18 januari 2010

De aardbeving in Haïti was heel erg, maar waarom moeten wij weer juist betalen? (Vincent De Roeck)


De situatie in Haïti is hartverscheurend. Het allerarmste land van het Westelijk halfrond kreeg enkele dagen geleden één van de zwaarste aardbevingen ooit over zich heen. De gevolgen zijn dan ook ongezien. De bevolking is de ontreddering nabij. Hele dorpen en steden werden letterlijk van de kaart geveegd. Met het epicentrum op minder dan 25 kilometer van de dichtbevolkte hoofdstad Port-Au-Prince is ook de tol aan verloren mensenlevens torenhoog. De eerste cijfers spreken al van tienduizenden doden, maar met een veelvoud daarvan nog steeds vermist, is dit waarschijnlijk nog maar het topje van de ijsberg. De devastatie is enorm. Om de mate van menselijk leed en de plaatselijke noden te beschrijven, schieten woorden zelfs tekort.

Ik begrijp dan ook dat vele lezers door de titel en het opzet van dit stuk geschokt en kwaad zullen zijn. Ik zou hen echter willen vragen om de bijwijlen hoog oplaaiende emoties en intrinsiek menselijke gevoelens van compassie even te vergeten en de situatie vanuit een heel andere invalshoek te bekijken. Ik wil mijn lezers ook op het hart drukken dat ik op geen enkele wijze afbreuk wil doen aan de inzet van hulpverleners of aan de beweegredenen van de geldschieters, en duidelijk maken dat ook ik met de slachtoffers meeleef en dat ik ook zelf al een donatie aan het Rode Kruis in Vlaanderen gedaan heb.

Over de oorzaken van de immense armoede op het westelijke deel van het Caraïbische eiland Hispaniola kunnen waarschijnlijk hele boeken geschreven worden, maar ik wil hier toch vooral even stilstaan bij de gigantische discrepantie tussen het straatarme Haïti en het volgens lokale standaarden schatrijke oostelijke eilanddeel, dat we als Dominicaanse Republiek kennen, en waar we met zijn allen massaal op vakantie gaan. Natuurlijk was Haïti een Franse kolonie en blinken die, o.a. door het Franse koloniale wanbeheer en de export van het centralistische bestuur uit de Hexagone, nu net nooit uit in verstandig bestuur en welvaartsopbouw, maar er is meer aan de hand.

Tot begin 19de eeuw stond Haïti bekend als de "Parel van de Antillen" en domineerde de kolonie de Caraïbische handel in rubber en fruit. In 1802 dachten de lokale ambtenaren echter slimmer te zijn dan de handelaars en werd - met de "goede" bedoeling om de lokale elite nog rijker en welstellender te maken - een lokaal decreet afgekondigd dat buitenlandse investeringen onmogelijk maakte en het verwerven van eigendom door buitenlanders verbood. Dit decreet bestaat nog altijd en is nog steeds - samen met de politieke instabiliteit en regelmatige genocides - de hoofdreden waarom de gigantische FDI-stromen wel hun weg vinden naar de buureilanden maar aan Haïti voorbij gaan.

Haïti komt om de zoveel jaar even in het nieuws door binnenlandse onrusten die de internationale gemeenschap nopen tot het zenden van humanitaire werkers en blauwhelmen. Er waren dan ook nogal wat Belgen en Nederlanders werkzaam in Haïti en deze worden nu met een Airbus van het Belgische leger naar huis gerepatrieerd. Het B-FAST rampenteam werd daags na de ramp al in Haïti ontplooid en keert één dezer dagen al terug. Ondertussen sturen de Europese overheden tonnen hulpgoederen naar het getroffen gebied en doen ook alle andere rijke landen hun duit in het zakje. De Amerikanen hebben de controle over de lucht- en zeehavens overgenomen, en beveiligen nu de wijken waar veel buitenlanders wonen tegen plunderaars en de 6,000 ontsnapte gevangenen in de nasleep van de aardbeving.

