21 februari 2008

Kosovaarse onafhankelijkheid (Brigant)

Kosovo heeft op 17 Februari 2008 unilateraal haar onafhankelijkheid uitgeroepen.
Meermaals verkondigden Kosovaarse politici dat ook de Servische inwoners 'Kosovaren' zijn en men hen niet zal discrimineren. Een uiting van een inclusieve identiteitsopvatting, quasi verplichting om aanvaardbaar te zijn. Er zijn wel een aantal problemen...

Eerste groot probleem.

De Verenigde Naties kan Kosovo niet officieel & legaal erkennen als onafhankelijke Staat. Volgens internationaal recht & de VN kunnen enkel koloniale gebieden als onafhankelijke Staat erkent worden. Oost-Timor werd door Indonesië bezet, was in de praktijk geen kolonie maar theoretisch Portugees koloniaal gebied. Met wat fantasie heeft men dat kunnen rechttrekken.

Enige andere legale mogelijkheid is als secessie van de 'moederstaat' grondwettelijk is toegestaan en men heeft voldaan aan de grondwettelijke voorwaarden.

We leven dus in een heel conservatief stelsel, anders zouden heel wat regio's zichzelf uitroepen als onafhankelijke Staat. Als men Kosovo officieel wereldwijd zou erkennen dan komt er nog een probleempje bovenop: Iedere regio met een parlementaire meerderheid kan dan eenzijdig de onafhankelijkheid uitroepen en zou dan eigenlijk niet meer te stoppen zijn...want anders is het hypocrisie ten top.

Er is wel degelijk een probleem met de erkenning van nieuwe Staten. Het is een - te - conservatief systeem. Al enige jaren werkt men alternatieve stelsels uit, vinden we weer bij de normatieve politieke theorie. In de 'huidige' algemene trend moet de nieuwe regio een Democratische Rechtstaat zijn/worden en kan slechts de onafhankelijkheid uitroepen door middel van een referendum. Sommigen pleiten voor meer een aantal referenda om 'zeker' te zijn, met een meerderheid van minstens 55 tot 60% sommigen denken eerder aan een 2/3e meerderheid. Een referendum is er bij mijn weten niet gehouden in Kosovo. Dus voldoet men niet aan een belangrijke normatief criterium.

Ter verduidelijking: Er bestaat geen duidelijke regulering over Secessie. Er is wel Artikel 2 van het VN Charter die de territoriale integriteit van de leden beschermt. Kosovo erkennen en VN-lidmaatschap toekennen is wel in strijd met artikel 2. Er is wel een 'recht op zelfbeschikking' dat ter sprake komt in artikel 55 van het VN Charter, maar het gaat hier wel om koloniale gebieden [heeft een historische context, UN Special Committee of 24 on decolonization].

Het tweede probleem:

Dit is de Kosovaarse vlag, dit is de Albanese vlag. Wat hebben we de afgelopen dagen in de media gezien?

Albanese vlaggen, geen Kosovaarse. Kosovo is overwegend Albanees bevolkt, maar er wonen ook nog Serven & Gorani.
De Serviërs zijn duidelijk niet blij met de Kosovaarse onafhankelijkheid. Na aanvallen tegen 'Kosovaarse' grensposten gisteren, geweldplegingen tegen Ambassades en VN gebouwen...vanavond heeft men de Amerikaanse ambassade bestormt.
Dan is er nog de gevoelige kwestie over het historisch belang van Kosovo als bakermat voor Servische natiestaat. De kans is aanzienlijk groot dat de 'Servische Kosovaren' zich zullen afscheuren om aansluiting bij Belgrado te zoeken (irridentisme).

Het blijft ook de vraag hoelang Kosovo als onafhankelijke Staat zal blijven bestaan...of ze soms niet richting Tirana (Albanië) zullen trekken, al dan niet onder Servische druk. Servië kan Kosovo het nog een tijdje lastig maken, o.a. op vlak van electriciteitsvoorziening & water.

