13 april 2006

Vlaamse elite wil meer autonomie

75 mensen, prominenten uit het bedrijfsleven, cultuur, politiek, de academische werelde,… pleiten opnieuw voor meer autonomie voor Vlaanderen. EN voor Wallonië. Het klinkt me in de oren als… als… ja als wat eigenlijk? Ik heb het immers al zo vaak gehoord. Ik heb het immers al zo vaak verkondigd. Ik deel die mening al jaren.

België was vroeger een statig maar verkommerd herenhuis. Op gegeven moment zijn we gaan renoveren en vormden we in dat herenhuis twee appartementen. Ze leven los van elkaar, maar toch ook een beetje samen, want ze gebruiken dezelfde voordeur, postbus, hal en trappen. En ook de tuin delen ze, wat tot heel leuke barbeque’s leidt. Of tenminste, dat is het uiteindelijke idee. Dat statige herenhuis is al deels omgevormd, maar staat nog altijd in de stijgers. Nu al jàren. Het is een bouwwerf geworden met alle problemen van dien. En zolang we niet verder gaan in de renovatie, blijft het een verkommerde bouwwerf.

Het huis met de appartementen is een confederaal België. Living Apart Together, de één boven, de ander onder, elk zijn eigen leefruimte en privacy. Sommige zaken die we nu eenmaal moeten delen, zoals de tuin of de hal, die delen we gewoon en maken gezonde afspraken, beseffende dat we beiden een even groot recht erop hebben. (Brussel?)

Maar wat niet kan is verder gaan op de huidige manier.

Gezondheidszorg, sociale zekerheid, fiscaliteit,… Allemaal regionaliseren. En dan samenzitten en overeenkomen dat we elk een deel van de kosten van de gemeenschappelijke ruimtes bepalen, zoals defensie, justitie en hoe we onze voordeur schilderen (buitenlandse zaken? :) )

De enige manier om België te “redden” is door het de facto om te formen naar een confederaal model. Het is dat of aanmodderen tot één van beiden het zo spuugzat is dat we splitsen. Laten we eerst het confederale proberen, waarin iedereen zichzelf kan zijn en we ook nog als België bestaan, want dat heeft ook zijn voordelen.

En als de Vlamingen België ooit doen splitsen, dan is het om de transfers naar Wallonië, die gebruikt worden om een gigantisch profitariaat te onderhouden, de economie te verzieken zodat de overheid er meer macht heeft, dan is het omwille van Waalse sabotage van vernieuwingen in Vlaanderne, dan is het omwille van de wafelpolitiek. Durft dan iemand zeggen dat het de “schuld” van de Vlamingen is? Als België ooit splitst zal Vlaanderen waarschijnlijk het initiatief nemen. Maar Wallonië zal de oorzaak zijn.

Een confederaal model is de enige manier om België te redden. Nu kunnen we nog. Straks moeten we misschien splitsen zodat we Vlaanderen kunnen redden.

1 Comments:

At 13/4/06 12:59, Blogger Xavier Meulders said...

Om even in de architecturale interierustijl te blijven; zou ik toch nog wel enkele bedenkingen willen maken.

Als je België al vergelijkt met een herenhuis, dan zou ik er een een huis in Catalaanse Gaudi-stijl van maken (niet geheel toevallig werd Gaudi, net als België, in de 19de eeuw geboren). Waarom precies Gaudi? Omdat de huizen van Gaudi, die je ten overvloede in Barcelona kunt bewonderen, zowel langs buiten zeer mooi, esthetisch en vooral enig tonen; maar gezien de oneffenheden in de architectuur (gebogen wanden, krom meubilair,...) absoluut niet functioneel om in te wonen.

Geëxtrapoleerd naar België is dat mooie, toeristische huis het België van de lekkere bieren, de smakelijke frieten en de heerlijke chocolade. Maar de bewoners weten maar al te goed dat het huis niet goed om wonen is (krom en niet functioneel meubilair = staatsindeling, communautaire conflicten, de PS,...)

Wat doe je dan met een huis waar het niet fijn om wonen is, maar dat toch wel een toeristische attractie vormt? Slopen zou doodzonde zijn. Je verkoopt het huis gewoon (= je plaatst België in de geschiedenisboeken), en je maakt er dus een soort museum van (beheerd door De Croo en de gebroeders Lippens uit Knokke?). De winst (het gezamenlijke BBP) alsook de nog lopende gas- en elektriciteitsfactuur (de staatsschuld) verdeel je onder elkaar.

Met die opbrengsten koopt ieder voor zich een aparte woning, mét een eigen voordeur (ministeries van Buitenlandse Zaken). Wat doen we dan met de 'gemeenschappelijke tuin' die achtergelaten wordt en Brussel heet? De gewassen die in die tuin staan (bloemen, bomen, planten, gewassen,...) worden gewoon overgeplant naar de tuin van het nieuwe respectievelijke Vlaamse en Waalse huis.

Lijkt dat niet eenvoudiger dan die LAT-relatie binnen hetzelfde huis? Overigens: Wat zouden we doen mochten de Vlaamse bewoners de voordeur diepblauw, en de Waalse donkerrood willen schilderen? (deze kleuren zijn niet geheel toevallig gekozen ;-))

 

Een reactie plaatsen

<< Home

<<Oudere berichten     Nieuwere berichten>>