Ik heb echter twee fundamentele bezwaren tegen deze gang van zaken. Eerst en vooral vind ik het niet kunnen dat de Belgische belastingbetalers moeten opdraaien om landgenoten te evacueren uit een land waar zij zich vrijwillig gevestigd hebben. Als bijna elke Belg die in de Alpen gaat skiën een verzekering bij "Europe Assistance" of een andere firma op zijn of haar naam heeft staan om tussenbeide te komen in geval van repatriëring zie ik niet meteen in waarom enkel skitoeristen op zichzelf aangewezen moeten zijn terwijl roekeloze Belgen in het buitenland - die enerzijds dus wel grote risico's willen opzoeken meer er anderzijds via verzekeringen niet voor willen betalen - op kosten van "de gemeenschap" gerepatrieerd worden. Verder stel ik mij ook de fundamentele vraag waarom enkel Belgische en Nederlandse onderdanen mee mogen met die Airbus van het leger. Onze overheid vindt het normaal dat zij in naam van de anderen beslist wie wel en wie niet uit die hel geëvacueerd kan worden.

Ik stel mij eveneens vragen bij de opportuniteit van staatsgebonden ontwikkelingshulp. Ik denk dat private organisaties zoals de talrijke echte NGO's veel beter weten wat de lokale noden en behoeften zijn en veel sneller kunnen reageren dan regeringen die daarvoor ministerraden moeten organiseren, compromissen moeten afspreken en (soms) het parlement nog eerst om toestemming moeten vragen. De opkomende Haïti-benefiet op televisie zal opnieuw miljoenen euro's in het laadje brengen, een veelvoud van wat de overheid momenteel voor Haïti vrijgemaakt heeft, en ook nu al stromen de vrijwillige giften van gewone burgers aan een recordtempo binnen bij de hulporganisaties. Ik vind het dan ook niet kunnen dat onze regering zichzelf beter geplaatst vindt dan gewone burgers om te bepalen waaraan die hun geld uitgeven. De regering besliste de afgelopen dagen in naam van de burgers dat hulp voor Haïti veel belangrijker is dan meer hulp voor Mauritanië bijvoorbeeld.

De politiek beantwoordt aan andere criteria dan de private vrijwillige interactie tussen gewone burgers. Politici willen in de eerste plaats naam maken voor zichzelf. Zij zijn niet begaan met duurzaamheid of echte hulp. Zij besteden enkel aandacht aan de landen en problemen die politiek waardevol of mediatiek "hot" zijn. Zij bepalen als een Romeinse keizer in de arena welke mensen moeten sterven en welke mensen met andermans geld geholpen mogen worden. De politici krijgen de bedankingen, maar vergeten wel graag dat die afgekocht werden met de zuurverdiende centen van anderen. Het ganse herverdelingssysteem is rot. Ik stel dan ook voor om het volledige budget voor ontwikkelingssamenwerking af te schaffen en dat geld opnieuw in de zakken van de gewone mensen te leggen zodat zij het kunnen uitgeven aan wat zij willen. Het blijft uiteindelijk hun geld.

Dat brengt mij tenslotte bij een recent artikel van de Amerikaanse mediaster John Stossel op de website van "Real Clear Politics" waarin hij becijferde dat de Amerikaanse burgers per hoofd jaarlijks een 1,800 USD aan liefdadigheid uitgeven en dat niet enkel de rijken merkelijk meer weggeven dan de armen, maar dat ook de kiezers voor de GOP hun Democratische tegenhangers ver achter zich laten. Dit bewijst wat ik al jaren aanvoel: de arrogante hypocrisie van links. Linksmensen willen de anderen helemaal niet helpen, ze willen dat anderen dat voor hen doen. Verander de wereld, begin bij jezelf, zou ik zeggen, want hoe kunnen socialisten zich blijven profileren als "sociaal" terwijl hun mededogen enkel gestoeld is op het wegroven van andermans geld om daarmee hun "sociale" programma's te financieren? Met andermans geld wil ik ook wel een weldoener zijn.

