28 mei 2009

Tweetalige Vlaamse gemeenten?

Volgens prof. emeritus Henry Tulkens (UCL) kunnen de communautaire gemoederen worden bedaard door het gebruik van talen vast te leggen op gemeentelijk niveau. Vooral rond Brussel... Zoniet treedt Vlaanderen (alweer...) democratie, non-discriminatie en rechtvaardigheid met voeten. Nieuwe argumenten om de 'gebiedsroof' te legitimeren.

Vorig jaar hebben we al uitvoerig bericht over verschillende nieuwe 'geopolitieke' argumentaties die ontwikkeld werden door onze Franstalige 'landgenoten', ondermeer om zich te verzetten tegen de splitsing van BHV. Zie mijn artikel 'Franstalige geostrategie' van 28.05.08 en 'De maskers vallen af: het gaat (ook) om ordinaire gebiedsroof' van Matthias Storme, 03.06.08

In het recentste nummer van 'Brussels Studies' (het elektronisch wetenschappelijk tijdschrift voor onderzoek over Brussel' - Nummer 26, 25 mei '09) staat nu een nieuwe argumentatie van prof. emeritus Henry Tulkens, om de 'ius soli' ('le droit du sol') ondemocratisch te noemen. De studie (na ja, studie..) kreeg de titel: 'Instellingen voor Brussel en waarden van de Belgische samenleving'. De 'studie' gaat echter noch over 'Instellingen voor Brussel', noch over 'waarden van de Belgische samenleving', maar bevat uitsluitend een argumentatie waarom Vlaamse gemeenten rond Brussel moeten kunnen kiezen voor een tweetalig statuut.

Volgens de door Brussels Studies gepubliceerde samenvatting behandelt de 'studie': "Hoe kan België uit de impasse van de communautaire spanningen geraken? Hoe kan men garanderen dat de democratische principes inzake het gebruik van de talen geëerbiedigd worden? Deze twee kwesties, die in de eerste plaats betrekking hebben op Brussel en zijn rand, worden behandeld door Henry Tulkens, emeritus hoogleraar politieke economie en openbare financiën aan de Université catholique de Louvain. Volgens de auteur kunnen de communautaire gemoederen in België worden bedaard, als het gebruik van de talen wordt vastgelegd op lokaal niveau, als men afstand doet van het 'ius soli' en als tweetaligheid op grond van een democratisch genomen pragmatische beslissing de regel wordt in de gemeenten waar een voldoende aantal inwoners zulks wenst."
Victor Ginsburgh, emeritus hoogleraar politieke economie aan de Université libre de Bruxelles, dient Henry Tulkens in de 'studie' van repliek. Uit de samenvatting: "Victor Ginsburgh verwerpt het idee dat een deel van de bevolking, op lokaal vlak, de taalregeling die op haar van toepassing is, kan wijzigen. Hij stelt gewoon voor dat de minderheid de taal van de meerderheid leert, zelfs als ze die niet binnen het gezinsverband spreken, niet om in die meerderheid op te gaan, maar om naar tweetaligheid te streven. Ten slotte is hij het eens met het voorstel dat beide gemeenschappen erbij gebaat zijn als de andere gemeenschap zich cultureel kan ontplooien, zelfs op "haar eigen grondgebied". Maar eerst moet men meer werk maken van tweetaligheid..."

