeving zou ontkennen of de gedeeltelijke impact ervan op 'wensen' van vele mensen. Die wensen worden niet gevormd in een vacuum.

Akkoord ook dat men "het dominante discours van dit tijdperk" moet aanpakken. En dat is nu precies wat onderandere beoogd wordt in dit debat tussen Storme en Huys. Nogmaals, de link die Huys legt tussen 'nihilisme' (waarvan de frekwentie van abortie maar een klein onderdeel is) en demografische terugval is nogal evident. Die link is logisch te verantwoorden, en kan ook gemakkelijk verdedigd worden op basis van historische observaties uit het verleden. Nee, het is de link die hij legt tussen demografische terugval en islamisering die hij niet kan 'uitleggen'.

Het is absurd van te beweren - zoals u doet - dat in de huidige samenleving "de gemeenschap elk nut dreigt te verliezen". Waarom zou gemeenschap minder "nuttig" zijn vandaag dan weleer? Wat u meent te zeggen, waarschijnlijk, is dat er vandaag onder de mensen onvoldoende appreciatie is omtrent het nut van gemeenschap. Dat heeft natuurlijk veel te maken met de preferenties of wensen van mensen en hoe die worden gevormd binnen een bestaande en evoluerende cultuur. En waarom zou een groot gezin een "voorrecht van een beperkte bovenlaag" zijn? Dat is gewoon een 'opinie', maar geen observeerbare realiteit of feit. Het per capita inkomen ligt vandaag beduidend hoger dan in de tijd van onze ouders en grootouders. Ik denk niet dat die dachten van over een dergelijk "voorrecht" te beschikken. Het is allemaal een kwestie van onvermijdelijke menselijke keuzes die moeten gemaakt hebben en, nogmaals, de wetgeving speelt een rol en heeft een normerend karakter in die kontekst.

 
At 12/10/07 20:47, Anonymous Steven said...

@ Huys (en Marc),
Het lijkt eerder een detail in het gesprek maar goed, bref : abortus is een instrument om ongewenste zwangerschappen tegen te gaan, niet de oorzaak van ongewenste zwangerschappen.
M.a.w. mensen ondergaan een abortus omdat ze het kind niet willen en niet omdat ze graag een abortus willen ondergaan.
Er is dus geen causaliteit.
Ik heb verder geen moeite met ethische standpunten maar zie ze liever niet als "natuurwet" opgevoerd.
Vertrekkend van Huys' redenering kun je om de dalende demografische curve om te buigen, trouwens beter anticonceptie verbieden (duurder maken?). Het geboortecijfer zal ongetwijfeld significanter toenemen.
Die twee discussies - laat ze ons de 'ethische kwestie' en de 'demografische kwestie' noemen - zijn waardevol maar dienen afzonderlijk te worden gevoerd.

@ Marc,
Het lijkt me cynisch om beide partners quasi te dwingen te gaan werken (onlangs nog op de vastgoedprijzen gelet?) en anderzijds het dalende geboortecijfer aan een "nihilistische tijdsgeest" te wijten. Tenzij u met "nihilistisch" overdreven individualistisch en materialistisch bedoelt.

Steven

 
At 13/10/07 00:24, Anonymous Marc Huybrechts said...

@ Steven

1) Ik denk dat we gerust mogen veronderstellen dat Huys goed dat onderscheid tussen "instrument" en "oorzaak" zelf wel kan maken. Dat neemt niet weg dat de legalisering van bijna elke abortus zonder twijfel de demografische terugval bevordert. In die zin is er wel een beperkte "causaliteit". U heeft natuurlijk een punt wat betreft de 'efficientie' van "anticonceptie", en we kunnen ook gerust veronderstellen dat Huyse bepaalde 'attitudes' ten aanzien van anticonceptie ook wel in zijn conceptie van 'nihilisme' zal sluiten.

2) Inderdaad, de ethische kwestie en de demografische kwestie zijn verschillende kwesties. Maar discussies daaromtrent moeten niet noodzakelijk afzonderlijk gevoerd worden, vermits de ethiek duidelijk demografische gevolgen heeft.

3) In tegenstelling met Huyse denk ik NIET dat de overheid zich ACTIEF moet gaan bemoeien met de demografische terugval. Volwassen vrije mensen zouden daaromtrent hun eigen beslissingen moeten kunnen nemen. En die terugval levert naar mijn mening ook geen serieus economisch argument voor immigratie op grote schaal van relatief-ongeschoolden. Er zijn veel betere economische maatregelen om bepaalde economische gevolgen van demografische terugval op te vangen, dan het importeren van sociale problemen en van culturele conflicten.

4) Niemand wordt "quasi gedwongen" van te gaan werken, althans niet in een (voorlopig nog) relatief-vrije maatschappij als Belgie. Wanneer "beide partners" werken dan is dat omdat dat beantwoordt aan hun voorkeuren, en die voorkeuren zijn onvermijdelijk verbonden met hun vrij-gekozen consumptiepatronen. Nogmaals, het per capita inkomen ligt vandaag beduidend hoger dan in de tijd van onze ouders en grootouders. Het 'beschikbare inkomen' van de meeste mensen ligt MINDER BEDUIDEND hoger (maar waarschijnlijk toch nog wel hoger) dan in vroegere tijden. Maar dit laatste is een reflectie van een veel hogere belastingsdruk dan vroeger, en die hogere belastingsdruk (gekoppeld met meer echte of vermeende 'publieke goederen')is een direct gevolg van de politieke voorkeuren die de kiezers blijven vertonen op regelmatige tijdsstonden in verkiezingen.

 

Een reactie posten

<< Home

<<Oudere berichten     Nieuwere berichten>>