26 Comments:

At 18/1/10 11:26, Anonymous BC said...

Kleine correctie: epicentrum, niet episch centrum.

 
At 18/1/10 11:31, Blogger Vincent De Roeck said...

Bedankt B.C. Ik heb het in de tekst aangepast. Volgens de VRT bevond het "episch centrum" zich trouwens op 23KM van Port-Au-Prince, ik heb voor alle zekerheid dus ook de afstand naar het epicentrum aangepast.

 
At 18/1/10 12:50, Anonymous Anoniem said...

http://nl.wikipedia.org/wiki/Epicentrum#Spelling

 
At 18/1/10 12:51, Anonymous Wouter van Vliet (op Libertarian.be) said...

Veelbelovende titel, maar ik snap niet precies waar je heen wil met je standpunt "waarom zullen wij betalen" .

Ik zou wel graag lezen hoe je zo op deze titel gekomen bent.

 
At 18/1/10 12:52, Blogger Vincent De Roeck said...

@ Wouter van Vliet

Ik stel met de titel gewoon de fundamentele vraag waarom alle belastingbetalers van België moeten opdraven voor 1) de kosten van de repatriëring van landgenoten die zich daar zelf vrijwillig gevestigd hebben, 2) het compenseren van de gevolgen van het Haïtiaanse anti-buitenlandse wanbeleid van de laatste 200 jaar, en 3) de kosten van de hulpoperaties.

Als je in risicovolle gebieden gaat wonen, moet je je zelf maar verzekeren tegen rampspoed, net zoals skiërs een repatriëringsverzekering nemen, en als je Haïti wil helpen, zoals ik dus, dan moet je vrijwillig geld afstaan aan hulporganisaties in plaats van de overheid gebruiken om op "de gemeenschap" geld te verhalen en zo jouw persoonlijk zielenheil af te kopen.

 
At 18/1/10 13:14, Anonymous Anoniem said...

Misschien moet je dit ook lezen:
http://xandernieuws.punt.nl/?id=572803&r=1&tbl_archief=&

 
At 18/1/10 13:43, Blogger Luc Van Braekel said...

Wat mij stoort is dat de Belgische overheid en zowat alle media oproepen om te storten op rekening 12-12. Daarmee loop je het risico dat je geld terechtkomt bij Oxfam, een organisatie met een ideologische agenda, die vrijhandel en organisaties als de Wereldbank beschuldigt van het veroorzaken van armoede, enz. Wie het niet met die standpunten eens is, en niet wil dat zijn gift misbruikt wordt voor het voeren van ideologische propaganda (die ook door 11.11.11 en Broederlijk Delen wordt gevoerd), kan beter schenken aan organisaties als www.adra.be of aan de paters Scheutisten zoals vermeld op http://lvb.net/item/8171#92536.

 
At 18/1/10 19:10, Blogger Filip van Laenen said...

Deze morgen dacht ik ook: eigenlijk was het land er al slechter aan toe dan de meeste andere landen nog voor de aardbeving plaats vond.

 
At 18/1/10 19:50, Anonymous Yves Paermentier said...

@ Luc

Adra is een organisatie van de zevendaagse adventisten. Dat staat op de engelse website, wat verborgen. Op de Vlaamse staat alleen adventist. Ik weet er niet zoveel van maar mogelijk zijn die wat sektarisch, zeker niet mainstream protestant.

 
At 18/1/10 22:35, Anonymous hel decker said...

