22 november 2008

Vous m’en rendrez raison! (vpmc)

Onze tijd erkent geen enkele erecode nog zeg ik, en bij Knack hebben ze hun best gedaan om die stelling te illustreren.
In de enge kring rondom Dirk Draulans zal wel langer al bekend zijn wat voor een figuurtje hij is, maar ikzelf – zoals ongetwijfeld ook anderen buiten die overigens hypothetische kring – ikzelf dus, had zijn artikel over Morel-Vanhecke nodig om tot enig inzicht te komen.
Waar is de tijd, zucht ik, dat politici en journalisten nog met elkaar, ofwel onderling in duel gingen als iemand een onvertogen woord had laten vallen?
Duels zijn wreedaardig zult u zeggen, en naar de gebruiken van vóór de Eerste Wereldoorlog wil niemand terug. Laat ik dit beamen, min of meer, maar zoals het er nu aan toe gaat zijn uitlatingen als die van Draulans te goedkoop. Even duur als een buskaartje in Hasselt.
Dan neig ik in mijn betere momenten liever naar de stelling van een grappig lid van de Facebook-groep Pour la Légalisation du Duel, dat ter rechtvaardiging een mooi rijm schreef: “Le duel c'est bien, ça évite les embrouilles pour rien :)

Om mij beknopt uit te drukken: Vanhecke zou, vanzelfsprekend met alle plichtplegingen, deze Draulans moeten kunnen toeroepen: “Vous m’en rendrez raison!
Na afloop van het duel zou hij dan voor een assisenjury moeten verschijnen, dat wel, maar daar heeft hij minder te vrezen dan voor het “Europees Parlement”.
Zelfs Jean-Jacques Rousseau vond dat de edicten van Lodewijk de Veertiende, die het duel verboden hadden, tegen het rechtsgevoel ingingen. In zijn Lettre à M. d’Alembert deed hij zijn beklag: “La loi même ne peut obliger personne à se déshonorer. […] les édits ne me laissent le choix que du supplice ou de l’infamie”.
Ik heb die Lettre niet zelf gelezen, maar vond de verwijzing in een recent boek: LA MORT EN FACE: Histoire du duel de la Révolution à nos jours, van François Guillet (Aubier, Collection historique; Flammarion 2008).
In een wereld waar het duel zou zijn toegestaan, of liever gedoogd, zoals dat nog in de XIXde E. het geval was, zou een schunnig figuurtje als die Draulans geloof ik twee keer nadenken voor het zijn pennetje in de inkt doopt.
Ik zeg meteen, lezer, dat ik het als mijn burgerplicht beschouw om hier onmiddellijk een uittreksel te geven uit hetzelfde boek (p.90), in de hoop uw begrijpelijke enthousiasme voor het duel weer wat te temperen:


Difficilement perceptible pour le non-initié, la provocation prend des formes particulièrement délicates. En 1897 éclate ce que les journaux de cette époque appellent «l’affaire Thomeguex-Pini», qui oppose deux escrimeurs renommés, l’un français, l’autre italien. Le point de départ de l’affaire se situe le 6 mars 1897 quand, en sortant d’un tournoi d’escrime qui se tenait au Cirque d’été, le chevalier Pini effleure la bottine d’Albert Thomeguex. Celui-ci considère que son adversaire lui a marché sciemment sur le pied. Après deux rencontres entre témoins, un premier procès-verbal conclut à l’absence d’offense, mais Thomeguex, manifestement désireux de se mesurer à une illustre figure de l’école italienne d’escrime, refuse de s’en tenir à cette décision et constitue de nouveaux témoins. De cette «controverse des bottines», qui oppose les représentants des deux principales écoles d’escrime, les journaux se livrent à une véritable exégèse : «Le chevalier a-t-il vraiment voulu effleurer de sa bottine la bottine de M. Thomeguex ? écrit Maurice Talmeyr dans Le Figaro. Le chevalier déclarait que non, mais M. Thomeguex maintenait que si, et toute l’Europe a pu savoir qu’on ne s’entendait pas là-dessus. Échanges de témoins, procès-verbaux, arbitrage, sentence d’arbitre, toute la théologie de l’honneur y a passé, et la question a fait plus de bruit, en quatre jours, que les deux cent mille Arméniens écorchés vifs par les Turcs n’en avaient fait en quatre ans.»
Le duel aura lieu le 17 mars, au champ de courses de Saint-Ouen.



