8 augustus 2006

L'ostracisme est un humanisme (victa placet mihi causa)

Wat heeft onze vriend Yves Desmet toch weer lelijk de vinger in het eigen oog gestoken met zijn artikeltje over de gebeurtenissen in Maasmechelen. Feiten waren er op dat moment nauwelijks bekend maar dat detail kon hem niet verhinderen een categoriek, moreel oordeel uit te spreken over alle betrokkenen en hun motieven. Lynchpartij, burgers die het recht in eigen hand nemen, omerta.
Desmet kan het ook zonder feiten: hij en De Morgen hebben geen politioneel onderzoek nodig, laat staan een rechter. Hun eigen analyse staat los van die kleinigheden aangezien zij op een zekere immanentie berust.
Je hoort wel zeggen dat Vlaanderen een ontkerstend land is, compleet gelaïciseerd en met nog amper 3,7 percent kerkbezoekers, maar Desmet levert het bewijs van het tegendeel. Het Geloof is hier helemaal niet verdwenen, het heeft enkel een gedaanteverwisseling ondergaan. Desmet in ieder geval ziet er geen been in om medeburgers lichtzinnig te veroordelen in naam van zijn onbenoemde ideologie.
In dat nieuwe Geloof is één der cardinale deugden de snelheid. Marktgedreven als hij is denkt Desmet zelfs – al verkopen zijn waren almaar slechter – dat SNELHEID het enige criterium is in de journalistiek, en op pure vitesse pakt hij inderdaad iedereen. Niet zo verwonderlijk als je niet op feiten hoeft te wachten om te schrijven wat je al lang weet.
Eigenaardig: niemand in de andere ernstige media lijkt nog te willen terugkomen op Desmets premature analyse. Nu weet ik wel dat er in Vlaanderen geen intellectueel debat bestaat, en wellicht ook speelt hier een zekere schroom, of in het slechtste geval platte camaraderie. Want zijn vakbroeders beseffen natuurlijk dat Yves zijn hand heeft overspeeld.
Helaas, ook zedig zwijgen is instemmen, en de collega’s zwijgen eendrachtig. Wellicht omdat zij vinden dat vriend Yves zich misschien, enfin, laten wij zeggen inderdaad, iets te snel en iets te verkeerd – toch op het rechte pad heeft begeven.
Bloggers hebben minder last van zulke genegenheden, en zij noemen iemand die over de schreef gaat al snel ongeloofwaardig, zeker als de kerel geen aanstalten maakt om zich de dag daarop al te verontschuldigen. Misschien dat blogs daardoor zo’n opgang kennen?


.

2 Comments:

At 8/8/06 10:38, Blogger Vincent De Roeck said...

De vraag is niet of er in Maasmechelen een "lynchpartij" plaatsvond - de feiten lijken mij voor zich te spreken - maar of het aan de media is om aanklager én rechter te spelen!

Ik dacht dat we daar rechtbanken voor hadden ...

Dat snelheid belangrijk is in de media, vinden we ook in "conservatievere" blaadjes terug. Naarmate een Knack-artikel gaat over een zeer recente gebeurtenis, staan er ook steevast tal van (schrijf)fouten in.

De vraag in Maasmechelen is er één van zelfbeschikking. Tot waar gaat het "self-ownership" (één van de vijf pijlers in "the essence of liberty" van Nolan)?

Volgens mij geldt dat zelfbeschikkingsrecht niet enkel op personen maar ook op materieel eigendom!

"God didn't make men equal, Sam Colt did!"

 
At 8/8/06 23:21, Blogger Marc Vanfraechem said...

Zeker Vincent, snelheid is op zich niet verkeerd, niet voor gazettenschrijvers en evenmin voor bloggers! maar zij mag andere zaken, bijvoorbeeld exacte feitenkennis en -weergave niet in de weg komen.
Maar mijn punt was iets anders: Desmet is een dienaar van de macht, en hij schrijft enkel dingen waarvan hij (kortzichtig vaak) denkt dat ze de machthebbers goed uitkomen, of tenminste dat ze hem op een goed blaadje zullen zetten in die kringen. En als zijn geschrijf daarna verkeerd lijkt uit te pakken ...dan volgt er stilte, in de hoop op vergetelheid. Dat declasseert hem als een ernstige stem.

 

Een reactie plaatsen

<< Home

<<Oudere berichten     Nieuwere berichten>>