Een bepaald idee van 'democratie'
Henry Tulkens is erg voor democratie, toch volgens de tekst van zijn 'studie': "Ik zal hier drie kwesties bespreken die voor België problematisch zijn en, zoals gevraagd, een radicale herziening voorstellen door op waarden te focussen die we hopelijk allen delen binnen de Belgische samenleving. Op basis van die drie kwesties wil ik komen tot een nauwkeurig en welomschreven voorstel voor institutionele hervorming in het Brusselse gebied. Democratie is een van die waarden. ‘Een stem per persoon’ is een summatieve beschrijving. Een meer volledige beschrijving wordt echter verkregen door democratie te zien als een collectief verkozen instelling die erop gericht is de meest adequate sociale uitkomst te verkrijgen ten opzichte van de voorkeuren van het volk. De meerderheidsregel blijft de meest gebruikelijke manier om democratische waarden te verwezenlijken, en het is niet mijn bedoeling om dit in vraag te stellen. Echter, de meerderheidsregel heeft zo zijn gebreken: als er een meerderheid is, dan is er ook een minderheid wiens voorkeuren niet worden behouden in de collectieve beslissing waartoe de meerderheidsstem leidt. De meerderheidsregel is dus een vrij imperfecte manier om de democratie te verwezenlijken.... Als een meerderheid op een kleiner niveau alleen een minderheid op een ander hoger niveau kan zijn, dan zullen instellingen die de wil van de meerderheid van de grotere kieskring opleggen aan de meerderheid van de kleinere kieskring een onontkoombaar gevoel van dictatuur oproepen.... Een manier om uit dit dilemma te geraken is, geloof ik, het inroepen van het subsidiariteitsbeginsel, dat in wezen betekent dat de lokale voorkeuren worden erkend als primaire voorkeuren, en dat kieskringen zo worden georganiseerd dat ze het mogelijk maken dat die voorkeuren worden uitgesproken en dat beslissingen naargelang worden genomen."

Die 'nobele' principes wil hij dan toepassen op het gebruik van talen in gemeentelijke aangelegenheden, "vooral rond Brussel"... "Als men terugkeert naar de fundamentele betekenis van democratie, die begrepen wordt als adequaat beleid ten opzichte van de voorkeuren van het volk, dan kan ik op dit punt alleen besluiten met het radicale institutionele voorstel dat het gebruik van talen (NvdR: hij bedoelt alleen een keuze tussen eentalig of tweetalig N+F) op het lokale niveau moet worden beslist door de stem van de meerderheid binnen elke gemeente, en niet langer door het federale of regionale parlement."
En hij komt tot het besluit: "De hierin geïmpliceerde institutionele boodschap is daarom als volgt: een fundamentele hervorming die de Belgische samenleving dringend nodig heeft is de afschaffing van het grondrecht (NvdR: bedoeld is 'le droit du sol", het territorialiteitsbeginsel) – dit wil zeggen de afschaffing van de notie dat in ons multiculturele land een gebied behoort tot een enkele gemeenschap (in dit geval een taalgemeenschap) met de implicatie van eentaligheid. Dit moet worden vervangen door de idee dat voor elke gemeente de taal of talen die een officiële status hebben, gekozen worden door een redelijk deel van de bewoners."

Het gaat 'vooral om de gemeenten rond Brussel' natuurlijk. Want er kan geen sprake van zijn om heel België tweetalig te maken, wel integendeel: "Historisch gezien was de eentalige keuze voor het Frans door de Walen in de jaren dertig van de vorige eeuw helemaal niet gericht tegen de Vlamingen, maar wordt die rechtstreeks verklaard door het feit dat de plaatselijke talen toen Waals waren en niet Frans, zodat Frans reeds een tweede taal was die moest worden aangeleerd, het Vlaams zou dan een derde taal geweest zijn die het volk had moeten leren." Ziezo, leve de tweetalige gemeenten in Vlaanderen, maar in geen geval in Wallonië...

"Het ius solis moet aan de kaak worden gesteld"
In zijn antwoord op de repliek van Victor Ginsburgh is Henry Tulkens op het einde van de 'studie' nog een stuk duidelijker: "Door te zwijgen over het 'ius soli' zoals de Vlamingen dat interpreteren, laten we hen geloven dat we hun interpretatie aanvaarden. Wegens die onrustwekkende evolutie, wil ik er in deze analyse in de eerste plaats op wijzen dat die interpretatie beginselen zoals democratie, nondiscriminatie en rechtvaardigheid met de voeten treedt. Verantwoordt de 'realiteitszin' dat die waarden terzijde worden geschoven? In het denkwerk over nieuwe en duurzame instellingen zouden deze laatste dan zeer broze grondslagen krijgen. In de loop der jaren zijn die waarden afgestompt door de eenzijdige interpretatie in de zin van het 'ius soli' en de taalwetten van 1962. Daarom lijkt een terugkeer naar die waarden een realistische manier om een verkeerd uitgangspunt, dat op te grote schaal wordt getolereerd, aan de kaak te stellen."