Provocaties kunnen bijzonder subtiele vormen aannemen, die voor de niet-ingewijde moeilijk te plaatsen zijn. In 1897 barst, zoals de kranten van die tijd zeggen, de “affaire Thomeguex-Pini” uit, waarin twee befaamde schermers tegenover elkaar staan, de ene een Fransman, de andere Italiaan. Vertrekpunt van de affaire was op 6 maart 1897, toen na afloop van een schermtoernooi gehouden in het Cirque d’été, ridder Pini de rijglaars van Albert Thomeguex lichtjes beroerde. Deze laatste nu was van oordeel dat zijn tegenstander hem bewust op de tenen had getrapt. Na twee ontmoetingen tussen getuigen wordt bij een eerste proces-verbaal besloten tot de afwezigheid van belediging, maar Thomeguex is klaarblijkelijk op een krachtmeting met een illustere vertegenwoordiger van de Italiaanse schermschool gebrand, weigert zich aan deze conclusie te houden, en stelt nieuwe getuigen aan.
In dit “laarzendispuut”, dat de vertegenwoordigers van de twee voornaamste schermscholen tegenover elkaar stelt, geven de kranten zich over aan een ware exegese: “Had de ridder werkelijk de intentie om met zijn laars de laars van M. Thomeguex te beroeren? schrijft* Maurice Talmeyr in Le Figaro. De ridder zelf verklaarde van niet, maar M. Thomeguex hield vol van wel, en heel Europa heeft kunnen zien dat hier geen overeenstemming werd bereikt. Woordenwisselingen tussen getuigen, processen-verbaal, arbitrage, arbitrale beslissing, heel de theologie van de eer kwam erbij kijken, en de zaak maakte op vier dagen tijd meer ophef dan de tweehonderd duizend Armeniërs hadden gedaan, die in vier jaar tijd door de Turken levend zijn gevild.
Het duel zal plaatshebben de 17de maart, op de renbaan van Saint-Ouen.
____________________________

* Le Figaro, 18 maart 1897. Grappig artikel ook in The New York Times van 4 april 1897.
.


Labels: , ,

23 Comments:

At 23/11/08 11:21, Anonymous traveller said...

@ Marc Vanfraechem

De duitse officieren hadden geen schijn van kans om hogerop te geraken als ze geen "balafre" konden tonen in hun gezicht, en dit tot en met de jaren 1938/39.

Dirksken zou zeker zijn PC niet geopend hebben om dit te schrijven.

 
At 23/11/08 11:23, Anonymous Moet kunnen. said...

Geweld is dus goed, en Frank van Hecke zou moeten antwoorden met geweld. Geweld is goed, en dat op basis van de subjectiviteit ('eer' bijvoorbeeld, of men heeft te doen met 'een miezerig, schunnig ventje') van de betrokken partijen. Nou dank je wel. Laat ons nu niet horen dat dit allemaal 2me degré is. En hoe moeten we deze interessante en vernieuwende thesis (die effectief op alle continenten op grote schaal toegepast wordt en tientallen miljoenen doden heeft opgeleverd) situeren binnen het libertarisme?

 
At 23/11/08 11:43, Anonymous traveller said...

@ 'k weet nie wie, hierboven.

Ja jongen, weer een bewijs dat er bloeddorstige Vlamingen zijn, zeker afstammelingen van die gasten van 1302, gekoppeld aan de grootmoeder van Hitler, het ultieme bewijs.

 
At 23/11/08 12:40, Blogger Marc Vanfraechem said...

@ anoniem figuur (tenzij u 'moet kunnen' heet): excuseer, mijn stukje was niet voor u bedoeld maar enkel voor mensen die kunnen lezen; dat u niet goed kunt lezen besluit ik uit het feit dat u mij verkeerd citeert; ook was het stukje bedoeld voor mensen die al wisten dat een gecodificeerde vorm als het duel sterk verschilt van zomaar geweld; hoe kan verder iets dat volgens u op alle continenten wordt toegepast, hoe kan zoiets tegelijk ook interessant en vernieuwend zijn? dit terwijl het duel een puur Europees verschijnsel is, en zelfs tijdsgebonden want bv noch de Grieken noch de Romeinen kenden het; want --en nu even goed opletten-- ook al komt het in de buurt, zelfs het gevecht van de Horatiërs en Curiatiërs valt niet onder het begrip duel; verder heb ik nog nooit mijn mond opengedaan over het “libertarisme”; u verwart wellicht met andere schrijvers hier.
Anoniem wezen, u moet echt met eenvoudiger lectuur beginnen: eerst stappen, dan lopen.

