11 juni 2007

Overpeinzingen Afscheidsspeech Guy Verhofstadt
(Vincent De Roeck)

Omstreeks 21u30 gisteravond gaf uittredend premier Guy Verhofstadt in het VLD-gebouw aan de Brusselse Melsensstraat zijn eerste en enige reactie op de uitkomst van de federale stembusslag. Hij was niet aangeslagen, maar wel emotioneel. De vechtlust en strijdvaardigheid van het oerliberaal campagnebeest Verhofstadt hadden plaats gemaakt voor sereniteit en ontnuchtering. De peilingen mochten dan al wel ongelijk gehad hebben, de tendenzen waren er. Hij kon zich enkel maar optrekken aan zijn eigen persoonlijke topscore en aan het feit dat de liberale familie nog steeds niet moet onderdoen voor de katholieke fracties in de fluwelen Belgische halfronden. Zijn redevoering was krachtig en tegelijkertijd ingetogen, maar vooral recht uit het hart. Het was in een bepaald opzicht ook een afscheidsspeech. Hij nam als een groot leider zijn verantwoordelijkheid. Hij stelde zichzelf aansprakelijk voor de nederlaag en wenste de jeugd het beste toe voor de toekomst.

Het enige jammerlijke aan zijn speech vond ik persoonlijk het compleet negeren van Jean-Marie Dedecker. Hij feliciteerde Yves Leterme van CD&V en Didier Reynders van de MR, maar zweeg zijn oud-partijgenoot naar aloude gewoonte dood. Voor mij is dat een gemiste kans. Ik geloof immers sterk in een liberale, centrumrechtse frontvorming rond N-VA, VLD en nu Lijst Dedecker. Tegen de verwachtingen in, slaagde Dedecker daarin waar alle anderen faalden: de daad bij het woord voeren, en in zijn opzet slagen. Vijf kamerleden en één senatrice is niet niets. Dedecker heeft hiermee het liberalisme een dienst bewezen. Jammer dat men dat uit persoonlijke rancune en intermenselijke vetes niet wil erkennen. Het liberalisme is nog nooit zo levend geweest als vandaag in Vlaanderen.

De kiezers van ons land hebben vandaag een nieuw parlement gekozen. De uitslag van deze verkiezingen zijn duidelijk. De kiezer heeft voor een andere meerderheid gestemd dan diegene die het land de afgelopen 8 jaar bestuurde. Ik wens dan ook de verschillende winnaars van de verkiezingen te feliciteren. In de eerste plaats Yves Leterme en het kartel CD&V/NVA. Ook mijn Franstalige collega’s van de MR die in een nek aan nek race verwikkeld zijn om de leidende Franstalige politieke formatie te worden.Vanzelfsprekend dank ik onze vele kiezers. Zij die voor onze Kamerlijsten stemden en in het bijzonder zij die voor de senaat kozen waarvoor ik kandideerde.

Ik was 8 jaar lang uw eerste minister. Ik denk dat we met deze regering goed werk hebben verricht. En ik wil mijn coalitiepartners van de afgelopen jaren danken voor hun constructieve medewerking. Ik denk trouwens dat ons land in goede economische doen is, ethisch een fundamentele omslag heeft gemaakt en internationaal, ook al zijn we natuurlijk geen grootmacht, vandaag een stem heeft waarnaar wordt geluisterd. Ik was bij deze verkiezingen ook uw kopman en het gezicht van deze campagne. Ik neem dan ook persoonlijk de verantwoordelijkheid op voor de resultaten.

Wellicht heeft onze partij een prijs betaald voor het leiden van dit land. Dat moeten we erkennen. Maar anderzijds denk ik dat deze uitslag niets afdoet aan de kracht van ons project. Integendeel, het gewicht van de liberale familie is en blijft groot, wie weet het grootst. En ik ben ervan overtuigd dat deze uitslag voor onze partij een nieuw begin kan inluiden. Onder de leiding van Bart Somers, met de ervaring van onze ministers, maar ook met vele nieuwe gezichten, jongeren die voor de eerste maal kandideerden en gekozen zijn, is onze partij klaar voor de toekomst.