Derde probleem:

De Europese Unie en de Verenigde Staten zijn beiden verantwoordelijk voor deze 'mess'. Niet Servië. De NAVO ingreep in Kosovo, anno 1999, kwam er door een succesvolle politieke & mediacampagne waarin men de combinatie van een gespeculeerde 'Genocide in Kosovo' onder de banier van 'Servisch Nationalisme' hanteerde om de druk voor militaire interventie op te voeren. Er was geen genocide en de NAVO luchtcampagne was ook niet zo succesvol als aanvankelijk gedacht. De Europese Unie en de VS kunnen niet anders dan de onafhankelijkheid 'goedkeuren'. Zelfs dat veroorzaakt al aanzienlijke tweedracht - o.a. Spanje, toppunt is dat de EU voldoende hypocriet zal zijn om zoiets wellicht niet te dulden binnen de EU-grenzen.

Rusland en China zijn er niet over te spreken, niet alleen wegens eigen problematische gebieden maar ook mede voor de open doelkans om aan VS-bashing te doen en sluiks ook de EU een veeg uit de pan te geven.

Vierde probleem is tweeledig:

- In hoeverre tast dit de stabiliteit aan van Servië, als Staat?Er zijn nog redelijk wat etnische minderheden in Servië. Moeten die dan ook in opstand komen om erkenning te krijgen? Vooral de Vojvodina heeft een actieve Hongaarse minderheid, met steun van Hongarije, die pleiten voor meer autonomie. Meer autonomie, in deze context?

- In hoeverre zal de regeringscoalitie in Belgrado dit overleven. Er is de tweedracht binnen de coalitie tussen een Pro-EU en Pro-Rusland kamp (zoals in Oekraïne) met daarnaast nog een aanzienlijke nationalistische groep die het goed deed tijdens de presidentiële verkiezingen.

- Uitslag Parlementaire verkiezingen, 2007.
- Uitslag Presidentiële verkiezingen, 2008.

Niet enkel het 'Coup'-potentieel, ook het 'Insurgency'-Potentieel (in Kosovo uitvechten door heethoofden, beetje een Kosovo 99 maar dan de rollen anders). Om nog te zwijgen over de politieke toekomst in Servië...

4 Comments:

At 22/2/08 00:42, Anonymous Marc Huybrechts said...

Dat er nog veel grote problemen gaan rijzen in de toekomst in de balkan ligt voor de hand.

Twee punten van meningsverschil.

1) Het is NIET waar dat "volgens internationaal recht en de VN" enkel ex-coloniale gebieden als onafhankelijke staat zouden kunnen erkend worden. Als Kosovo geen lid van de VN kan worden dan is dat uitsluitend omdat de grootmachten er geen akkoord kunnen over bereiken, of m.a.w. omdat 2 van de permanente leden van de Veiligheidsraad (Rusland en China) er zich tegen verzetten. Met "internationaal recht" heeft dit weinig of niets te maken. Er bestaan natuurlijk evenveel concepties van internationaal recht als dat er 'speciale belangen' bestaan in de wereldpolitiek. Dat bevestigt enkel dat "internationaal recht" geen echt "recht" is, tenzij we het zouden hebben over specifieke (en dus heel beperkte) akkoorden tussen bepaalde landen (meestal 'democratische'), die zich aan hun akkoorden houden, en die daartoe effectieve implementatiemechanismen scheppen (bijvoorbeeld akkoorden binnen de WTO, de World Trade Organisation), met verplichte dispuutresolutie en penalties.

Oorspronkelijk kon 'iedereen' VN-lid worden als de betrokken overheid min of meer (a) effectieve controle bezat over haar grondgebied en (b) bereid was van zich officieel te willen verbinden aan de 'plichten' van het VN Handvest (charter). Dat was dan ook een positie die voortvloeide uit een zeer 'traditionele' interpretatie van "internationaal recht". Vandaag is men al ver afgedwaald van deze interpretatie, en gedeeltelijk als gevolg van de graduele inboeting aan belang van het relatief-democratische Westen binnen het VN-systeem, leven we nu meer en meer in een systeem van pure 'power politics' tussen de permanente VR leden en bepaalde 'landengroepen'. En naarmate die power-distributie onder de 5 minder en minder aan de wereldrealiteit beantwoordt, des te meer de VN aan belang inboet.

