22 februari 2010

Drie maal een open deur blijft een open deur

Republikeinse bedenkingen bij het zoveelste Gravensteenmanifest.

Vandaag, 22 februari, verscheen in De Standaard de verkorte versie van een nieuw “Gravensteenmanifest” van de hand van Etienne Vermeersch. Het vijfde al, zo telt men. Sinds Johan Sanctorum deze groep in 2008 verliet, omdat ze zich liet domineren door de reformistische strekking van Prof. Vermeersch (voor het behoud van een hervormd België, en dus eigenlijk het status-quo) is de autonomistische punch er blijkbaar helemaal uit. Onder de nogal enigmatische en wiskundig lichtjes absurde titel “Drie maal links is ook rechts” wordt ons nu vooral een nostalgische jammerklacht gepresenteerd over de teloorgang van links in Vlaanderen, eerder dan een zelfbewust, toekomstgericht onafhankelijkheidsdiscours.

De eerbiedwaardige nestor van de Groep blijft inderdaad steken in het 20ste eeuwse begrippenkader van een linkerzijde die voor de arbeider moet opkomen en een rechterzijde die het patronaat vertegenwoordigt. En stelt vast, wat we allang wisten, dat de links-progressieve bobo’s hun neus optrekken voor het werkvolk. Terecht stelt hij ook dat een versmallend intellectueel establishment in Vlaanderen zich blijft vastklampen aan de Belgische non-identiteit, in de hoop haar eigen vel te redden, maar dat is een open deur die al honderd keer werd ingetrapt. Zijn kritiek op de linkerzijde, dat die zich niet combattief heeft opgesteld tegen de neoliberale globalisering en het postmoderne marketingdenken, is ook al terecht, maar een stamp in een even grote open deur, ten nadele van de essentie,- namelijk dat de Belgische constructie niet meer te redden is, tenzij Vlaanderen opnieuw inlevert. En dat we ons nu moeten concentreren op het post-Belgische republikeinse debat: welk soort Vlaanderen willen we? Welk zijn de kernwaarden die de nieuwe natie in zijn grondwet moet inschrijven? Hoe willen we het verschil maken met het Belgische democratisch deficit en de bestuurkundige verloedering die rechteloosheid creëert, banken aan het buitenland uitverkoopt, smurrie in de rivieren drijft en treinen op elkaar doet botsen?

Men begint te vermoeden dat de Gravensteengroep gebukt gaat onder de privé-frustratie van enkele stokoude Belgen, die het Ancien Régime én traditioneel-links willen redden door datzelfde links (zeg maar: SPA en Groen) te hermobiliseren in een staatsreformistisch project. De Belgische meubelen moeten gered worden. Met Vlaams Belang, NV-A en het blauwe LDD zal het immers uit de hand lopen, beseft de professor. Hun aanhang spreekt in toenemende mate resp. de gewone man en vrouw, de middenklasse en de zelfstandigen aan, hetgeen betekent dat heel het traditionele Vlaams-Belgische politieke establishment op korte termijn irrelevant zal worden.
De vrees van Prof. Em. Vermeersch dat klassiek-links zichzelf de pas heeft afgesneden, is terecht én hopeloos achterhaald. De politieke herverkaveling in Vlaanderen wijst namelijk op een 21ste eeuwse paradigmaverschuiving waarin bv. een socialistische partij van de oude stempel als een levend fossiel moet worden beschouwd, iets uit de prehistorie. Wat voordien “rechts” werd genoemd, was veeleer een stigmatiserend etiket dan een politieke realiteit, want de drie V-partijen blijken zich te ontplooien tot een politieke diversiteit die quasi heel het electoraat dekt.

Het appèl naar klassiek-links om een grote staatshervorming te steunen, komt veel te laat, en het is te weinig. In de plaats daarvan moeten dringend alle intellectuele en academische krachten, heel de cultuursector incluis, in beweging worden gezet om mee te denken aan een pluralistisch republikeins project dat de Belgische puinhoop definitief moet doen vergeten. De Vlaamse publieke opinie is nauwelijks nog in een staatshervorming geïnteresseerd. Ze is al op weg naar de volgende statie, het eindstation, waarin solidariteit met Wallonië zal gedefinieerd worden als Europese ontwikkelingshulp. Met de kosten die we uitsparen door het ingewikkelde institutioneel complex op te doeken, moet daar zeker al een aardig budget voor vrijgemaakt worden, zonder dat de Vlaamse modale burger er armer van wordt.


Namens Res Publica, denkgroep voor Vlaamse onafhankelijkheid:

Julien Borremans
Frans Crols
Johan Sanctorum

http://www.respublica.eu.tt/

6 Comments:

At 22/2/10 22:06, Blogger Filip van Laenen said...

