4 augustus 2011

Rechts, vunzig, en zot

(Naar aanleiding van de rechtse terreurdaad in Oslo is dit artikel van me uit 't Pallieterke, 2006, opnieuw relevant. Ter gelegenheid van de aanhouding van een aantal leden van de neo-nazi groep Bloed, Bodem, Eer en Trouw maakte ik me toen volgende bedenkingen over de verschillen tussen links en rechts terrorisme.)



Het VB mag de politie en haar voogdijminister Patrick Dewael wel dankbaar zijn. Stel je voor dat die neonazistische militairen echt werk hadden kunnen maken van hun plannen voor aanslagen, één halfgeslaagde moordaanslag zou al volstaan. Dat zou geen losgeslagen zelfmoordenaar zijn die ten persoonlijken titel nog wat negerinnen in zijn dood wil meesleuren, maar een expliciet politieke daad van een groep waarvan allicht wel aan enkele leden wel één of andere band met het VB kan toegeschreven worden. De kiezers hebben het VB al veel vergeven, maar daar zou toch een grens overschreden zijn. En het repressie-apparaat zou in actie komen.

Degenen die eraan herinneren dat de islam niet de enige ideologische voedingsbodem voor terreur is, hebben natuurlijk gelijk. Het kan niet genoeg herhaald worden: de lijn tussen goed en kwaad loopt doorheen elke mens, en het kwaad in de islam is maar één actualisering van een universeel kwaad, dat ruim vóór de islam reeds bestond en allicht ook het nakende einde van de islam zal overleven. Geen tijd dus voor zelfgenoegzaamheid: wanneer je je moreel superieur begint te voelen omdat je in het vijandige kamp verwerpelijke tendenzen ontwaart, kijk dan maar eens rond in eigen kring, misschien ontwikkelt zich daar wel iets gelijkaardigs.

Toch heeft elk kamp zo zijn eigen kenmerken. Laat ons eens het extremisme van links met dat van rechts vergelijken. Het eerste wat opvalt is het enorme verschil in doelgerichtheid. In de jaren ’70 ontvoerde en vermoordde de Rote Armee Fraktion (RAF) grootkapitalisten, de Cellules Communistes Combattantes (CCC) vernielden in 1984-85 eigendommen van banken en multinationals, kortom: links richt zijn kogels op zijn vijanden. De vermeende blanke racist Timothy McVeigh daarentegen blies in 1995 een gebouw op in één van de blankste steden van de VS en doodde in het wilde weg meer dan honderd leden van het ras dat hij meende te verdedigen. Idem voor de aan neofascisten toegeschreven bomaanslag op het station van Bologna in 1980. Rechts geweld heeft iets benevelds en suïcidaals, links geweld is in zekere zin nuchter en rationeel.

Nog zo’n verschil betreft de doeltreffendheid. Groenlinks militant Volkert van der Graaf besloot in mei 2002 om Pim Fortuyn te vermoorden, dus hij schoot hem op een rustig plekje van dichtbij dood, en het had weinig gescheeld of hij was nog ongemoeid weggeraakt ook. Twee maanden later fantaseerde de Franse nationalistische militant Maxime Brunerie erover om president Jacques Chirac te vermoorden, dus nam hij een oud geweer, ging op veel te grote afstand tussen een massa mensen staan, schoot er compleet naast en werd meteen overmeesterd. Links schiet met scherp, rechts met stomp.

We kunnen ook de achterliggende denkwereld vergelijken. Tegenwoordig maakt het internet het gemakkelijk om over de schouder van de betrokkenen mee te lezen in hun onderlinge gedachtenwisselingen. Neem nu de parameter “haat”. Links is vervuld van haat tegen zijn politieke opponenten en tegen rivaliserende linkse scholen. Een psychologisch voordeel is dat dit een maatschappelijk aanvaard soort haat is, één waartegen geen wetten afgekondigd worden. Dat helpt verklaren waarom die haat meestal erg rationeel tot uiting komt: in scheldpartijen met ideologisch karakter (“lepe trotskist!”).

