23 oktober 2007

De Vlaamse hellebaard in verdedigende houding (Brigant)

Didier Reynders lekte onlangs zijn belachelijk communautaire compromisvoorstel. Alsof dat al niet voldoende was kwam het 'FDF', de kartelpartner van Reynders, in actie in de Vlaamse faciliteitengemeentes. Aanvankelijk in de Vlaamse rand rond Brussel, nu ook in Voeren.

Vuur aan de lont was een Franstalige (eenzijdige) motie, deze omvatte de volgende punten:
"Primo, la nomination du bourgmestre doit être rendue effective par la Région flamande, a exigé (en flamand), Damien Thiéry. Secundo, en cas de scission de l'arrondissement de Bruxelles-Hal-Vilvorde, Linkebeek doit rejoindre la Région bilingue de Bruxelles-Capitale. Enfin, le bourgmestre a réclamé, pour les conseillers communaux, le droit de s'exprimer en français dans les conseils communaux. Une "hérésie", à l'heure où les négociations gouvernementales achoppent sur le volet communautaire." (LLB).

Het zou eens hoogtijd moeten worden dat de Franstaligen voor eens en altijd begrijpen dat als men de Belgische staat wenst te behouden men moet hervormen om de spanningen op te vangen.

Door de mondialisering zijn er toenemende economische en sociale spanningen binnen de twee hoofdgemeenschappen die elk in een verschillende socio-economische context leven.

We leven in een wereld met een lange termijntendens van onzekerheid waardoor mensen zich terugtrekken op hun identitaire basis, dwz meer communautaire frictie. Frictie die men versterkt door het totale gebrek aan gediversifieerd federaal beleid en de onwil om 'samen te werken' zonder concessies. Vlaanderen wil iets, de Franstaligen moeten ook iets hebben...die wafelijzerpolitiek moet voor eens en altijd in de doodskist worden gestopt & begraven. De Franstaligen willen er niet van weten, we gaan dwarsliggen tot de hoogst mogelijke prijs...dat moet gedaan zijn.

De Franstalige eisen zijn niet verbonden met de Vlaamse eis om BHV te splitsen, BHV is het een excuus dat men hanteert om nogmaals een poging te ondernemen voor 'le Grand Bruxelles' dat defacto een gebied zal vormen à la Belgique anno 1830-1932...taalrechten die vooral gelden voor de Franstaligen. Die interpretatie bestaat tot de dag van vandaag in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

Na de communautaire spanningen in de jaren 60 heeft men een framework op poten gezet die aanleiding zou moeten geven tot communautaire pacificatie. Een duidelijk afgebakende taalgrens, een bilijke verdeling van taalfaciliteiten...alleen heeft men een bres geslaan in de taalgrens door het oprichten van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. De politieke damwerken om de verfransing in te tomen hebben gefaald, blijven tot de dag van vandaag falen.

De redenen hiervoor zijn simpel, de Franstaligen ontvluchten het BHG, toenemend urbanisme (verBrusseling), alle faciliteiten voor de Franstaligen zijn aanwezig in BHG want het is een officieel tweetalig gebied/gewest...nogal wiedes dat ze die willen doortrekken tot in Vlaanderen als men daar naartoe verhuist. De Franstaligen snappen het niet, ze begrijpen niet waarom in sommige gemeentes wel taalfaciliteiten zijn en waarom ze wel culturele voorzieningen vrij kunnen bekomen in het BHG maar niet in de rest van de regio. Vertaalt zich vrij gemakkelijk in 'we zijn toch allemaal Belgen', 'We willen toch allemaal één België'.

De containmentpolitiek faalde, de damwerken tegen de olievlek 'verfransing' zijn doorbroken en de schuld daarvoor ligt bij het bestaan van de taalfaciliteitenregimes en het BHG. Het grondwettelijke probleem van het kiesarrondissement BHV heeft een ingedommeld conflict terug tot leven gewekt. De escalatie is zover gekomen dat men de Franstaligen niet kan vertrouwen en de Franstaligen de Vlamingen niet vertrouwen.