Johan,

Je maakt dezelfde fout als de Gravensteengroep, en trouwens ook die geleerde heren aan de universiteiten die vanuit hun ivoren toren hebben vastgesteld dat Vlaanderen opschuift naar rechts. Dat klopt immers maar in zekere mate, namelijk dat het centrum afkalft ten voordele van rechts, maar links is eigenlijk al zestig jaar redelijk stabiel in Vlaanderen.

 
At 23/2/10 00:48, Anonymous Nexer said...

Beste Filip,

Links stabiel in Vlaanderen? Lach nen ander uit.

Het mes nog een beetje in de wonde draaien, of gewoon de hele tijd met uw handen voor uw ogen rondgelopen.

Ik kan u persoonlijke situatie en omgeving niet weten, maar indien u van die omgeving deze indruk krijgt, dan neem ik aan dat u in een beschermde zone zit, het laatste bastion, dat nog niet veranderd is.


Een groot deel van de mensen die naar de stemhokjes trekken, doen dat met tegenzin en stemmen enkel op linkse partijen, omdat VB en NV-A "een bende racisten" zijn. Als je die mensen dan zegt dat er feitelijk nog meer dingen dan gewoon immigratie op de agenda van het VB en NV-A staan, dan levert dat knappe foto's op van hun gezichten. Blikken van verbazing, omdat ze het niet mogelijk achtten, of blikken van woede, want hoe durft ge dat zelfs maar te beweren.


Die mannekes zouden helemaal niet gaan stemmen, indien er geen stemplicht was. Uw "links dat eigenlijk al zestig jaar stabiel is", is gelijkend aan een comapatiënt die ze 60 jaar aan een machine leggen: ja die mens is stabiel, maar verder...

 
At 23/2/10 03:17, Anonymous Marc Huybrechts said...

@ Nexer

Het 'debat', of eerder onderscheid, tussen Vandermeersch en Sanctorum gaat eigenlijk niet over 'links en rechts', maar wel over de 'Belgische constructie versus Vlaamse zelfbeschikking' (voor zover dit laatste nog mogelijk zou zijn binnen de huidige EU constructie).

U heeft duidelijk geen goede opinie over het kiezerspubliek. Dat is uw goed recht, maar het levert geen argument tegen de stelling dat links stabiel blijft in Vlaanderen. Wanneer de 'grote' Vlaamse media overwegend linkse standpunten blijven parroteren, zowel over economische onderwerpen als over internationale en culturele kwesties, en wanneer het gros van Belgische politici zich 'links' blijft gedragen (en toch verkozen geraakt), dan mogen we gerust concluderen dat links "stabiel blijft in Vlaanderen". Zelfs als dit misschien niet helemaal overeen zou stemmen met vastgeroeste (maar foutieve) imagos van bepaalde politieke partijen.

 
At 23/2/10 16:36, Anonymous Johan Sanctorum said...

Filip:
Ik heb helemaal nergens gezegd dat Vlaanderen exclusief-rechts is, of opschuift naar rechts. Wel pleit ik voor een breed Vlaams-republikeins front, voorbij elke Belgische staatshervorming. Dat mogen we achter ons laten. Daarom acht ik het voorstel van Vermeersch "too little and too late".

 
At 23/2/10 18:15, Blogger Pjotr said...

Johan,

Waar het om gaat is dat Links minder uitgesproken voorstander is van onafhankelijkheid en dat pas als alternatieve oplossing ziet. De vraag is dus hoe men tot een eensgezinde samenwerking kan komen tussen beide groepen.
Wat is het alternatief?

 
At 23/2/10 20:17, Anonymous Bruno Mazereel said...

Kan het zijn dat het stabiele links vooral gevoed wordt door de nieuwkomelingen, of tweede generaties die het erin gestampd worden?

Ik woon in de meest socialistisch stemmende wijk van Antwerpen: het Kiel, waar in mijn dochters klas (3 jaar) ik de enige blanke papa ben. Zij weten wel waarom ze op wie moeten stemmen.

Enige tijd geleden dacht ik nog of de stelling van Kennedy (zie niet naar wat de staat kan doen voor jou, maar wat jij kan doen voor de staat) nog bruikbaar kan zijn.
In België is iedereen zo gepamperd met premies en kortingen, terwijl je je aan de andere kant blauw betaalt aan bijdragen. Socialisme dat vierkant draait. Ik snap het allang niet meer, en begrijp dat voor velen de politiek ontoegankelijk en onverstaanbaar is.

 

Een reactie plaatsen

<< Home

<<Oudere berichten     Nieuwere berichten>>