 
At 23/11/08 13:06, Blogger Marc Vanfraechem said...

Maar nu wil ik toch iets zeggen dat zijdelings met het libertarisme te maken heeft, want de anonieme hierboven heeft onbedoeld ook iets zinnigs gezegd.
Bij een duel wordt de maatschappelijke ordening tijdelijk terzijde geschoven, of liever opgeheven, en wordt er als het ware een eigen rechtsgebied gecreëerd, met bv geheel eigen vormvereisten (vandaar de edicten van de Louis XIV, XV en XVI natuurlijk, die immers geen inperking van hun macht konden dulden).
Na afloop van het duel bevindt men zich weer in de gewone rechtsruimte, en komt er een proces voor de civiele rechtbank, waar misschien gevangenisstraf wordt uitgesproken, of schadevergoeding toegekend, maar waar de de eer, die het voorwerp was van het duel, niet in deze zin in het geding is.

 
At 23/11/08 14:00, Anonymous Anonieme domme jongen said...

Dus nogmaals: er blijft geweld bestaan dat goed is, kennelijk wegens 'gecodifieerd' en omdat er 'als het ware een eigen rechtsgebied gecreëerd wordt'. Zéer goed! Zeer diep! Tja, veel criminelen zullen u daarin volgen. En u zult wel respect voor ze opbrengen. Tot ze je op straat overvallen en beschadigen. En (aangezien iemand anders hier over Hitler begon, zal ik me van Godwin maar niks meer aantrekken en doorgaan in die richting) zo zal de Führer het ook wel gezien hebben: een eigen rechtsgebied creëren met geweld, op zijn manier 'gecodifieerd', dus dat mag, heh? Toegegeven, op een andere schaal, zoals zoveel geweld (Armenië, Darfur, Cambodia, WOI, Rwanda ...) maar het een voert tot het ander en geweld op individueel niveau is evengoed geweld en verwerpelijk, ook als je het sjiek tagt met 'duel', m.i.
Voor de rest mijn excuses omdat ik zo vreselijk dom ben en verstandige mensen ergens op attendeer. Ik zal in het vervolg ook aanduiden welke passages 2me degré zijn, zodat u zich niet nodeloos boos maakt. Fraai, hoor, al die emotionaliteit op een site die zich graag beroept op rationaliteit en hoeder wil zijn van de Verlichting.

 
At 23/11/08 14:08, Anonymous L. Tebbit said...

@Moet kunnen:
Sinds wanneer is In flanders fields (.eu) een libertaristische blog?

Het feit dat een hoop LSV'ers niets beters te doen hebben dan hier hun slag der traktaten uit te vechten, betekent nog niet dat ze hier de soeverein kunnen uithangen.

 
At 23/11/08 14:18, Blogger Marc Vanfraechem said...

@ L. Tebbit: daar is een verklaring voor. Hun eigen blogs trekken bijzonder weinig volk.

 
At 23/11/08 14:37, Blogger Marc Vanfraechem said...

@ moet kunnen: U bedoelt natuurlijk “gecodificeerd”; maakt u zich verder geen zorgen over mijn boosheid, want die is afwezig; toegegeven, het is wel vermoeiend als een lezer niet in staat lijkt om bij het onderwerp te blijven, en in zijn opwinding met grote woorden en oorlogen begint te gooien; essayez de contrôler vos transports, monsieur!
Maar ja, geweld is inderdaad niet uit deze wereld weg te denken, én, zou ik samen met Augustinus willen zeggen (het moet niet altijd Hitler zijn), er bestaat ook gerechtvaardigd geweld.
Maar het onderwerp was zoals gezegd het duel, waarvan ik, als u dat goed hebt gevolgd, een nogal ridicuul voorbeeld heb gegeven.

 
At 23/11/08 15:33, Blogger Marc Vanfraechem said...

heb nog een voetnoot toegevoegd: een mens kan niet duidelijk genoeg zijn ;-)

 
At 23/11/08 21:29, Anonymous Marc Huybrechts said...

@ moet kunnen

1) Niemand heeft zich hierboven "boos gemaakt", en de zichtbare emotionaliteit was alleen die van u.