Bijna volledig akkoord wat die repatriëring betreft (dat het eigen land repatrieert geeft een goed gevoel. Andere repatriëring is er op dat moment niet. Maar gewoon die repatriëringskosten verhalen op de gerepatrieerden, en dan is het o.k.)
En die staatsgebonden ontwikkelingshulp: zo gaat dat in een staat. Wat mij niet belet om ook nog te storten op de rekening van o.m. het Rode Kruis. Jawel. Misschien komt daarvan (en van mijn met belastingcenten betaalde staatshulp) maar 10% bij de mensen. Et alors? Ik kan het er zelf niet naartoe brengen.
Die dikkenekkenpolitici waren er vóór Haiti en zullen er na zijn. Get real, beste Vincent. Wat garandeert u dat die 'burgerorganisaties' zuiverder op de graat zullen zijn dan de staatsorganisaties?

 
At 18/1/10 23:20, Anonymous K. Artman said...

@Yves Paermentier. Je weet toch dat je alléén maar moet kritisch zijn als het gaat om linkse, socialistische, groene of andere poco-organisaties. Sectarisch of dogmatisch is op zich dan ook niet ècht een bezwaar.

Zelf zie ik (ik zal mezelf al maar in het juiste 'hokje' plaatsen) organisaties als Oxfam en NCOS in elk geval méér en eerlijker (jawel) hun nek uitsteken dan ik ooit al bij hun criticasters heb mogen vaststellen. Én wel eens fouten maken, én wel eens verkeerde beslissingen nemen, én - o horror - politiek niet geslachtsloos zijn. Maar toch: je kan alleen iets 'misdoen' als je iets dóét, en de meesten van ons moeten er geen boterham voor laten en hooguit een halve dag hun aankoop van een nieuwe flatscreen uitstellen.

 
At 19/1/10 01:16, Anonymous Anoniem said...

Oh, K.Artman, hoe clichématig zijn we wel. Geeuw... Ik herken zeker geen echte Cartman in uw schrijfsels...

Neen, die instellingen zijn niet politiek geslachtloos en daarom geeft LVB er ook geen geld meer aan. Dat is juist het punt. Blijkbaar snapt u dat niet

 
At 19/1/10 09:32, Anonymous Luc Van Braekel said...

@Yves: Kan best zijn dat de Zevendaagse Adventisten niet mainstream zijn. Een sekte zijn ze echter niet: de giften zijn fiscaal aftrekbaar, en dat kan alleen maar als ze subsidies krijgen van de overheid.

 
At 21/1/10 16:56, Anonymous Anoniem said...

Dat is toch wel een hele rake opmerking. Socialisten roven andermans geld weg om hun sociale programma's te financieren.
Zo is het maar net. In Nederland wil een Marokkaan die door de socialisten als burgemeester is benoemd, nu zit te regelen dat illegalen die frauderen in alles gesteund moeten worden. Ze zijn hartstikke gek de socialisten en linkse christenen, neen erger gewoon zware misdadigers, stuk voor stuk.

 
At 21/1/10 16:57, Anonymous Drens said...

"het volgens lokale standaarden schatrijke oostelijke eilanddeel, dat we als Dominicaanse Republiek kennen, en waar we met zijn allen massaal op vakantie gaan."

Excuseer vincent, maar de Dominicaanse Republiek is helemaal geen schatrijk eiland, ook niet volgens lokale standaarden. Getuigt een beetje van gebrekkige kennis over de regio, maar dat zijn we wel gewoon van je. Je kan nu eenmaal niets alles weten door wat op google te zoeken.

Ik deel Luc zijn bezorgdheid over de ideologische agenda van onder meer Oxfam, maar in gevallen van rampspoed is het nuttig om de nodige schaalvoordelen te hebben als hulporganisatie. De fondsen van 12-12 zijn bovendien uitsluitend bedoeld voor noodhulp in het gebied - het gaat om een gedeeld fonds dus ik neem aan dat die regel wordt nageleefd. Ik ben voor zo'n efficiênt mogelijk gebruik van middelen en daarom steun ik dan ook een gemeenschappelijk optreden, ipv een versnippering van middelene. Soms moet je je ideologische links (no pun intended) laten liggen.