Wij hebben de afgelopen maanden gevochten als leeuwen. Tegen de stroom in. Ik wil de militanten en de kandidaten ongelooflijk danken. Danken voor de vriendschap, de kameraadschap, de liefde die ik de voorbije jaren allemaal van jullie heb mogen ontvangen. Het waren alvast intense jaren. Acht jaren waarin ik de kans had dit land te leiden. Boeiende jaren, inspirerende jaren, baanbrekende jaren. Ik heb daarbij het beste van mezelf gegeven.

Nog dit. Weet dat dit een prachtig land is. Niet chauvinistisch, misschien soms met iets te weinig fierheid. En weet vooral dat ik het een ongelooflijke eer heb gevonden dit land en zijn bevolking te hebben kunnen leiden.

Tot slot iets persoonlijk tot u allemaal. Ik ben trots tot deze prachtige partij te behoren, die we samen boven de doopvont hebben gehouden. Deze partij, die me al die kansen heeft gegeven.


Guy Verhofstadt was een goed mens, een doorwinterd liberaal, een gevierd politicus en een verdienstelijk leider. Hij heeft op ethisch vlak knopen durven doorhakken, heeft zijn best gedaan om jobs te creëren, om begrotingen te redden en om de economie aan te zwengelen. Hij heeft het liberalisme getracht in de praktijk om te zetten in een coalitie met zijn ideologische tegenhangers. Hij heeft met scha en schande ontdekt waar hij compromissen moest maken, en heeft écht wel alles gedaan wat hij kon. Heeft hij zijn Burgermanifesten verraden? Ik denk het niet, maar de omstandigheden lieten hem niet toe om alles te verwezenlijken. Ook de tijden waren veranderd, en ook vanuit de centrum-rechtse oppositie was er geen wil om hem voor die anti-socialistische hervormingen een wisselmeerderheid te bezorgen.

Ons land is erop vooruitgegaan de afgelopen acht jaar. Hopelijk kan de volgende regering dat beleid verderzetten, en na de ethische revolutie een economische revolutie teweeg brengen die de welvaart van ons land naar de toekomst toe kan garanderen. Daarvoor zie ik een taak weggelegd voor een centrum-rechtse blauw-roomse regering, gesteund vanuit de nog rechtsere oppositie. En wat gebeurt er nu met Verhofstadt, het Generatiepact indachtig? Het Senaatsvoorzitterschap lijkt me alvast leuker en nuttiger dan brugpensioen.


Meer teksten van Vincent De Roeck op Libertarian.be

14 Comments:

At 11/6/07 16:18, Anonymous Anoniem said...

Ik vind "katholieke fracties" (kunnen die ook moslims omvatten?) en "centrumrechts" rond "VLD" (niet meer Open-VLD?) sporen van een denken uit een verleden dat - vermoed ik - onherroepelijk voorbij is. Ik peins niet dat VLD ooit terug naar rechts gaat, zelfs niet economisch.
Het denken in "families" over de taalgrenzen heen lijkt me ook een beetje passé, maar mogelijk politiek nog bruikbaar.
mvg

 
At 11/6/07 19:17, Blogger Marcel said...

Acht jaar geleden moest niemand nog weten van Dehaene.
Het is de grootste prestatie van Verhofstadt dat de mensen acht jaar later opnieuw naar Jean Luc verlangen.
Spijtig genoeg is het ook zijn énige prestatie

 
At 11/6/07 22:53, Anonymous Bob said...

Het afscheid van Verhofstadt? Hij is precies al terug dan :-)

http://www.vrtnieuws.net/cm/vrtnieuws.net/verkiezingen07/nieuws/070611_partijbureau_VLD

 
At 11/6/07 23:11, Anonymous Marc Huybrechts said...

Ik viel bijna van mijn stoel toen ik deze 'ode' las. Verhofstadt zou een "ethische revolutie" hebben teweeggebracht? Een politieke leider die enthoesiast bepaalde 'onethische' (want fundamentele vrijheids-rovende) 'gewone wetten' uitvoert, met de directe bedoeling van politieke oppositie te versmoren? Wanneer zelfs zogezegde 'liberalen' de grondwettelijke vrijheid van meningsuiting en van politieke associatie helpen verkrachten, dan zou men beter van een "onethische" revolutie spreken, t.t.z. 'achteruitgang' in vergelijking met de 19de eeuw!