2) Men moet voorzichtig zijn om de historische realiteit niet te verdraaien. Er was misschien geen grote "genocide" in Kosovo aan de gang, maar Milosovic was er wel bezig met een kleine "genocide", en zeker met georganiseerde ethnische zuivering in de 1990's. Dat betekent niet noodzakelijk dat de westerse 'interventie' (onder leiding van Clinton) - ACHTERAF bekeken - een gelukkige beslissing zou geweest zijn. Het betekent ook niet dat men zich illusies zou mogen maken omtrent het al-of-niet 'democratische' karakter van de 'Albanezen'. Maar het betekent wel dat "de Serven" zelf ook een grote verantwoordelijkheid dragen voor hun huidige situatie, of tenmminste dat de Serven vandaag met de konsekwenties zitten van het nondemocratische karakter van hun politieke regimes (over de voorbije eeuw).

De les, die Belgen en andere Westerlingen zouden moeten trekken uit deze situatie, is dat de 'demografische' konsekwenties van 'slecht' immigratiebeleid op termijn nefast kunnen zijn voor het eigen politieke bestel en voor de eigen cultuur.

 
At 22/2/08 01:39, Blogger Brigant said...

1)Om volledig eerlijk te zijn. Er bestaat geen echte regulering voor secessie. Dus feitelijk weten we het niet of het wel of niet mag...het is een blindspot.

Wat in de buurt komt is het recht op self-determination voor mensen van Non-Self-Governing Territories (UN, Special Committee of 24 on decolonization) en dat sloeg [bij mijn weten]enkel op koloniale territoria.

Gezien alle erkende Staten lid zijn van de VN moeten ze zich houden aan het VN charter, dus ook aan de territoriale integriteit van Staten zoals in Artikel 2 wat een beetje vloekt met de recht op zelfbeschikking (zoals in Artikel 55) - tenzij men een kolonie is.

Ik zou aanvoeren dat moderne Staten een basis hebben in de rechtstaat met de Grondwet als de ster aan het firmament. Het is dus ook afhankelijk van lokale wetgeving & regulering. Servië had regeltjes maar met Montenegro, Kosovo niet.

In de praktijk zal het inderdaad meer afhangen van het internationale machtspel, internationaal recht of niet.

2)Het conflict in Kosovo (1999) is een typisch etnisch conflict, voornamelijk een conflict tussen rebellen en een overheid & paramilitaire organisaties. Dus eerder een burgeroorlog met trekken van etnic cleansing maar geen genocide.

 
At 22/2/08 14:51, Anonymous Anoniem said...

Binnen de EU zijn er al meerdere staten waar de moslimcultuur de christelijke cultuur heeft verdrongen, of tenminste toch naar het achterplan geduwd. Kosovo is nu de gedroomde springplank voor het scheppen van de eerste moslimstaat binnen de EU.
Tot nog toe moest Spanje zich in honderden bochten wringen om toegangspasjes voor de EU te verschaffen, waarna ons land en NL voor de nodige identiteitskaarten zorgden. Daar komt nu een einde aan, want Kosovo zal zeer spoedig akkoorden afsluiten waardoor een door haar afgeleverd paspoort voor de ganse EU geldig is.
Het gewauwel over "ervoor zorgen dat de europese waarden geëerbiedigd worden" is praat tegen de vaak. Dat wordt weer ten overvloede bewezen in Denemarken (lid EU ? - men zou 't niet zeggen).
Er is echter een grote MAAR. Tito mag dan allang dood zijn, vergeten zijn de Serven hem niet. Als het op clubjesvorming opaan komt : Het trio China-Rusland-Servië mag er best wezen. Wordt onverwijld vervolgd...

 
At 25/2/08 19:50, Blogger Brigant said...

Er is nog een extra element waarmee men rekening moet houden: Republika Srpska.

 

Een reactie plaatsen

<< Home

<<Oudere berichten     Nieuwere berichten>>