2) Het is zo dat Vanfraechem niet altijd gemakkelijk-leesbare stukjes schrijft, want er zitten doorgaans veel woordspelingen in en soms ook eigenaardige gedachtenkronkels, en de kernidee is niet altijd duidelijk voor gewone mensen zoals u en ik. Maar, hier heeft hij toch weer een pareltje geleverd. Noteer vooral dat hij ook schreef "na afloop van het duel bevindt men zich weer in de gewone rechtsruimte enz...". Dat ZOU u aan het denken moeten hebben gezet, maar dat is dus blijkbaar niet gebeurd.

3) U vertrekt van een absurd dogma van de heersende culturele (naief-linkse) orthodoxie of 'geloofskerk', i.e. het dogma dat alle "geweld" slecht zou zijn. Geweld is een fysiek fenomeen, zoals zwemmen, of lopen, of slapen, enz... Fysieke dingen, noch fysieke activiteiten, op zich hebben geen morele betekenis. Menselijke moraliteit berust op menselijke intenties. Dus, een bepaalde menselijke daad is moreel goed of slecht al naar gelang de ECHTE achterliggende reden(en) of intentie(s) van die daad of activiteit. In vele gevallen moeten er moeilijke morele afwegingen gemaakt worden tijdens of bij die intentie-vorming. Dus, zoals Vanfraechem schrijft, er bestaat "gerechtvaardigd geweld". Ik zou het anders uitdrukken en zeggen dat "er MOET moreel gerechtvaardigd geweld bestaan", want anders hebben wij geen schijn van kans om als 'menselijke' mens te kunnen overleven (zowel als individu en als maatschappij) in een wereld waarin er veel echt 'kwaad' bestaat. En als u nu eens heel eventjes zou willen nadenken (en uw dogma opzij zetten) dan moet het toch gemakkelijk zijn om met simpele voorbeeldjes van gerechtvaardigd geweld af te komen.

4) Moreel gerechtvaardigd geweld is natuurlijk niet noodzakelijk hetzelfde als juridisch gerechtvaardigd geweld. En er bestaan zeker goede maatschappelijke redenen waarom wetgevers doorgaans zeer stricte beperkingen hebben gelegd op wat is 'juridisch aanvaardbaar geweld' binnen een bepaalde maatschappij (doorgaans zelfdefensie in uiterste nood). Maar, FINAAL is het belangrijker van moreel in orde te zijn (i.e. met uw moreel geweten), dan van juridisch in orde te zijn met de 'wet' (die steeds tijds-en plaatsgebonden zal zijn). En als die twee niet in overeenstemmimg vallen, dan moet men als morele mens met de (negatieve) juridische konsekwenties leven van die divergentie tussen morele wet en 'politieke' wet. Vandaar dat Vanfraechem schreef "na afloop van het duel.....komt er een proces voor een ..rechtbank enz...".

5) Nu weet ik - in tegenstelling met Vanfraechem - weinig of niets af over "het duel" als menselijke instelling in bepaalde tijdsperiodes en in sommige culturen. Maar sommige aspecten ervan liggen voor de hand:

-- het komt uit een tijd dat vele mensen bepaalde waarden nog echt konden aanhangen, t.t.z. er nog echt voor bereid waren van concrete offers te brengen, soms tot de (eigen) dood toe. Een duelverbod kan zeker tegen het rechtsgevoel ingaan, wanneer het aangedane onrecht zo groot is en er geen andere uitweg is.

-- duels moesten NIET altijd gevochten worden om de eigen "eer" te redden. Of de eigen 'eer' in kwestie was, of niet, kon afhangen van vele omstandigheden. Duels konden 'afgewezen' of geweigerd worden, bijvoorbeeld bij manifest fysieke krachtsonevenwicht tussen de krachten. Waar het om ging is de bereidheid om 'alles' voor 'iets' in te zetten. "La mort en face".

6) Vanfraechem verbindt hier een echt 'slachtoffer', Van Hecke, met de lang-vervlogen instelling van het duel. Hiermede heeft hij een amusant stukje aangebracht (zijn hoofddoelstelling) dat zou moeten aanzetten tot dieper nadenken over meer serieuse kwesties. Zoals bijvoorbeeld: bestaan er nog Belgen die echt bereid zijn van te willen 'vechten' voor het behoud van het politieke vrijemeningsuitingsrecht? Heeft een extreem moreel-relativistische maatschappij, die tegelijkertijd simplistische absolute dogmas aanhangt (e.g. alle geweld zou altijd slecht zijn), heeft die een schijn van kans om op termijn te kunnen overleven in een wereld met slechterikken?

 
At 23/11/08 21:39, Anonymous Johan B said...