En het feit dat vele 'CVP'ers niet veel beter zijn op dat meest-fundamentele punt, en de hedendaagse socialisten (in ruime zin) nog veel erger, is geen excuus voor de misgenaamde 'liberalen' van Verhofstadt.

Het is zeker niet gemakkelijk van een land als Belgie te besturen, maar etiketten als "ethisch" en "principieel" kan men zeker niet op hem plakken zonder beginnen te blozen. Tenminste, in de veronderstelling dat men een "ethiek" zou aanhangen die de deugd van 'eerlijkheid' nog zou erkennen of omvatten.

 
At 11/6/07 23:21, Blogger Luc Van Braekel said...

In de Belgische politieke context wordt met "ethisch" bedoeld wat men in de VS "social issues" noemt: abortion, euthanasia, gay marriage etc.

 
At 12/6/07 00:09, Anonymous Marc Huybrechts said...

@ Lvb

Ja, dat wist ik ook wel. Maar over dat soort van 'sociale kwesties' zou men gemakkelijk van mening moeten kunnen verschillen. Dat soort van "revoluties" heeft ongetwijfeld evenveel voor- als nadelen, en het duurt wel een tijdje voor die maatschappelijke konsekwenties allemaal duidelijkER zullen worden, en voor men de nodige (gehele of partiele) 'correcties' terug begint te maken. In een POLITIEKE contekst zou men dat beter niet "ethisch" noemen, maar eerder een uitbreiding van 'speciale belangen' en verdere atomisatie van de maatschappij.
Politiekers lopen op dat soort van zaken altijd achterop op maatschappelijke 'trends', en vinden het gemakkelijker van 'goodies' uit te delen, niet enkel in termen van geld maar ook in termen van misgenaamde (libertijnse) 'rechten'. Dat is geen leiderschap.

Leiderschap is principeel vechten voor fundamentele mensenrechten die voor IEDEREEN zouden moeten gelden, en niet voor speciale goestingen van 'groepen'. Leiderschap is ondermeer speciale belangen inperken voor het 'algemene goed'. Het feit dat homokoppels zich vandaag "getrouwd" mogen noemen, dat is een futiliteit in vergelijking met de Belgische verkrachtingen van het vrijmeningsuitingsrecht (in de zin van political speech). Zeker gezien in het perspectief van lange-termijn gevolgen voor de overleving van democratie en serieuse vrijheid.

Als men "ethiek" wil herleiden tot praktische sociale 'arrangementen', dan mag men eender welk gedrag "ethisch" noemen. Echter, de idee van 'iedereen mag zijn goesting doen' is geen serieuse "ethiek". Het is bijna het tegenovergestelde, vermits de idee van gedragsvoorschrijving of gedragsverplichting (in functie van een bepaalde moraalfilosofie of opvatting over de begrippen 'goed ' en 'kwaad') afwezig is.

Nu, als Verhofstadt op enige wijze zou bijgedragen hebben tot de (morele) deugdelijkheid van de Belgen, dan zou men misschien wel van een "ethische revolutie" kunnen spreken. Zouden ze vandaag "eerlijker" zijn, of meer "moedig", enz....Ik durf het wel betwijfelen.

 
At 12/6/07 10:26, Blogger Vincent De Roeck said...

Marc, ik weet dat je het nooit eens geweest bent met deze "ethische/sociale hervormingen" (en dat is je goed recht) maar dat ze wel degelijk doorgevoerd werden, kan je niet ontkennen. Als men mij in het buitenland op liberale/libertarische evenementen vraagt wat er in België in 8 jaar tijd onder liberaal bewind hervormd geweest is, moet ik op fiscaal-economisch vlak inderdaad zwijgen, maar op "ethisch" vlak kan ik wel degelijk een aantal verwezenlijkingen voorleggen.

In de Belgische politieke context is "ethisch" een zéér duidelijk woord dat door iedereen geassocieerd wordt met homo-huwelijk, wettelijk samenwonen, euthanasie, abortus, ... Ik wil me hier zeker niet gaan verliezen in semantische discussies over welk woord het beste daarvoor gebruikt wordt. Het beste woord in België is nu éénmaal "ethisch".