Eerst mag dus "de meerderheid van de grotere kieskring (NvdR: Vlaanderen dus) zijn wil niet opleggen aan de meerderheid van de kleinere kieskring (NvdR: elke gemeente afzonderlijk)." Daarom moet het subsidiariteitsprincipe toegepast worden, en moeten de inwoners per gemeente voor tweetaligheid kunnen kiezen. Daarom kan hij "nauwelijks sympathie voelen voor hen die het telkens als een verlies beschouwen als een eentalige gemeente tweetalig wordt omdat de bewoners hiervoor hebben gestemd." Maar eenmaal het 'subsidiariteitsprincipe' verworven is, en niet meer de 'grotere kieskring', maar per gemeente moet worden gestemd, gaat het er niet meer om dat een meerderheid in de gemeente voor een- of tweetalig bestuur kiest, maar "een redelijk deel van de bewoners." Daar gaat hij niet verder op in, maar verwijst in een voetnoot naar de "opvallend tactvolle, intelligente en bescheiden" taalregeling in het Zwitsers kanton Graubünden (ca. 189.000 inwoners). Daar zijn gemeenten meertalig, als er minstens 20% van de autochtone bevolking verklaart een van de drie wettelijk erkende talen (Duits, Reto-Romaans en Italiaans) te spreken. In klare taal, en niet in een voetnoot verborgen: als er 20% Franstaligen in een Vlaamse gemeente wonen, is het alleen 'democratisch' als men hen een tweetalig bestuur geeft.

(Hij vergeet daarbij wel enkele andere zaken, zoals het feit dat een gemeente in Graubünden waar minstens 40% autochtonen tot een taalgroep behoort, vooreerst een eentalige gemeente is. Ze kan maar maar twee- of meertalig zijn als er minstens 20% autochtonen van een andere taalgroep woont. Naast de 'tactvolle' taalregeling voorziet Graubünden wel dat bij de benoeming van kantonale ambtenaren, bij gelijke competenties, de voorkeur moet gaan naar twee- of drietaligen, meertaligheid wordt er ondersteund met extra subsidies voor uitwisselingen van leerlingen, klassen en leraren tussen de taalgemeenschappen, enz.. Voor Tulkens gaat het er natuurlijk alleen om - discreet - naar die 20% te referen, zodat Franstaligen in Vlaanderen in het Frans kunnen worden bediend, gezien hij net het tegenovergestelde wil bereiken dan in Graubünden, waar men de meertaligheid van de inwoners wil stimuleren. De taalproblematiek en 'Sprachenförderung' in Graubünden is een erg complexe materie, die er bovendien ook op gericht is het Reto-Romaans (14% van de bevolking) en in minder mate het Italiaans (11%) te beschermen tegen een steeds groter gebruik van het Duits. Zie hiervoor'Kulturförderung', en ook een Franse versie van de in 2006 goedgekeurde taalwetgeving en deze taalwet in het Duits)

Nog een citaat van Henry Tulkens: "Ten slotte is het hier zeker op zijn plaats om erop te wijzen dat de belangrijkste taalproblemen die het politieke leven van ons land teisteren zich niet voordoen binnen de officiële tweetalige negentien gemeenten van het Brusselse Gewest. Ze zijn geconcentreerd in de omgeving van Brussel waar een lokaal opgelegde eentaligheid alleen voortkomt uit een meerderheid van buitenaf die zijn wil oplegt aan de lokale meerderheid en zo het conflict uitlokt. In plaats daarvan resulteert, zoals we leren uit de ervaring van de negentien gemeenten, een tweetalige status in een vredevol samenleven, wat de deur opent voor vrijwillige samenwerking die gebaseerd is op verdraagzaamheid en wederzijds respect eerder dan op discriminatie en uitsluiting." De Vlamingen lokken het conflict uit, terwijl er in Brussel volgens hem geen enkel probleem is..