@Marc Vanfraechem: "In een wereld waar het duel zou zijn toegestaan, of liever gedoogd, zoals dat nog in de XIXde E. het geval was, zou een schunnig figuurtje als die Draulans geloof ik twee keer nadenken voor het zijn pennetje in de inkt doopt."

Dat kan zijn, maar heb je er al eens aan gedacht dat in zo'n wereld mensen die waarheid en rede aan hun zijde hebben ook twee keer moeten nadenken voor ze hun pen in de inkt dopen? Of denk jij dat de schunnige figuurtjes altijd verliezen in duels?

 
At 23/11/08 22:18, Blogger Marc Vanfraechem said...

@ Johan B: ik denk inderdaad niet dat schunnigaards in duels altijd verliezen ...maar dat is ook niet de kwestie.
Wat wel de kwestie is: je kunt niet zomaar iets beweren, hetgeen aan een Dirk Schraalhans vandaag wél is toegestaan.
Soms, in de tijd van de erecode, kon iemand gevraagd worden om ook met inzet van zijn eigen lijf staande te houden wat hij vertelde, of de gewraakte bewering ergens op sloeg of niet. De inzet voor gelijk welke bewering is dan gewoon wat hoger, wat mij wel kan bevallen (en ik hoop zelfs u ook, zoals het iedereen moet bevallen wanneer goedkope medialullen de muil wordt dichtgeslagen ...euh, ik bedoelde: de mond wordt gesnoerd).
Als je nu (om het duel even niet als een soort godsoordeel te zien, maar als een verschijnsel waar nog een zekere rationaliteit achter zit) het morele gelijk meent te hebben, is de redenering, zul je ook een betere kans hebben om het duel te doorstaan.
Misschien zit daar een statistische grond van waarheid in, al betwijfel ik dat sterk, maar het is een moreel principe waar ik niet graag afscheid van neem, omdat de consequenties daarvan een afschuwelijk mensbeeld zouden opleveren.

 
At 23/11/08 22:26, Blogger Marc Vanfraechem said...

@ Marc Huybrechts: wij moeten opletten dat de mensen niet gaan denken dat we een (weliswaar zeer recente) verhouding hebben.
Wat je zegt, dat je ongeveer niets afweet van duels spreek je geloof zelf direct tegen: "Duels konden 'afgewezen' of geweigerd worden, bijvoorbeeld bij manifest fysieke krachtsonevenwicht tussen de krachten."
Het verschil tussen ordinair geweld en een duel blijkt inderdaad enkel hieruit al.

 
At 24/11/08 00:02, Anonymous Johan B said...

@Marc Vanfraechem: "Wat wel de kwestie is: je kunt niet zomaar iets beweren, hetgeen aan een Dirk Schraalhans vandaag wél is toegestaan."

Het is nochtans de essentie van de vrijheid van meningsuiting dat je wel degelijk zomaar iets kan beweren. In beschaafde samenlevingen waar die vrijheid een recht is gaat men er namelijk van uit dat:
1) de toehoorders verstandig genoeg zijn om hun mening te vormen over wat zomaar beweerd wordt, en
2) dat men het niet aan politici kan overlaten om te bepalen wat "zomaar iets" wel mag inhouden.

Indien mocht blijken dat de bewering lasterlijk is, dan kan de benadeelde, indien hij dat nodig vindt, een beroep doen op de wetten tegen laster en eerroof. In dat geval zal een rechter oordelen op basis van de feiten, en niet op basis van de bekwaamheid in steken of schieten.

 
At 24/11/08 16:06, Anonymous Anoniem said...

Het nadeel van duels is dat niet altijd de goede wint. Stel nu dat FVH Dirk Draulans uitdaagt voor een duel, en Draulans wint....ja dan is FVH dood...adding injury to insult, om het gezegde eens om te keren. Nee, duel lijkt mij iets van een vervlogen tijd, waar heren van stand bereid waren hun leven te riskeren voor hun goede naam ( lees: een vrouw, zoals ook bij FVH). Als twee mannen vochten in een café om dezelfde redenen was het krapuul, als heren van stand dat deden met een floret of een pistool was het een duel....nee la maar...

Frans V.

 
At 25/11/08 00:31, Blogger Marc Vanfraechem said...

@ Johan B : het begrip "vrije meningsuiting" is niet eenvoudig, toegegeven, maar het betekent in geen geval dat men gelijk wàt kan beweren, zoals u nochtans schijnt te denken.
Wat Draulans doet is personen belasteren, en dat valt onder de rechter.