De haat in het rechtse kamp neemt gedrochtelijker vormen aan. Voor een deel komt dit door het gevoel van vervolging, wat leidt tot allerlei vermommingen in de meningsuiting (“ik ben geen racist, maar…”), die dan na een borreltje of drie gecompenseerd worden in extra cruë scheldtirades. Een ander verklarend verschil is dat echte haat normaal een reactie is van slachtoffers op reëel leed. Links teert verder op de begrijpelijke haat van de 19de-eeuwse verworpenen der aarde tegen hun uitbuiters, maar vandaag is dit een luxehaat geworden: de linkse woordvoerders behoren zelden tot de klasse die echt afziet. Degenen die ondanks het vooruitzicht van ostracisme het extreemrechtse kamp vervoegen, hebben veelal echt iets “meegemaakt”: afgetuigd door vreemdelingen bijvoorbeeld. Wraakzucht is een veel sterkere factor van haat dan de waan van morele superioriteit waarin links baadt. In die zin is het vandaag niet onjuist om haat eerder met rechts te associëren.

Maar er is nog meer aan de hand. Op rechts-nationalistische forums vind je veel vileine aanvallen van persoonlijke aard, zie bv. de drukbezochte webstek www.thebirdman.org van John Bryant. De man is wetenschapper, rond de zestig en lid van Mensa, dus je zou denken dat hij weet wat hij doet. Welnu, hij “onthult”, tussen alle verhalen over het “bedrog” van 11 september door, dat mede-revisionist David Irving (twee maal getrouwd, vader van vijf) homo is, en erger nog, dat zijn moeder joods was. Verder is de Vogelaar gastheer voor andere rechtse rakkers die mekaar beschuldigen van seksueel en financieel wangedrag, of dat ze infiltranten van de politie of de joodse lobby zijn. Een afvallige uit een neonazi-clubje getuigt er: “Ik was daar de enige met een normaal gezinsleven. De ene helft was homo, de andere bleef maar vragen hoe mijn vrouw in bed is.” Zoiets heb ik nog nooit gehoord van een ex-lid van pakweg Amada (nu de Belgische Partij van de Arbeid) waar een partijmilitant statutair “van onberispelijk moreel gedrag” moest zijn.

Minder pikant maar toch wel tekenend is een mail die ik recent van een ex-NSV-er ontving: “Wat nu NSV en mezelf betreft: een jaar geleden heb ik volledig gekapt met ‘de beweging’. Ik ben inhoudelijk opgeschoven naar het centrum en ben gaan inzien dat de wereld wat groter is dan de Vlaemsche zaak alleen. Bovendien heb ik geleerd dat de zogenaamde beweging afgeladen vol zit met sektarische gekken en andere smeerlappen -- de uitzonderingen niet te na gesproken -- die maar al te graag ‘afvalligen’ nog wat dieper in de str… duwen.”

Ik zou hieruit vooral onthouden dat het rechts-nationalistische milieu vol zit met “gekken”. Dat verklaart namelijk het zopas opgerolde complot. Links heeft ook zijn gekken gehad, de anarchisten die een eeuw geleden heel wat gerichte moorden pleegden, echter zonder het Systeem ten val te brengen. Een tsaar vermoorden is gemakkelijk, het tsarendom opblazen nog wat anders. Datzelfde zien we nu bij rechtse samenzweerders: ze zouden eens een paar moorden gaan plegen om België te “destabiliseren”,-- en dan? Welk doel wordt daarmee verwezenlijkt behalve treurnis bij de nabestaanden en gegarandeerde repressie tegen je eigen kringen? Staat de massa klaar om op het signaal van de terreuraanslagen een revolutie te ontketenen? Ik zie daar bij de “volgevreten Vlamingen” (dixit Karel Dillen) geen teken van.

In de jaren ’70, toen ik een leergierige tiener en meeloper van extreemlinks was, woedde er daar een levendig debat over het terrorisme van de RAF. Ik had wat gewetensproblemen met die linkse doctrine van het “rechtvaardig geweld”, en het stelde me tevreden dat de linkse tenoren althans het terrorisme duidelijk afwezen. Dat bleek eigenlijk in de marxistisch-leninistische traditie te passen: tijdens de revolutie en na de machtsovername werd er niet op een miljoen doden meer of minder gekeken, maar in de jaren van voorbereiding duldde men geen contraproductieve terreuracties, een geval van “links deviationisme”, die “kinderziekte van het communisme”. De Chinese communisten hadden meermalen de gelegenheid om Tsjiang Kaisjek om te brengen, maar ze lieten hem ongemoeid, wat hen niet belette om hem China afhandig te maken. De Russische dissident Aleksandr Solzjenitsyn was in Rusland en zelfs in ballingschap in de VS zeker binnen bereik van KGB-moordenaars, maar hij werd nooit op die manier verontrust.