Moet daar nog veel aan toegevoegd worden? Als Vlaanderen geen tweetalige gemeenten aanvaardt rond Brussel, zodat de Franstaligen verder eentalig kunnen blijven, misacht het alweer de democratie, en focust het niet "op de waarden die we hopelijk allen delen binnen de Belgische samenleving." Denkt die man nu echt dat met dergelijke voorstellen de "communautaire gemoederen in België worden bedaard"?

En toch heeft Tulkens een punt
Tulkens heeft natuurlijk een punt waar weerom internationaal kan mee gescoord worden. Een meerderheid 'van buitenaf' legt zijn wil op aan de lokale bevolking, en is dus niet democratisch. Sterker nog, het roept een "onontkoombaar gevoel van dictatuur op." Vermoedelijk zal, zoals vorig jaar de 'geostrategische' argumenten, deze redenering zijn weg vinden naar bijvoorbeeld Le Soir, overgenomen worden door politici, en misschien zelfs ook opnieuw 'dankzij' De Morgen zijn weg vinden naar de internationale pers. (Zoals we aantoonden i.v.m. de speelpleinwerking in Liedekerke lag De Morgen aan de basis van de internationale negatieve berichtgeving; zie 'Het hele verhaal in de pers over 'Liedekerke' op het einde van het artikel 'Een fascistisch volk? (2): gericht reageren' ). Dan staat Vlaanderen weer te kijk als 'non violent fascistisch' volkje. De nieuwe taktiek van de Vlaamse Volksbeweging, met 'on n'est demandeur de rien' zal ons hier niet bij helpen. We moeten op dergelijke listige aanvallen op Vlaanderen reageren.

Hierbij kunnen we vooreerst Tulkens volmondig gelijk geven. Zoals hij stelt: "De meerderheidsregel blijft de meest gebruikelijke manier om democratische waarden te verwezenlijken, en het is niet mijn bedoeling om dit in vraag te stellen." Echter, als we de meerderheidsregel toepassen, dan natuurlijk ook op Belgisch niveau. Wat dus volgens het 'subsidiariteitsprincipe' best op Belgisch niveau beslist wordt, moet met een 'Belgische' meerderheid beslist kunnen worden. Dus gedaan met de pariteit in de regering, noodzakelijke meerderheden per taalgroep en andere alarmbellen die 'de meest gebruikelijke democratische waarden' ondergraven. Voor materies waarvoor de Franstaligen deze democratische manier van werken niet kunnen aanvaarden, moeten volgens het subsidiariteitsprincipe dan maar overgeheveld worden naar de gewesten/gemeenschappen. Als de heer Tulkens en Co het ook daar mee eens zijn, en de Vlamingen hun meerderheidspositie in België niet meer kwijt zijn, en Vlaanderen bevoegd wordt voor alles waar de Franstaligen de 'Belgische' meerderheid niet willen aanvaarden (veel 'Belgisch' zal er dan vanzelf al niet meer overblijven denk ik), waarom zou men dan in Vlaanderen de inwoners van elke gemeente niet kunnen laten kiezen voor een tweetalige administratie? Met een bindend referendum, waarbij men eveneens een goedkeuring moet geven aan de verhoogde gemeentebelastingen die de inwoners hiervoor zullen moeten betalen. Daarvoor kunnen we wellicht nog eens naar Graubünden gaan kijken, waar het taalregime van een gemeente kan veranderen van b.v. een eentalige gemeente naar een meertalige als de grootste taalgroep er onder de 40% daalt. Die beslissing is echter onderworpen aan een volksraadpleging, en kan slechts doorgevoerd worden als de meerderheid van de bevolking van de gemeente die wijziging goedkeurt in de raadpleging, tot welke taalgroep ze ook behoort. Een wissel van meertalige naar Duitstalige gemeente moet zelfs door tweederden van de uitgebrachte stemmen worden goedgekeurd. Zelfs in Graubünden is er dus geen sprake van een 'automatische' wissel naar tweetaligheid als het aantal inwoners dat een andere taal spreekt aangroeit tot meer dan 20% van de inwoners van de gemeente. De meerderheid moet dit goedkeuren. Het is nog de vraag of zelfs een gemeente met een meerderheid Franstaligen in Vlaanderen voor een tweetalige administratie zou kiezen, als hen ook de kostprijs wordt voorgelegd die ze hiervoor moeten opbrengen?