 
At 21/1/10 16:59, Anonymous LVM said...

“Ik begrijp dan ook dat vele lezers door de titel en het opzet van dit stuk geschokt en kwaad zullen zijn.”

U gaat hier zomaar even “vele lezers” van kleingeestigheid verwijten? Nou nou.

U legt het er overigens té dik op dat u compassie heeft en wel begrijpt hoe een hel het daar is, etc. Het maakt u ongeloofwaardig.

 
At 21/1/10 16:59, Anonymous Scrutinizer said...

Goed stuk. Mee eens.

“Verder stel ik mij ook de fundamentele vraag waarom enkel Belgische en Nederlandse onderdanen mee mogen met die Airbus. Onze overheid vindt het normaal dat zij in naam van de anderen beslist wie wel en wie niet uit die hel geëvacueerd kan worden.”
Wat ik me daarbij afvraag, is wie er mee mag: “onderdanen” of “ingezetenen”? Stel je bent bv. Japanner die in Belgie woont en werkt en belastingen betaalt en je gaat (bv. in groepsreis met een hoop Belgen) op vakantie naar Haiti en dan gebeurt er zo’n ramp en dan komen de jongens en meisjes van B-Fast hulp bieden. Mag je dan als Belgisch ingezetene en belastingbetaler (doch met Japans paspoort) mee of niet? En waarom zou bv. een Belg die in Grienkenland woont en werkt (en in Belgie geen belasting betaalt) wel meemogen?
Maakt de overheid zich dan schuldig aan discriminatie? Leuk gevalletje voor de CGKR misschien.

 
At 21/1/10 17:02, Anonymous Hub Jongen said...

@ LVM

Dit klinkt alsof je compassie verkeerd vindt.
Mogelijk niet je bedoeling.

Toch goed om weer eens duidelijk te stellen dat “medeleven met medemensen”(benevolence) een positieve Deugd is.

Wij leven samen met anderen op deze aardkloot en we (kunnen) hebben ontzettend veel voordeel ervan dat er anderen zijn met hun positieve eigenschappen.
Een mens is een “sociaal”wezen, en pas op dat je dat niet verward met misdadig “socialisme”.

 
At 21/1/10 17:03, Anonymous LVM said...

@Hub Jongen

Enkel het er te dik er bovenop leggen vind ik ongunstig. Het klinkt dan namelijk geforceerd, alsof er politiek correcte overwegingen in het spel zijn.

En nou geloof ik niet in “deugden”, maar ik snap wat u bedoelt.

Van niet veel anderen heb ik voordeel. Het grootste deel van de mensen geeft me toch nadeel.

 
At 21/1/10 17:03, Anonymous Nico De Geit said...

Waarom wordt water aangevoerd met vliegtuigen? Is het niet handiger om dat vanuit de Dominicaanse Republiek aan te voeren? Zijn alle waterbronnen kapot, of is de staat van chaos uitgebroken en is er daarom gebrek?

Hulp kan komen vanuit de buurlanden, als eerste de Dominicaanse Republiek, als tweede Cuba. Vanuit de hoofdstad Port au Prince is het nog geen 50 km naar de Dominicaanse Republiek.

Misschien is het zo dat buren elkaar zodanig kennen dat ze niet vooraan staan bij het leveren van hulp. Haïti staat niet zo best bekend. Een negerbevolking met een extreem laag welvaartsniveau en een zeer hoog voodoogehalte dat steeds in opstand komt en slachtpartijen aanricht.

Als mensen hun geld willen doneren zijn zij daar natuurlijk vrij in, maar dat mijn zuurverdiende geld dat de belastingdienst mij onder geweldsdreiging heeft afgenomen naar een ver land verdwijnt is onacceptabel. Ik ga mijn buurman ook niet beroven om zijn geld aan een ‘goed doel’ te schenken.