 
At 25/11/08 00:41, Blogger Marc Vanfraechem said...

@ Frans V.: in duels is er geen goede of slechte. Er is wel een uitdager, en een uitgedaagde die het duel heeft aanvaard (omdat hij de uitdager als evenwaardig aan hemzelf beschouwt, wat hier wellicht niet het geval zou zijn).
Maar ik neem aan dat u de ironie van mijn voorbeeld doorhad.
Een sterk voorbeeld is anders ook dit (op.cit. p.66):
En janvier 1860, un duel à l'épée oppose le célèbre critique Edmond About au rédacteur en chef de L'Ophéon, Jean-François Vaudin, au bois de Vincennes.
Le premier avait publié dans L'Opinion nationale, sous le titre "Les Apôtres et les augures de la musique", un article qui faisait l'apologie de la méthode d'Émile Chevé pour l'enseignement de la musique, alors que le second défendait l'enseignement traditionnel.

 
At 25/11/08 19:36, Anonymous Johan B said...

@Marc V : "vrije meningsuiting" betekent wel degelijk dat men gelijk wat kan beweren. Als men niet gelijk wat kan beweren is het geen VRIJE meningsuiting.

 
At 25/11/08 21:14, Blogger Marc Vanfraechem said...

@ Johan B. : het is eigenaardig dat u een onbeperkt recht wenst in te voeren (of kent u nog andere zulke rechten, of juristen die u daarin volgen?). Maar ik wil u verder niet storen in deze opvatting.

 
At 29/11/08 09:25, Anonymous Johan B said...

@ Marc V: Ik bevind mij alvast in het goede gezelschap van Karel van het Reve die in Het Geloof der Kameraden schreef:
"Dat de Westerse wereld zoiets als persvrijheid kent mag eigenlijk een wonder heten. De meeste mensen zouden bij een opinieonderzoek geloof ik desgevraagd antwoorden dat persvrijheid iets moois is, mits er geen misbruik van wordt gemaakt - een uitspraak waar alle beknotters van de persvrijheid van Napoleon tot en met Fidel Castro het van harte mee eens zijn. Het wezen van de persvrijheid is nu juist dat men dat misbruik ontkent, of liever gezegd dat men anderen toestaat dat misbruik te maken, of nog anders gezegd dat men weigert onderscheid tussen gebruik en misbruik te maken."

U moet het daarentegen stellen met gelijkgezinden zoals Karel De Gucht, die in Ter Zake op de avond van de veroordeling van de VZW's van het VB zei: "Er is een verschil tussen de vrije meningsuiting en om het even wat zeggen."
Vertaling: "Er is een verschil tussen vrije meningsuiting en het vrij uiten van meningen."

Ik vind die eerste Karel beter, maar ik wil u evenmin verder storen in úw opvatting.

 
At 29/11/08 10:19, Blogger Marc Vanfraechem said...

@Johan B.: als u niet beseft dat er een verschil is tussen enerzijds een mening verbieden, en anderzijds iemand achteraf ter verantwoording roepen voor wat hij beweerde, dan zal KvhR u niet kunnen helpen (vhR betwist, voor zover mij bekend, nergens dat iemand achteraf ter verantwoording kan worden geroepen), en van KdG zal wel niemand iets verwachten.
Overigens: u moet het geregeld wel lastig hebben bij de lectuur van KvhR, want die durft nogal eens de ironie aanwenden.

 
At 29/11/08 11:47, Anonymous Johan B said...

@Marc V: Ik besef heel goed het verschil tussen enerzijds een mening verbieden en anderzijds iemand achteraf ter verantwoording roepen. Een mening verbieden is verbieden dat iemand "gelijk wat" mag zeggen of "vrij zijn mening mag uiten". Dit was het standpunt dat u hierboven verdedigde. U verwachtte van mij zelfs dat ik u zou bijtreden in uw hoop dat "goedkope medialullen de muil wordt dichtgeslagen". Hierin verschillen wij dus duidelijk van mening.

Iemand ACHTERAF ter verantwoording roepen is precies wat ik hierboven bedoelde met mijn opmerking over de wetten op laster en eerroof.

Het belangrijkste meningsverschil tussen ons is echter dat ik denk dat dat ACHTERAF ter verantwoording roepen gebaseerd moet zijn op feiten en intenties, terwijl u denkt dat dat moet gebaseerd zijn op de vaardigheid in steken en schieten.

 

Een reactie plaatsen

<< Home

<<Oudere berichten     Nieuwere berichten>>