Mijn voorstel van tekst voor de internationale pers:
Een meerderheid in Vlaanderen zal zeker akkoord kunnen gaan met Tulkens, waar hij stelt dat op lokaal niveau een keuze moet kunnen gemaakt worden voor een tweetalige administratie. Gemeenten in Vlaanderen moeten hiervoor met een bindend referendum kunnen kiezen, als minstens de helft van de kiesgerechtigden dit goedkeurt en bereid is de meerkosten hiervan te dragen. Het moet zeker kunnen dat het Vlaams parlement een decreet hierover goedkeurt, echter pas nadat het principe van de meerderheid op alle niveaus geldt, ook op Belgisch niveau.
Hierbij willen we toch even de aandacht van de internationale pers vestigen op het feit dat een tweetalige administratie een eis is van ingeweken Franstaligen die geen Nederlands willen leren en gebruiken in hun contacten met de gemeente. Een eentalige administratie vormt dus geen enkele aantasting van eender welke democratische rechten, gezien de inwijkelingen geheel uit vrije wil naar een Vlaamse gemeente zijn verhuisd. Maar Vlaanderen wil niet even kleinzielig zijn, ook de koppige Franstaligen zijn welkom.

3 Comments:

At 29/5/09 09:49, Blogger Duplo Duplex said...

Zijn een meerderheid der Vlamingen mossels? Zo te lezen blijkbaar wel.

Hoe is het mogelijk dat u ook maar durft te suggereren dat het logisch zou zijn, al of niet via referendum, dat Vlaamse gemeenten kiezen voor tweetalige administratie.

Waarom niet onmiddellijk kiezen voor een vijftalige dienstverlening?
(Nederlands, Frans, Engels, Turks en Arabish) Of meer?

U legt de vinger op de wonde (de onwil van franscouillons om Nederlands te leren) maar tegelijkertijd buigt u zo hard voorover, met uw gat bloot, dat deze imperialisten u zo te pakken hebben. Ieder zijn voorkeur natuurlijk.

Net zoals de moslims stellen: om Europa te veroveren hoeven we geen oorlog (meer) te voeren - dat is hen nooit gelukt ondanks meerdere pogingen - maar als een paard van Troje binnen te dringen.

U bent een grotere BUBber dan ik dacht.

Of heb ik (weer eens) niet goed opgelet tijdens de les?

 
At 29/5/09 10:12, Anonymous Emiel said...

Pas op, Als zij hierdoor hun macht maar behouden en de wens van de burgers naast zich kunnen neerleggen zijn er Vlaamse burgemeesters die zoiets zouden wel zien zitten - vooral CDv-ers in Zuid-Vlaams Brabant. Er zijn Vlaamse verkiezingen en Europese en ondertussen heeft men het waanidee dat op lokaal niveau alles er zo democratisch aan toe gaat. Men ensceneert een UF-plakincident om hun Vlaams zijn te benadrukken maar ondertussen lapt men alle fatsoen en respect voor de Vlaamse wetgeving aan z'n laars.

 
At 29/5/09 12:33, Blogger Philippe Van den Abeele said...