 
At 21/1/10 17:04, Anonymous Scrutinizer said...

@Hub Jongen “Een mens is een “sociaal”wezen”

Dat is een claim die ik waag te betwisten. Het hangt natuurlijk van je definitie af. A.g.v. arbeidsdeling en specialisatie kan de mens productiever zijn en alzo meer doelen bereiken, maar dan is ruil en dus een bepaalde vorm van interactie onvermijdelijk een voorwaarde. Als je aan de hand van de vaststelling dat mensen met elkaar (willen) omgaan (voor transacties waar ze ZELF beter van worden) concludeert dat mensen sociale wezens zijn, dan lijkt me dat eerder een definitiekwestie.
Zelf heb ik hooguit functioneel behoefte aan interactie, doch niet emotioneel. Althans wel met mijn gezin (dagelijks) en een select groepje vrienden 1 keer per jaar of per kwartaal, maar ik voel geen enkele voldoening wanneer de cassiere bij de AH naar me glimlacht of de ober me het dagmenu toelicht o.i.d.
Mochten er volautomatische restaurants bestaan (waar ik wel gezellig met mijn vrouw kon keuvelen maar dus zonder ober), dan werd ik daar vaste klant.
Dus buiten het louter functionele kan men m.i. niet zomaar stellen dat de mens een sociaal dier is. Dat is net zoals stellen dat “De Nederlander dol is op het Koningshuis”. ‘t Zal voor velen opgaan, ja. Maar doen alsof dit een soort natuurwet is, klopt natuurlijk niet.
Ik zie niet-transactiegericht sociaal gedrag eerder als een soort voorkeur of hobby. Sommige mensen houden van hun dagelijkse portie roddel, zoals anderen dagelijks een hoofdstukje in een boek lezen. Dat de eerste groep erg groot is, kan wel zijn, maar dit hoeft hen nog niet tot norm te verheffen.

 
At 21/1/10 17:05, Anonymous Peter De Jong said...

Linda Polman heeft in haar boek De Crisiskaravaan goed beschreven hoe de hulporganisaties, met in hun voetspoor popsterren, acteurs, politici en journalisten, wereldwijd als een soort sprinkhanenplaag van ramp naar ramp trekken, met als enige resultaat nog méér ontreddering.

Het is een zichzelf instandhoudende industrie waarin enorme bedragen worden rondgepompt en waarvan vrijwel niets bij de slachtoffers terecht komt.

Dergelijke internationale hulp is feitelijk immoreel en iedereen die geld geeft aan giro 555 zou zich ernstig moeten schamen.

http://nl.wikipedia.org/wiki/De_Crisiskaravaan

 
At 21/1/10 17:06, Anonymous Paul Martens said...

Ik zal me maar meteen asociaal presenteren: VAN MIJ KRIJGT GEEN ENKEL BUITENLANDS “GOED” DOEL OOK MAAR 1 CENT VRIJWILLIG. Zo, dat is er alvast uit, politiek correct of niet, kan me niets schelen. Heb ik dan geen enkele compassie met die slachtoffers? Jawel, maar mijn financiële injecties hebben geen enkel nut. Kom maar op met die reacties, ik lust ze rauw…

Er zijn in mijn eigen omgeving genoeg zaken waar ik mijn medeleven, compassie, financieel afkopen van mijn gemoed, enz, enz kan botvieren. Waar ik dan ook direct resultaat van zie. En wat ik ook regelmatig doe, wat een lieve braverik, toch?