 
At 12/6/07 16:38, Anonymous Anoniem said...

wettelijk samenwonen bestond al, en hiervoor zijn er vooral (Vlaamse) fiscale regels getroffen.

Abortus was er al, vriend. Ik meen me niet te herinneren dat de abortuswet is veranderd, maar ik kan met vergissen.

homo-huwelijk: alle partijen, inclusief uw "katholieken" (gniffel) kenden verregaande bindingscontracten toe voor homo's, zij het dat genoemde partij niet van huwelijk wou spreken. Semantiek.

Later is daar wel adoptie bijgekomen, die, als ik me goed herinner, NIET door de Franstalige Liberalen gesteund werd. De grootste broer van de familie...

Euthanasie: ja, daar is een rijpe vrucht geplukt, gedragen door een ruime meerderheid vd bevolking. klopt.

Dalaï Lama, wapens voor Nepal: dat is geen ethiek zeker? Dat is niet gewoon ethisch conservatief, dat is ronduit een stap naar achter.

Enfin, als je het eenzijdig genoeg bekijkt, dan kunnen je idd meelopen met het idee dat er heel wat verwezenlijkt is. Sorry Vince, maar het beste woord is zeker niet ethisch.

 
At 12/6/07 16:39, Anonymous Anoniem said...

sorry, bij nadere lezing zie ik dat je nergens abortus als voorbeeld aanhaalt van nieuw-ethische-regels

 
At 12/6/07 16:55, Anonymous LVB said...

Ik moet Vincent hier toch gelijk geven. Inzake ethische kwesties (de inderdaad schandalige muilkorfwetten horen daar niet bij) heeft paars heel wat gerealiseerd. En er bestaat bij de bevoling geen enkel draagvlak om deze hervormingen terug te schroeven.

En vooral: deze hervormingen inzake ethische kwesties verplichten niemand tot iets, leggen geen enkele bijkomende verplichting op, maar bieden de burger die dat wenst meer keuzevrijheid en minder beperkingen.

Ik persoonlijk ben verheugd dat ik, mocht ik ooit zelf als terminaal zieke in een situatie van ondraaglijk lijden verkeren, ik dan zelf, indien ik dat zou wensen, kan beslissen om dit lijden te laten beëindigen, zonder dat de behandelende geneesheer daarbij het risico loopt om veroordeeld te worden en in de gevangenis te belanden.

Ik respecteer diegenen die daar om religieuze redenen tegen gekant zijn, maar zij worden zelf tot niets verplicht, en ik aanvaard niet dat zij om religieuze redenen mijn keuzevrijheid beperken.

 
At 12/6/07 17:01, Anonymous Marc Huybrechts said...

Vincent, akkoord dat semantiek niet belangrijk is. Maar, geschiedenis is wel belangrijk, en die leert dat politieke vrije meningsuiting het absolute grondvest is van 'democratie', en dus van vrijheid. Liberalen zijn verondersteld van menselijke vrijheid te beklemtonen in plaats van (materiele) gelijkheid. Materiele gelijkheid kan zowel in geld uitgedrukt worden als in onbelangrijke etiketten als "getrouwd".

Verhofstadt, met zijn enthoesiaste implementatie van politiek-correcte dogmas heeft geen liberale "ethiek" gediend. Integendeel, hij heeft de culturele dekadentie versterkt en op lange termijn de democratie verder ondergraven in Belgie (en rumer gezien, West Europa). Hij heeft de 'christen-democraten' en socialisten versterkt in hun geloof dat men politieke vrijemeningsuiting mag beperken in dienst van tijdelijke orthodoxe dogmatische opinies.

Men gaat weinig of geen 'Belgen' meer vinden die voor democratie gaan willen vechten binnen 20 jaar, want men leeft nu in de illusie dat dat niet meer nodig gaat zijn. Van geschiedeniskennis gesproken! Maar, ondertussen mogen homokoppels wel zeggen dat ze "getrouwd" zijn, en is euthanasie 'gemakkelijker', terwijl anderen hun politieke rechten verliezen (en soms naar 'den bak' moeten gaan) als intimidatie-voorbeeld. Wat gaat er van 'liberale vrijheid' nog overblijven in Eurabia zonder echte politieke vrijemeningsuiting? Your guess is definitely NOT as good as mine.