In het annus mirabilis 1989 had ik de eer om Sita Ram Goël te leren kennen, de Indiase Solzjenitsyn; hij had in de jaren ’50 en ’60 regelmatig waarschuwingen over een aanslag wegens zijn anti-communistische geschriften afgewimpeld: “Ik heb mijn Lenin gelezen, dat is gewoon hun methode niet.” Hij is in 2003 op 82-jarige leeftijd vredig in zijn bed gestorven. Maar de doortastende Indiase communisten hebben zonder geweld wel een onaantastbare machtspositie verworven in de culturele en menswetenschappelijke sector en in het bestuur van enkele deelstaten.

In de jaren ’70 maakte de analyse van Herbert Marcuse veel indruk: terreur kan gerechtvaardigd zijn in een prerevolutionair klimaat om een reeds wankelend Bestel een duwtje te geven; maar in de huidige situatie zou ze het Bestel alleen versterken. En als onze neonazi’s niet naar die joodse prof willen luisteren, probeer het dan eens met Horst Mahler, vandaag neonazi, toen RAF-militant en in de cel. De “tweede generatie” van de RAF trachtte hem in ruil voor gijzelaars vrij te krijgen. Hij weigerde de vrijlating en mocht in een TV-rede uiteenzetten waarom. Hij was inmiddels tot de maoïstische Kommunistische Partei Deutschlands toegetreden, die terreuracties afwees en geweld slechts juist achtte op het geschikte tijdstip en dan als massabeweging planmatig gegidst door de voorhoedepartij. Hij besloot zijn charismatische rede met een oproep tot discipline: “Vorwärts! mit der KPD.” Adembenemend vond ik dat.

De KPD-revolutie is er nooit gekomen, maar niet-terroristisch links heeft via de lange mars door de instellingen toch een enorme macht veroverd. De RAF daarentegen is roemloos ten onder gegaan, en ook onze CCC hebben niet veel bereikt. Maar toch dit ene: ze hebben bewezen dat een gedisciplineerde groep een jaar lang aanslagen kan plegen zonder opgerold te worden. Daarin zijn de lallende rechtse complottisten alvast niet geslaagd.


Labels: , , , , ,

6 Comments:

At 4/8/11 09:29, Anonymous traveller said...

@ Dr. Elst

Zoals gewoonlijk toen en nu de nagel op de kop.
Ik hoop van Beliën en Fjordman ook nog eens iets te lezen.
Eén vraagje, de Naxalites zijn toch comunisten?

 
At 4/8/11 13:09, Blogger Koenraad Elst said...

@Traveller: jazeker, de Naxalieten, zo genoemd naar Naxalbari, de plek van hun eerste actie, zijn Mao-gerichte communisten.

 
At 4/8/11 23:54, Anonymous mdb said...

In je artikel stel je dat, indien de aanslagen zouden geslaagd zijn, zij bestempelt zou -den worden als een expliciete daad van een groep waarvan allicht wel aan enkele leden wel een of andere band met het VB kan toegeschreven worden!!!
Door dit zo te formuleren koppel je gewild het gedachtegoed van een bende marginalen aan het gedachtegoed van het VB,hetgeen helemaal niet netjes is.
Per definitie is een extreemrechtse groepering als BBET onafhankelijk van de partijpolitiek.
Zoals je weet werden van de bende, na een twee jaar durend onderzoek, 17 leden opgepakt en werden de meeste verdachten zeer snel weer vrijgelaten.
Bovendien bleek dat het groot aantal wapens waarvan in de pers sprake was eigendom waren van een wapenhandelaar,die korte tijd werd vastgehouden, en nadien vrijgelaten, het ging hier namelijk om wettelijk vergunde wapens.
Dat het uiteindelijk proces wordt aangevat op 26 september 2011, 5 jaar na het oprollen van de groep, duidt dan ook in de richting dat het gevonden bewijsmateriaal en de serieux van de groep toch niet zo doorslaggevend zal geweest zijn dan werd vermeld in de pers.
Je vergelijkingen tussen rechts en links geweld en haat zijn werkelijk het toppunt.
Linkse haat is volgens jou maatschappelijk aanvaard en komt meestal op een rationele manier tot uiting door scheldpartijen met ideologisch karakter(onschuldig dus).
Rechtse haat daarentegen neemt gedrochtelijker vormen aan en komt tot uiting in crue scheldtirades,bovendien leidt dit tot vermommingen in meningsuiting in de zin van “ik ben geen racist,maar…”(niet ontschuldig dus).
Bij rechts-nationalistische groeperingen zou je veel aanvallen vinden van persoonlijke aard(negatief dus).
Ten bewijze hiervan noteer je een afvallige uit een neonazi-clubje die verklaart dat hij de onhebbelijke schending van het privé-leven door andere leden moe was.
Zoiets hebt u nog nooit gehoord van een ex-lid van bvb.Amada waar een partijmilitant van onberispelijk moreel gedrag moet zijn!!!
Een tweede getuige voor het onderschrijven van je theorie is afkomstig van een ex-NSV-er die,nadat hij vastgesteld had dat de beweging vol sektarische gekken en smeerlappen zitten,opgeschoven is naar het midden.
Uit dit alles besluit je vervolgens dat het rechts-nationalistich milieu vol zit met gekken en maak je dus opnieuw de link tussen de BBET-marginalen(extremisten) en met de door u gehate partij(lijkt mij duidelijk).
Bovendien plaats je de uitspraak van wijlen Karel Dillen in een context die daar niet thuishoort.
Zoals je weet bestaan er nog andere middelen om tot een ordelijke opdeling te komen langs volksnationalistisch weg(dus niet verwerpelijk).
Er bekruipt mij,en naar ik vermoed,nog anderen, dan ook een onaangenaam gevoel van poging tot misleiding door begripsverwarring en subjectieve vergelijkingen die op niets gebaseerd zijn.
Door het VB te vereenzelvigen met het extreem-rechts gedachtegoed doe je dan ook mee aan de recuperatie die volop aan gang is in de media.
Blijkbaar is het gemakkelijker om met deze stroom mee te drijven dan de feiten op een kritische en objectieve manier te analyseren,zeker 5 jaar later.