Daarnaast betaal ik al gedwongen mee voor alle goede en niet-goede doelen in de hele wereld, want onze “alwetende” overheid zorgt er wel voor dat er ook belastinggeld naartoe gaat. Politici staan zich over onze ruggen in een goed internationaal blaadje te werken, op onze kosten.
Voorbeeldje: vergadering gemeenteraad Middelburg (Zeeland), op 18 januari 2010, gisteren dus. Eén van de partijen stelt voor 15.000 van het gemeentebudget aan Haïti te schenken. Een ander stelt (terecht) dat na een vergadering over alle Middelburgse onderwerpen waar geld tekort is, het niet “kies” is om het gemeenschapsgeld weg te schenken. Haar voorstel was, dat iedereen, die bij deze vergadering aanwezig is, 20% van zijn maandtoelage persoonlijk schenkt aan Haïti, tot aan de griffier en koffiedames toe. Oeps, opeens niemand meer thuis met hun compassie voor slachtoffers. Dan bepleit de burgemeester om 48.500 euro te schenken. Uit gemeentekas, wel te verstaan.

Andere voorbeelden? Bekijkt u een groot deel van de artikelen op deze website.
Zo werkt het dus in de politiek. Ik doe daar niet vrijwillig aan mee. Ik moet daar helaas (voorlopig nog) gedwongen aan meedoen. En u ook, naast hetgeen u vrijwillig doneert. Waarvoor u nooit meer iets in uw leven terugkrijgt, maar dat is misschien het minst belangrijke.

Het belangrijkste voor velen is, dat hun gemoed is afgekocht: “Zo, ik heb betaald, nu kan ik weer verder met mijn leven”.
De mensen, voor wie dit écht belangrijk is, gaan naar die landen toe om daadwerkelijk te helpen met projecten en initiatieven. Of zij kiezen een baan, waarbij zij via hulporganisaties in dergelijke brandhaarden en rampgebieden goed werk doen. Daar heb ik pas respect voor, ik zou dit niet kunnen en ook niet willen. Maar mensen die vanuit hun werk of eigen initiatief ter plaatse hulp gaan bieden, dat zijn de echte helpers. Daar kunnen geen miljoenen euro’s tegenop.

Wat die echte hulpverleners daarvoor terugkrijgen? Ik heb er geen ervaring mee, maar een dankbare blik van een slachtoffer, daar ter plaatse, iemand die je met eigen handen geholpen hebt? Dat lijkt me een indruk die van de grootste schoft een goed mens maakt.

 
At 21/1/10 17:07, Blogger Vincent De Roeck said...

@ LVM

Met die “compassie”-paragraaf wou ik gewoon zeggen dat het niet is omdat we tegen staatsgebonden hulp en programma’s zijn, dat we daarom per definitie een bende asociale reactionairen zouden zijn.

 
At 21/1/10 17:19, Anonymous Marc Huybrechts (op Libertarian.be) said...

De Dominicaanse Republiek is zeker niet "schatrijk". Het inkomen-per-hoofd ligt er ergens tussen de 5ooo of 6ooo dollar. In Belgie ligt het ergens tussen de 40ooo en 45ooo dollar, en zelfs die zijn nog niet schatrijk (Behalve Kim Clijsters en Justine Henin mischien).

In vergelijking met de buur naar het Westen, Haiti, is de DR relatief rijk, maar in vergelijking met de buur naar het Oosten, Porto Rico, is de DR dan weer arm. Vanuit wereldstandpunt bekeken is de DR een arm land, maar nog geen 'hel op aarde' gelijk Haiti of Congo.

 
At 21/1/10 17:22, Blogger Vincent De Roeck said...

@ Heldecker

"Get real, beste Vincent. Wat garandeert u dat die 'burgerorganisaties' zuiverder op de graat zullen zijn dan de staatsorganisaties?"

De exit-optie. Als private verenigingen falen in hun werk of te veel overhead hebben, zullen de donoren dat bestraffen en hun geld elders injecteren. De overheid kan blijven falen, knoeien en verspillen, want via belastingen is ze zeker van een constante inkomenstroom.

 

Een reactie plaatsen

<< Home

<<Oudere berichten     Nieuwere berichten>>