 
At 13/6/07 11:57, Blogger Vincent De Roeck said...

Marc, ik denk dat we eigenlijk hetzelfde denken op vlak van de uitholling van de burgerrechten. Ik heb ook daarover steeds zéér kritische opinies en reacties geschreven. Ik was allesbehalve een pleitbezorger van de sovjetwetten à la T'Sjien en Marinower op vlak van racisme, of Taelman op vlak van de wapens. Ik ben tegen de wet Moureaux die racisme verbiedt, en tegen de macht van het CGKR. Voor mij is "vrijheid" het belangrijkste goed, en op dat vlak is het nu in België niet beter dan 8 jaar geleden, maar op andere vlakken wel. Daarbij is het op vlak van "vrijheid" ook niet slechter dan 8 jaar geleden.

Echte politieke vrijemeningsuiting is nodig, en ik zal dat steeds verdedigen. Dat doet geen afbreuk aan mijn eerdere schrijfsels, zelfs integendeel. Ik begrijp/onderschrijf uw mening daaromtrent volledig, alleen zie ik het verband niet met mijn lof op de euthanasiewet, het homohuwelijk, de schuldloze echtscheiding en andere sociaal-ethische verwezenlijkingen. Maar ja, dat is de semantiek weer waarschijnlijk.

 
At 13/6/07 16:01, Anonymous pepperjack said...

Zonder voor MH te willen spreken, denk ik dat de kritiek niet zozeer gaat over de aard van de opsomming of het inhoudelijk gerealiseerde.

En sorry, maar net zoals MH denk ik dat homohuwelijk nauwelijks iets voorstelt, net zomin als schuldloze echtscheiding: het huwelijk is een juridisch bijna volledig achterhaald begrip (! en was het al voor Paars) en de schuldloze ES is een eerder een kwakkel van een wet (werkt daarenboven (en uiteraard) nog met schuldbegrip), die gewoon meesurft op de logische parallel met het juridisch wegdeemsteren van het huwelijk. Toegegeven, Herman V Rompuy voert hier een achterhoedegevecht in de verkeerde richting, maar heeft zelfs niet zijn eigen partij, net zomin als de Gezinsbond mee. Ethisch baanbrekend zou zijn dat je meer-dan-2 relaties en draagmoeders en DNA-mogelijkheden eens juridisch gaat ondersteunen.

De enige echte verwezenlijkingen (in de zin van baanbrekers) zijn homo-adoptie en de euthanasie(wet). Dat laatste betreft niet een louter "gemakkelijker" worden van euthanasie, zoals MV schreef. Het is wel degelijk een toegankelijke handeling geworden, die tot voor kort enkel voor happy-few bereikbaar was. De argumenten 'pro' worden netjes door LVB weergegeven.
De reden dat dit als een zo grote, fenomenale stap wordt ervaren, is omdat op dit punt de frictie tussen publieke opinie en voorgaande regeerders onnoemelijk groot was. Maar een echt moedige stap kun je het bezwaarlijk noemen. Bij een referendum was 90% voor geweest. Desalniettemin fijn, waarvoor dank. Dat was wel VRHFST I.
Homo-adoptie werd niet door de MR gesteund.

Als je dan tegenover die beperkte, (en m.i. op euthanasie na, sterk overroepen) realisaties de achteruitgang plaatst op o.m. gebied van "vrijheid van meningsuiting" (met als pendant de promotie van de PC-pensée unique, die zelfs door een vaak zo nuchtere KDG gebezigd wordt!), dan kom je m.i. *niet* tot een balans die positief overhelt voor de VLD als je een kritische beschouwing maakt vanuit liberalistisch oogpunt.

Ik denk dat daar de vraag ligt, en dat het daar wringt met jouw opinie.

 
At 14/6/07 22:24, Anonymous Anoniem said...

'Guy Verhofstadt was een goed mens'

Was. Inderdaad. Tot aan zijn vierde levensjaar.

 

Een reactie plaatsen

<< Home

<<Oudere berichten     Nieuwere berichten>>