 
At 5/8/11 20:27, Blogger Koenraad Elst said...

@mdb. Blijkbaar heb ik me slecht uitgedrukt, want je hebt mijn stellingname helemaal niet begrepen. Misschien kunnen andere lezers het je wel uitleggen. Wat het rationele gedrag van extreemlinks versus het irrationele van extreemrechts betreft, dat is geen tegenstelling tussen verbaal en fysiek, maar een tegenstelling tussen doelgericht/doeltreffend en chaotisch op zowel verbaal als fysiek niveau. Ook verbaal schiet links met scherp, namelijk ideologisch op zijn ideologische vijand, en rechts met stomp, namelijk naast het politiek/ideologische doel en ad hominem. Fysiek idem, links schakelt vijanden uit, deze rechtse rakker schoot jongelui neer van wie velen door ervaring zeker nog tot een islamkritisch standpunt zouden geëvolueerd zijn. Wat de VB-link betreft: Hans Van Themsche was géén VB-er, maar de media hebben hem toch voldoende aan het VB kunnen linken, ondermeer via zijn tante (die, gebroken, als VB-mandataris terugtrad), en zijn daad heeft het VB blijvend schade berokkend. Dat terwijl zijn geval juist bevestigt wat Filip Dewinter zopas weer heeft moeten zeggen: dat partijen als de zijne juist dat soort terreurdaden door wanhopige eenzaten voorkómen. Was hij bij het VB geweest, dan had hij die moorden (en poging tot zelfmoord) niet gepleegd.

 
At 6/8/11 10:54, Anonymous traveller said...

@ mdb

Dr. Elst heeft de eactie van de autoriteiten tov het VB sarcastisch bedoeld.

 
At 6/8/11 14:23, Anonymous Johan B said...

@Koenraad Elst:

"maar in de jaren van voorbereiding duldde men geen contraproductieve terreuracties, een geval van “links deviationisme”, die “kinderziekte van het communisme”"

Dat begrijp ik niet. De slotparagraaf van het Manifest van de Communistische Partij (1848) door Karl Marx en Friedrich Engels vertelt een heel ander verhaal:
"De communisten versmaden het, hun opvattingen en oogmerken te verhelen. Zij verklaren openlijk dat hun doel slechts kan worden bereikt door de gewelddadige omverwerping van iedere tot dusverre bestaande maatschappelijke orde."

Als het zo in de marxistische bijbel staat, waarom zouden gelovige marxisten dan geen geweld mogen dulden in de jaren van voorbereiding?

Ook begrijp ik niet waarom u het niet vermoorden van Aleksandr Solzjenitsyn aanhaalt als voorbeeld voor het niet gebruiken van geweld in "de jaren van voorbereiding". Solzjenitsyn werd gearresteerd in 1945, 28 jaar na de 'oktoberrevolutie'.

 

Een reactie plaatsen

<< Home

<<Oudere berichten     Nieuwere berichten>>