De splitsing van BHV is een symbool, het is een signaal dat de Franstaligen vertalen als een verkrachting van hun 'natuurlijke rechten'. Hun politieke rechten, nu ja...ze zullen nog steeds kunnen stemmen voor Franstalige politieke vertegenwoordigers die extra inspanninge zullen moeten verrichten. Dat laatste is vooral het probleem voor de Franstalige politici, maar voor de Franstalige burgers lijkt het vooral te gaan om hun culturele rechten en de kans dat men die zou doortrekken tot in Vlaanderen (penetratie van de Franse gemeenschap). Die kans ontglipt hen. Wij, verfoeilijke Vlamingen, willen hen afsnijden van de Franse gemeenschap...terwijl we hen duidelijk willen maken dat ZIJ wonen in Vlaanderen, in het 'thuisland' van de Vlaamse gemeenschap. Maar enfin, we wonen toch allemaal in België, we zijn toch allemaal Belgen, laat ons (desnoods) tweetalig zijn...is dan meestal de achterliggende gedachtengang bij de Franstalige randbewoner.

Hen afsnijden van de Franse gemeenschap, hen omsingelen, 'cultureel verstikken'...dat is de 'verdoken motivatie' die ze voortaan achter al onze acties in de regio zullen ontwaren. Als men de 'culturele rechten', de banden met de mère culture (niet patrie) niet laten behouden, dan hebben ze maar één uitwijkmogelijkheid: territoriale aansluiting zoeken met het Brussels Hoofdstedelijk - tweetalige- Gewest. Aansluiting met Wallonië, dat zullen de Vlamingen zeker niet aanvaarden...en eerlijkheidshalve loopt men niet echt warm voor Wallonië...maar met het BHG toch wel want 'daar genieten de Vlamingen toch van speciale beschermingsmaatregelen'. De Franstaligen voelen dan nog eens een dwang tot die uitweg om zichzelf 'te beschermen' tegen de 'territoriale homogeniseringdrang in Vlaanderen' die aanleiding zal geven tot 'separatisme'.

Het is een self-fulfilling prophecy. Vlaanderen heeft maar weinig keuzes meer. De Franstaligen zijn niet te vertrouwen, bevestiging door hun acties en blijvende politieke provocatie en ze hebben in ons (Vlamingen) geen vertrouwen. Vlamingen zijn dan voor hen meestal die kleine minderheid Nederlandstaligen die onafhankelijkheid of volledige autonomie wensen voor Vlaanderen.

We kunnen enkel eisen dat men de Belgische staat hervormt, de taalfaciliteitenregimes afschaft en het BHG laat inslapen. Het oude framework een stille dood tegemoet laat gaan, een nieuwe oprichten. Homogenisering van ons grondgebied, dat betekent helemaal niet dat de Franstaligen in Vlaanderen ineens Vlamingen moeten worden of enkel ééntalig. Men kan altijd nog een framework ontwikkelen waarbij de Franstalige in Vlaanderen nog wel terecht kan bij de administratie in zijn/haar landstaal, socio-culturele activiteiten daartegen zullen niet mogelijk zijn indien deze werken op publieke financiering of op steun van de Franse gemeenschap...enkel uitsluitend op privé-financiering.

(tijdsgebrek, snel overgelezen).

2 Comments:

At 25/10/07 15:01, Anonymous Anoniem said...

toch wel wonder dat niemand zich ooit afvraagt waar de franstalige arrogantie in de randgemeenten vandaankomt: zij hebben geld om een villagrond te kopen.En wij vullen hun uitgestoken hand met miljardentranfers, zodat ze dat kunnen blijven doen wanneer ze liever de 19 gemeenten ontvluchten omdat die gekoloniseerd zijn door het vreemdelingenlegioen.

 
At 25/10/07 21:13, Blogger Brigant said...

Waarom gaan ze dan niet wonen in Waals-Brabant? De grond is daar goedkoper, groener en Franstalig.

 

Een reactie plaatsen

<< Home

<<Oudere berichten     Nieuwere berichten>>