@ Duplo Duplex
Je moet natuurlijk alles lezen:

ALS de meerderheidsregel (waar Tulkens zich achter verstopt om tweetalige gemeentelijke administraties te eisen in Vlaanderen) ook toegepast wordt op Belgisch niveau,
ALS op Belgisch niveau met een 'Belgische' meerderheid beslist wordt, (en het dus gedaan is met de pariteit in de regering, noodzakelijke meerderheden per taalgroep en andere alarmbellen die 'de meest gebruikelijke democratische waarden' ondergraven),
ALS materies waarvoor de Franstaligen deze democratische manier van werken niet kunnen aanvaarden overgeheveld worden naar de gewesten/gemeenschappen,
ALS de heer Tulkens en Co het daar ook allemaal mee eens zijn, en dus de Vlamingen hun meerderheidspositie in België niet meer kwijt zijn, en Vlaanderen bevoegd wordt voor alles waar de Franstaligen de 'Belgische' meerderheid niet willen aanvaarden,

PAS DAN zouden in Vlaanderen de inwoners van een gemeente eventueel kunnen kiezen voor tweetalige loketten, of wellicht ook, waarom niet, voor drietalige (NL, FR, Eng). Dan spreken we over een Vlaanderen waar de Franstalige partijen niets meer kunnen blokkeren. Kunnen we DAN niet wat relaxer omgaan met 'onze' franstalige minderheid, wanneer er geen bedreiging meer is van 'olievlekken' en 'gebiedsroof'?

Of met andere woorden:
Tulkens moet niet komen aandraven met 'democratie' en 'de meerderheid' op gemeentelijke niveau zolang in België diezelfde franstaligen weigeren de meerderheidsregel toe te passen. Mijn redenering komt er dus - iets lapidairer uitgedrukt - op neer dat Tulkens kan fluiten naar tweetalige gemeenteadministraties, zolang hij niet hetzelfde respect opbrengt voor de Vlaamse meerderheid in dit land. Alleen heb ik het anders - diplomatischer - ingepakt, om te verhinderen dat De Morgen weer de aanzet geeft voor berichten in de internationale pers over een 'non-violent fascistisch' volkje.

Wat men hierbij ook moet weten: de franstaligen hebben nu bepaalde 'faciliteiten' in heel Vlaanderen, jawel. Een inwoner van België kan overal zijn belastingsbrief, of eender welk ander officiëel document van de federale overheid in het Nederlands, Frans of Duits krijgen. Uit de brochure 'De taalwetwijzer - welke taal wanneer?' http://brussel.vlaanderen.be/UserFiles/File/53776Brussel.pdf (een brochure van het Steunpunt Taalwetwijzer van de Vlaamse overheid!..) : "Een aantal diensten die heel België of een groot deel ervan bedienen, zijn verplicht om in hun betrekkingen met een burger of bij het opmaken van persoonlijke officiële documenten de taal te gebruiken die de burger kiest, zelfs als dat niet de taal van zijn woonplaats is. De belangrijkste zijn de centrale diensten en de uitvoeringsdiensten die heel België bestrijken. Dergelijke diensten gaan er weliswaar van uit dat wie in Antwerpen woont, Nederlands spreekt en ze sturen hun documenten naar een Antwerpenaar dus in het Nederlands op. Maar wie dat wil, mag ook een document in het Frans of Duits aanvragen."

ALS materies overgeheveld worden naar de deelgebieden, vervallen deze 'faciliteiten'. In een autonomer Vlaanderen zouden franstaligen dus - eventueel - wel aan enkele gemeenteloketten in het Frans terecht kunnen voor lokale zaken, maar voor alle zaken die bovengemeentelijk zijn, zouden ze wel alleen nog in het Nederlands bediend worden. Dat is dus toch wel iets anders dan dat ik mij door imperialisten laat pakken met mijn gat bloot..

 

Een reactie posten

<< Home

<<Oudere berichten     Nieuwere berichten>>